دوره 1403، شماره 4 - ( زمستان 1403 1403 )
جلد 1403 شماره 4 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR. MEDILAM.REC.1397.100
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:



Salari S, Bagheri M, Masoumi M. Assessment of listening to fast tempo music during exercise on post exercise parasympathetic reactivation. Journal title 2025; 1403 (4)
URL: http://newresearch.medilam.ac.ir/article-1-580-fa.html
URL: http://newresearch.medilam.ac.ir/article-1-580-fa.html
سالاری سجاد، باقری مریم، معصومی منصور. بررسی اثر گوش دادن به موسیقی با ریتم تند در حین دویدن بر بازگشت فعالیت سیستم پاراسمپاتیک در زمان ریکاوری. عنوان نشریه. 1403; 1403 (4)
گروه آموزشی فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران
چکیده: (70 مشاهده)
انجام فعالیت ورزشی باعث افزایش فعالیت سیستم سمپاتیک و کاهش فعالیت سیستم پاراسمپاتیک می گردد که این امر به افزایش ضربان قلب و افزایش فشار خون منجر می گردد. بعد از اتمام ورزش فعالیت سیستم پاراسمپاتیک غالب گشته (که بازگشت فعالیت پاراسمپاتیک نامیده می شود) و باعث برگشت شرایط سیستم قلبی-عروقی به حالت استراحت می گردد. بازگشت فعالیت پاراسمپاتیک به عنوان یک فاکتور محافظت کننده در برابر آریتمی قلبی عمل می کند.
موسیقی یک محرک موثر در تعدیل احساسات و فعالیت سیستم آتونوم می باشد. با وجود اینکه شنیدن موسیقی بعد از اتمام ورزش متداول نیست، عمدتاً تأثیر شنیدن موسیقی در زمان ریکاوری (بعد از اتمام ورزش) بر فاکتورهای قلبی-عروقی بررسی شده است. مشخص شده است که شنیدن موسیقی های آرامش بخش در زمان ریکاوری باعث تسریع بازگشت فعالیت پاراسمپاتیک می گردد این در حالی است که موسیقی های محرک باعث تأخیر در آن می گردند.
امروزه موسیقیهای محرک با ریتم تند به صورت گسترده ای جهت بهبود فعالیت فیزیکی به همراه ورزش استفاده می گردند. تحقیقات نشان داده است شنیدن موسیقی در حین ورزش باعث بهبود عملکرد فیزیکی بدن می گردد. همچنین شنیدن موسیقی با ریتم تند در زمان ورزش ( در مقایسه با شنیدن موسیقی با ریتم کند ) باعث افزایش بیشتری در فعالیت جسمانی ورزشکاران می گردد.
گزارشهای متفاوتی در مورد اثر شنیدن موسیقی بر فاکتورهای قلبی-عروقی منتشر شده است. نتایج برخی از تحقیقات نشان داده است که شنیدن موسیقی با ریتم تند هیچ گونه اثری بر تعداد ضربان قلب چه در زمان استراحت و چه در زمان ورزش و چه در زمان ریکاوری اعمال ندارد. این در حالی است که در سایر تحقیقات شنیدن موسیقی با ریتم تند در حالت استرات و همچنین در زمان ورزش باعث افزایش تعداد ضربان قلب گردیده است. با توجه به اختلافاتی که در نتایج تحقیقات مختلف وجود دارد . در تحقیق حاضر اثر موسیقی با ریتم تند بر سرعت بازگشت فعالیت پاراسمپاتیک دانش آموزان مورد بررسی قرار خواهد گرفت.
موسیقی یک محرک موثر در تعدیل احساسات و فعالیت سیستم آتونوم می باشد. با وجود اینکه شنیدن موسیقی بعد از اتمام ورزش متداول نیست، عمدتاً تأثیر شنیدن موسیقی در زمان ریکاوری (بعد از اتمام ورزش) بر فاکتورهای قلبی-عروقی بررسی شده است. مشخص شده است که شنیدن موسیقی های آرامش بخش در زمان ریکاوری باعث تسریع بازگشت فعالیت پاراسمپاتیک می گردد این در حالی است که موسیقی های محرک باعث تأخیر در آن می گردند.
امروزه موسیقیهای محرک با ریتم تند به صورت گسترده ای جهت بهبود فعالیت فیزیکی به همراه ورزش استفاده می گردند. تحقیقات نشان داده است شنیدن موسیقی در حین ورزش باعث بهبود عملکرد فیزیکی بدن می گردد. همچنین شنیدن موسیقی با ریتم تند در زمان ورزش ( در مقایسه با شنیدن موسیقی با ریتم کند ) باعث افزایش بیشتری در فعالیت جسمانی ورزشکاران می گردد.
گزارشهای متفاوتی در مورد اثر شنیدن موسیقی بر فاکتورهای قلبی-عروقی منتشر شده است. نتایج برخی از تحقیقات نشان داده است که شنیدن موسیقی با ریتم تند هیچ گونه اثری بر تعداد ضربان قلب چه در زمان استراحت و چه در زمان ورزش و چه در زمان ریکاوری اعمال ندارد. این در حالی است که در سایر تحقیقات شنیدن موسیقی با ریتم تند در حالت استرات و همچنین در زمان ورزش باعث افزایش تعداد ضربان قلب گردیده است. با توجه به اختلافاتی که در نتایج تحقیقات مختلف وجود دارد . در تحقیق حاضر اثر موسیقی با ریتم تند بر سرعت بازگشت فعالیت پاراسمپاتیک دانش آموزان مورد بررسی قرار خواهد گرفت.
نوع مطالعه: آزمایشگاهی |
موضوع پروپزال:
بافت و فیزیولوژی
دریافت: 1397/7/14 | پذیرش: 1397/9/25 | انتشار: 1403/12/10
دریافت: 1397/7/14 | پذیرش: 1397/9/25 | انتشار: 1403/12/10
ارسال پیام به مجری اصلی
بازنشر اطلاعات | |
![]() | این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |