دوره 1404، شماره 4 - ( زمستان 1404 1404 )
جلد 1404 شماره 4 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.MEDILAM.REC.1402.132
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Ramezani A, Kazemian H, Houri H. Evaluation of antibiotic resistance in E. coli isolates isolated from IBS and IBD patients. Journal title 2025; 1404 (4)
URL: http://newresearch.medilam.ac.ir/article-1-2161-fa.html
URL: http://newresearch.medilam.ac.ir/article-1-2161-fa.html
رمضانی انیس، کاظمیان حسین، حوری حمیدرضا. بررسی مقاومت آنتی بیوتیکی در میان جدایه های اشریشیا کلای جداشده از بیماران مبتلا به سندروم روده ی تحریک پذیر و بیماری التهابی روده. عنوان نشریه. 1404; 1404 (4)
URL: http://newresearch.medilam.ac.ir/article-1-2161-fa.html
گروه آموزشی میکروب شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران
چکیده: (5 مشاهده)
بیماری التهابی روده (IBD) و سندروم روده ی تحریک پذیر (IBS) از شایع ترین بیماری های دستگاه گوارشی هستند.
بیماری التهابی روده (IBD) نوعی بیماری التهابی است که در نتیجه ی پاسخ التهابی کنترل نشده ی بدن به مجموعه ای از عوامل محیطی، میکروبی و فاکتورهای ایمونولوژیک در اشخاصی که از نظر ژنتیکی مستعد ابتلا به این بیماری هستند ایجاد می شود؛ اگرچه اتیواوژی دقیق این بیماری همچنان ناشناخته است.
شواهد نشان می دهد میکروبیوتای روده به طرز فزاینده ای در پاتوژنز هردو بیماری کرون و کولیت اولسرو دخیل می باشد. مطالعات نشان می دهد رشد بیش از اندازه اشریشیا کلای مرتبط با فیرمیکوت ها (Firmicutes) در بیماران مبتلا به کرون درگیرکننده ایلئوم (ICD) - که تحت عنوان دیسبیوزیس (Dysbiosis) نامیده می شود- با شدت التهاب در ایلئوم و میزان کلونیزیشن اشریشیا کلای همبستگی دارد.
دیسبیوزیس با افزایش در جمعیت گونه ی اشریشیا کلای، رودوکوکوس و شیگلا در پاتوژنز کولیت اولسرو دخیل می باشد که با کاهش گونه ی لاکتوباسیل و پدیوکوکوس مرتبط است. باید در نظر گرفت که لازمه درمان IBD، استفاده ی طولانی مدت از آنتی بیوتیک است که نوبه ی خود ریسک مقاومت آنتی بیوتیکی را در این بیماران بالا می برد و با ایجاد عوارض جانبی سیستمیک از جمله نوروپاتی محیطی، حال تهوع و استفراغ سبب کاهش تحمل پذیری (Tolerability) بیمار می شود.
سندروم روده ی تحریک پذیر (IBS) با مجموعه ای از علائم شامل درد، احساس ناخوشی و تغییر الگوی حرکات روده ای شناخته می شود. سندروم روده ی تحریک پذیر همواره به عنوان یک اختلال فانکشنال بدون ابنورمالیتی های ساختاری، بیوشیمیایی یا هیستوپاتولوژیکی درنظر گرفته شده که غالبا تحت تاثیر عوامل روانی است؛ اگرچه امروزه با تایید نقش ریسک فاکتورهای ژنتیکی، نقص عملکرد دیواره روده، التهاب خفیف، فاکتورهای مربوط به عادات غذایی، میکروبیوتای تغییریافته و سابقه گاستروانتریت عفونی قبلی، این باور به چالش کشیده شده است.
تغییر میکروبیوتای روده کوچک و افزایش انتخابی انتروباکتریاسه در بیماران مبتلا به این سندروم، دو یافته ی شایع می باشد.
تحقیقات نشان می دهند که فراوانی اشریشیا کلای با علائم سندروم روده ی تحریک پذیر و رشد بیش از اندازه باکتری ها رابطه مستقیم دارد؛ علاوه برآن، پاسخ بالینی بیماران مبتلا به سندروم روده ی تحریک پذیربه آنتی بیوتیک هایی که اشریشیا کلای مرتبط با اسهال مسافران را هدف قرار داده از جمله ریفاکسیمین، پروبیوتیک ها، پره بیوتیک ها و پیوند مدفوعی، شاهدی بر ارتباط میکروبیوتای روده با پاتوژنز این سندروم می باشد.
درنهایت تمامی این یافته ها بیانگر این مساله است که میکروبیوتای روده علی الخصوص اشریشیا کلای می تواند درپاتوژنز سندروم روده ی تحریک پذیر و بیماری التهابی روده نقش داشته باشد؛ اگرچه هنوز مکانیسم دقیق بیماری زایی آن مشخص نیست.
به طور معمول برای درمان عفونت های اشریشیا کلای آنتی بیوتیک های بتالاکتام تجویز می شود اما امروزه ظهور و گسترش سویه های تولیدکننده بتالاکتاماز اثر این خانواده آنتی بیوتیکی را محدود کرده است. با توجه به اینکه مقاومت آنتی بیوتیکی پاتوژن های دخیل در پاتوژنز سندروم روده ی تحریک پذیر و بیماری التهابی روده به ویژه اشریشیا کلای در حال افزایش است لذا بررسی حساسیت و الگوی مقاومت آنتی میکروبیال این میکروارگانیسم در این بیماران به منظور تجویز پروفایل درمانی صحیح، کاهش بدحالی، مرگ و هزینه های درمانی متعاقب آن الزامی می باشد.
هدف از این مطالعه تعیین الگوی کنونی مقاومت به آنتی بیوتیک های بتالاکتام در سویه های اشریشیا کلای جداشده از بیماران مبتلا به سندروم روده ی تحریک پذیر و بیماری التهابی روده بیمارستان طالقانی تهران می باشد.
بیماری التهابی روده (IBD) نوعی بیماری التهابی است که در نتیجه ی پاسخ التهابی کنترل نشده ی بدن به مجموعه ای از عوامل محیطی، میکروبی و فاکتورهای ایمونولوژیک در اشخاصی که از نظر ژنتیکی مستعد ابتلا به این بیماری هستند ایجاد می شود؛ اگرچه اتیواوژی دقیق این بیماری همچنان ناشناخته است.
شواهد نشان می دهد میکروبیوتای روده به طرز فزاینده ای در پاتوژنز هردو بیماری کرون و کولیت اولسرو دخیل می باشد. مطالعات نشان می دهد رشد بیش از اندازه اشریشیا کلای مرتبط با فیرمیکوت ها (Firmicutes) در بیماران مبتلا به کرون درگیرکننده ایلئوم (ICD) - که تحت عنوان دیسبیوزیس (Dysbiosis) نامیده می شود- با شدت التهاب در ایلئوم و میزان کلونیزیشن اشریشیا کلای همبستگی دارد.
دیسبیوزیس با افزایش در جمعیت گونه ی اشریشیا کلای، رودوکوکوس و شیگلا در پاتوژنز کولیت اولسرو دخیل می باشد که با کاهش گونه ی لاکتوباسیل و پدیوکوکوس مرتبط است. باید در نظر گرفت که لازمه درمان IBD، استفاده ی طولانی مدت از آنتی بیوتیک است که نوبه ی خود ریسک مقاومت آنتی بیوتیکی را در این بیماران بالا می برد و با ایجاد عوارض جانبی سیستمیک از جمله نوروپاتی محیطی، حال تهوع و استفراغ سبب کاهش تحمل پذیری (Tolerability) بیمار می شود.
سندروم روده ی تحریک پذیر (IBS) با مجموعه ای از علائم شامل درد، احساس ناخوشی و تغییر الگوی حرکات روده ای شناخته می شود. سندروم روده ی تحریک پذیر همواره به عنوان یک اختلال فانکشنال بدون ابنورمالیتی های ساختاری، بیوشیمیایی یا هیستوپاتولوژیکی درنظر گرفته شده که غالبا تحت تاثیر عوامل روانی است؛ اگرچه امروزه با تایید نقش ریسک فاکتورهای ژنتیکی، نقص عملکرد دیواره روده، التهاب خفیف، فاکتورهای مربوط به عادات غذایی، میکروبیوتای تغییریافته و سابقه گاستروانتریت عفونی قبلی، این باور به چالش کشیده شده است.
تغییر میکروبیوتای روده کوچک و افزایش انتخابی انتروباکتریاسه در بیماران مبتلا به این سندروم، دو یافته ی شایع می باشد.
تحقیقات نشان می دهند که فراوانی اشریشیا کلای با علائم سندروم روده ی تحریک پذیر و رشد بیش از اندازه باکتری ها رابطه مستقیم دارد؛ علاوه برآن، پاسخ بالینی بیماران مبتلا به سندروم روده ی تحریک پذیربه آنتی بیوتیک هایی که اشریشیا کلای مرتبط با اسهال مسافران را هدف قرار داده از جمله ریفاکسیمین، پروبیوتیک ها، پره بیوتیک ها و پیوند مدفوعی، شاهدی بر ارتباط میکروبیوتای روده با پاتوژنز این سندروم می باشد.
درنهایت تمامی این یافته ها بیانگر این مساله است که میکروبیوتای روده علی الخصوص اشریشیا کلای می تواند درپاتوژنز سندروم روده ی تحریک پذیر و بیماری التهابی روده نقش داشته باشد؛ اگرچه هنوز مکانیسم دقیق بیماری زایی آن مشخص نیست.
به طور معمول برای درمان عفونت های اشریشیا کلای آنتی بیوتیک های بتالاکتام تجویز می شود اما امروزه ظهور و گسترش سویه های تولیدکننده بتالاکتاماز اثر این خانواده آنتی بیوتیکی را محدود کرده است. با توجه به اینکه مقاومت آنتی بیوتیکی پاتوژن های دخیل در پاتوژنز سندروم روده ی تحریک پذیر و بیماری التهابی روده به ویژه اشریشیا کلای در حال افزایش است لذا بررسی حساسیت و الگوی مقاومت آنتی میکروبیال این میکروارگانیسم در این بیماران به منظور تجویز پروفایل درمانی صحیح، کاهش بدحالی، مرگ و هزینه های درمانی متعاقب آن الزامی می باشد.
هدف از این مطالعه تعیین الگوی کنونی مقاومت به آنتی بیوتیک های بتالاکتام در سویه های اشریشیا کلای جداشده از بیماران مبتلا به سندروم روده ی تحریک پذیر و بیماری التهابی روده بیمارستان طالقانی تهران می باشد.
واژههای کلیدی: مقاومت آنتی بیوتیکی، بتالاکتام، اشریشیا کلای، سندروم روده ی تحریک پذیر، بیماری التهابی روده
نوع مطالعه: سایر...... |
موضوع پروپزال:
میکروب شناسی پزشکی
دریافت: 1401/9/5 | پذیرش: 1401/9/6 | انتشار: 1403/6/28
دریافت: 1401/9/5 | پذیرش: 1401/9/6 | انتشار: 1403/6/28
پادکست [M4A 3743 KB]
نوع فایل: تعهد از نوع رسانه
عنوان فایل: پادکست
سال تعهد: 0
منبع:
چکیده:
(0 دریافت)
نوع فایل: تعهد از نوع رسانه
عنوان فایل: پادکست
سال تعهد: 0
منبع:
چکیده:
(0 دریافت)
ارسال پیام به مجری اصلی
| بازنشر اطلاعات | |
 | این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
