1403 1403 4 0 0

Assessment of listening to fast tempo music during exercise on post exercise parasympathetic reactivation بررسی اثر گوش دادن به موسیقی با ریتم تند در حین دویدن بر بازگشت فعالیت سیستم پاراسمپاتیک در زمان ریکاوری 2 1 انجام فعالیت ورزشی باعث افزایش فعالیت سیستم سمپاتیک و کاهش فعالیت سیستم پاراسمپاتیک می گردد که این امر به افزایش ضربان قلب و افزایش فشار خون منجر می گردد. بعد از اتمام ورزش فعالیت سیستم پاراسمپاتیک غالب گشته (که بازگشت فعالیت پاراسمپاتیک نامیده می شود) و باعث برگشت شرایط سیستم قلبی-عروقی به حالت استراحت می گردد. بازگشت فعالیت پاراسمپاتیک به عنوان یک فاکتور محافظت کننده در برابر آریتمی قلبی عمل می کند. موسیقی یک محرک موثر در تعدیل احساسات و فعالیت سیستم آتونوم می باشد. با وجود اینکه شنیدن موسیقی بعد از اتمام ورزش متداول نیست، عمدتاً تأثیر شنیدن موسیقی در زمان ریکاوری (بعد از اتمام ورزش) بر فاکتورهای قلبی-عروقی  بررسی شده است. مشخص شده است که شنیدن موسیقی های آرامش بخش در زمان ریکاوری باعث تسریع  بازگشت فعالیت پاراسمپاتیک می گردد این در حالی است که موسیقی های محرک باعث تأخیر در آن می گردند. امروزه موسیقیهای محرک با ریتم تند به صورت گسترده ای جهت بهبود فعالیت فیزیکی به همراه ورزش استفاده می گردند. تحقیقات نشان داده است شنیدن موسیقی در حین ورزش باعث بهبود عملکرد فیزیکی بدن می گردد.  همچنین شنیدن موسیقی با ریتم تند در زمان ورزش ( در مقایسه با شنیدن موسیقی با ریتم کند ) باعث افزایش بیشتری در فعالیت جسمانی  ورزشکاران می گردد. گزارشهای متفاوتی در مورد اثر شنیدن موسیقی بر فاکتورهای قلبی-عروقی منتشر شده است.  نتایج برخی از تحقیقات نشان داده است که شنیدن موسیقی با ریتم تند هیچ گونه اثری بر تعداد ضربان قلب چه در زمان استراحت و چه در زمان ورزش و چه در زمان ریکاوری اعمال ندارد. این در حالی است که در سایر تحقیقات شنیدن موسیقی با ریتم تند در حالت استرات و همچنین در زمان ورزش باعث افزایش تعداد ضربان قلب گردیده است.  با توجه به اختلافاتی که در نتایج تحقیقات مختلف وجود دارد . در تحقیق حاضر اثر موسیقی با ریتم تند بر سرعت بازگشت فعالیت پاراسمپاتیک دانش آموزان مورد بررسی قرار خواهد گرفت. 0 0 2018/10/6 1397/7/14 2018/12/16 1397/9/25 سجاد سالاری Sajad Salari گروه آموزشی فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران sajjad.salari@gmail.com مریم باقری Maryam Bagheri مرکز تحقیقات آسیب‌های روانی و اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران bagheri_ph@yahoo.com منصور معصومی Mansour Masoumi گروه آموزشی ارولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران dr.masoumi@gmail.com بازگشت پاراسمپاتیک ورزش موسیقی Imai, K. et al. Vagally mediated heart rate recovery after exercise is accelerated in athletes but blunted in patients with chronic heart failure. J Am Coll Cardiol 24, 1529-35 (1994).##2. Savin, W.M., Davidson, D.M. & Haskell, W.L. Autonomic contribution to heart rate recovery from exercise in humans. J Appl Physiol Respir Environ Exerc Physiol 53, 1572-5 (1982).##3. Billman, G.E. Aerobic exercise conditioning: a nonpharmacological antiarrhythmic intervention. J Appl Physiol (1985) 92, 446-54 (2002).##4. Chacko, K.M. et al. Heart rate recovery predicts mortality and cardiovascular events in patients with type 2 diabetes. Med Sci Sports Exerc 40, 288-95 (2008).##5. Koelsch, S. & Jancke, L. Music and the heart. Eur Heart J 36, 3043-9 (2015).##6. Jing, L. & Xudong, W. Evaluation on the effects of relaxing music on the recovery from aerobic exercise-induced fatigue. J Sports Med Phys Fitness 48, 102-6 (2008).##7. Karageorghis, C.I. et al. Psychological and Psychophysiological Effects of Recuperative Music Postexercise. Med Sci Sports Exerc (2017).##8. Edworthy, J. & Waring, H. The effects of music tempo and loudness level on treadmill exercise. Ergonomics 49, 1597-610 (2006).##9. Jarraya, M. et al. The Effects of Music on High-intensity Short-term Exercise in Well Trained Athletes. Asian J Sports Med 3, 233-8 (2012).##10. Thakare, A.E., Mehrotra, R. & Singh, A. Effect of music tempo on exercise performance and heart rate among young adults. Int J Physiol Pathophysiol Pharmacol 9, 35-39 (2017).##11. Arazi, H., Asadi, A. & Purabed, M. Physiological and Psychophysical Responses to Listening to Music during Warm-Up and Circuit-Type Resistance Exercise in Strength Trained Men. J Sports Med (Hindawi Publ Corp) 2015, 389831 (2015).##12. Bernardi, L., Porta, C. & Sleight, P. Cardiovascular, cerebrovascular, and respiratory changes induced by different types of music in musicians and non-musicians: the importance of silence. Heart 92, 445-52 (2006).##Imai, K. et al. Vagally mediated heart rate recovery after exercise is accelerated in athletes but blunted in patients with chronic heart failure. J Am Coll Cardiol 24, 1529-35 (1994).##2. Savin, W.M., Davidson, D.M. & Haskell, W.L. Autonomic contribution to heart rate recovery from exercise in humans. J Appl Physiol Respir Environ Exerc Physiol 53, 1572-5 (1982).##3. Billman, G.E. Aerobic exercise conditioning: a nonpharmacological antiarrhythmic intervention. J Appl Physiol (1985) 92, 446-54 (2002).##4. Chacko, K.M. et al. Heart rate recovery predicts mortality and cardiovascular events in patients with type 2 diabetes. Med Sci Sports Exerc 40, 288-95 (2008).##5. Koelsch, S. & Jancke, L. Music and the heart. Eur Heart J 36, 3043-9 (2015).##6. Jing, L. & Xudong, W. Evaluation on the effects of relaxing music on the recovery from aerobic exercise-induced fatigue. J Sports Med Phys Fitness 48, 102-6 (2008).##7. Karageorghis, C.I. et al. Psychological and Psychophysiological Effects of Recuperative Music Postexercise. Med Sci Sports Exerc (2017).##8. Edworthy, J. & Waring, H. The effects of music tempo and loudness level on treadmill exercise. Ergonomics 49, 1597-610 (2006).##9. Jarraya, M. et al. The Effects of Music on High-intensity Short-term Exercise in Well Trained Athletes. Asian J Sports Med 3, 233-8 (2012).##10. Thakare, A.E., Mehrotra, R. & Singh, A. Effect of music tempo on exercise performance and heart rate among young adults. Int J Physiol Pathophysiol Pharmacol 9, 35-39 (2017).##11. Arazi, H., Asadi, A. & Purabed, M. Physiological and Psychophysical Responses to Listening to Music during Warm-Up and Circuit-Type Resistance Exercise in Strength Trained Men. J Sports Med (Hindawi Publ Corp) 2015, 389831 (2015).##12. Bernardi, L., Porta, C. & Sleight, P. Cardiovascular, cerebrovascular, and respiratory changes induced by different types of music in musicians and non-musicians: the importance of silence. Heart 92, 445-52 (2006). ##

: Evaluation of the effects of hydroalcholic extract of Hypericum scabrum on Leishmania major promastigotes in vitro بررسی اثر عصاره هیدروالکلی گل راعی دیهیمی(Hypericum scabrum) بر پروماستیگوت لیشمانیا ماژور در محیط کشت 2 1 انگل لیشمانیا تک‌یاخته ای از خانواده تریپانوزوماتیده هاست،که به دو شکل بدون تاژک (آماستیگوت) در ماکروفاژ پستانداران و واجد تاژک(پروماستیگوت) در روده میانی پشه خاکی(ناقل انگل) و محیط کشت دیده می‌شود.این انگل بعنوان عامل بیماری لیشمانیوزیس مطرح است که خود به سه نوع جلدی، جلدی مخاطی واحشایی طبقه بندی می‌شود. بنابراین با توجه به اهمیت بهداشتی لیشمانیوزیس  در کنار داروهای شیمیایی موجود لزوم تحقیقات دارویی در این خصوص برای تولید فراورده ای با کمترین عوارض جانبی و بیشترین اثر درمانی مطرح است. گیاهان و ترکیبات طبیعی بعنوان منشاء بیشتر ترکیبات دارویی، با قیمتی به صرفه تر و در دسترس تر از دارو های شیمیایی، توان لازم به‌منظور تحقیقات دارویی در این زمینه را دارا می‌باشند. همچنین از دیرباز گیاهان بعنوان منبعی برای درمان بیماری ها در طب سنتی مورد استفاده قرار میگرفتند که به گفته برخی محققان عوارض جانب کمتری بر بدن میگذارند. بنابراین با توجه گسترش بیماری های لیشمانیوز، بخصوص فرم جلدی آن و گزارشاتی مبنی بر درمان ناقص با دارو های موجود، این مطالعه طراحی گردید که در آن به بررسی اثر ضدلیشمانیای عصاره هیدروالکلی گیاه گل راعی دیهیمی (Hypericum scabrum) در شرایط آزمایشگاهی پرداخته خواهد شد. 0 0 2018/10/62019/12/31 1398/10/10 2018/12/162021/03/15 1399/12/25 اسد میرزائی Asad Mirzaei مرکز تحقیقات بیماری‌های مشترک انسان و دام، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران amirzaeii@yahoo.com علی کرمانجانی Ali Kermanjani ایران a.kermanjani@gmail.com الهه کریمی Elaheh Karimi مرکز تحقیقات زیست فناوری و گیاهان دارویی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران elahehkarimi3913@gmail.com زینب جمشیدی زادد zainab jamshidizad ایران jamshidizad333@gmail.com عصاره راعی دیهیمی پروماستیگوت لیشمانیا در محیط کشت ## ##

The effect of massage therapy at Hugo point on venous catheter pain in patients referred to the wards of Imam Khomeini Hospital in Ilam بررسی اثر ماساژ درمانی در نقطه هوگو بر درد کاتتر وریدی در افراد مراجعه کننده به بخش های بستری بیمارستان امام خمینی«ره» شهر ایلام 2 1 درد ادراک هوشیارانه ای است که از استرس محیطی ناشی شده است [1] درد یکی از گرفتاری های انسان اسـت کـه از بـدو تولـد تـا آخرین مرحله حیات وجود دارد و در رأس مسائل جسـمی و روانی قرار داشته و یک مشکل مهم بهداشتی به شمار می آید. [2] روش های دارویی و غیردارویی زیادی در سالهای اخیر برای کنترل درد معرفی شده اند ؛ عدم کفایت مسکنها برای کاهش درد و صرفه جویی در مصرف داروها از جمله عواملی هستند که باعث توجه پرستاران به درمان های تکمیلی و روش های غیردارویی تسکین درد شده است . [4] یکی از روش های غیر دارویی کــه در سال های اخیــر توجــه بیمــاران و مراقبــان بهداشتی را بـه خـود جلـب کـرده، درمان های تکمیلی یـا طـب مکمـل اسـت. طـب فشاری به عنوان شاخه ای از طـب مکمـل ، تحریک نقاط سوزن خور به وسیله یک فشـار نرم و مداوم و با استفاده از دست، انگشـتان و شست میباشد و شکل بیضرر و غیرتهاجمی طـب سوزنی محسـوب مـیشـود و کاربرد آن نیز بسیار آسانتر است . [6] ماساژ باعث ترشح مواد ضد درد مرکزی ( B آندروفین و آنکافلین ) از مغز میانی گشته ، این مواد با ورود به شاخ خلفی نخاع از ترشح و آزادسازی مواد P ( انتقال دهنده ای عصبی ) و مواد استرس زا جلوگیری می کنند. [15] نتایج مطالعات مختلف حاکی از تأثیر ماساژ نقطه هوکو با گرما و سرما بر درد نواحی مختلف بدن میباشد. [8] نقطـه هوگو ( LI4 ) مهمترین نقطه ضد درد بدن اسـت که در وسط نیمساز زاویه بین متاکـارپ اول و دوم دست قرار دارد. موقعیت این نقطه در جایی است که جریان انرژی بـه سـطح پوسـت نزدیکتر بوده و میتواند به راحتی و به آسانی با فشار، سوزن یا سرمای شدید تحریک شـود. [6]   0 0 2018/10/62019/12/312021/05/31 1400/3/10 2018/12/162021/03/152021/09/15 1400/6/24 اسد ایمانی Asad Imani گروه آموزشی پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایرانی imani.nursing@gmail.com آرمان آزادی Arman Azadi گروه آموزشی پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایرانی arman7azadi@yahoo.com امیررضا مرادی AmirReza Moradi دانشکده پرستاری- مامایی ,دانشگاه علوم پزشکی ایلام ,ایلام ,ایران ایرانی amyrrda086@gmail.com راضیه ولدبیگی Razyeh Valadbeigi دانشکده پرستاری- مامایی ,دانشگاه علوم پزشکی ایلام ,ایلام ,ایران ایرانی Razyehvaladbeigi@gmail.com سارا نظریان Sara Nazarian دانشکده پرستاری- مامایی ,دانشگاه علوم پزشکی ایلام ,ایلام ,ایران ایرانی Say.nazaryan1380@gmail.com تسکین غیردارویی ماساژدرمانی درد نقطه هوگو کتتر وریدی .Shirazi, Z., & Sabet, R. (2010). Social psychological principles: surgical nursing. Tehran, Iran: Salemi Publication, 10-2.‌##2.Asgari M, Bakhtiari A, Ebrahimian A, Javadifar K. The effect of percutaneous electrical nerve stimulation (TENS) on pain intensity associated with intravenous catheter insertion (angiocatheter) . Scientific Journal of Gorgan University of Medical Sciences; 2009: 10 (4): 11-17.##3.Salimi, T., Dehghani, K., Afkhami, A., Karjoo, Z., Noori Shadkam, M., & Fallah Zadeh, H. (2020). Comparing the effect of breast-milk and leg massage on neonate’s pain‎ intensity during heel-blood sampling in neonatal care unit. SSU_Journals, 27(12), 2192-2202.‌##4.Rezaee R, Saatsaz S, Alipour A, Beheshti Z. Massage therapy and pain control after cesarean section. Iranian Journal of Obstetrics and Gynecology: 2017; 20(4): 34-43.##5.ROSTAMI, M., ABAZARI, F., POURABOLI, B., JAHANI, Y., & SHIRZADI, F. (2014). The effects of huko point massage with ice on intensity of pain due of phlebotomy in children with thalassemia in kerman samen Alhojaj Medical Center, Iran.##6.Khosravan, S., Atayee, P., Mazloum Shahri, S. B., & Mojtabavi, S. J. (2018). Effect of Hugo’s point massage with and without ice on vaccination-related pain in infants. Journal of hayat, 24(1), 7-19.‌##7.Nikfarid, L., GHAMAR, Y. R., Namazian, M., Namdar, F., & Azam, N. M. (2010). Comparison of EMLA cream versus local refrigeration for reducing venipuncture-related pain in pediatric patients of Children’s Medical Center, 2008.‌##8.Rajabi, N., Barkhordari, S. M., Abedi, A., & FALLAHZADEH, H. (2020). Comparing the effect of cold and warm stimulation of Hoku point on pain Caused by Removal of External Fixators pin in patients with hand fractures.‌n##9.Matini, J. (1985). Negating the past. Index on Censorship, 14(6), 42-45.‌##10.Nadim, A. (2015). Massage therapy according to avicenna and sports massage discipline. Journal of Research on History of Medicine, 4(3), 157##.Shirazi, Z., & Sabet, R. (2010). Social psychological principles: surgical nursing. Tehran, Iran: Salemi Publication, 10-2.‌##2.Asgari M, Bakhtiari A, Ebrahimian A, Javadifar K. The effect of percutaneous electrical nerve stimulation (TENS) on pain intensity associated with intravenous catheter insertion (angiocatheter) . Scientific Journal of Gorgan University of Medical Sciences; 2009: 10 (4): 11-17.##3.Salimi, T., Dehghani, K., Afkhami, A., Karjoo, Z., Noori Shadkam, M., & Fallah Zadeh, H. (2020). Comparing the effect of breast-milk and leg massage on neonate’s pain‎ intensity during heel-blood sampling in neonatal care unit. SSU_Journals, 27(12), 2192-2202.‌##4.Rezaee R, Saatsaz S, Alipour A, Beheshti Z. Massage therapy and pain control after cesarean section. Iranian Journal of Obstetrics and Gynecology: 2017; 20(4): 34-43.##5.ROSTAMI, M., ABAZARI, F., POURABOLI, B., JAHANI, Y., & SHIRZADI, F. (2014). The effects of huko point massage with ice on intensity of pain due of phlebotomy in children with thalassemia in kerman samen Alhojaj Medical Center, Iran.##6.Khosravan, S., Atayee, P., Mazloum Shahri, S. B., & Mojtabavi, S. J. (2018). Effect of Hugo’s point massage with and without ice on vaccination-related pain in infants. Journal of hayat, 24(1), 7-19.‌##7.Nikfarid, L., GHAMAR, Y. R., Namazian, M., Namdar, F., & Azam, N. M. (2010). Comparison of EMLA cream versus local refrigeration for reducing venipuncture-related pain in pediatric patients of Children’s Medical Center, 2008.‌##8.Rajabi, N., Barkhordari, S. M., Abedi, A., & FALLAHZADEH, H. (2020). Comparing the effect of cold and warm stimulation of Hoku point on pain Caused by Removal of External Fixators pin in patients with hand fractures.‌n##9.Matini, J. (1985). Negating the past. Index on Censorship, 14(6), 42-45.‌##10.Nadim, A. (2015). Massage therapy according to avicenna and sports massage discipline. Journal of Research on History of Medicine, 4(3), 157 ##

The assessment of etiology and severity of burn injuries in children under 12 years old admitted to Imam Khomeini Hospital, Ilam, 1395-9 بررسی اتیولوژی سوختگی و شدت آن در کودکان کمتر از 12 سال بستری در بیمارستان امام خمینی ایلام در سال‌های 9-1395 2 1 آسیب­های ناشی از سوختگی در کودکان شایع است و اغلب پیامد­های تخریب کننده دارد؛ اگر چه این آسیب­ها به طور عمده قابل پیشگیری­اند، ولی داده­های دقیق و مناسب در رابطه با آنها کم و ناکافی هستند. سوختگی­ها از مهمترین حوادث و سوانح مرتبط با سلامت انسان هستند که به دلیل عوارض شدید و میزان مرگ و میر بالا بسیار مورد توجه می­باشند. مطالعات گزارش کرده­اند که سوختگی­ها عامل حدود 5 درصد از مجموع کل بیماران بیمارستانی در هر زمان می­باشند. سوختگی پنجمین علت مرگ ناشی از حوادث در آمریکاست. در ایران، سوختگی در کودکان نسبت به سایر گروه­های سنی شیوع بیشتری دارد. در مطالعه­ای که در تهران در سال 1381 انجام گرفت بیشترین میزان سوختگی در کودکان در سنین 5 و زیر 5 سال بود و میزان مرگ و میر کودکان 8/4 درصد گزارش شد که این میزان در افراد دچار سوختگی با کل سطح بدن [1](TBSA) بیشتر، بالاتر بوده است (1). کودکان کمتر از 5 سال به خاطر حس کنجکاوی نامحدود ذاتی برای کنکاش در محیط، شیوه واکنش، تحرک زیاد و عدم تجربه در درک خطرها مستعدترین گروه برای آسیب­های حرارتی بوده و بیان شده است که در کودکان آسیب­های کشنده بیشتر ناشی از سوختگی شعله و آسیب تنفسی همراه با آن است. نوع عامل ایجاد کننده سوختگی و همچنین درجه سوختگی از مهم ترین عوامل مطرح در سوختگی هستند (1). سوختگی­ها خود از لحاظ شدت به انواع مختلفی تقسیم بندی می­شوند. سوختگی­های سطحی با ضخامت نسبی[2]، اپیدرم و سطوح فوقانی درم را گرفتار می­کنند و به سادگی به وسیله نمای صورتی و مرطوبشان و تولید تاولهای اختصاصی و حساسیت فوق العاده به تحریک­ها (حتی جریان هوا) قابل تشخیص هستند. این زخم­ها به وسیله تماس مختصر پوست با مایعات داغ یا شعله آتش اتفاق افتاده و تا دو هفته پس از ایجاد سوختگی، به طور خود به خود بهبود پیدا می­کنند. در سوختگی­های درجه دوم سطحی، پوست تا حدودی حالت الاستیکی خود را حفظ کرده، ولیکن بافت­های زیرین به شدت متورم شده و فشار نسوج اطراف محل سوختگی به مقدار متوسطی افزایش پیدا می­کند. زخم های با ضخامت نسبی عمیق[3] به زخم­هایی گفته می شود که بهبودی آنها به بیش از سه هفته زمان نیاز داشته باشد. سوختگی­های عمیق درم هنگامی اتفاق می­افتد که عضو در مایعات داغ غوطه ور شده یا سوختگی به وسیله شعله های آتش اتفاق بیفتد. سوختگی­های با ضخامت کامل یا درجه سوم به طور معمول به راحتی قابل تشخیص هستند. این سوختگی­ها بیشتر به وسیله تماس با مواد شیمیایی غلیظ، الکتریسیته با ولتاژ بالا و یا تماس طولانی با آتش و مواد سوزاننده ایجاد می شود (2-4). تجزیه و تحلیل سوختگی و مشخص نمودن عامل ایجاد کننده آن خصوصاً از آنجایی که ممکن است به منظور درمان در سوختگی­های شیمیایی پادزهر نیاز باشد،  نقش مهمی را ایفا می­کند. سوختگی­ها را می توان براساس عوامل مختلفی از جمله حرارتی ، شیمیایی ، برق و تشعشعات گروه بندی کرد. علت ایجاد سوختگی باید شناخته شود زیرا در هر مورد پروتکل درمانی مختلفی اعمال می­شود. سوختگی­های حرارتی که عمدتا در اثر عواملی همچون تماس مستقیم با لنگ های با حرارت بالا ، تماس با اجسام داغ، مایعات گرم یا بخارات داغ رخ می­دهد معمولاً دیده می­شوند. مدت زمان تماس و درجه حرارت، میزان آسیب سلول را تعیین می­کند. سوختگی شیمیایی در اثر اسید یا نمک­های قلیایی و محلول­های آن­ها رخ می­دهد. علاوه بر این عوامل، سوختگی همچنین می­تواند به دلیل جریان الکتریکی، تابش، اشعه ماورا بنفش و اشعه لیزر ایجاد شود. سوختگی­های جدی ناشی از سلاح­های شیمیایی و ... ، مواد منفجره و مواد قابل احتراق می­تواند در طول جنگ رخ دهد (5).   Total Body Surface Areas .[1] . thickness partial Superficial [2] thickness partial Deep .[3] 0 0 2018/10/62019/12/312021/05/312021/04/6 1400/1/17 2018/12/162021/03/152021/09/152021/09/15 1400/6/24 اسماعیل قادری Ismail Qaderi دانشجو پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران. ایران lioessi17@gmail.com آذر باباخانی Azar Babakhani گروه آموزشی آناتومی و تشریح، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران azarbabakhany@yahoo.com نرگس جلیلیان narges jalilian کارشناس آزمایشگاه بیوشیمی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران. ایران nargesjalilian8021@gmail.com پریا هاشمی parya Hashemi محقق دانشکده پزشکی، دکترای تخصصی فیزیولوژی، گروه فیزیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی کردستان، سنندج، ایران. ایران pr.hashemi@yahoo.com سوختگی اتیولوژی درجه سوختگی کودکان 1. Emir Alavi TM, Shodjaei H, Kouchaki Nejad L. Epidemiology of childhood burns in children referred to Velayat Burn University Hospital of Rasht during 2008-9. Journal of Kashan University of Medical Sciences. 2011.##2. Al Laham NA, Elmanama AA, Tayh GAJAob, disasters f. Possible risk factors associated with burn wound colonization in burn units of Gaza strip hospitals, Palestine. 2013;26(2):68.##3. Iqbal T, Saaiq M, Ali ZJB. Epidemiology and outcome of burns: early experience at the country's first national burns centre. 2013;39(2):358-62.##4. Mohammad Mahdi Sultan Dalal MKSY. Epidemiology, etiology and treatment outcomes of burn patients in Motahari Hospital, Tehran, Iran. Journal of School of Medicine, Tehran University of Medical Sciences. 2017.##5. Kara YAJHTiBI. Burn etiology and pathogenesis. 2018;17.##6. php ABAJUhwamorf. Burn incidence and treatment in the United States: 2016. 2016.##7. Ali SS, Hajrah NH, Ayuob NN, Moshref SS, Abuzinadah OAJSMJ. Morphological and morphometric study of cultured fibroblast from treated and untreated abnormal scar. 2010;30:874-81.##8. Scott P, Dodd C, Tredget E, Ghahary A, Rahemtulla FJCs. Chemical characterization and quantification of proteoglycans in human post-burn hypertrophic and mature scars. 11395-96;90(5):417-25.##9. Orgill DP, Ogawa RJP, surgery r. Current methods of burn reconstruction. 2013;131(5):827e-36e.##10. Ricketts S, Kimble FWJAjos. Chemical injuries: the Tasmanian burns unit experience. 2003;73(1‐2):45-8.##11. Rao K, Ali S, Moiemen NSJB. Aetiology and outcome of burns in the elderly. 2006;32(7):802-5.##12. Gianfaldoni R, Gianfaldoni S, Lotti J, Tchernev G, Wollina U, Lotti TJOaMjoms. The importance of first aid to burned patients: 30 years of experience at the Burns Centre in Pisa. 2017;5(4):420.##13. Keck M, Herndon DH, Kamolz LP, Frey M, Jeschke MGJWMW. Pathophysiology of burns. 2009;159(13):327-36.##14. Ramponi DRJAenj. Chemical burns of the eye. 2017;39(3):193-8.##15. Albertyn R, Bickler S, Rode HJB. Paediatric burn injuries in Sub Saharan Africa—an overview. 2006;32(5):605-12.##16. Hossein Ali Danesh SJ, Mehdi Nourallahzadeh. Epidemiology and Mortality of Burn Injuries in Eastern Iran Since##2009: An Analysis of 2115 Cases. Int J High Risk Behav Addict. 2018;8(1).##17. Nasab ZR. A descriptive study of self-immolation of women in Ilam. Journal of the School of Health and the Institute of Health Research. 2018.##18. Khazaei S, Shirani F, Afshari M, Jenabi E, Hamzei Z, Torabi M, et al. Etiology and outcome of burns in Hamadan, Iran: A registry-based study. 2019;8(3):144-8.##19. Mogharab M, Sabzekar F, Sharifzadeh G, Azani MJJoBUoMS. An epidemiological study of hospitalised patients with burns in Imam Reza hospital in Birjand between2007 and 2013. 2014;21(2):228-36.##20. dehghani, hakimi. Investigation of burn-related factors in children aged 1-6 years referred to the burn treatment training center in Rasht province. 2018;16(3):1-10.##1. Emir Alavi TM, Shodjaei H, Kouchaki Nejad L. Epidemiology of childhood burns in children referred to Velayat Burn University Hospital of Rasht during 2008-9. Journal of Kashan University of Medical Sciences. 2011.##2. Al Laham NA, Elmanama AA, Tayh GAJAob, disasters f. Possible risk factors associated with burn wound colonization in burn units of Gaza strip hospitals, Palestine. 2013;26(2):68.##3. Iqbal T, Saaiq M, Ali ZJB. Epidemiology and outcome of burns: early experience at the country's first national burns centre. 2013;39(2):358-62.##4. Mohammad Mahdi Sultan Dalal MKSY. Epidemiology, etiology and treatment outcomes of burn patients in Motahari Hospital, Tehran, Iran. Journal of School of Medicine, Tehran University of Medical Sciences. 2017.##5. Kara YAJHTiBI. Burn etiology and pathogenesis. 2018;17.##6. php ABAJUhwamorf. Burn incidence and treatment in the United States: 2016. 2016.##7. Ali SS, Hajrah NH, Ayuob NN, Moshref SS, Abuzinadah OAJSMJ. Morphological and morphometric study of cultured fibroblast from treated and untreated abnormal scar. 2010;30:874-81.##8. Scott P, Dodd C, Tredget E, Ghahary A, Rahemtulla FJCs. Chemical characterization and quantification of proteoglycans in human post-burn hypertrophic and mature scars. 11395-96;90(5):417-25.##9. Orgill DP, Ogawa RJP, surgery r. Current methods of burn reconstruction. 2013;131(5):827e-36e.##10. Ricketts S, Kimble FWJAjos. Chemical injuries: the Tasmanian burns unit experience. 2003;73(1‐2):45-8.##11. Rao K, Ali S, Moiemen NSJB. Aetiology and outcome of burns in the elderly. 2006;32(7):802-5.##12. Gianfaldoni R, Gianfaldoni S, Lotti J, Tchernev G, Wollina U, Lotti TJOaMjoms. The importance of first aid to burned patients: 30 years of experience at the Burns Centre in Pisa. 2017;5(4):420.##13. Keck M, Herndon DH, Kamolz LP, Frey M, Jeschke MGJWMW. Pathophysiology of burns. 2009;159(13):327-36.##14. Ramponi DRJAenj. Chemical burns of the eye. 2017;39(3):193-8.##15. Albertyn R, Bickler S, Rode HJB. Paediatric burn injuries in Sub Saharan Africa—an overview. 2006;32(5):605-12.##16. Hossein Ali Danesh SJ, Mehdi Nourallahzadeh. Epidemiology and Mortality of Burn Injuries in Eastern Iran Since##2009: An Analysis of 2115 Cases. Int J High Risk Behav Addict. 2018;8(1).##17. Nasab ZR. A descriptive study of self-immolation of women in Ilam. Journal of the School of Health and the Institute of Health Research. 2018.##18. Khazaei S, Shirani F, Afshari M, Jenabi E, Hamzei Z, Torabi M, et al. Etiology and outcome of burns in Hamadan, Iran: A registry-based study. 2019;8(3):144-8.##19. Mogharab M, Sabzekar F, Sharifzadeh G, Azani MJJoBUoMS. An epidemiological study of hospitalised patients with burns in Imam Reza hospital in Birjand between2007 and 2013. 2014;21(2):228-36.##20. dehghani, hakimi. Investigation of burn-related factors in children aged 1-6 years referred to the burn treatment training center in Rasht province. 2018;16(3):1-10. ##

Investigation prevalence of Colistin heteroresistant in Klebsiella pneumonia isolates, systematic review and meta-analysis. بررسی شیوع کولیستین هترورسیستنس در میان ایزوله های کلبسیلا نمونیه: مطالعه مرور سیستماتیک و متاآنالیز 2 1 باکتری های مقاوم در برابر آنتی بیوتیک تهدید  جدی برای سلامتی انسان ها هستند ، و برآورد ها نشان می دهد که احتمالا تا سال 2050  باعث مرگ سالانه  10 میلیون نفر در جهان شود بطوری که از مرگ ناشی از سرطان پیشی گیرد. از اینرو، افزایش شیوع پاتوژن های مقاوم به آنتی بیوتیک، یک تهدید عمده برای مراقبت های بهداشتی محسوب می شود. برای برطرف کردن مشکل مقاومت آنتی بیوتیکی، علاوه بر اینکه به استراتژیهای  جدید درمان نیاز داریم، بلکه لازم است درک بهتری نسبت به گستردگی باکتریهای مقاوم به دارو داشته باشیم و همچنین به بهبود ابزارهای تشخیصی که بتواند پزشکان را در انتخاب داروهای ضد میکروبی مناسب،  یاری نمایید، نیازمند هستیم.  ظاهرا  شناسایی سلول های باکتریایی در جمعیت می تواند فنوتیپ هتروژنسیتی به لحاظ حساسیت آنتی بیوتیکی نشان دهد، که منجر به مشکل شدن در طبقه بندی  باکتری ها به عنوان حساس یا مقاوم می شود. نمونه ای از این پدیده آنتی بیوتیک هترورزیستنس Antibiotic hetroresistance) )  است. آنتی بیوتیک هترورسیستنس توصیف کننده ی فنوتیپی است که در آن یک ایزوله باکتریایی، حاوی زیر گروه هایی با کاهش حساسیت آنتی بیوتیکی در مقایسه با جمعیت اصلی است. چنین جمعیتی هایی اغلب تشخیص شان دشوار است و باعث ایجاد نگرانی در  بالین می شوند، زیرا ممکن است  زمان در معرض  قرار گرفتن آنتی بیوتیک  را افزایش داده و باعث اشتباه در درمان شود. بنابراین هترورزیستنس بعنوان یک پدیده ای کم اهمیت داده شده ای که ممکن است سبب شکست درمانهای آنتی بیوتیکی شود و طبقه بندی اشتباه آنها بعنوان جدایه های حساسی که منجر به  درمان اشتباه و نادرست می گردد ، داری اهمیت هستند. کلبسیلا نمونیه یک باکتری گرم منفی است که اغلب با عفونت های بیمارستانی از جمله عفونت دستگاه ادراری(UTI)، نمونیه و عفونت جریان خون مرتبط است. هنگامی که مقاومت چند دارویی (MDR) بطور افزاینده ای در گونه ها بدلیل کسب صفات مقاومت متعدد از جمله بتالاکتامازها و ژنهای کارباپنماز گزارش شد، کولیستین بطور افزاینده ای برای درمان عفونت ها بدلیل ایزوله های مقاوم به چند دارو، استفاده شد. کولیستین و پلی میکسین B  گزینه های درمانی مهم برای درمان عفونت های ناشی ازکلبسیلا نمونیه مقاوم به چند دارو به ویژه در کشورهایی که شیوع کارباپنماز در آنها بالاست، هستند. کولیستین هترورزیستنس در کلبسیلا نمونیه در سویه های بشدت مقاوم بالینی قبلا توصیف شده بود که این پدیده با عوامل مرگ و میر مرتبط بود و بطور عمده با از دست دادن فعالیت کولیستن مرتبط بود. بنابراین شناسایی  کولیستین هترورزیستنس یکی از مشکلات  چالش برانگیز مهم برای آزمایشگاههای میکروبیولوژی است و معمولا تست های حساسیت را برای شناسایی سویه های هترورزیستنس با مشکل مواجه می کند و  این می تواند منجر به انتخاب ایزوله های مقاوم تر به درمان  شده و در نهایت،  افزایش مرگ و میر شود. لذا به بررسی درباره ی این موضوع با استفاده از روش متاآنالیز پرداخته می شود تا نتایج حاصل از مرور سیستماتیک و متا آنالیز این طرح، بتواند راهگشای مناسبی جهت بررسی بهتر  کولیستین هترورزیستنس در ایزوله های خانواده انتروباکتریاسه بخصوص ،کلبسیلا  نمونیه باشد. 0 0 2018/10/62019/12/312021/05/312021/04/62021/08/28 1400/6/6 2018/12/162021/03/152021/09/152021/09/152021/11/9 1400/8/18 حسن ولدبیگی Hasan Valadbeigi دانشگاه ایران hasan.valadbeigi@gmail.com ابراهیم کوهساری Ebrahim Kouhsari مرکز تحقیقات میکروب شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران ekouhsari1987@gmail.com نورخدا صادقی فرد Nourkhoda Sadeghifard مرکز تحقیقات میکروب شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران sadeghifard@gmail.com لیلا ملائی پور Leila Molaei دانشگاه ایران leilamolaei_epi@yahoo.com عباس ملکی Abbas Maleki مرکز تحقیقات میکروب شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران abbasmaleki_ilam@yahoo.com کلبسیلا نمونیه هترورزیستنس کولیستین 1 Band, V.I., et al., Antibiotic combinations that exploit heteroresistance to multiple drugs effectively control infection. Nature microbiology, 2019. 4(10): p. 1627-1635.##2. Gasser, M., et al., Attributable deaths and disability-adjusted life-years caused by infections with antibiotic-resistant bacteria in Switzerland. The lancet infectious diseases, 2019. 19(1): p. 17-18.##3. Dewachter, L., M. Fauvart, and J. Michiels, Bacterial heterogeneity and antibiotic survival: understanding and combatting persistence and heteroresistance. Molecular cell, 2019. 76(2): p. 255-267.##4. Blair, J.M., et al., Molecular mechanisms of antibiotic resistance. Nature reviews microbiology, 2015. 13(1): p. 42-51.##5. Nicoloff, H., et al., The high prevalence of antibiotic heteroresistance in pathogenic bacteria is mainly caused by gene amplification. Nature Microbiology, 2019. 4(3): p. 504-514.##6. Hughes, D. and D.I. Andersson, Environmental and genetic modulation of the phenotypic expression of antibiotic resistance. FEMS microbiology reviews, 2017. 41(3): p. 374-391.##7. El-Halfawy, O.M. and M.A. Valvano, Antimicrobial heteroresistance: an emerging field in need of clarity. Clinical microbiology reviews, 2015. 28(1): p. 191-207.##8. Devi, Y., et al., Challenges in the laboratory diagnosis and clinical management of heteroresistant vancomycin Staphylococcus aureus (hVISA). Clin Microbiol, 2015. 4(214): p. 2.##9. Band, V.I., et al., Colistin heteroresistance is largely undetected among carbapenem-resistant Enterobacterales in the United States. Mbio, 2021. 12(1): p. e02881-20.##10. Jayol, A., et al., Heteroresistance to colistin in Klebsiella pneumoniae associated with alterations in the PhoPQ regulatory system. Antimicrobial agents and chemotherapy, 2015. 59(5): p. 2780-2784.##11. Morales-León, F., et al., Colistin heteroresistance among extended spectrum β-lactamases-producing Klebsiella pneumoniae. Microorganisms, 2020. 8(9): p. 1279.##12. Ando, T., et al., Changes in biochemical parameters related to atherosclerosis after Helicobacter pylori eradication. Alimentary Pharmacology & Therapeutics, 2006. 24: p. 58-64.##13. Poudyal, A., et al., In vitro pharmacodynamics of colistin against multidrug-resistant Klebsiella pneumoniae. Journal of Antimicrobial Chemotherapy, 2008. 62(6): p. 1311-1318.##14. Halaby, T., et al., Genomic characterization of colistin heteroresistance in Klebsiella pneumoniae during a nosocomial outbreak. Antimicrobial agents and chemotherapy, 2016. 60(11): p. 6837-6843.##15. Cheong, H.S., et al., Colistin heteroresistance in Klebsiella pneumoniae isolates and diverse mutations of PmrAB and PhoPQ in resistant subpopulations. Journal of clinical medicine, 2019. 8(9): p. 1444.## ##

Factors affecting abortion among pregnant women in Khorramabad from September 2020 to March 2021– A case-control study بررسی عوامل موثر بر سقط جنین در زنان باردار شهر خرم آباد در شش ماهه دوم سال ۱۳۹۹ - یک مطالعه مورد شاهدی 2 1 سقط جنین به ختم بارداری قبل از هفته بیستم بارداری و تولد جنین هایی با وزن کمتر از ۵۰۰ گرم اطلاق می گردد (۱و۲). سقط جنین یکی از معدود مشکلاتی است که زندگی زوجین را درگیر کرده و جز شایع ترین عوارض بارداری می باشد (۳). سقط جنین انواع مختلفی دارد: در یک حالت بعد از شروع بارداری، به دلایل جنینی یا مادری، محصول بارداری به طور خودبه خودی از رحم مادر خارج می شود که به آن سقط خودبه خودی می گویند. در حالتی دیگر در فرآیند بارداری مشکلی وجود ندارد ولی به دلایلی به طور ارادی خاتمه داده می شود. این نوع سقط جنین، مغایر با قوانین است که به آن سقط جنایی یا غیرقانونی نیز گفته می شود. هنگامی سقط جنین قانونی است که در بیمارستان و شرایط ایمن انجام شود و خطر مرگ تا حد زیادی کنترل می شود. پذیرش فردی معمولا به صورت ناایمن در محیطی انجام می شود که حداقل استاندارهای بهداشتی را ندارد (۴). سقط های غیر بهداشتی از مشکلات عمده زنان در دوره باروری آنها می باشد. این نوع از سقط عمدتا خارج از سیستم قانونی و توسط افرادی که اطلاعات و مهارت کافی در این زمینه ندارند و در محیط فاقد استانداردهای بهداشتی و پزشکی است انجام می گیرد (۵). در سال های اخیر شیوع سقط های خودبه خودی در زنان افزایش یافته است (۶و۷). سقط خودبه خودی که به از دست رفتن جنین قبل از هفته بیستم بارداری اطلاق می شود، از رایج ترین درگیری های بارداری محسوب می شود و در ۱۰-۲۰ درصد از بارداری ها رخ می دهد. سقط خودبه خودی ممکن است علل مختلف ژنتیکی و یا فیزیولوژیکی داشته باشد (۶و۸). بر طبق برآورد سازمان بهداشت جهانی از هر ۱۰ بارداری، یک مورد به طریق سقط جنین ناایمن خاتمه می یابد و از هر ۸ مورد مرگ و میر مادران، یک مورد ناشی از سقط جنین های ناایمن است(۹). در بین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴ به طور متوسط سالیانه ۵۵.۷ میلیون سقط در جهان به وقوع پیوسته که از این تعداد ۲۵.۱ میلیون سقط غیرایمن بوده و ۹۷ درصد آن در کشورهای در حال توسعه رخ داده است (۱۰). قابل ذکر است که حداقل ۸درصد علل مرگ و میر مادران در جهان به علت سقط غیرایمن است. سالیانه ۱۲۱ میلیون بارداری ناخواسته در جهان به وقوع پیوسته است که ۶۱ درصد آنها منتج به سقط شده است(۱۱). در ایران سقط تنها به منظور حفظ جان مادر تا قبل از چهار ماهگی بارداری مجاز شمرده می شود (۱۲). این نوع سقط که با عنوان سقط درمانی شناخته می شود از سال ۱۳۸۴ به صورت قانونی درآمده است(۱۳). آمار دقیقی از سقط جنین در ایران در دسترس نیست و بر اساس تحقیقات صورت گرفته آمار سقط غیرقانونی سالیانه حدود ۲۹۰ هزار و بیشترین محدوده سن سقط بین ۱۵ تا ۲۴ سال بوده است(۱۴). همچنین در مطالعه ای در تهران گزارش شد که سالیانه ۱۱۵۰۰ سقط در زنان متاهل به وقوع می پیوندد(۱۵). طبق مطالعات انجام شده از علل سقط جنین می توان حالات غیرطبیعی شکل رحم، اشکالات سیستم ایمنی، مشکلات هورمونی، نواقص آناتومیک و آندومتریوز، سن مادر، عوامل محیطی، عفونت ها، بیماری های مادر و اختلالات کروموزومی و ژنتیکی، اختلال اندوکرینی مانند: هیپوتیروییدی، دیابت، مصرف داروها، سیگار، الکل، کافین، اشعه، داروی ضدبارداری، ترومای فیزیکی، عوامل خونی و موارد ناشناخته را  نام برد (۱۶-۱۸). همچنین وقتی مادران با بارداری ناخواسته مواجه می شوند ناگزیر به انجام سقط می شوند (۱۹). صرف نظر از علل سقط، عوارض ناخوشایند و در برخی موارد خطرناک آن برای مادر غیرقابل انکار است. از این عوارض می توان به خونریزی، اختلالات انعقادی، عفونت رحم، شوک باکتریال، سپتی سمی، نارسایی حاد کلیه، پارامتریت و پریتونیت و حتی مرگ مادر اشاره نمود (۲۰). همچنین این عارضه بارداری منجر به اختلالات جسمی، افسردگی، اضطراب، اختلالات خواب و مشکلاتی در سلامت عمومی فرد می شود و عملکرد اجتماعی فرد و خانواده را کاهش می دهد (۲۱). پیامدهای سقط ناامن فقط متوجه خود فرد نمی شود بلکه کل سیستم مراقبت بهداشتی را متاثر می سازد زیرا بسیاری از منابع باید صرف درمان عوارض ناشی از سقط های غیر ایمن شود (۲۲). ۵۰-۶۰ درصد بارداری ها در ۲ یا ۳ هفته اول سقط می شوند به نحوی که حتی خود مادران باردار نیز متوجه نمی شوند. ۱۲-۱۵ درصد بارداری ها هم به پایان می رسد و زنان باردار متوجه سقط جنین خود می شوند. ناباروری و سقط مکرر جنین از مشکلات فردی و اجتماعی هستند که می تواند افراد مبتلا را در معرض فشارهای روانی گوناگون قرار دهد. بروز رفتارهای تکانشی و خشم های پراکنده، استرس، احساس بی ارزشی و بی کفایتی، اضطراب و تشویش به ویژه در درمان های طولانی و ناموفق، باورهای منفی نسبت به خود، نگرانی در مورد جذابیت های جنسی، احساس طردشدگی، نگرانی شدید و کاهش عزت نفس از جمله مشکلات روانی هستند که از سوی محققین گزارش شده اند و این مشکلات خود منجر به استرس و اضطراب در این افراد می گردند(۲۳). مرگ و میر مادران به دلیل عوارض بارداری و زایمان از مهمترین شاخص های نشان دهنده توسعه کشورها و متشکل از مجموعه عوامل مختلفی است که مداخله در هر مرحله می تواند از بروز مرگ های مشابه بعدی جلوگیری کند. سقط جنین از جمله مسایل فراگیر در جوامع بشری است که نه تنها نیازمند بررسی های همه جانبه از لحاظ پزشکی و بهداشتی است بلکه معلول علل بی شماری است که در حیطه های مختلف فقهی، حقوقی و اجتماعی قابل بررسی است. در دوران همه گیری کووید۱۹، تغییرات در سبک زندگی مانند فاصله گذاری و محدودیت های اجتماعی و اقتصادی، از دست دادن شغل و نبود حمایت های اجتماعی توسط دولت ها، ابتلای زن باردار به بیماری، محدود شدن انجام مراقبت های روتین دوران بارداری و یا حتی مرگ همسر به دلیل بیماری از عوامل تمایل به سقط ذکر شده است(۲۴). کووید۱۹ و به تبع آن سقط در دوره همه گیری یکی از مباحث چالش برانگیز است. یکی از مهمترین پیامد سقط های عمد و غیرایمن، ناتوانی های جسمی و مرگ و میر مادران است(۲۵). شیوع بیماری کووید۱۹ و تعداد موارد ابتلا و مرگ و میر ناشی از آن در سراسر جهان رو به افزایش است که در این بین نیز اضطراب در مورد کووید۱۹ شایع است و یکی از مواردی که باید کنترل شود، استرس و اضطراب ناشی از اپیدمی کرونا ویروس در زنان باردار برای جلوگیری از بروز عوارض ناخواسته است (۲۶). کووید۱۹ افراد دارای بیماری های زمینه ای و سیستم ایمنی ضعیف را بیشتر درگیر می کند. در این میان زنان باردار نیز به علت تغییرات فیزیولوژیکی دوران بارداری بیشتر در معرض ابتلا قرار دارند (۲۷). در مورد ویروس و اثرات آن از جمله عوامل قطعی خطر بیماری و میزان مرگ و میر مادران باردار، جنین و نوزادان اطلاعات چندانی در دسترس نیست و موارد ناشناخته زیادی وجود دارد. با این وجود می توان با ارایه توصیه و آموزش ها در زمینه اقدامات پیشگیرانه برای زنان باردار و ایجاد  بسترها و تمهیدات لازم از سوی مسئولان بهداشتی و درمانی کشور برای نظارت و پیگیری منظم این گروه از افراد اقدام نمود. همچنین دسترسی زنان به مراکز بهداشتی درمانی و پایگاه های سلامت و مشاوره درباره تنظیم خانواده و تدوین آیین نامه های مبتنی بر اصول اخلاقی در دوره همه گیری کرونا جهت پیشگیری از سقط های غیرایمن و القایی ضروری است. لذا با توجه به اهمیت موضوع سقط به عنوان یک عامل تهدید کننده سلامتی مادران و با توجه به محدود بودن داده های مربوط به سقط و وضعیت سلامت مادر پس از سقط و همچنین نبود مطالعات کافی و گسترده در این زمینه در شهر خرم آباد و همینطور با استناد به ناشناخته بودن بیماری کووید۱۹ و عوارض حاصل از آن در بارداری، انجام مطالعه ای برای تعیین عوامل موثر بر سقط جنین در زنان باردار شهر خرم آباد در شش ماهه دوم سال ۱۳۹۹ ضروری به نظر می رسد. 0 0 2018/10/62019/12/312021/05/312021/04/62021/08/282021/11/30 1400/9/9 2018/12/162021/03/152021/09/152021/09/152021/11/92021/12/18 1400/9/27 شیما هاشمی Shima Hashemi ایران shimasepsix@yahoo.com خیرالله اسدالهی Khairollah Asadolahi مرکز تحقیقات آسیب‌های روانی و اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران masoud_1241@yahoo.co.uk اشرف دیرکوندمقدم Ashraf Direkvand Moghadam مرکز تحقیقات آسیب‌های روانی و اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران direkvandmoghadam@gmail.com میرهادی موسوی mir hadi mosavai ایران mirhadimousavi33@yahoo.com کورش سایه میری Kourosh Sayehmiri مرکز تحقیقات آسیب‌های روانی و اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران sayehmiri-k@medilam.ac.ir سقط جنین مادر باردار ‌ کووید۱۹ همه گیری خرم آباد 1. Carp, H. J. A., 2018. Progestogens and pregnancy loss. Climacteric 22:1-5.##2. Smorgick, N., Mittler, A., Ben-Ami, I., Maymon, R., Vaknin, Z., Pansky, M., 2018. Retained products of conception: What is the risk for recurrence on subsequent pregnancies? Eur J Obstet Gynecol Reprod Biol 5(224):1-5.##3. Kaser, D., 2018. The status of genetic screening in recurrent pregnancy loss. Obstet Gynecol Clin North Am 45(1):143-154.##4. Shamshiri Milani H. (2003). Health, Health and Status of Abortion in Relation to it. 8th Specialized Seminar of Fertility and Infertility (Study the Complete Dimension of Abortion in Iran), Kermanšah, Iran.##5. Zhirova IA, Frolova OG, Astakhova TM, Ketting E. Abortion-related maternal mortality in the Russian Federation Studies in Family Planning. 2004; 35: 178–187.##6. Dehghani Firoozabadi R, Klantar SM, Klantar SM, Seyed-Hasani SM, Ghasemi N, Asgharnia M, et al. Cytogenetic analysis in couples with recurrent spontaneous abortion. Int J Reprod Biomed 2006; 4(1):13-7.##7. Ammon Avalos L, Galindo C, Li DK. A systematic review to calculate background miscarriage rates using life table analysis. Birth Defects Res Part A Clin Mol Teratol 2012; 94(6):417-23.##8. Akhtari E. Pregnancy termination from ancient Persia till present time. Iran J Obstet Gynecol Infertil 2017;19(40):1-5.##9. Hosseini-Chavoshi M., Abbasi-Shavazi, M.J., Glazebrook, D, and McDonald P. (2012). "Social and psychological consequences of abortion in Iran", International Journal of Gynecology and Obstetrics 118, Supplement: 2 S172–S177.##10. Ganatra B, Gerdts C, Rossier C, Ronald Johnson Jr B, Tuncalp O, Assifi A, et al. Global, regional and subregional classification of abortions by safety, 2010-14: Estimates from a Bayesian hierarchical model. Lancet. 2017; 390(10110): 2372-81.##11. Guttmacher Institute. Unintended pregnancy and abortion worldwide [Internet]. 2020. [updated 2020 July]. Available from: https://www.guttmacher.org/fact-sheet/induced-abortion-worldwide.##12. Erfani A. Abortion in Iran: What do we know? PSC Discussion Papers Series. 2008;22(1):1.Available at: https://ir.lib.uwo.ca/pscpapers/vol22/iss1/1.##13. Khosravi F, Hesami K, Shahvi R, Savadzadeh Sh. The study of the reasons for therapeutic abortion in clients referring to legal medical centers in Kurdistan province in 2000- 2011]. Scientific Journal of Nursing, Midwifery and Paramedical Faculty. 2018;4(1): 37-47.##14. Rastegari A, Baneshi MR, Haji-Maghsoudi S, Nakhaee N, Eslami M, Malekafzali H, et al. Estimating the annual incidence of abortions in Iran applying a network scale-up approach. Iran Red Crescent Med J. 2014; 16(10):e15765##15. Erfani A. Induced abortion in Tehran, Iran: Estimated rates and correlates. Int Perspect Sex Report Health. 2011; 37(3): 134-42.##16. Cunningham FG, leveno KJ, Bloom SL, Hauth JC, Rouse D, Spong CY. Williams Obstetrics. 23nd ed. New York: McGraw-Hill Professional; 2010.##17. Chan RL, Olshan AF, Savitz DA, Herring AH, Daniels JL, Peterson HB, et al. Severity and duration of nausea and vomiting symptoms in pregnancy and spontaneous abortion. Human reproduction 2010; 25(11):2907-12.##18. Nazarpour S, Tehrani FR, Simbar M, Azizi F. Thyroid dysfunction and pregnancy outcomes. Iranian journal of reproductive medicine 2015; 13(7):387-96.##19. Cohen SA. Envisioning life without Roe: lessons without Borders. The Guttmacher Report on Public Policy 2003. Retrieved From http://www.guttmacher.org/pubs/tgr/06/2/gr060203.html. Accessed 05 September 2009##20. Maghsoudi R, Mirhosseini M. Spontaneous abortion and anti-thyroid antibodies in mother’s serum. Life Science Journal 2014; 11(SPEC.):41-4.##21. Rahbar N, Ghorban R, Moazen S, Setoodeh Asl N. Association between spontaneous abortion and general health condition. Iran J Obstet Gynecol Infertil 2010;13(1):8-13.##22. Frederico M, Michielsen K, Arnaldo C, Decat P. Factors influencing abortion decision-making processes among young women. Int J Environ Res Public Health. 2018;15(2):329-42.##23. Jabrailly H, Hashemi J, Nazeri A. [A comparative study on resiliency, Metacognitive beliefs and psychological well-being in fertile and infertile women]. Mag Principl Ment Health. 2016;18(5):64-75.##24. Rashidpouraie R, Sharifi MN. Covid19 and abortion right, Obstet Gynecol Sci. 2020; 63(6):743-4. [DOI:10.5468/ogs.20185] [PMID] [PMCID]##25. Latt SM, Milner A, Kavanagh A. Abortion laws reform may reduce maternal mortality: An ecological study in 162 countries. BMC Women’s Health. 2019; 19(1):1. [DOI:10.1186/s12905-018-0705-y] [PMID] [PMCID]##26. Qiao J. What are the risks of COVID-19 infection in pregnant women? Lancet. 2020; 395(10226): 760-2.##27. Holshue ML, DeBolt C, Lindquist S, Lofy KH, Wiesman J, Bruce H, et al. First case of 2019 novel coronavirus in the United States. N Engl J Med. 2020; 382(10): 929-36.##28. Agadjanian V, Yoo SH. Migration, legality, and fertility regulation: Abortion and contraception among migrants and natives in Russia. Demographic Research. 2018;38:1277-302.##29. Hu X, Miao M, Bai Y, Cheng N, Ren X. Reproductive factors and risk of spontaneous abortion in the Jinchang Cohort. International Journal of Environmental Research and Public Health 2018; 15(11):2444.##30. Väisänen H. The timing of abortions, births, and :union: dissolutions in Finland. Demographic Research. 2017;37:889-916.##31. Moradinazar Mehdi, Najafi Farid, Moradi Nazar Zeinab, Hamzeh Behrooz, Pasdar Yahya, Shakiba Ebrahim. Lifetime Prevalence of Abortion and Risk Factors in Women: Evidence from a Cohort Study. Journal of Pregnancy. 2020.##27. Abdoljabbari M, Karamkhani M, Saharkhiz N, Pourhosseingholi M, Shokri Khoubestani M. (2016). Study of the Effective Factors in Women’s Decision to Make Abortion and Their Belief and Religious Views in this Regard, Journal of Research on Religion & Health, 2(4): 44- 54 .##28. Abdolahian, H., Fallah, M. (2008). A Qualitative Analysis of Intentional Abortion and Phenomenology of Women’s Lived Experience: Some Case Studied of Women in Tehran, Journal of the Population Association of Iran,3(5): 55-80 .##1. Carp, H. J. A., 2018. Progestogens and pregnancy loss. Climacteric 22:1-5.##2. Smorgick, N., Mittler, A., Ben-Ami, I., Maymon, R., Vaknin, Z., Pansky, M., 2018. Retained products of conception: What is the risk for recurrence on subsequent pregnancies? Eur J Obstet Gynecol Reprod Biol 5(224):1-5.##3. Kaser, D., 2018. The status of genetic screening in recurrent pregnancy loss. Obstet Gynecol Clin North Am 45(1):143-154.##4. Shamshiri Milani H. (2003). Health, Health and Status of Abortion in Relation to it. 8th Specialized Seminar of Fertility and Infertility (Study the Complete Dimension of Abortion in Iran), Kermanšah, Iran.##5. Zhirova IA, Frolova OG, Astakhova TM, Ketting E. Abortion-related maternal mortality in the Russian Federation Studies in Family Planning. 2004; 35: 178–187.##6. Dehghani Firoozabadi R, Klantar SM, Klantar SM, Seyed-Hasani SM, Ghasemi N, Asgharnia M, et al. Cytogenetic analysis in couples with recurrent spontaneous abortion. Int J Reprod Biomed 2006; 4(1):13-7.##7. Ammon Avalos L, Galindo C, Li DK. A systematic review to calculate background miscarriage rates using life table analysis. Birth Defects Res Part A Clin Mol Teratol 2012; 94(6):417-23.##8. Akhtari E. Pregnancy termination from ancient Persia till present time. Iran J Obstet Gynecol Infertil 2017;19(40):1-5.##9. Hosseini-Chavoshi M., Abbasi-Shavazi, M.J., Glazebrook, D, and McDonald P. (2012). "Social and psychological consequences of abortion in Iran", International Journal of Gynecology and Obstetrics 118, Supplement: 2 S172–S177.##10. Ganatra B, Gerdts C, Rossier C, Ronald Johnson Jr B, Tuncalp O, Assifi A, et al. Global, regional and subregional classification of abortions by safety, 2010-14: Estimates from a Bayesian hierarchical model. Lancet. 2017; 390(10110): 2372-81.##11. Guttmacher Institute. Unintended pregnancy and abortion worldwide [Internet]. 2020. [updated 2020 July]. Available from: https://www.guttmacher.org/fact-sheet/induced-abortion-worldwide.##12. Erfani A. Abortion in Iran: What do we know? PSC Discussion Papers Series. 2008;22(1):1.Available at: https://ir.lib.uwo.ca/pscpapers/vol22/iss1/1.##13. Khosravi F, Hesami K, Shahvi R, Savadzadeh Sh. The study of the reasons for therapeutic abortion in clients referring to legal medical centers in Kurdistan province in 2000- 2011]. Scientific Journal of Nursing, Midwifery and Paramedical Faculty. 2018;4(1): 37-47.##14. Rastegari A, Baneshi MR, Haji-Maghsoudi S, Nakhaee N, Eslami M, Malekafzali H, et al. Estimating the annual incidence of abortions in Iran applying a network scale-up approach. Iran Red Crescent Med J. 2014; 16(10):e15765##15. Erfani A. Induced abortion in Tehran, Iran: Estimated rates and correlates. Int Perspect Sex Report Health. 2011; 37(3): 134-42.##16. Cunningham FG, leveno KJ, Bloom SL, Hauth JC, Rouse D, Spong CY. Williams Obstetrics. 23nd ed. New York: McGraw-Hill Professional; 2010.##17. Chan RL, Olshan AF, Savitz DA, Herring AH, Daniels JL, Peterson HB, et al. Severity and duration of nausea and vomiting symptoms in pregnancy and spontaneous abortion. Human reproduction 2010; 25(11):2907-12.##18. Nazarpour S, Tehrani FR, Simbar M, Azizi F. Thyroid dysfunction and pregnancy outcomes. Iranian journal of reproductive medicine 2015; 13(7):387-96.##19. Cohen SA. Envisioning life without Roe: lessons without Borders. The Guttmacher Report on Public Policy 2003. Retrieved From http://www.guttmacher.org/pubs/tgr/06/2/gr060203.html. Accessed 05 September 2009##20. Maghsoudi R, Mirhosseini M. Spontaneous abortion and anti-thyroid antibodies in mother’s serum. Life Science Journal 2014; 11(SPEC.):41-4.##21. Rahbar N, Ghorban R, Moazen S, Setoodeh Asl N. Association between spontaneous abortion and general health condition. Iran J Obstet Gynecol Infertil 2010;13(1):8-13.##22. Frederico M, Michielsen K, Arnaldo C, Decat P. Factors influencing abortion decision-making processes among young women. Int J Environ Res Public Health. 2018;15(2):329-42.##23. Jabrailly H, Hashemi J, Nazeri A. [A comparative study on resiliency, Metacognitive beliefs and psychological well-being in fertile and infertile women]. Mag Principl Ment Health. 2016;18(5):64-75.##24. Rashidpouraie R, Sharifi MN. Covid19 and abortion right, Obstet Gynecol Sci. 2020; 63(6):743-4. [DOI:10.5468/ogs.20185] [PMID] [PMCID]##25. Latt SM, Milner A, Kavanagh A. Abortion laws reform may reduce maternal mortality: An ecological study in 162 countries. BMC Women’s Health. 2019; 19(1):1. [DOI:10.1186/s12905-018-0705-y] [PMID] [PMCID]##26. Qiao J. What are the risks of COVID-19 infection in pregnant women? Lancet. 2020; 395(10226): 760-2.##27. Holshue ML, DeBolt C, Lindquist S, Lofy KH, Wiesman J, Bruce H, et al. First case of 2019 novel coronavirus in the United States. N Engl J Med. 2020; 382(10): 929-36.##28. Agadjanian V, Yoo SH. Migration, legality, and fertility regulation: Abortion and contraception among migrants and natives in Russia. Demographic Research. 2018;38:1277-302.##29. Hu X, Miao M, Bai Y, Cheng N, Ren X. Reproductive factors and risk of spontaneous abortion in the Jinchang Cohort. International Journal of Environmental Research and Public Health 2018; 15(11):2444.##30. Väisänen H. The timing of abortions, births, and :union: dissolutions in Finland. Demographic Research. 2017;37:889-916.##31. Moradinazar Mehdi, Najafi Farid, Moradi Nazar Zeinab, Hamzeh Behrooz, Pasdar Yahya, Shakiba Ebrahim. Lifetime Prevalence of Abortion and Risk Factors in Women: Evidence from a Cohort Study. Journal of Pregnancy. 2020.##27. Abdoljabbari M, Karamkhani M, Saharkhiz N, Pourhosseingholi M, Shokri Khoubestani M. (2016). Study of the Effective Factors in Women’s Decision to Make Abortion and Their Belief and Religious Views in this Regard, Journal of Research on Religion & Health, 2(4): 44- 54 .##28. Abdolahian, H., Fallah, M. (2008). A Qualitative Analysis of Intentional Abortion and Phenomenology of Women’s Lived Experience: Some Case Studied of Women in Tehran, Journal of the Population Association of Iran,3(5): 55-80 . ##

The effect of empowerment program based on self-regulation theory on medication adherence in rural patients with type 2 diabetes in ilam بررسی تاثیر برنامه توانمندسازی مبتنی بر تئوری خود تنظیمی بر تبعیت از رژیم دارویی در بیماران روستایی مبتلا به دیابت نوع دو شهرستان ایلام 2 1 مقدمه و هدف: تبعیت از رژیم دارویی بخش مهمی از درمان دیابت نوع2 و خودمدیریتی است. بخوبی مستند شده است که بهبود تبعیت از رژیم دارویی می تواند هموگلوبین گلیکوزیله را کاهش دهد. و هدف اصلی از این مطالعه بررسی تاثیر برنامه توانمندسازی مبتنی بر تئوری خودتنظیمی بر تبعیت از رژیم دارویی در بیماران روستایی مبتلا ب دیابت نوع 2  شهرستان ایلام خواهد بود. مواد و روش ها: این مطالعه به صورت مداخله ای انجام خواهد شد. جامعه آماری این مطالعه، شامل بیماران 59-30 ساله مبتلا به دیابت نوع 2 مراجعه کننده به مراکز خدمات جامع سلامت روستایی شهرستان ایلام می باشند. روش نمونه گیری در این مطالعه، خوشه ای چند مرحله ای خواهد بود. محتوی آموزشی توانمندسازی با توجه به مبانی و مفاهیم تئوری خودتنظیمی طراحی می شود و 12 جلسه آموزشی طی 4 هفته (هر هفته 3 جلسه) بصورت یک روز در میان و هرجلسه با مدت زمان 45 دقیقه در قالب آموزش حضوری با استفاده از روش های رایج اموزشی از قبیل: پرسش و پاسخ، سخنرانی، تهیه کلیپ و غیره توسط محقق برای گروه مداخله اجرا خواهد شد و گروه کنترل هیچ آموزشی از سوی گروه تحقیق دریافت نخواهند کرد.   0 0 2018/10/62019/12/312021/05/312021/04/62021/08/282021/11/302022/04/24 1401/2/4 2018/12/162021/03/152021/09/152021/09/152021/11/92021/12/182022/07/19 1401/4/28 زینب الیاسی zeinab elyasi ایران elyasi.zainab@gmail.com محسن جلیلیان Mohsen Jalilian گروه آموزشی بهداشت عمومی و آموزش بهداشت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران jalilian91@yahoo.com نسرین غیاثی Nasrin Ghyasi گروه آموزشی مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران ghnazi93@gmail.com علی خورشیدی Ali Khorshidi مرکز تحقیقات آسیب‌های روانی و اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران ali_482002@yahoo.com دانش دیابت نوع 2 خودتنظیمی تبعیت از رژیم‌دارویی توانمندسازی 1. Varming AR, Rasmussen LB, Husted GR, Olesen K, Grønnegaard C, Willaing I. Improving empowerment, motivation, and medical adherence in patients with poorly controlled type 2 diabetes: A randomized controlled trial of a patient-centered intervention. Patient Educ Couns. 2019 Dec;102(12):2238-2245. doi: 10.1016/j.pec.2019.06.014. Epub 2019 Jun 13. PMID: 31239180.##2. Ebrahimi H, Sadeghi M, Amanpour F, Vahedi H. Evaluation of empowerment model on indicators of metabolic control in patients with type 2 diabetes, a randomized clinical trial study. Prim Care Diabetes. 2016 Apr;10(2):129-35. doi: 10.1016/j.pcd.2015.09.003. Epub 2016 Jan 18. PMID: 26795772.##3. American Diabetes Association. 2. Classification and Diagnosis of Diabetes: Standards of Medical Care in Diabetes-2018. Diabetes Care. 2018 Jan;41(Suppl 1):S13-S27. doi: 10.2337/dc18-S002. PMID: 29222373.## 4. Bavuma CM, Musafiri S, Rutayisire PC, Ng'ang'a LM, McQuillan R, Wild SH. Socio-demographic and clinical characteristics of diabetes mellitus in rural Rwanda: time to contextualize the interventions? A cross-sectional study. BMC Endocr Disord. 2020 Dec 10;20(1):180. doi: 10.1186/s12902-020-00660-y. PMID: 33302939; PMCID: PMC7731466.##5. American Association of Diabetes Educators. Individualization of diabetes self-management education. Diabetes Educ. 2002 Sep-Oct;28(5):741-5, 749. doi: 10.1177/014572170202800515. PMID: 14625960.##6. Chen SY, Hsu HC, Wang RH, Lee YJ, Hsieh CH. Glycemic Control in Insulin-Treated Patients With Type 2 Diabetes: Empowerment Perceptions and Diabetes Distress as Important Determinants. Biol Res Nurs. 2019 Mar;21(2):182-189. doi: 10.1177/1099800418820170. Epub 2018 Dec 25. PMID: 30585081.##7. Ozmen B, Boyvada S. The relationship between self-monitoring of blood glucose control and glycosylated haemoglobin in patients with type 2 diabetes with and without diabetic retinopathy. J Diabetes Complications. 2003 May-Jun;17(3):128-34. doi: 10.1016/s1056-8727(02)00200-3. PMID: 12738396.##8. Cheng L, Sit JWH, Choi KC, Chair SY, Li X, Wu Y, Long J, Tao M. Effectiveness of a patient-centred, empowerment-based intervention programme among patients with poorly controlled type 2 diabetes: A randomised controlled trial. Int J Nurs Stud. 2018 Mar;79:43-51. doi: 10.1016/j.ijnurstu.2017.10.021. Epub 2017 Nov 3. PMID: 29149618.##9. Wong CK, Wong WC, Lam CL, Wan YF, Wong WH, Chung KL, Dai D, Tsui EL, Fong DY. Effects of Patient Empowerment Programme (PEP) on clinical outcomes and health service utilization in type 2 diabetes mellitus in primary care: an observational matched cohort study. PLoS One. 2014 May 1;9(5):e95328. doi: 10.1371/journal.pone.0095328. PMID: 24788804; PMCID: PMC4006782.##10. Varming AR, Rasmussen LB, Husted GR, Olesen K, Grønnegaard C, Willaing I. Improving empowerment, motivation, and medical adherence in patients with poorly controlled type 2 diabetes: A randomized controlled trial of a patient-centered intervention. Patient Educ Couns. 2019 Dec;102(12):2238-2245. doi: 10.1016/j.pec.2019.06.014. Epub 2019 Jun 13. PMID: 31239180.##11. Curkendall SM, Thomas N, Bell KF, Juneau PL, Weiss AJ. Predictors of medication adherence in patients with type 2 diabetes mellitus. Curr Med Res Opin. 2013 Oct;29(10):1275-86. doi: 10.1185/03007995.2013.821056. Epub 2013 Jul 23. PMID: 23815104.##12. Ellis SE, Speroff T, Dittus RS, Brown A, Pichert JW, Elasy TA. Diabetes patient education: a meta-analysis and meta-regression. Patient Educ Couns. 2004 Jan;52(1):97-105. doi: 10.1016/s0738-3991(03)00016-8. PMID: 14729296.##13. WHO. Adherence to long-term therapies: evidence for action. Geneova: World Health Organization, 2003.##14. Al-Rasheedi AA. The Role of Educational Level in Glycemic Control among Patients with Type II Diabetes Mellitus. Int J Health Sci (Qassim). 2014 Apr;8(2):177-87. doi: 10.12816/0006084. PMID: 25246885; PMCID: PMC4166990.##15. Wellard S. Constructions of chronic illness. Int J Nurs Stud.1998;35(1-2):49-55. PMID: 9695010 ##16. Pérez Unanua MP, Alonso Fernández M, López Simarro F, Soriano Llora T, Peral Martínez I, Mancera Romero J, et al. Adherence to healthy lifestyle behaviours in patients with type 2 diabetes in Spain]. Semergen. 2020;S1138-3593(20):30317-30318.##17. Bennich BB, Munch L, Overgaard D, Konradsen H, Knop FK, Røder M, Vilsbøll T, Egerod I. Experience of family function, family involvement, and self-management in adult patients with type 2 diabetes: A thematic analysis. J Adv Nurs. 2020 Feb;76(2):621-631. doi: 10.1111/jan.14256. Epub 2019 Nov 21. PMID: 31670404.##18. Safarabadi Farahani T, Ali-Akbar M, Safarabadi-Farahani A, Haghani H. Quality of life in young people with type 1 diabetes in relation to age and gender. Iran Journal of Nursing. 2011; 23(68): 73-9. [Persian]##19. Funnell MM, Anderson RM, Arnold MS, Barr PA, Donnelly M, Johnson PD, Taylor-Moon D, White NH. Empowerment: an idea whose time has come in diabetes education. Diabetes Educ. 1991 Jan-Feb;17(1):37-41. doi: 10.1177/014572179101700108. PMID: 1986902.##20. Anderson RM, Funnell MM, Butler PM, Arnold MS, Fitzgerald JT, Feste CC. Patient empowerment. Results of a randomized controlled trial. Diabetes Care. 1995 Jul;18(7):943-9. doi: 10.2337/diacare.18.7.943. PMID: 7555554.##21. Adolfsson ET, Starrin B, Smide B, Wikblad K. Type 2 diabetic patients' experiences of two different educational approaches-a qualitative study. Int J Nurs Stud. 2008 Jul;45(7):986-94. doi: 10.1016/j.ijnurstu.2007.07.007. Epub 2007 Sep 5. PMID: 17822705.##22. Das SK, Chakrabarti R. Non-insulin dependent diabetes mellitus: present therapies and new drug targets. Mini Rev Med Chem. 2005 Nov;5(11):1019-34. doi: 10.2174/138955705774575273. PMID: 16307531.##23. Minet L, Møller S, Vach W, Wagner L, Henriksen JE. Mediating the effect of self-care management intervention in type 2 diabetes: a meta-analysis of 47 randomised controlled trials. Patient Educ Couns. 2010 Jul;80(1):29-41. doi: 10.1016/j.pec.2009.09.033. Epub 2009 Nov 10. PMID: 19906503.##24. Steuten LM, Vrijhoef HJ, Landewé-Cleuren S, Schaper N, Van Merode GG, Spreeuwenberg C. A disease management programme for patients with diabetes mellitus is associated with improved quality of care within existing budgets. Diabet Med. 2007 Oct;24(10):1112-20. doi: 10.1111/j.1464-5491.2007.02202.x. Epub 2007 Aug 2. PMID: 17672862.##25. Clark PG, Blissmer BJ, Greene GW, Lees FD, Riebe DA, Stamm KE. Maintaining exercise and healthful eating in older adults: the SENIOR project II: study design and methodology. Contemp Clin Trials. 2011 Jan;32(1):129-39. doi: 10.1016/j.cct.2010.10.002. Epub 2010 Oct 16. PMID: 20955821; PMCID: PMC4533928.##26. Keogh KM, White P, Smith SM, McGilloway S, O'Dowd T, Gibney J. Changing illness perceptions in patients with poorly controlled type 2 diabetes, a randomised controlled trial of a family-based intervention: protocol and pilot study. BMC Fam Pract. 2007 Jun 27;8:36. doi: 10.1186/1471-2296-8-36. PMID: 17597523; PMCID: PMC1919379.1##27. Pibernik-Okanovic M, Prasek M, Poljicanin-Filipovic T, Pavlic-Renar I, Metelko Z. Effects of an empowerment-based psychosocial intervention on quality of life and metabolic control in type 2 diabetic patients. Patient Educ Couns. 2004 Feb;52(2):193-9. doi: 10.1016/s0738-3991(03)00038-7. PMID: 15132525.##28. Liu YS, Lu NH, Shieh PC, Sun CK. Combination of a Self-Regulation Module and Mobile Application to Enhance Treatment Outcome for Patients with Acne. Medicina (Kaunas). 2020 Jun 4;56(6):276. doi: 10.3390/medicina56060276. PMID: 32512875; PMCID: PMC7353865.##29. Rouse PC, Ntoumanis N, Duda JL, Jolly K, Williams GC. In the beginning: role of autonomy support on the motivation, mental health and intentions of participants entering an exercise referral scheme. Psychol Health. 2011 Jun;26(6):729-49. doi: 10.1080/08870446.2010.492454. PMID: 2182733.##30. Rouse PC, Ntoumanis N, Duda JL, Jolly K, Williams GC. In the beginning: role of autonomy support on the motivation, mental health and intentions of participants entering an exercise referral scheme. Psychol Health. 2011 Jun;26(6):729-49. doi: 10.1080/08870446.2010.492454. PMID: 21827332.##31. Tina Campbell, D. Dunt, J. L. Fitzgerald, I. Gordon, The impact of patient narratives on self-efficacy and self-care in Australians with type 2 diabetes: stage 1 results of a randomized trial, Health Promotion International, Volume 30, Issue 3, September 2015, Pages 438–448, https://doi.org/10.1093/heapro/dat058##32. Gonzalez M, Sjölin I, Bäck M, Ögmundsdottir Michelsen H, Tanha T, Sandberg C, Schiopu A, Leosdottir M. Effect of a lifestyle-focused electronic patient support application for improving risk factor management, self-rated health, and prognosis in post-myocardial infarction patients: study protocol for a multi-center randomized controlled trial. Trials. 2019 Jan 24;20(1):76. doi: 10.1186/s13063-018-3118-1. PMID: 30678709; PMCID: PMC6346565##33. Hernandez-Tejada MA, Campbell JA, Walker RJ, Smalls BL, Davis KS, Egede LE. Diabetes empowerment, medication adherence and self-care behaviors in adults with type 2 diabetes. Diabetes Technol Ther. 2012 Jul;14(7):630-4. doi: 10.1089/dia.2011.0287. Epub 2012 Apr 23. PMID: 22524548; PMCID: PMC3389377.##34. Varming AR, Rasmussen LB, Husted GR, Olesen K, Grønnegaard C, Willaing I. Improving empowerment, motivation, and medical adherence in patients with poorly controlled type 2 diabetes: A randomized controlled trial of a patient-centered intervention. Patient Educ Couns. 2019 Dec;102(12):2238-2245. doi: 10.1016/j.pec.2019.06.014. Epub 2019 Jun 13. PMID: 31239180.##35. Cheng L, Sit JWH, Choi KC, Chair SY, Li X, Wu Y, Long J, Yang H. The effects of an empowerment-based self-management intervention on empowerment level, psychological distress, and quality of life in patients with poorly controlled type 2 diabetes: A randomized controlled trial. Int J Nurs Stud. 2021 Apr;116:103407. doi: 10.1016/j.ijnurstu.2019.103407. Epub 2019 Sep 5. PMID: 31679744.##36. .Madalena Cunha,a * Suzana André,a João Granado,a* Carlos Albuquerque a* & António Madureira a* a CI&DETS, Superior School of Health, Polytechnic Institute of Viseu * Rua D. João Crisóstomo Gomes de Almeida, Nº 102, 3500-843, Viseu, Portugal. Empowerment and adherence to the therapeutic regimen in people with diabetes. ICEEPSY 2014##37. Ebrahimi H, Sadeghi M, Amanpour F, Vahedi H. Evaluation of empowerment model on indicators of metabolic control in patients with type 2 diabetes, a randomized clinical trial study. Prim Care Diabetes. 2016 Apr;10(2):129-35. doi: 10.1016/j.pcd.2015.09.003. Epub 2016 Jan 18. PMID: 26795772.##38. Azhdari Mamaghani H, Jabbarzadeh Tabrizi F, Seyedrasooli A, Sarbakhsh P, Badri Gargari R, Zamanzadeh V, Zanboori V. Effect of Empowerment Program with and without Telenursing on Self-efficacy and Glycosylated Hemoglobin Index of Patients with Type-2 Diabetes: A Randomized Clinical Trial. J Caring Sci. 2021 Mar 1;10(1):22-28. doi: 10.34172/jcs.2021.001. PMID: 33816381; PMCID: PMC8008233.##39. Ranjbaran S, Shojaeizadeh D, Dehdari T, Yaseri M, Shakibazadeh E. The effectiveness of an intervention designed based on health action process approach on diet and medication adherence among patients with type 2 diabetes: a randomized controlled trial. Diabetol Metab Syndr. 2022 Jan 4;14(1):3. doi: 10.1186/s13098-021-00773-x. PMID: 34983628; PMCID: PMC8725444.##40. Aghajani, Mirbagher Ajorpaz, Moein. Effect of empowerment program on HbA1C in type 2 diabetic patients. J Diabetes Nurs. 2016; 3 (3): 20-30##41. Shojaeezadeh D. Tol A. Sharifirad GH. Effect of education program based on empowerment model in promoting self-care among type 2 diabetic patients in Isfahan: J Razi Medical Sciences. 2014; 20 (107): 18-31##42. Alizadeh L, Salehi L. Diabetes Knowledge and Self-care Practice in Type II Diabetic Patients: An Immigrant Population-based Study. J Diabetes Nurs. 2018; 6 (1) :352-364##43. Ghanei Gheshlagh R, Ebadi A, Veisi Raygani AK, Nourozi Tabrizi K, Dalvandi A, Mahmoodi H. Determining Concurrent Validity of the Morisky Medication Adherence Scale in Patients with Type2 Diabetes. J Rehabil Nurs 2015; 1(3): 25-33.##44. Fitzgerald JT, Funnell MM, Hess GE, Barr PA, Anderson RM, Hiss RG, Davis WK. The reliability and validity of a brief diabetes knowledge test. Diabetes Care. 1998 May;21(5):706-10. doi: 10.2337/diacare.21.5.706. PMID: 9589228.##45. Asgari S, Abbasi M, Hamilton K, Chen YP, Griffiths MD, Lin CY, Pakpour AH. A theory-based intervention to promote medication adherence in patients with rheumatoid arthritis: A randomized controlled trial. Clin Rheumatol. 2021 Jan;40(1):101-111. doi: 10.1007/s10067-020-05224-y. Epub 2020 Jun 25. PMID: 32588274; PMCID: PMC7782392.##46. Gómez-Velasco DV, Almeda-Valdes P, Martagón AJ, Galán-Ramírez GA, Aguilar-Salinas CA. Empowerment of patients with type 2 diabetes: current perspectives. Diabetes Metab Syndr Obes. 2019;12:1311-1321. Published 2019 Aug 6. doi:10.2147/DMSO.S174910.##47. Sadeghian L, Chinaveh M, Feily A. INVESTIGATING THE EFFECT OF COPING TECHNIQUES FOR STRESS AND SELFREGULATION STRATEGIES ON THE BLOOD GLUCOSE LEVEL OF DIABETIC PATIENTS.Iranian Journal of Diabetes and Metabolism. 2021 July Tusday; 20 (2): 137-146. [Persian]##48. Morrison A, Stauffer ME, Kaufman AS. Defining medication adherence in individual patients. Patient Prefer Adherence. 2015 Jul 1;9:893-7. doi: 10.2147/PPA.S86249. PMID: 26170639; PMCID: PMC4494613.##50. Fitzgerald JT, Funnell MM, Hess GE, Barr PA, Anderson RM, Hiss RG, Davis WK. The reliability and validity of a brief diabetes knowledge test. Diabetes Care. 1998 May;21(5):706-10. doi: 10.2337/diacare.21.5.706. PMID: 9589228.##51. Suo M, Wen D, Wang W, Zhang T. Comparative study on hemoglobin A1c, glycated albumin and glycosylated serum protein in aplastic anemia patients with Type 2 diabetes mellitus. Biosci Rep. 2020 May 29;40(5):BSR20192300. doi: 10.1042/BSR20192300. PMID: 32352504; PMCID: PMC7244899.##1. Varming AR, Rasmussen LB, Husted GR, Olesen K, Grønnegaard C, Willaing I. Improving empowerment, motivation, and medical adherence in patients with poorly controlled type 2 diabetes: A randomized controlled trial of a patient-centered intervention. Patient Educ Couns. 2019 Dec;102(12):2238-2245. doi: 10.1016/j.pec.2019.06.014. Epub 2019 Jun 13. PMID: 31239180.##2. Ebrahimi H, Sadeghi M, Amanpour F, Vahedi H. Evaluation of empowerment model on indicators of metabolic control in patients with type 2 diabetes, a randomized clinical trial study. Prim Care Diabetes. 2016 Apr;10(2):129-35. doi: 10.1016/j.pcd.2015.09.003. Epub 2016 Jan 18. PMID: 26795772.##3. American Diabetes Association. 2. Classification and Diagnosis of Diabetes: Standards of Medical Care in Diabetes-2018. Diabetes Care. 2018 Jan;41(Suppl 1):S13-S27. doi: 10.2337/dc18-S002. PMID: 29222373.## 4. Bavuma CM, Musafiri S, Rutayisire PC, Ng'ang'a LM, McQuillan R, Wild SH. Socio-demographic and clinical characteristics of diabetes mellitus in rural Rwanda: time to contextualize the interventions? A cross-sectional study. BMC Endocr Disord. 2020 Dec 10;20(1):180. doi: 10.1186/s12902-020-00660-y. PMID: 33302939; PMCID: PMC7731466.##5. American Association of Diabetes Educators. Individualization of diabetes self-management education. Diabetes Educ. 2002 Sep-Oct;28(5):741-5, 749. doi: 10.1177/014572170202800515. PMID: 14625960.##6. Chen SY, Hsu HC, Wang RH, Lee YJ, Hsieh CH. Glycemic Control in Insulin-Treated Patients With Type 2 Diabetes: Empowerment Perceptions and Diabetes Distress as Important Determinants. Biol Res Nurs. 2019 Mar;21(2):182-189. doi: 10.1177/1099800418820170. Epub 2018 Dec 25. PMID: 30585081.##7. Ozmen B, Boyvada S. The relationship between self-monitoring of blood glucose control and glycosylated haemoglobin in patients with type 2 diabetes with and without diabetic retinopathy. J Diabetes Complications. 2003 May-Jun;17(3):128-34. doi: 10.1016/s1056-8727(02)00200-3. PMID: 12738396.##8. Cheng L, Sit JWH, Choi KC, Chair SY, Li X, Wu Y, Long J, Tao M. Effectiveness of a patient-centred, empowerment-based intervention programme among patients with poorly controlled type 2 diabetes: A randomised controlled trial. Int J Nurs Stud. 2018 Mar;79:43-51. doi: 10.1016/j.ijnurstu.2017.10.021. Epub 2017 Nov 3. PMID: 29149618.##9. Wong CK, Wong WC, Lam CL, Wan YF, Wong WH, Chung KL, Dai D, Tsui EL, Fong DY. Effects of Patient Empowerment Programme (PEP) on clinical outcomes and health service utilization in type 2 diabetes mellitus in primary care: an observational matched cohort study. PLoS One. 2014 May 1;9(5):e95328. doi: 10.1371/journal.pone.0095328. PMID: 24788804; PMCID: PMC4006782.##10. Varming AR, Rasmussen LB, Husted GR, Olesen K, Grønnegaard C, Willaing I. Improving empowerment, motivation, and medical adherence in patients with poorly controlled type 2 diabetes: A randomized controlled trial of a patient-centered intervention. Patient Educ Couns. 2019 Dec;102(12):2238-2245. doi: 10.1016/j.pec.2019.06.014. Epub 2019 Jun 13. PMID: 31239180.##11. Curkendall SM, Thomas N, Bell KF, Juneau PL, Weiss AJ. Predictors of medication adherence in patients with type 2 diabetes mellitus. Curr Med Res Opin. 2013 Oct;29(10):1275-86. doi: 10.1185/03007995.2013.821056. Epub 2013 Jul 23. PMID: 23815104.##12. Ellis SE, Speroff T, Dittus RS, Brown A, Pichert JW, Elasy TA. Diabetes patient education: a meta-analysis and meta-regression. Patient Educ Couns. 2004 Jan;52(1):97-105. doi: 10.1016/s0738-3991(03)00016-8. PMID: 14729296.##13. WHO. Adherence to long-term therapies: evidence for action. Geneova: World Health Organization, 2003.##14. Al-Rasheedi AA. The Role of Educational Level in Glycemic Control among Patients with Type II Diabetes Mellitus. Int J Health Sci (Qassim). 2014 Apr;8(2):177-87. doi: 10.12816/0006084. PMID: 25246885; PMCID: PMC4166990.##15. Wellard S. Constructions of chronic illness. Int J Nurs Stud.1998;35(1-2):49-55. PMID: 9695010 ##16. Pérez Unanua MP, Alonso Fernández M, López Simarro F, Soriano Llora T, Peral Martínez I, Mancera Romero J, et al. Adherence to healthy lifestyle behaviours in patients with type 2 diabetes in Spain]. Semergen. 2020;S1138-3593(20):30317-30318.##17. Bennich BB, Munch L, Overgaard D, Konradsen H, Knop FK, Røder M, Vilsbøll T, Egerod I. Experience of family function, family involvement, and self-management in adult patients with type 2 diabetes: A thematic analysis. J Adv Nurs. 2020 Feb;76(2):621-631. doi: 10.1111/jan.14256. Epub 2019 Nov 21. PMID: 31670404.##18. Safarabadi Farahani T, Ali-Akbar M, Safarabadi-Farahani A, Haghani H. Quality of life in young people with type 1 diabetes in relation to age and gender. Iran Journal of Nursing. 2011; 23(68): 73-9. [Persian]##19. Funnell MM, Anderson RM, Arnold MS, Barr PA, Donnelly M, Johnson PD, Taylor-Moon D, White NH. Empowerment: an idea whose time has come in diabetes education. Diabetes Educ. 1991 Jan-Feb;17(1):37-41. doi: 10.1177/014572179101700108. PMID: 1986902.##20. Anderson RM, Funnell MM, Butler PM, Arnold MS, Fitzgerald JT, Feste CC. Patient empowerment. Results of a randomized controlled trial. Diabetes Care. 1995 Jul;18(7):943-9. doi: 10.2337/diacare.18.7.943. PMID: 7555554.##21. Adolfsson ET, Starrin B, Smide B, Wikblad K. Type 2 diabetic patients' experiences of two different educational approaches-a qualitative study. Int J Nurs Stud. 2008 Jul;45(7):986-94. doi: 10.1016/j.ijnurstu.2007.07.007. Epub 2007 Sep 5. PMID: 17822705.##22. Das SK, Chakrabarti R. Non-insulin dependent diabetes mellitus: present therapies and new drug targets. Mini Rev Med Chem. 2005 Nov;5(11):1019-34. doi: 10.2174/138955705774575273. PMID: 16307531.##23. Minet L, Møller S, Vach W, Wagner L, Henriksen JE. Mediating the effect of self-care management intervention in type 2 diabetes: a meta-analysis of 47 randomised controlled trials. Patient Educ Couns. 2010 Jul;80(1):29-41. doi: 10.1016/j.pec.2009.09.033. Epub 2009 Nov 10. PMID: 19906503.##24. Steuten LM, Vrijhoef HJ, Landewé-Cleuren S, Schaper N, Van Merode GG, Spreeuwenberg C. A disease management programme for patients with diabetes mellitus is associated with improved quality of care within existing budgets. Diabet Med. 2007 Oct;24(10):1112-20. doi: 10.1111/j.1464-5491.2007.02202.x. Epub 2007 Aug 2. PMID: 17672862.##25. Clark PG, Blissmer BJ, Greene GW, Lees FD, Riebe DA, Stamm KE. Maintaining exercise and healthful eating in older adults: the SENIOR project II: study design and methodology. Contemp Clin Trials. 2011 Jan;32(1):129-39. doi: 10.1016/j.cct.2010.10.002. Epub 2010 Oct 16. PMID: 20955821; PMCID: PMC4533928.##26. Keogh KM, White P, Smith SM, McGilloway S, O'Dowd T, Gibney J. Changing illness perceptions in patients with poorly controlled type 2 diabetes, a randomised controlled trial of a family-based intervention: protocol and pilot study. BMC Fam Pract. 2007 Jun 27;8:36. doi: 10.1186/1471-2296-8-36. PMID: 17597523; PMCID: PMC1919379.1##27. Pibernik-Okanovic M, Prasek M, Poljicanin-Filipovic T, Pavlic-Renar I, Metelko Z. Effects of an empowerment-based psychosocial intervention on quality of life and metabolic control in type 2 diabetic patients. Patient Educ Couns. 2004 Feb;52(2):193-9. doi: 10.1016/s0738-3991(03)00038-7. PMID: 15132525.##28. Liu YS, Lu NH, Shieh PC, Sun CK. Combination of a Self-Regulation Module and Mobile Application to Enhance Treatment Outcome for Patients with Acne. Medicina (Kaunas). 2020 Jun 4;56(6):276. doi: 10.3390/medicina56060276. PMID: 32512875; PMCID: PMC7353865.##29. Rouse PC, Ntoumanis N, Duda JL, Jolly K, Williams GC. In the beginning: role of autonomy support on the motivation, mental health and intentions of participants entering an exercise referral scheme. Psychol Health. 2011 Jun;26(6):729-49. doi: 10.1080/08870446.2010.492454. PMID: 2182733.##30. Rouse PC, Ntoumanis N, Duda JL, Jolly K, Williams GC. In the beginning: role of autonomy support on the motivation, mental health and intentions of participants entering an exercise referral scheme. Psychol Health. 2011 Jun;26(6):729-49. doi: 10.1080/08870446.2010.492454. PMID: 21827332.##31. Tina Campbell, D. Dunt, J. L. Fitzgerald, I. Gordon, The impact of patient narratives on self-efficacy and self-care in Australians with type 2 diabetes: stage 1 results of a randomized trial, Health Promotion International, Volume 30, Issue 3, September 2015, Pages 438–448, https://doi.org/10.1093/heapro/dat058##32. Gonzalez M, Sjölin I, Bäck M, Ögmundsdottir Michelsen H, Tanha T, Sandberg C, Schiopu A, Leosdottir M. Effect of a lifestyle-focused electronic patient support application for improving risk factor management, self-rated health, and prognosis in post-myocardial infarction patients: study protocol for a multi-center randomized controlled trial. Trials. 2019 Jan 24;20(1):76. doi: 10.1186/s13063-018-3118-1. PMID: 30678709; PMCID: PMC6346565##33. Hernandez-Tejada MA, Campbell JA, Walker RJ, Smalls BL, Davis KS, Egede LE. Diabetes empowerment, medication adherence and self-care behaviors in adults with type 2 diabetes. Diabetes Technol Ther. 2012 Jul;14(7):630-4. doi: 10.1089/dia.2011.0287. Epub 2012 Apr 23. PMID: 22524548; PMCID: PMC3389377.##34. Varming AR, Rasmussen LB, Husted GR, Olesen K, Grønnegaard C, Willaing I. Improving empowerment, motivation, and medical adherence in patients with poorly controlled type 2 diabetes: A randomized controlled trial of a patient-centered intervention. Patient Educ Couns. 2019 Dec;102(12):2238-2245. doi: 10.1016/j.pec.2019.06.014. Epub 2019 Jun 13. PMID: 31239180.##35. Cheng L, Sit JWH, Choi KC, Chair SY, Li X, Wu Y, Long J, Yang H. The effects of an empowerment-based self-management intervention on empowerment level, psychological distress, and quality of life in patients with poorly controlled type 2 diabetes: A randomized controlled trial. Int J Nurs Stud. 2021 Apr;116:103407. doi: 10.1016/j.ijnurstu.2019.103407. Epub 2019 Sep 5. PMID: 31679744.##36. .Madalena Cunha,a * Suzana André,a João Granado,a* Carlos Albuquerque a* & António Madureira a* a CI&DETS, Superior School of Health, Polytechnic Institute of Viseu * Rua D. João Crisóstomo Gomes de Almeida, Nº 102, 3500-843, Viseu, Portugal. Empowerment and adherence to the therapeutic regimen in people with diabetes. ICEEPSY 2014##37. Ebrahimi H, Sadeghi M, Amanpour F, Vahedi H. Evaluation of empowerment model on indicators of metabolic control in patients with type 2 diabetes, a randomized clinical trial study. Prim Care Diabetes. 2016 Apr;10(2):129-35. doi: 10.1016/j.pcd.2015.09.003. Epub 2016 Jan 18. PMID: 26795772.##38. Azhdari Mamaghani H, Jabbarzadeh Tabrizi F, Seyedrasooli A, Sarbakhsh P, Badri Gargari R, Zamanzadeh V, Zanboori V. Effect of Empowerment Program with and without Telenursing on Self-efficacy and Glycosylated Hemoglobin Index of Patients with Type-2 Diabetes: A Randomized Clinical Trial. J Caring Sci. 2021 Mar 1;10(1):22-28. doi: 10.34172/jcs.2021.001. PMID: 33816381; PMCID: PMC8008233.##39. Ranjbaran S, Shojaeizadeh D, Dehdari T, Yaseri M, Shakibazadeh E. The effectiveness of an intervention designed based on health action process approach on diet and medication adherence among patients with type 2 diabetes: a randomized controlled trial. Diabetol Metab Syndr. 2022 Jan 4;14(1):3. doi: 10.1186/s13098-021-00773-x. PMID: 34983628; PMCID: PMC8725444.##40. Aghajani, Mirbagher Ajorpaz, Moein. Effect of empowerment program on HbA1C in type 2 diabetic patients. J Diabetes Nurs. 2016; 3 (3): 20-30##41. Shojaeezadeh D. Tol A. Sharifirad GH. Effect of education program based on empowerment model in promoting self-care among type 2 diabetic patients in Isfahan: J Razi Medical Sciences. 2014; 20 (107): 18-31##42. Alizadeh L, Salehi L. Diabetes Knowledge and Self-care Practice in Type II Diabetic Patients: An Immigrant Population-based Study. J Diabetes Nurs. 2018; 6 (1) :352-364##43. Ghanei Gheshlagh R, Ebadi A, Veisi Raygani AK, Nourozi Tabrizi K, Dalvandi A, Mahmoodi H. Determining Concurrent Validity of the Morisky Medication Adherence Scale in Patients with Type2 Diabetes. J Rehabil Nurs 2015; 1(3): 25-33.##44. Fitzgerald JT, Funnell MM, Hess GE, Barr PA, Anderson RM, Hiss RG, Davis WK. The reliability and validity of a brief diabetes knowledge test. Diabetes Care. 1998 May;21(5):706-10. doi: 10.2337/diacare.21.5.706. PMID: 9589228.##45. Asgari S, Abbasi M, Hamilton K, Chen YP, Griffiths MD, Lin CY, Pakpour AH. A theory-based intervention to promote medication adherence in patients with rheumatoid arthritis: A randomized controlled trial. Clin Rheumatol. 2021 Jan;40(1):101-111. doi: 10.1007/s10067-020-05224-y. Epub 2020 Jun 25. PMID: 32588274; PMCID: PMC7782392.##46. Gómez-Velasco DV, Almeda-Valdes P, Martagón AJ, Galán-Ramírez GA, Aguilar-Salinas CA. Empowerment of patients with type 2 diabetes: current perspectives. Diabetes Metab Syndr Obes. 2019;12:1311-1321. Published 2019 Aug 6. doi:10.2147/DMSO.S174910.##47. Sadeghian L, Chinaveh M, Feily A. INVESTIGATING THE EFFECT OF COPING TECHNIQUES FOR STRESS AND SELFREGULATION STRATEGIES ON THE BLOOD GLUCOSE LEVEL OF DIABETIC PATIENTS.Iranian Journal of Diabetes and Metabolism. 2021 July Tusday; 20 (2): 137-146. [Persian]##48. Morrison A, Stauffer ME, Kaufman AS. Defining medication adherence in individual patients. Patient Prefer Adherence. 2015 Jul 1;9:893-7. doi: 10.2147/PPA.S86249. PMID: 26170639; PMCID: PMC4494613.##50. Fitzgerald JT, Funnell MM, Hess GE, Barr PA, Anderson RM, Hiss RG, Davis WK. The reliability and validity of a brief diabetes knowledge test. Diabetes Care. 1998 May;21(5):706-10. doi: 10.2337/diacare.21.5.706. PMID: 9589228.##51. Suo M, Wen D, Wang W, Zhang T. Comparative study on hemoglobin A1c, glycated albumin and glycosylated serum protein in aplastic anemia patients with Type 2 diabetes mellitus. Biosci Rep. 2020 May 29;40(5):BSR20192300. doi: 10.1042/BSR20192300. PMID: 32352504; PMCID: PMC7244899. ##

Evaluation of ciprofloxacin resistance in common enterobacteriaceae isolated from patients with inflammatory bowel disease (IBD) بررسی مقاومت به سیپروفلوکساسین در انتروباکتریاسه های شایع جدا شده از بیماران مبتلا به بیماری التهابی روده ((IBD 2 1 بیماری‌های التهابی روده ((IBD)Inflammatory bowel disease) به بیماری‌هایی گفته می‌شود که سبب التهاب جدار روده بزرگ و روده باریک می‌گردند.   . شایع‌ترین این بیماری‌ها، بیماری کرون و کولیت السراتیو می باشد.نشان داده شده است که، حضور پروتئوباکترهای مضر، به ویژه خانواده انتروباکتریاسه، به عنوان تقویت کننده پاسخ التهابی می باشند که در بیماری IBD نیزمشاهده شده است. . بنابراین، به نظر می‌رسد که پاسخ التهابی میزبان می‌تواند به علت عدم تعادل میکروبیوتای روده باشد که به احتمال زیاد ناشی از حضور خانواده انتروباکتریاسه ها مانند اشریشیا و شیگلا است که منجر به تداوم حالت التهابی IBD می‌شود. مطالعات نشان داده اند که عوامل ضد میکروبی ها تا حدودی در درمان IBD تاثیر دارند. آنتی بیوتیک ها همچنین ممکن است در حفظ بهبودی و پیشگیری از عود این بیماری پس از عمل نقش داشته باشند.در واقع آنتی بیوتیک ها ممکن است با کاهش غلظت باکتری ها در مجرای روده و تغییر ترکیب میکروبیوتای روده به نفع باکتری های مفید بر روند IBD تأثیر بگذارند. بعضی از آنتی بیوتیک ها مانند تجویز سیپروفلوکساسین می توانند باکتری های خاصی را که فرض می شود در پاتوژنز IBD نقش دارند، هدف قرار دهند. در واقع،  سیپروفلوکساسین یکی از رایج ترین آنتی بیوتیک های مورد استفاده در بیماران مبتلا به بیماری التهابی روده (IBD) است. یکی از مشکلات عمده در بحث آنتی بیوتیک ها، مقاومت به آن ها می باشد که باعث شکست درمان می شود. در چند سال اخیر، یک مقاومت در حال ظهور به سیپروفلوکساسین در بین انتروباکتریاسه ها مشاهده شده است. هدف اصلی این  مطالعه بررسی مقاومت به سیپروفلوکساسین در بین باکتری های خانواده انتروباکتریاسه جدا شده از بیماران IBD می باشد که با پیش آگهی از این موضوع ممکن است اطلاعات مفید در اختیار پزشکان قرار گیرد.   0 0 2018/10/62019/12/312021/05/312021/04/62021/08/282021/11/302022/04/242022/06/13 1401/3/23 2018/12/162021/03/152021/09/152021/09/152021/11/92021/12/182022/07/192022/11/19 1401/8/28 حسین کاظمیان Hossein Kazemian گروه آموزشی میکروب شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران h.kazemian@outlook.com حمیدرضا حوری hamidreza houri دانشکده پزشکی ایران hr.houri@gmail.com وهاب حسن کاویار vahab hassan kaviar lرکز تحقیقات میکروب شناسی ایران vahab.kaviar@gmail.com انتروباکتریتاسه سیپروفلوکساسین بیماری التهابی روده 1. Cai Z, Wang S, Li J. Treatment of Inflammatory Bowel Disease: A Comprehensive Review. Frontiers in medicine. 2021:2681.##2. Kaplan GG. The global burden of IBD: from 2015 to 2025. Nature reviews Gastroenterology & hepatology. 2015;12(12):720-7.##3. Long MD, Kappelman MD, Martin CF, Chen W, Anton K, Sandler RS. Role of non-steroidal anti-inflammatory drugs in exacerbations of inflammatory bowel disease. Journal of clinical gastroenterology. 2016;50(2):152.##4. Ahmed N, Dobrindt U, Hacker J, Hasnain SE. Genomic fluidity and pathogenic bacteria: applications in diagnostics, epidemiology and intervention. Nature reviews microbiology. 2008;6(5):387-94.##5. Khan I, Ullah N, Zha L, Bai Y, Khan A, Zhao T, et al. Alteration of gut microbiota in inflammatory bowel disease (IBD): cause or consequence? IBD treatment targeting the gut microbiome. Pathogens. 2019;8(3):126.##6. Nishida A, Inoue R, Inatomi O, Bamba S, Naito Y, Andoh A. Gut microbiota in the pathogenesis of inflammatory bowel disease. Clinical journal of gastroenterology. 2018;11(1):1-10.##7. Ramos GP, Papadakis KA, editors. Mechanisms of disease: inflammatory bowel diseases. Mayo Clinic Proceedings; 2019: Elsevier.##8. Baldelli V, Scaldaferri F, Putignani L, Del Chierico F. The role of enterobacteriaceae in gut microbiota dysbiosis in inflammatory bowel diseases. Microorganisms. 2021;9(4):697.##9. Ettreiki C, Gadonna-Widehem P, Mangin I, Coëffier M, Delayre-Orthez C, Anton PM. Juvenile ferric iron prevents microbiota dysbiosis and colitis in adult rodents. World journal of gastroenterology: WJG. 2012;18(21):2619.##10. Walujkar SA, Dhotre DP, Marathe NP, Lawate PS, Bharadwaj RS, Shouche YS. Characterization of bacterial community shift in human Ulcerative Colitis patients revealed by Illumina based 16S rRNA gene amplicon sequencing. Gut pathogens. 2014;6(1):1-11.##11. Byndloss MX, Olsan EE, Rivera-Chávez F, Tiffany CR, Cevallos SA, Lokken KL, et al. Microbiota-activated PPAR-γ signaling inhibits dysbiotic Enterobacteriaceae expansion. Science. 2017;357(6351):570-5.##12. Litvak Y, Byndloss MX, Tsolis RM, Bäumler AJ. Dysbiotic Proteobacteria expansion: a microbial signature of epithelial dysfunction. Current opinion in microbiology. 2017;39:1-6.##13. Scales BS, Dickson RP, Huffnagle GB. A tale of two sites: how inflammation can reshape the microbiomes of the gut and lungs. Journal of Leukocyte Biology. 2016;100(5):943-50.##14. Adeolu M, Alnajar S, Naushad S, Gupta RS. Genome-based phylogeny and taxonomy of the ‘Enterobacteriales’: proposal for Enterobacterales ord. nov. divided into the families Enterobacteriaceae, Erwiniaceae fam. nov., Pectobacteriaceae fam. nov., Yersiniaceae fam. nov., Hafniaceae fam. nov., Morganellaceae fam. nov., and Budviciaceae fam. nov. International journal of systematic and evolutionary microbiology. 2016;66(12):5575-99.##15. Burke D, Axon A. Adhesive Escherichia coli in inflammatory bowel disease and infective diarrhoea. British Medical Journal. 1988;297(6641):102-4.##16. Elliott TR, Hudspith BN, Wu G, Cooley M, Parkes G, Quiñones B, et al. Quantification and characterization of mucosa-associated and intracellular Escherichia coli in inflammatory bowel disease. Inflammatory bowel diseases. 2013;19(11):2326-38.##17. Zhang S-L, Wang S-N, Miao C-Y. Influence of microbiota on intestinal immune system in ulcerative colitis and its intervention. Frontiers in immunology. 2017;8:1674.##18. Martinez-Medina M, Garcia-Gil LJ. Escherichia coli in chronic inflammatory bowel diseases: An update on adherent invasive Escherichia coli pathogenicity. World journal of gastrointestinal pathophysiology. 2014;5(3):213.##19. Shivananda S, Lennard-Jones J, Logan R, Fear N, Price A, Carpenter L, et al. Incidence of inflammatory bowel disease across Europe: is there a difference between north and south? Results of the European Collaborative Study on Inflammatory Bowel Disease (EC-IBD). Gut. 1996;39(5):690-7.##20. Arthur JC, Perez-Chanona E, Mühlbauer M, Tomkovich S, Uronis JM, Fan T-J, et al. Intestinal inflammation targets cancer-inducing activity of the microbiota. science. 2012;338(6103):120-3.##21. Nitzan O, Elias M, Peretz A, Saliba W. Role of antibiotics for treatment of inflammatory bowel disease. World journal of gastroenterology. 2016;22(3):1078.##22. Skuja V, Pekarska K, Straume Z, Rudzīte D, Lavrinoviča E, Piekuse L, et al. P783 Ciprofloxacin resistance in ESBL producing enterobacteriaceae colonizing the gut in IBD patients. Journal of Crohn's and Colitis. 2017;11(suppl_1):S481-S.##23. Petersen AM, Schjørring S, Gerstrøm SC, Krogfelt KA. Treatment of inflammatory bowel disease associated E. coli with ciprofloxacin and E. coli nissle in the streptomycin-treated mouse intestine. PloS one. 2011;6(8):e22823.##24. Park S-K, Kim K-J, Lee S-O, Yang D-H, Jung KW, Ye BD, et al. Ciprofloxacin usage and bacterial resistance patterns in Crohn’s disease patients with abscesses. Journal of clinical gastroenterology. 2014;48(8):703-7.##25. Mahmoudi H, Ghiasvand S, Zarei O, Hossainpour H, Alikhani MY. Identification of quinolone and colistin resistance genes in escherichia coli strains isolated from mucosal samples of patients with colorectal cancer and healthy subjects. Recent Patents on Anti-Infective Drug Discovery. 2020;15(1):30-40.##26. Olbjørn C, Småstuen MC, Thiis-Evensen E, Nakstad B, Vatn MH, Jahnsen J, et al. Fecal microbiota profiles in treatment-naïve pediatric inflammatory bowel disease–associations with disease phenotype, treatment, and outcome. Clinical and experimental gastroenterology. 2019;12:37.##ندارد ##

Evaluation of self-rated health and related factor in the general population of Ilam - a population based cross-sectional study بررسی سلامت خود ابراز در جمعیت عمومی شهر ایلام و عوامل موثر بر آن_یک مطالعه مقطعی مبتنی بر جمعیت 2 1 سلامت خودابراز یا self-rated health یک شاخص مهم و کاربردی در پژوهش های سلامت است می توان پیآمدهای سلامت را پیش بینی نمود. سلامت خودابراز یکی از شـاخص هـای رایج و علمی سنجش سلامتی برای پایش تغییـرات و انـدازه گیـری سلامت کلی جمعیت های مختلف است. به عبارت دیگر فرد به صورت ذهنی سلامت خود را ارزیـابی مـی کنـد. سلامت خود ابراز در بسیاری از کشورها مورد سنجش قرار گرفته است و در این مطالعات سعی شده است تاثیر فاکتورهای دخیل در آن و تاثیر این فاکتورها به هم دیگر مشخص شود. از این رو تحقیق های فراوان حاکی از تاثیر گذاری فاکتورهایی از قبیل وضعیت های جمعیت شناختی افراد (سن، جنس، نژاد، مذهب)، اجتماعی – اقتصادی، سبک زندگی، فرهنگی، تحصیلی و سطح سواد در درک شخصی از وضعیت های بهداشتی افراد است. از طرفی مطالعات مختلفی نشان داده اند که سلامت خودابراز، متأثر از عواملی مانند اجتمـاعی، اقتصادی، روانــی، محیطــی، شــیوه زنــدگی، فرهنگــی، ســابقه خــانوادگی، جمعیت شناختی و شاخص های بالینی است. ایران به عنوان یکی از کشورهای در حال توسعه از نظر وضعیت های بهداشتی و سلامت عمومی در وضعیت قابل قبولی است. با این حال هنوز با استاندارهای جهانی فاصله دارد و خود نیازمند طراحی و توسعه زیرساخت های تحقیقاتی و ریشه یاب برای شناسایی عوامل مخدوش کننده بهداشتی (از ابعات جسمی و روحی) است. مطالعات محدودی در ایران در مورد سلامت خود ابراز انجام شده و رابطه ان با متغیر های دموگرافیک و اقتصادی اجتماعی تعیین شده است. استان ایلام به دلیل شرایط خاص جغرافیایی و کمبود برخی از امکانات رفاهی و توسعه ای، بالا بودن میزان بیکاری و عوارض ناشی از جنگ تحمیلی بیشتر در معرض استرس و اضطراب است که این مسئله منجر به شیوع بالای اختلالات روانی و کاهش کیفیت زندگی خواهد شد. از طرف دیگر عدم توسعه یافتگی استان و کمبود امکانات منجر شده است که بسیاری از افراد دسترسی قابل قبولی به خدمات بهداشتی و درمانی نداشته باشند که همه این موارد منجر به کاهش سطح کیفیت زندگی و به تبع سلامت خواهد شد. با وجود سرچ گسترده، تا کنون مطالعه ای با منظور بررسی وضعیت سلامت خود ابراز در این استان اجرا نشده است. از این رو بر آن شدیم مطالعه ای به منظور بررسی سلامت خود ابراز در جمعیت عمومی شهر ایلام و عوامل موثر بر آن را انجام دهیم. 0 0 2018/10/62019/12/312021/05/312021/04/62021/08/282021/11/302022/04/242022/06/132022/04/10 1401/1/21 2018/12/162021/03/152021/09/152021/09/152021/11/92021/12/182022/07/192022/11/192023/02/22 1401/12/3 رضا پاکزاد Reza Pakzad ایران rezapakzad2010@yahoo.com حجت کاکایی Hojatollah Kakaei ایران hojatkakaei@gmail.com ایرج پاکزاد Iraj Pakzad مرکز تحقیقات میکروب شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران pakzad_i2006@yahoo.com محسن ندری mohen nadri ایران mohsennadri37@gmail.com لیلا زارعی leyla zarei ایران l.zarei701004@gmail.com فاطمه حیدری fatemeh heydari ایران ftm.heydari2018@gmail.com سلامت خود ابراز ایلام ## ##

Radiation exposure to family members of thyroid cancer patients treated with radioactive iodine (I-131) in inpatient and outpatient treatment methods, a systematic review and meta‑analysis پرتوگیری اعضای خانواده بیماران سرطان تیروئید تحت درمان با ید رادیواکتیو (I-131) در روش های درمان سرپایی و بستری در بیمارستان، یک مطالعه جستجوی ساختارمند و فراتحلیل 2 1 حدود 1% از کل موارد ابتلای جدید به سرطان را سرطان تیروئید به خود اختصاص می دهد که شایع ترین بدخیمی غدد درون ریز است(1). ید درمانی یکی از روش های درمانی اصلی برای بیماران مبتلا به سرطان تیروئید می باشد (2). این روش درمانی یک درمان ایمن و نسبتاً ارزان است که به طور گسترده در طول دهه ها استفاده شده است (3). ید رادیواکتیو یک رادیونوکلئید ساطع کننده بتا/گاما است که عمدتاً در غده تیروئید تجمع می یابد. اگرچه، اهداف درمانی با پرتوهای بتای این رادیونوکلئید محقق می گردد. ولی سایر بافت ها در معرض تابش گاما قرار گرفته و آسیب می بینند (4، 5). اعضای خانواده، همکاران و کارکنان بیمارستان که زمان زیادی را در نزدیکی بیمار می گذرانند، نیز تحت تابش این پرتوهای گاما قرار می گیرند (4). این مخاطرات پرتوگیری برای سایر افراد که توسط بیماران ایجاد می شود، به مقدار اکتیویته تجویز شده، نیمه عمر موثر ید رادیواکتیو در بدن بیمار، فاصله از بیمار و زمان تابش گیری بستگی دارد (4، 6). پرتوگیری خارجی منبع اصلی مخاطرات پرتویی برای مراقبین و اعضای خانواده بیماران تحت درمان با ید رادیواکتیو است (I-131). یک مخاطره پرتوگیری داخلی ناشی از روش های دفع رادیونوکلئید از بدن بیمار یا بازدم ید رادیواکتیو نیز برای مراقبین و اعضای خانواده وجود دارد. ید رادیواکتیو تجویز شده عمدتاً از طریق ادرار دفع می شود. مقادیر کمتری از این رادیونوکلئید از طریق بزاق، عرق، شیر مادر برای مادران شیرده و مدفوع دفع می گردد (4، 7). با کوتاه کردن زمان تماس با بیمار در چند روز اول پس از درمان، احتمال آلودگی توسط این ترشحات/دفعیات رادیواکتیو را می توان به میزان قابل توجهی کاهش داد (7). پرتوگیری داخلی بسیار کمتر از پرتوگیری خارجی است، اما از آنها نمی توان چشم پوشی کرد (8). درمان با ید رادیواکتیو بر اساس روش‌های بستری یا سرپایی (بسته به معیارها و دستورالعمل‌های خاص هر کشور) انجام می‌شود (1). در کشورهای در حال توسعه، سیستم های مراقبت های بهداشتی به دلیل رشد جمعیت و در نتیجه افزایش تعداد بیماران، با محدودیت تعداد تخت، پرسنل بهداشتی- درمانی و امکانات مواجه هستند (9). بنابراین، روش درمان سرپایی جایگزین مناسبی است که می تواند به جای روش های بستری در برخی از بیماران واجد شرایط استفاده شود. امروزه علاوه بر روش سنتی بستری، از روش سرپایی به عنوان روشی رایج برای درمان بیماران استفاده می شود که مقرون به صرفه تر نیز می باشد(1). معیار ترخیص بیمارانی که مقادیر درمانی ید رادیواکتیو دریافت می کنند، در مقررات فدرال کمیسیون تنظیم مقررات هسته ای ایالات متحده، راهنمای نظارتی 8.39 (U.S. NRC 1997) ذکر شده است. بر اساس این دستورالعمل، زمانی که میزان دوز محیطی در فاصله 1 متری از بیمار کمتر از mSv  70 در ساعت و مقدار ماده رادیواکتیو باقیمانده در بدن بیمار کمتر از GBq 1.22 باشد، بیماران را می توان ترخیص نمود (6، 10). این محدودیت ها بر اساس مقدار دوز مجاز توصیه شده برای مراقبین و بستگان بیماران تعیین شده است. سازمان‌های بین‌المللی و انجمن‌های پزشکی هسته‌ای برخی محدودیت‌های دوز و توصیه‌هایی را برای محافظت از اعضای خانواده بیماران پیشنهاد کرده‌اند. برای بستگان غیر مراقب، کودکان و زنان باردار که با بیمار زندگی می کنند، یک محدودیت دوز mSv 1  در سال توسط کمیسیون بین المللی حفاظت در برابر تشعشع (ICRP) توصیه شده است (2، 4، 8، 11). برای مراقبان بزرگسال و بستگانی که با بیمار زندگی می کنند تا زمانی که دوز آنها از mSv 5 برای پنج سال متوالی تجاوز نکند، مقادیر دوزهای دریافتی بالاتر نیز قابل قبول است (3، 8). شورای ملی حفاظت و اندازه گیری تشعشع (NCRP) و انجمن بین المللی انرژی اتمی (IAEA) نیز محدودیت های دوز مشابهی را توصیه کرده اند (8، 11). محدودیت دوز‌های مبتنی بر سن تقریباً مشابهی نیز توسط کمیسیون اروپا (EC) به شرح زیر پیشنهاد شده است: mSv 1 برای کودکان از جمله کودکان متولد نشده، mSv 3 برای مراقبان بزرگسال تا 60 سال و mSv 15 برای مراقبان بزرگسال بالای 60 سال (4، 6، 7، 11). علیرغم تمامی مطالعات و اقدامات انجام شده در این زمینه، ایمنی پرتویی همچنان یکی از دغدغه های اصلی بیماران و مراقبین آنها می باشد. حمایتی که بیماران از بستگان دریافت می کنند، تأثیر بسزایی در بهبودی آنها دارد. به دلیل نگرانی مردم در مورد مسائل ایمنی تشعشع، بیماران ممکن است حمایت کافی از مراقبین خود دریافت نکنند. در این مواقع، اطمینان از این که بیمار ترد نشده و حمایت مناسب از مراقبین دریافت می‌کند، ضروری است. از سوی دیگر، پرتوگیری های غیرضروری مراقبین نیز باید تا حد امکان محدود یا کاسته شود (2). اگرچه تحقیقات زیادی در مورد ارزیابی دوزهای دریافتی اعضای خانواده بیماران تحت درمان با I-131 وجود دارد، ولی هیچ متاآنالیزی در این زمینه وجود ندارد. در واقع اینکه آیا اعضای خانواده بیماران تحت درمان با I-131 تحت تابش دوزهای پایین تر از مقدار دوز مجاز هستند یا نه، هنوز یک سوال بی پاسخ است. بنابراین در این مطالعه، دوزهای دریافتی اعضای خانواده بیماران تحت درمان با I-131 با استفاده از مرور سیستماتیک و متاآنالیز مورد بررسی قرار می گیرد. 0 0 2018/10/62019/12/312021/05/312021/04/62021/08/282021/11/302022/04/242022/06/132022/04/102023/02/15 1401/11/26 2018/12/162021/03/152021/09/152021/09/152021/11/92021/12/182022/07/192022/11/192023/02/222023/03/4 1401/12/13 سید سلمان ذکریایی Seyed Salman Zakariaee گروه آموزشی فیزیک پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران salman_zakariaee@yahoo.com نگار نادری Negar Naderi دانشگاه علوم پزشکی ایلام ایران negarnaderi71@yahoo.com آزا اسماعیل عبدی Aza Ismail Abdi Erbil Polytechnic University Iraq aza.ismail@epu.edu.iq کتایون نذیم خورشید Kataion Nadhim Khorshed Hawler Medical University, Hawler, Iraq عراق katayonnazim@gmail.com روناک طاهر علی Ronak Taher Ali Hawler Medical University, Hawler, Iraq عراق runak.tahr@hmu.edu.krd پرتوگیری اعضای خانواده سرطان تیروئید درمان با ید رادیواکتیو (I-131) روش درمان سرپایی روش درمان بستری در بیمارستان 1. Kheruka SC, Shankar N, Ora M, Gambhir S. Do current radiation safety guidelines allow the safe release of a thyroid cancer patient after high-dose radioiodine therapy? An Indian perspective. Indian J Nucl Med. 2021;36(2):148-52.##2. Kadhim AA, Sheikhzadeh P, Farzanefar S, Yavari S, Ay MR. Radiation Dose Assessment to Family Members Taking Care of Non-Cancerous Thyroid Patients Treated with I-131 Therapy in Nuclear Medicine Department. Radiat Prot Dosim. 2020;190(2):208-16.##3. Al-Maskery I, Bererhi H. Radiation exposure levels in family members of Omani patients with thyrotoxicosis treated with radioiodine (131I) as outpatients. Sultan Qaboos Univ Med J. 2009;9(2):148-52.##4. Cappelen T, Unhjem JF, Amundsen AL, Kravdal G, Følling I. Radiation exposure to family members of patients with thyrotoxicosis treated with iodine-131. Eur J Nucl Med Mol Imaging. 2006;33:81-6.##5. Ebrahimi M, Changizi V, Kardan MR, Pooya SMH, Geramifar P. Experimental and Analytical Dose Assessment of Patient's Family Members Treated with I-131. Int J Med Health Sci. 2016;10(9):448-52.##6. Ebrahimi M, Kardan MR, Changizi V, Pooya SMH, Geramifar P. Prediction of dose to the relatives of patients treated with radioiodine-131 using neural networks. J Radiol Prot. 2018;38(1):422-33.##7. Barrington SF, O’Doherty MJ, Kettle AG, Thomson WH, Mountford PJ, Burrell DN, et al. Radiation exposure of the families of outpatients treated with radioiodine (iodine-131) for hyperthyroidism. Eur J Nucl Med. 1999;26:686-92.##8. Salman K, Wagih S. Measurement of External Radiation Exposure to Household Contacts of Outpatients Treated with Radioactive Iodine (131I). Egyptian J Nucl Med. 2018;16(16):70-84.##9. Nantajit D, Saengsuda S, NaNakorn P, Saengsuda Y. High-dose radioiodine outpatient treatment: An initial experience in Thailand. Asia Ocean J Nucl Med Biol. 2015;3(1):66-71.##10. Jeong KH, Jung JW, Kim CB, Ahn B-C, Lee HK, Yoo SJ, et al. Estimation of external radiation dose to caregivers of patients treated with radioiodine after thyroidectomy. Health Phys. 2014;106(4):466-74.##11. Tonnonchiang S SN, Chaudakshetrin P, Tuntawiroon M. Radiation Exposure to Relatives of Patients Treated with Iodine-131 for Thyroid Cancer at Siriraj Hospital. J Med Assoc Thai. 2016;99(2):220-4.##1. Kheruka SC, Shankar N, Ora M, Gambhir S. Do current radiation safety guidelines allow the safe release of a thyroid cancer patient after high-dose radioiodine therapy? An Indian perspective. Indian J Nucl Med. 2021;36(2):148-52.##2. Kadhim AA, Sheikhzadeh P, Farzanefar S, Yavari S, Ay MR. Radiation Dose Assessment to Family Members Taking Care of Non-Cancerous Thyroid Patients Treated with I-131 Therapy in Nuclear Medicine Department. Radiat Prot Dosim. 2020;190(2):208-16.##3. Al-Maskery I, Bererhi H. Radiation exposure levels in family members of Omani patients with thyrotoxicosis treated with radioiodine (131I) as outpatients. Sultan Qaboos Univ Med J. 2009;9(2):148-52.##4. Cappelen T, Unhjem JF, Amundsen AL, Kravdal G, Følling I. Radiation exposure to family members of patients with thyrotoxicosis treated with iodine-131. Eur J Nucl Med Mol Imaging. 2006;33:81-6.##5. Ebrahimi M, Changizi V, Kardan MR, Pooya SMH, Geramifar P. Experimental and Analytical Dose Assessment of Patient's Family Members Treated with I-131. Int J Med Health Sci. 2016;10(9):448-52.##6. Ebrahimi M, Kardan MR, Changizi V, Pooya SMH, Geramifar P. Prediction of dose to the relatives of patients treated with radioiodine-131 using neural networks. J Radiol Prot. 2018;38(1):422-33.##7. Barrington SF, O’Doherty MJ, Kettle AG, Thomson WH, Mountford PJ, Burrell DN, et al. Radiation exposure of the families of outpatients treated with radioiodine (iodine-131) for hyperthyroidism. Eur J Nucl Med. 1999;26:686-92.##8. Salman K, Wagih S. Measurement of External Radiation Exposure to Household Contacts of Outpatients Treated with Radioactive Iodine (131I). Egyptian J Nucl Med. 2018;16(16):70-84.##9. Nantajit D, Saengsuda S, NaNakorn P, Saengsuda Y. High-dose radioiodine outpatient treatment: An initial experience in Thailand. Asia Ocean J Nucl Med Biol. 2015;3(1):66-71.##10. Jeong KH, Jung JW, Kim CB, Ahn B-C, Lee HK, Yoo SJ, et al. Estimation of external radiation dose to caregivers of patients treated with radioiodine after thyroidectomy. Health Phys. 2014;106(4):466-74.##11. Tonnonchiang S SN, Chaudakshetrin P, Tuntawiroon M. Radiation Exposure to Relatives of Patients Treated with Iodine-131 for Thyroid Cancer at Siriraj Hospital. J Med Assoc Thai. 2016;99(2):220-4. ##

Production Physiotherapy elector-hydrotherapy device in water and transferring polar drugs to the cell membrane for optimal transfer of local drugs تولید دستگاه الکترو هیدروتراپی فیزیوتراپی در آب و انتقال داروهای قطبی به غشای سلولی برای انتقال بهینه داروهای موضعی 2 1 الکتروتراپی از روش های نوین فیزیوتراپی است که از طریق تحریک الکتریکی به بهبود آسیب‌ها و کاهش درد کمک می¬کند. الکتروتراپی برای بهبود گردش خون، کاهش درد، افزایش میزان جذب مواد غذایی و دارویی در بدن، تسریع در بهبودی انواع آسیب¬های عضلانی و اسکلتی، تقویت ماهیچه¬ها، ترمیم بافت¬ها و تقویت و رشد استخوان‌ها استفاده می‌شود.الکتروتراپی و آب‌درمانی در این دستگاه مکمل یکدیگربوده و باعث می‌شود پروسه درمانیبه‌سرعت انجام شود.خواص آب‌درمانی بسیار زیاد می‌باشد که موردتوجه بسیاری از مراکز علمی و پزشکی دنیا است.همان‌گونه که می‌دانیم آبگرم باعث می‌شود منافذ پوستی باز شود و آب سرد سبب می‌شوداین منافذ بسته شود. در اینجا علاوه بر مکانیسم کاهش درد در آب گرمو فیزیوتراپی مخصوص در آب که آب به‌عنوانانتقال‌دهنده الکتریسیته جهت فیزیوتراپی استفاده می‌شود. و نیزاز آنبه‌عنوان بخشی از پروسه انتقال دارو استفاده می‌شود.در دستگاه الکتروهیدروتراپی با استفاده از داروهای قطبی و میدان الکتریکی،(همان‌گونه که میدانید از این روش در آبکاری فلزی جهت ایجاد لایه میکرومتری، فلزی بر روی فلز دیگر استفاده می‌شود. مانند ایجاد روکش طلا بروی قطعات الکتریکی.یا کروم بر روی قاشق و وسایل آشپزخانه و...) داروها به سمت پوست بیمار هدایتمی‌شوند. در این روش کار، دارو در پوشش نازکی بر روی پوست بیمار قرار می‌گیرند. سیستم الکتروهیدروتراپی میدان الکتریکی بر بافت موردنظرآند یا کاتد ایجاد می‌کند 0 0 2018/10/62019/12/312021/05/312021/04/62021/08/282021/11/302022/04/242022/06/132022/04/102023/02/152022/10/17 1401/7/25 2018/12/162021/03/152021/09/152021/09/152021/11/92021/12/182022/07/192022/11/192023/02/222023/03/42023/05/6 1402/2/16 یاسین حاتمی Yasin Hatami شرکت تهویه سازان مانشت ایران yasin69.2402@gmail.com مرتضی شمس Morteza Shams مرکز تحقیقات بیماری‌های مشترک انسان و دام، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران shamsimorteza55@gmail.com بدریه شکری زاده Badri Shokrizadeh آموزش و پرورش ایران Badri.25286@gmail.com حوری قانعی الوار Hori Ghanei Alvar مرکز تحقیقات زیست فناوری و گیاهان دارویی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران ghaneihuri@yahoo.com دستگاه الکترو هیدروتراپی فیزوتراپی در آب غشای سلولی ثبت اختراعی های ثبت شده ##دستگاه هیدروماساژ رفت و برگشتی20/07/1982 مخترع mandell Grald d شماره ثبت us4339833A ایالات متحده##وان هیدروماساژ 29/01/1986 مخترع jan a شماره ثبت GB2162059A اروپا##تشک ماساژ هوا حباب هوا 25/02/1992 شماره ثبت بین المللی US5090403A ایالات متحده##محرک هیدرو درمانی تاریخ انتشار 13/07/1999 US5920923A ایلالات متحده##دستگاه مجموعه جتهای تحت فشار در پوسته پلی استر تاریخ انتشار 28/03/2014 شماره ثبت FR 2995799A1 فرانسه##سیستم الکترود فیزیولوژیکی شرکت R2 تاریخ انتشار 22/01/1985 شماره ثبت US4494552A ایالات متحده##مدار تخلیه خازنی 12/03/1985 US4504773A##Automatic defibrillator Mirowaski mieczyslaw 24/03/1982 Gb2083363A##مقاله تاثیر حرکت درمانی در آب برکاهش درد و افزایش دامنه حرکتی مفاصل بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید . نویسنده رضا شکری زاده و یعقوب یعقوبی نژاد.علوم پزشکی دانشگاه آزاد اسلامی تاریخ 1386 ##

:Investigating the effect of the educational package on the knowledge and performance of nursing students of Ilam University of Medical Sciences regarding mechanical debridement of burn wounds. بررسی تاثیر بسته آموزشی بر دانش و عملکرد دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی ایلام درخصوص دبریدمان مکانیکی زخم های سوختگی 2 1 صدمات ناشی از تماس مستقیم با منابع گرمایی، شیمیایی، الکتریکی یا تابشی سوختگی نامیده می شود. آسیب های ناشی از سوختگی از مشکلات درمانی کشورهای در حال توسعه است و طبق گزارش سازمان بهداشت جهانی مرگ و میر و معلولیت زیادی به دنبال دارد. یکی از اصول مراقبت در سوختگی، جلوگیری از عفونت زخم با به کار بردن تکنیک های صحیح دبریدمان و پانسمان زخم ها می باشد. دبریدمان انواع جراحی، آنزیمی و مکانیکی دارد. انجام دبریدمان زخم، خطر عفونت را با کاهش ترشحات زخم، کاهش می دهد، به رشد بافت های سالم کمک می کند.  اما عوارضی مانند خونریزی، تحریک، آسیب به بافت سالم و درد ایجاد می کند. لذا آموزش صحیح روش دبریدمان به دانشجویان پرستاری اهمیت زیادی دارد. مطالعات نشان داده است که آموزش تلفیقی و استفاده همزمان از چند روش آموزشی می تواند در کمک به فرآیندهای بالینی و آموزش دانشجویان بسیار موثر باشد. یکی از این ابزارها استفاده از بسته آموزشی است. بسته آموزشی یک مجموعه آموختاری سیستمی است که شامل بخش های سه گانه تکنولوژی آموزشی (نرم افزار، سخت افزار و فرایند مشکل گشایی) بوده و تولید و استفاده از آن اقدامی عملیاتی دراجرای موفق برنامه های آموزشی است(1) این مطالعه با هدف کلی تعیین تاثیر بسته آموزشی دبریدمان مکانیکی زخم های سوختگی بر دانش و عملکرد دانشجویان پرستاری دانشگاه علوم پزشکی ایلام در سال 1402 انجام می گردد.   0 0 2018/10/62019/12/312021/05/312021/04/62021/08/282021/11/302022/04/242022/06/132022/04/102023/02/152022/10/172022/12/31 1401/10/10 2018/12/162021/03/152021/09/152021/09/152021/11/92021/12/182022/07/192022/11/192023/02/222023/03/42023/05/62023/05/14 1402/2/24 منیژه اطاقی manizhe otaghi دانشگاه علوم پزشکی ایلام ایران Manizhe.otaghi@gmail.com آرمان آزادی Arman Azadi گروه آموزشی پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران arman7azadi@yahoo.com حمید تقی نژاد Hamid Taghinejad گروه آموزشی پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران hamid2005mordad@yahoo.com محمدرضا بسطامی MohamadReza Bastami گروه آموزشی پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران m.r_bastami@yahoo.com یوسف ویسانی Yousef Veisani مرکز تحقیقات آسیب‌های روانی و اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران yousefveisani@gmail.com بسته آموزشی دبریدمان مکانیکی دانش عملکرد 1. M M. What is the learning package? Tehran: Farzanegan. 2002.##2. norouzi. black medical surgical nursing burn & skin. 2011.##3. Safavi A. Teaching methods, techniques and models. 1384.##4. Masoudipour SM, Irfan. Recognizing the concept of performance in Quranic thought: with an emphasis on the organization approach. Public administration perspective. 1396;32:20.##5. Sodarth Ba. Skin and burn surgery internal nursing. 2018.##6. CHINUR AAMFA. RISK FACTORS FOR NOSOCOMIAL INFECTIONS AMONG BURN PATIENTS HOSPITALIZED IN TOHID HOSPITAL, SANANDAJ, KURDISTAN IRAN. MEDICAL JOURNAL OF MASHHAD UNIVERSITY OF MEDICAL SCIENCES. 2016;59(4):225-32.##7. Kavous Shahsavarinia 1 ORCID HSO, Sepideh Harzand Jadidi 1, Mohammad Saadati 1 ORCID, Aida Javanmardi 2, Gilani Neda 3. Determinants of Hospital Length of Stay among Burn Patients Using Quantile Regression. 2021;12(3):10.##8. Amini R, Barkhordar A, Sadeqi A, Tapak L. THE EFFECT OF FAMILY-CENTERED EDUCATION ON THE KNOWLEDGE OF CAREGIVERS OF PATIENTS IN THE BURN WARD OF BESAT HOSPITAL IN HAMADAN, 2019. Nursing and Midwifery Journal. 1398;17(12):985-94.##9. ghorbani f, saifi b, mohammadzadeh s, zare m. Microbiological factors in burn wound infection in patients hospitalized in Zanjan. Iranian Journal of Nursing Research. 2011;6(22):65-72.##10. Komolafe OO, James J, Kalongolera L, Makoka M. Bacteriology of burns at the Queen Elizabeth Central Hospital, Blantyre, Malawi. Burns. 2003;29(3):235-8.##11. challenges in Burn Management, A Review Article. Iranian Journal of Surgery. 2015;22(4).##12. Moghimian M, Moieni M, Farzi S, Aboutalebi MS, Shahriari M, Yousefi H, et al. Explain Experiences of Physicians and Nurses' Perspectives on Burn Injury Care Priorities. Journal of Military Medicine. 2022;24(1):1047-56.##13. Jaberi FM, Parvizi J, Haytmanek CT, Joshi A, Purtill J. Procrastination of wound drainage and malnutrition affect the outcome of joint arthroplasty. Clinical orthopaedics and related research. 2008;466(6):1368-71.##14. organization Ins. Nursing service standards reference book. 1385.##15. Saif AA. Modern educational psychology. doran.##16. Nourozi HM, Rokhi F, Karimi Moonaghi H. Comparison of Video-Based Instruction and Instructor Demonstration on Learning of Practical Skills in Nursing Students. Iranian Journal of Medical Education. 2013;13(7):571-6.##17. Karimi Monghi H, Mohsenizadeh SM. Integration and its effectiveness in nursing education: a review study##Type of article: research article. Ahvaz Jundishapur Education Development Quarterly. 2019;10(1):29-40.##18. Najafi H. Comparing of the effect of Blended and Traditional teaching on Learning. Research in Medical Education. 2019;11(2):54-63.##19. Shirzadegan R, Mahmoudi N, Raiesifar Z, Zargar Shirazi F, Taheri N. Comparison of three methods of e-Learning, Traditional and Combined Education on the Learning Health Assessment Lesson in Midwifery Students. 2 Journal of Nursing Education. 2020;9(5):1-10.##20. Fir MR, Kermanshahi S. A survey of the quality of clinical education in nursing. Pars Journal of Medical Sciences. 2012;9(3):14-.##21. Jokar F, Haghani F. Nursing clinical education,the challenges facing: A Review Article. Iranian Journal of Medical Education. 2011;10(5):1153-60.##22. Aghakhani DN, Soheili A, Eghtedar S, Saraparnak F, Soltany B, Khodaparast A, et al. The Effect of Supervision in Clinical Education on Nursing Student's Clinical Skills. Journal of Medical Education Development. 2017;10(26):1-9.##23. Zarabian F. The Study of Blended- Teaching Methods on Learning, Motivation and Interest in learning Anatomy Courses in Medical Students. Research in Medical Education. 2018;10(1):63-71.##24. Ghodsbin F, Shafakhah M. Facilitating and Preventing Factors in Learning Clinical Skills from the Viewpoints of the Third Year Students of Fatemeh School of Nursing and Midwifery. Iranian Journal of Medical Education. 2008;7(2):343-52.##25. Izadi A, Torabi M, Hasani P, oshvandi k. PATHOLOGY OF "CLINICAL EDUCATION" FROM PERSPECTIVE OF NURSING STUDENTS: A QUALITATIVE CONTENT ANALYSIS. Nursing and Midwifery Journal. 1394;13(1):9-18.##26. Kamranfar B, Heidari M, Shahbazi S, Ghafourifard M. The effect of peer education on treating pain in patients for burn debridement. Journal of Clinical and Diagnostic Research. 2018;12(4):LC05-LC7.##27. Motevasseliyan M, Nasiriaian K. Impact of Near-peer teaching on Learning Dressing Skill among Nursing Students. Iranian Journal of Medical Education. 2014;14(8):678-84.##28. Ahmadi f, nashibi ra, Abolfazl s. Short-Course Education Program for Burn Infection Control. Short-Course Education Program for Burn Infection Control. 2017;8(3):319-24.##29. Furnes M, Kvaal K, Høye S. Communication in mental health nursing - Bachelor Students' appraisal of a blended learning training programme - an exploratory study. BMC Nursing. 2018;17.##30. Park H, Cho H. Effects of Nursing Education Using Films on Perception of Nursing, Satisfaction With Major, and Professional Nursing Values. J Nurs Res. 2021;29(3):e150.##31. Farthing J, Le May S, Gauvin-Lepage J. Developing and Pilot Testing E-Learning Training for Pediatric Nursing Burn Care. J Contin Educ Nurs. 2022;53(5):232-40.##1. M M. What is the learning package? Tehran: Farzanegan. 2002.##2. norouzi. black medical surgical nursing burn & skin. 2011.##3. Safavi A. Teaching methods, techniques and models. 1384.##4. Masoudipour SM, Irfan. Recognizing the concept of performance in Quranic thought: with an emphasis on the organization approach. Public administration perspective. 1396;32:20.##5. Sodarth Ba. Skin and burn surgery internal nursing. 2018.##6. CHINUR AAMFA. RISK FACTORS FOR NOSOCOMIAL INFECTIONS AMONG BURN PATIENTS HOSPITALIZED IN TOHID HOSPITAL, SANANDAJ, KURDISTAN IRAN. MEDICAL JOURNAL OF MASHHAD UNIVERSITY OF MEDICAL SCIENCES. 2016;59(4):225-32.##7. Kavous Shahsavarinia 1 ORCID HSO, Sepideh Harzand Jadidi 1, Mohammad Saadati 1 ORCID, Aida Javanmardi 2, Gilani Neda 3. Determinants of Hospital Length of Stay among Burn Patients Using Quantile Regression. 2021;12(3):10.##8. Amini R, Barkhordar A, Sadeqi A, Tapak L. THE EFFECT OF FAMILY-CENTERED EDUCATION ON THE KNOWLEDGE OF CAREGIVERS OF PATIENTS IN THE BURN WARD OF BESAT HOSPITAL IN HAMADAN, 2019. Nursing and Midwifery Journal. 1398;17(12):985-94.##9. ghorbani f, saifi b, mohammadzadeh s, zare m. Microbiological factors in burn wound infection in patients hospitalized in Zanjan. Iranian Journal of Nursing Research. 2011;6(22):65-72.##10. Komolafe OO, James J, Kalongolera L, Makoka M. Bacteriology of burns at the Queen Elizabeth Central Hospital, Blantyre, Malawi. Burns. 2003;29(3):235-8.##11. challenges in Burn Management, A Review Article. Iranian Journal of Surgery. 2015;22(4).##12. Moghimian M, Moieni M, Farzi S, Aboutalebi MS, Shahriari M, Yousefi H, et al. Explain Experiences of Physicians and Nurses' Perspectives on Burn Injury Care Priorities. Journal of Military Medicine. 2022;24(1):1047-56.##13. Jaberi FM, Parvizi J, Haytmanek CT, Joshi A, Purtill J. Procrastination of wound drainage and malnutrition affect the outcome of joint arthroplasty. Clinical orthopaedics and related research. 2008;466(6):1368-71.##14. organization Ins. Nursing service standards reference book. 1385.##15. Saif AA. Modern educational psychology. doran.##16. Nourozi HM, Rokhi F, Karimi Moonaghi H. Comparison of Video-Based Instruction and Instructor Demonstration on Learning of Practical Skills in Nursing Students. Iranian Journal of Medical Education. 2013;13(7):571-6.##17. Karimi Monghi H, Mohsenizadeh SM. Integration and its effectiveness in nursing education: a review study##Type of article: research article. Ahvaz Jundishapur Education Development Quarterly. 2019;10(1):29-40.##18. Najafi H. Comparing of the effect of Blended and Traditional teaching on Learning. Research in Medical Education. 2019;11(2):54-63.##19. Shirzadegan R, Mahmoudi N, Raiesifar Z, Zargar Shirazi F, Taheri N. Comparison of three methods of e-Learning, Traditional and Combined Education on the Learning Health Assessment Lesson in Midwifery Students. 2 Journal of Nursing Education. 2020;9(5):1-10.##20. Fir MR, Kermanshahi S. A survey of the quality of clinical education in nursing. Pars Journal of Medical Sciences. 2012;9(3):14-.##21. Jokar F, Haghani F. Nursing clinical education,the challenges facing: A Review Article. Iranian Journal of Medical Education. 2011;10(5):1153-60.##22. Aghakhani DN, Soheili A, Eghtedar S, Saraparnak F, Soltany B, Khodaparast A, et al. The Effect of Supervision in Clinical Education on Nursing Student's Clinical Skills. Journal of Medical Education Development. 2017;10(26):1-9.##23. Zarabian F. The Study of Blended- Teaching Methods on Learning, Motivation and Interest in learning Anatomy Courses in Medical Students. Research in Medical Education. 2018;10(1):63-71.##24. Ghodsbin F, Shafakhah M. Facilitating and Preventing Factors in Learning Clinical Skills from the Viewpoints of the Third Year Students of Fatemeh School of Nursing and Midwifery. Iranian Journal of Medical Education. 2008;7(2):343-52.##25. Izadi A, Torabi M, Hasani P, oshvandi k. PATHOLOGY OF "CLINICAL EDUCATION" FROM PERSPECTIVE OF NURSING STUDENTS: A QUALITATIVE CONTENT ANALYSIS. Nursing and Midwifery Journal. 1394;13(1):9-18.##26. Kamranfar B, Heidari M, Shahbazi S, Ghafourifard M. The effect of peer education on treating pain in patients for burn debridement. Journal of Clinical and Diagnostic Research. 2018;12(4):LC05-LC7.##27. Motevasseliyan M, Nasiriaian K. Impact of Near-peer teaching on Learning Dressing Skill among Nursing Students. Iranian Journal of Medical Education. 2014;14(8):678-84.##28. Ahmadi f, nashibi ra, Abolfazl s. Short-Course Education Program for Burn Infection Control. Short-Course Education Program for Burn Infection Control. 2017;8(3):319-24.##29. Furnes M, Kvaal K, Høye S. Communication in mental health nursing - Bachelor Students' appraisal of a blended learning training programme - an exploratory study. BMC Nursing. 2018;17.##30. Park H, Cho H. Effects of Nursing Education Using Films on Perception of Nursing, Satisfaction With Major, and Professional Nursing Values. J Nurs Res. 2021;29(3):e150.##31. Farthing J, Le May S, Gauvin-Lepage J. Developing and Pilot Testing E-Learning Training for Pediatric Nursing Burn Care. J Contin Educ Nurs. 2022;53(5):232-40. ##

Investigating ethics, professional commitment and academic motivation and its relationship with respect for patient rights in students of Ilam University of medical Sciences in 2023 بررسی اخلاق ،تعهد حرفه ای و انگیزش تحصیلی و ارتباط آن با رعایت حقوق بیمار در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی ایلام سال 1402 2 1 پرسنل مراقبت‌های بهداشتی اغلب در طول کار خود با موقعیت‌های اخلاقی دشواری مواجه می‌شوند و این مسائل طیف گسترده‌ای از حوزه‌های عمل بالینی را پوشش می‌دهد. رفتار اخلاقی در کارکنان بهداشتی، جواهری در تاج خدمات سلامت است.اخلاق حرفه ای بخشی الزامی از کار پرستاران شاغل در بخش های بالینی محسوب میگردد و آنها روزانه  با چالش های در برخورد با بیماران روبه رو هستند.در راستایی این مباحث اخلاقی انگیزه تحصیلی و تعهد به رشته نیز از مسائل مهم رشته های علوم پزشکی می باشد که از دوران دانشجویی شکل میگیرد.یکی از مباحث مهم و پر اهمیت در بحث حرفه های پزشکی رعایت حقوق بیمار است که مستلزم داشتن اخلاق و تعهد حرفه ای در دانشجویان رشته های پزشکی است. حقوق بیماران انتظاراتی است که بیماران از مؤسسات خدمات بهداشتی و درمانی دارند (1) حقوق بیماران بخشی از  حریم خصوصی است و حفظ حریم خصوصی  در بخش سلامت یک مشکل واقعی به شمار می آید .حمایت از بیمار نه تنها در محدوده ارائه خدمات پزشکی یا اجرای خدمات پزشکی، بلکه از منظر قانونی نیز ضروری است(2)میتوان گفت حریم خصوصی و محرمانه بودن از  اجزای اصلی مراقبت از بیمار است. توجه به مسأله حقوق بیمار و از آن مهم تر رعایت این حقوق و ارتباط آتن با تعهد و اخلاق حرفه ای غیرقابل انکار است. در این راستا دانشجویان مشغول به تحصیل در بیمارستانهای آموزشی نیز به دلیل نقش قابل توجهشان در زمان مراقبت از بیماران باید مد نظر قرار بگیرند. ارتباط مستقیم با بیماران و به کارگیری مطالب آموخته شده در دوران دانشجویی در زمان بعد از استخدام و کار حرف های ، اهمیت پرداختن به مسائل مربوط به حقوق بیمار و اخلاق حرفه ای در آنان را نمایان می سازد. هدف مطالعه حاضر بررسی ارتباط بین اخلاق و تعهد حرفه ای به همراه میزان انگیزش تحصیلی و ارتباز آن با میژان پایبندی و رعایت حقوق بیمار در دانشجویان علوم پزشکی است تا با توجه به تاثیراتی که این گروه در ارتباط حرفه ای با بیمار دارند  نتایج حاصل از آن بتواند منجر به برنامه ریزی بهتری برای توسعه حقوق بیمار و آگاهی از حقوق بیمار در دانشجویان و برنامه ریزان حوزه علوم پزشکی گردد.   0 0 2018/10/62019/12/312021/05/312021/04/62021/08/282021/11/302022/04/242022/06/132022/04/102023/02/152022/10/172022/12/312023/01/22 1401/11/2 2018/12/162021/03/152021/09/152021/09/152021/11/92021/12/182022/07/192022/11/192023/02/222023/03/42023/05/62023/05/142023/06/11 1402/3/21 راژان چهره Razhan Chehreh گروه آموزشی مامایی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران hashemieh_chehreh@yahoo.com سارا محمدنژاد Sara Mohamadnejad گروه آموزشی پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران saranursing68@yahoo.com زلیخا کرم الهی zolikha karamolahi واحد توسعه و تحقیقات بالینی ایران mohamad20101@gmail.com واژگان کلیدی:تعهد حرفه ای-اخلاق حرفه ای – انگیزش تحصیلی-حقوق بیمار-منشور حقوق بیمار 1. Rasoal D, Skovdahl K, Gifford M, Kihlgren A, editors. Clinical ethics support for healthcare personnel: an integrative literature review. Hec Forum; 2017: Springer.##2. Segall M. From cooperation to competition in national health systems—and back?: impact on professional ethics and quality of care. The International journal of health planning and management. 2000;15(1):61-79.##3. Kangasniemi M, Pakkanen P, Korhonen A. Professional ethics in nursing: an integrative review. Journal of advanced nursing. 2015;71(8):1744-57.##4. White KL, Jordens CF, Kerridge I. Contextualising professional ethics: The impact of the prison context on the practices and norms of health care practitioners. Journal of Bioethical Inquiry. 2014;11(3):333-45.##5. Goethals S, Gastmans C, de Casterlé BD. Nurses’ ethical reasoning and behaviour: A literature review. International journal of nursing studies. 2010;47(5):635-50.##6. Ulrich CM, Taylor C, Soeken K, O’Donnell P, Farrar A, Danis M, et al. Everyday ethics: ethical issues and stress in nursing practice. Journal of advanced nursing. 2010;66(11):2510-9.##7. Dyrbye LN, Massie FS, Eacker A, Harper W, Power D, Durning SJ, et al. Relationship between burnout and professional conduct and attitudes among US medical students. Jama. 2010;304(11):1173-80.##8. Monrouxe LV, Rees CE, Hu W. Differences in medical students’ explicit discourses of professionalism: acting, representing, becoming. Medical education. 2011;45(6):585-602.##9. Safari Y, Khatony A, Tohidnia MR. The hidden curriculum challenges in learning professional ethics among Iranian medical students: a qualitative study. Advances in medical education and practice. 2020;11:673.##10. Wasityastuti W, Susani YP, Prabandari YS, Rahayu GR. Correlation between academic motivation and professional identity in medical students in the Faculty of Medicine of the Universitas Gadjah Mada Indonesia. Educación médica. 2018;19(1):23-9.##11. Vakili K. Comparing the Math Anxiety of Secondary School Female Students in Groups (Science and Mathematical Physics) Public Schools. International Journal of environmental and science education. 2017;12(4):755-61.##12. Johnstone MJ, editor Professional ethics and patients' rights: past realities, future imperatives. Nursing forum; 1989: Wiley Online Library.##13. Mohammed ES, Seedhom AE, Ghazawy ER. Awareness and practice of patient rights from a patient perspective: an insight from Upper Egypt. International Journal for Quality in Health Care. 2018;30(2):145-51.##14. Özdemir MH, Can İÖ, Ergönen AT, Hilal A, Önder M, Meral D. Midwives and nurses awareness of patients’ rights. Midwifery. 2009;25(6):756-65.##15. Balynska O, Teremetskyi V, Zharovska I, Shchyrba M, Novytska N. PATIENT'S RIGHT TO PRIVACY IN THE HEALTH CARE SECTOR. Georgian Medical News. 2021(321):147-53.##16. Hartigan L, Cussen L, Meaney S, O’Donoghue K. Patients’ perception of privacy and confidentiality in the emergency department of a busy obstetric unit. BMC health services research. 2018;18(1):1-6.##17. Barros de Luca G, Zopunyan V, Burke-Shyne N, Papikyan A, Amiryan D. Palliative care and human rights in patient care: an Armenia case study. Public Health Reviews. 2017;38(1):1-11.##18. Sugiarti I, editor Legal Protection of Patient Rights to Completeness and Confidentiality in Management of Medical Record Documents. 2nd Bakti Tunas Husada-Health Science International Conference (BTH-HSIC 2019); 2020: Atlantis Press.##19. Hatamizadeh M, Hosseini M, Bernstein C, Ranjbar H. Health care reform in Iran: Implications for nurses’ moral distress, patient rights, satisfaction and turnover intention. Journal of Nursing Management. 2019;27(2):396-403.##20. Mastaneh Z, Mouseli L. Patients’ awareness of their rights: insight from a developing country. International journal of health policy and management. 2013;1(2):143.##21. Razavi SHE, Khalili NA, Saiidi A, Shidfar F. An evaluation of adherence to the patient's rights charter among patients and physicians at the emergency department of Imam Khomeini Hospital, Tehran. DARU Journal of Pharmaceutical Sciences. 2006(Suppl. 1):17-20.##22. Beltran-Aroca CM, Girela-Lopez E, Collazo-Chao E, Montero-Pérez-Barquero M, Muñoz-Villanueva MC. Confidentiality breaches in clinical practice: what happens in hospitals? BMC medical ethics. 2016;17(1):1-12.##23. Joolaee S, Hajibabaee F. Patient rights in Iran: a review article. Nursing ethics. 2012;19(1):45-57.##24. Menezes C, Dhai A. Increasing medical student numbers in resource constrained settings: Ethical and legal complexities intersecting patients’ rights and responsibilities. Developing World Bioethics. 2022;22(2):86-93.##25. Schonholz SM, Edens MC, Epié AY, Kligler SK, Baranowski KA, Singer EK. Medical student involvement in a human rights program: impact on student development and career vision. Annals of Global Health. 2020;86(1).##1. Rasoal D, Skovdahl K, Gifford M, Kihlgren A, editors. Clinical ethics support for healthcare personnel: an integrative literature review. Hec Forum; 2017: Springer.##2. Segall M. From cooperation to competition in national health systems—and back?: impact on professional ethics and quality of care. The International journal of health planning and management. 2000;15(1):61-79.##3. Kangasniemi M, Pakkanen P, Korhonen A. Professional ethics in nursing: an integrative review. Journal of advanced nursing. 2015;71(8):1744-57.##4. White KL, Jordens CF, Kerridge I. Contextualising professional ethics: The impact of the prison context on the practices and norms of health care practitioners. Journal of Bioethical Inquiry. 2014;11(3):333-45.##5. Goethals S, Gastmans C, de Casterlé BD. Nurses’ ethical reasoning and behaviour: A literature review. International journal of nursing studies. 2010;47(5):635-50.##6. Ulrich CM, Taylor C, Soeken K, O’Donnell P, Farrar A, Danis M, et al. Everyday ethics: ethical issues and stress in nursing practice. Journal of advanced nursing. 2010;66(11):2510-9.##7. Dyrbye LN, Massie FS, Eacker A, Harper W, Power D, Durning SJ, et al. Relationship between burnout and professional conduct and attitudes among US medical students. Jama. 2010;304(11):1173-80.##8. Monrouxe LV, Rees CE, Hu W. Differences in medical students’ explicit discourses of professionalism: acting, representing, becoming. Medical education. 2011;45(6):585-602.##9. Safari Y, Khatony A, Tohidnia MR. The hidden curriculum challenges in learning professional ethics among Iranian medical students: a qualitative study. Advances in medical education and practice. 2020;11:673.##10. Wasityastuti W, Susani YP, Prabandari YS, Rahayu GR. Correlation between academic motivation and professional identity in medical students in the Faculty of Medicine of the Universitas Gadjah Mada Indonesia. Educación médica. 2018;19(1):23-9.##11. Vakili K. Comparing the Math Anxiety of Secondary School Female Students in Groups (Science and Mathematical Physics) Public Schools. International Journal of environmental and science education. 2017;12(4):755-61.##12. Johnstone MJ, editor Professional ethics and patients' rights: past realities, future imperatives. Nursing forum; 1989: Wiley Online Library.##13. Mohammed ES, Seedhom AE, Ghazawy ER. Awareness and practice of patient rights from a patient perspective: an insight from Upper Egypt. International Journal for Quality in Health Care. 2018;30(2):145-51.##14. Özdemir MH, Can İÖ, Ergönen AT, Hilal A, Önder M, Meral D. Midwives and nurses awareness of patients’ rights. Midwifery. 2009;25(6):756-65.##15. Balynska O, Teremetskyi V, Zharovska I, Shchyrba M, Novytska N. PATIENT'S RIGHT TO PRIVACY IN THE HEALTH CARE SECTOR. Georgian Medical News. 2021(321):147-53.##16. Hartigan L, Cussen L, Meaney S, O’Donoghue K. Patients’ perception of privacy and confidentiality in the emergency department of a busy obstetric unit. BMC health services research. 2018;18(1):1-6.##17. Barros de Luca G, Zopunyan V, Burke-Shyne N, Papikyan A, Amiryan D. Palliative care and human rights in patient care: an Armenia case study. Public Health Reviews. 2017;38(1):1-11.##18. Sugiarti I, editor Legal Protection of Patient Rights to Completeness and Confidentiality in Management of Medical Record Documents. 2nd Bakti Tunas Husada-Health Science International Conference (BTH-HSIC 2019); 2020: Atlantis Press.##19. Hatamizadeh M, Hosseini M, Bernstein C, Ranjbar H. Health care reform in Iran: Implications for nurses’ moral distress, patient rights, satisfaction and turnover intention. Journal of Nursing Management. 2019;27(2):396-403.##20. Mastaneh Z, Mouseli L. Patients’ awareness of their rights: insight from a developing country. International journal of health policy and management. 2013;1(2):143.##21. Razavi SHE, Khalili NA, Saiidi A, Shidfar F. An evaluation of adherence to the patient's rights charter among patients and physicians at the emergency department of Imam Khomeini Hospital, Tehran. DARU Journal of Pharmaceutical Sciences. 2006(Suppl. 1):17-20.##22. Beltran-Aroca CM, Girela-Lopez E, Collazo-Chao E, Montero-Pérez-Barquero M, Muñoz-Villanueva MC. Confidentiality breaches in clinical practice: what happens in hospitals? BMC medical ethics. 2016;17(1):1-12.##23. Joolaee S, Hajibabaee F. Patient rights in Iran: a review article. Nursing ethics. 2012;19(1):45-57.##24. Menezes C, Dhai A. Increasing medical student numbers in resource constrained settings: Ethical and legal complexities intersecting patients’ rights and responsibilities. Developing World Bioethics. 2022;22(2):86-93.##25. Schonholz SM, Edens MC, Epié AY, Kligler SK, Baranowski KA, Singer EK. Medical student involvement in a human rights program: impact on student development and career vision. Annals of Global Health. 2020;86(1).##26. خدامرادی ک, اکبری صا, جلالی ش, مبینی ن. بررسی میزان آگاهی دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد پرستاری از حقوق بیمار. مجله اخلاق پزشکی-علمی پژوهشی.4(12):133-48.##27. Lewkonia R. Patient rights and medical education: Clinical principles. Medical teacher. 2011;33(5):392-6.##28. جهرمی کی, حجت, کرمی. بررسی میزان آگاهی دانشجویان بالینی از حقوق بیمار در دانشگاه علوم پزشکی جهرم. مجله پژوهش پرستاری ایران. 2015;10(3):1-10. ##

Immunoinformatics investigation of surface proteins to design a multi-epitope mRNA vaccine against brucella melitensis بررسی ایمونوانفورماتیکی پروتئین های سطحی جهت طراحی یک mRNA واکسن چند اپی توپی بر علیه باکتری بروسلا ملی تنسیس 2 1 خلاصه ضرورت اجرای طرح: بروسلا یک پاتوژن درون سلولی اختیاری است که باعث بیماری تب شدید در انسان می شود که به بروسلوز معروف است. بروسلوز یک بیماری عفونی مشترک بین انسان و دام است که در حال ظهور است. نه تنها سلامت مردم را به طور جدی تهدید می کند بلکه زیان های اقتصادی هنگفتی به صنعت دامپروری وارد می کند. در انسان، بروسلوز اغلب علائم متعدد و یک دوره طولانی بیماری را نشان می دهد. بنابراین اغلب اشتباه تشخیص داده می شود و باعث افزایش هزینه های درمان و اتلاف منابع پزشکی می شود. جنس بروسلا عمدتاً شامل 12 گونه است که عبارتند از Brucella melitensis، B. abortus، B. suis، B. ovis، B. canis، B. inopinata، B. neotomae، B. microti، B. vulpis، B. ceti،  B. papionisو B. pinnipedialis. گونه اصلی بیماری زا در سراسر جهان B. melitensis است که باعث ایجاد بروسلوز گوسفند و بز و ایجاد شدیدترین بروسلوز در انسان می شود. این بیماری هنوز در بسیاری از مناطق جهان مانند آمریکای لاتین، خاورمیانه، آفریقا و آسیا بومی است و سالانه حدود 500000 نفر در سراسر جهان به آن مبتلا می شوند. علیرغم این واقعیت که بروسلوز قابل درمان با آنتی بیوتیک است، بدن انسان را به طور جدی ضعیف می کند و بسیاری از بیماران نیاز به بهبودی طولانی مدت دارند. توجه به این نکته ضروری است که در 5 تا 40 درصد موارد آنتی بیوتیک درمانی منجر به عود بیماری می شود که نیاز به درمان طولانی مدت با استفاده از ترکیبات مختلف آنتی بیوتیک ها وجود دارد. این واقعیت و همچنین فقدان یک واکسن مجاز ضد بروسلوز برای انسان، یک مشکل جدی برای مناطق اندمیک بروسلوز است در حال حاضر هیچ واکسن بروسلایی برای انسان وجود ندارد و واکسن های طراحی شده برای حیوانات عوارض جانبی زیادی از جمله عفونت را نشان می دهند. واکسن‌های mRNA به دلیل قدرت بالا، ظرفیت توسعه سریع و پتانسیل ساخت کم‌هزینه و تجویز ایمن، جایگزین امیدوارکننده‌ای برای  واکسن های رایج هستند. در این باکتری پروتئین های سطحی مهم و حیاتی برای اتصال و ورود به سلول ها وجود دارد که می توانند اهداف مناسبی برای طراحی واکسن mRNA کارآمد باشند.17 پروتئین سطحی برای ساخت واکسن انتخاب شد.از جمله، VirB5, VirB2, Cyclic β-1-2-glucans (CβG), BtpA, bvrS, bvrR, OM25, OM31, OMP10,outer membrane protein, immunogenic protein, FrpB, FlgE, flgK, BRUME 26 kDa periplasmic immunogenic protein, Dihydrolipoyllysine, Ribosome-recycling factor. . 0 0 2018/10/62019/12/312021/05/312021/04/62021/08/282021/11/302022/04/242022/06/132022/04/102023/02/152022/10/172022/12/312023/01/222023/04/30 1402/2/10 2018/12/162021/03/152021/09/152021/09/152021/11/92021/12/182022/07/192022/11/192023/02/222023/03/42023/05/62023/05/142023/06/112023/07/1 1402/4/10 مریم اسدی نژاد maryam asadi nezhad ایران maryamasadynezhad@gmail.com بهروز صادقی کلانی Behrooz Sadeghi Kalani ایران behroz.sadeghi@gmail.com یاسمن زینی وند yasaman zeinivand ایران yas25man895@gmail.com بروسلا ملی تنسیس mRNA واکسن پروتئین های سطحی 1. Lalsiamthara J, Lee JH. Development and trial of vaccines against Brucella. Journal of veterinary science. 2017;18(S1):281-90.##2. Elhag M, Abdelmoneim AH, Sati AO, Saadaldin MM, Ahmad NM, Hassan MA. Design of Epitope Based Peptide Vaccine against Brucella Abortus OmpW Family Protein using Immunoinformatics. bioRxiv. 2021:2021.12. 27.474190.##3. Yin D, Bai Q, Wu X, Li H, Shao J, Sun M, et al. Paper-based ELISA diagnosis technology for human brucellosis based on a multiepitope fusion protein. PLoS neglected tropical diseases. 2021;15(8):e0009695.##4. Li M, Zhu Y, Niu C, Xie X, Haimiti G, Guo W, et al. Design of a multi-epitope vaccine candidate against Brucella melitensis. Scientific reports. 2022;12(1):10146.##5. Yin D, Bai Q, Zhang J, Xu K, Li J. A novel recombinant multiepitope protein candidate for the diagnosis of brucellosis: A pilot study. Journal of microbiological methods. 2020;174:105964.##6. Bossi P, Tegnell A, Baka A, Van Loock F, Hendriks J, Werner A, et al. Bichat guidelines for the clinical management of brucellosis and bioterrorism-related brucellosis. Euro surveillance : bulletin Europeen sur les maladies transmissibles = European communicable disease bulletin. 2004;9(12):E15-6.##7. Al-Tawfiq JA. Therapeutic options for human brucellosis. Expert review of anti-infective therapy. 2008;6(1):109-20.##8. Bugybayeva D, Kydyrbayev Z, Zinina N, Assanzhanova N, Yespembetov B, Kozhamkulov Y, et al. A new candidate vaccine for human brucellosis based on influenza viral vectors: a preliminary investigation for the development of an immunization schedule in a guinea pig model. Infectious diseases of poverty. 2021;10(1):13.##9. Yazdani Z, Rafiei A, Ghoreyshi M, Abediankenari S. In Silico Analysis of a Candidate Multi-epitope Peptide Vaccine Against Human Brucellosis. Molecular biotechnology. 2023:1-15.##10. Hou H, Liu X, Peng Q. The advances in brucellosis vaccines. Vaccine. 2019;37(30):3981-8.##11. Pardi N, Hogan MJ, Porter FW, Weissman D. mRNA vaccines - a new era in vaccinology. Nature reviews Drug discovery. 2018;17(4):261-79.##12. Yang X, Wu T, Liu W, Tian G, Zhao H, Piao D, et al. Cell membrane components of Brucella melitensis play important roles in the resistance of low-level rifampicin. PLoS neglected tropical diseases. 2020;14(12):e0008888.##13. Roset MS, Ibañez AE, de Souza Filho JA, Spera JM, Minatel L, Oliveira SC, et al. Brucella cyclic β-1,2-glucan plays a critical role in the induction of splenomegaly in mice. PloS one. 2014;9(7):e101279.##14. Tarrahimofrad H, Zamani J, Hamblin MR, Darvish M, Mirzaei H. A designed peptide-based vaccine to combat Brucella melitensis, B. suis and B. abortus: Harnessing an epitope mapping and immunoinformatics approach. Biomedicine & pharmacotherapy = Biomedecine & pharmacotherapie. 2022;155:113557.##15. Zhang F, Li Z, Jia B, Zhu Y, Pang P, Zhang C, et al. The Immunogenicity of OMP31 Peptides and Its Protection Against Brucella melitensis Infection in Mice. Scientific reports. 2019;9(1):3512.##16. Naveed M, Jabeen K, Naz R, Mughal MS, Rabaan AA, Bakhrebah MA, et al. Regulation of Host Immune Response against Enterobacter cloacae Proteins via Computational mRNA Vaccine Design through Transcriptional Modification. Microorganisms. 2022;10(8).##17. Naveed M, Hassan JU, Ahmad M, Naeem N, Mughal MS, Rabaan AA, et al. Designing mRNA- and Peptide-Based Vaccine Construct against Emerging Multidrug-Resistant Citrobacter freundii: A Computational-Based Subtractive Proteomics Approach. Medicina (Kaunas, Lithuania). 2022;58(10).##18. Islam SI, Mou MJ, Sanjida S, Tariq M, Nasir S, Mahfuj S. Designing a novel mRNA vaccine against Vibrio harveyi infection in fish: an immunoinformatics approach. Genomics & informatics. 2022;20(1):e11.##19. Al Tbeishat H. Novel In Silico mRNA vaccine design exploiting proteins of M. tuberculosis that modulates host immune responses by inducing epigenetic modifications. Scientific reports. 2022;12(1):4645.##20. Nezafat N, Karimi Z, Eslami M, Mohkam M, Zandian S, Ghasemi Y. Designing an efficient multi-epitope peptide vaccine against Vibrio cholerae via combined immunoinformatics and protein interaction based approaches. Computational biology and chemistry. 2016;62:82-95.##1. Lalsiamthara J, Lee JH. Development and trial of vaccines against Brucella. Journal of veterinary science. 2017;18(S1):281-90.##2. Elhag M, Abdelmoneim AH, Sati AO, Saadaldin MM, Ahmad NM, Hassan MA. Design of Epitope Based Peptide Vaccine against Brucella Abortus OmpW Family Protein using Immunoinformatics. bioRxiv. 2021:2021.12. 27.474190.##3. Yin D, Bai Q, Wu X, Li H, Shao J, Sun M, et al. Paper-based ELISA diagnosis technology for human brucellosis based on a multiepitope fusion protein. PLoS neglected tropical diseases. 2021;15(8):e0009695.##4. Li M, Zhu Y, Niu C, Xie X, Haimiti G, Guo W, et al. Design of a multi-epitope vaccine candidate against Brucella melitensis. Scientific reports. 2022;12(1):10146.##5. Yin D, Bai Q, Zhang J, Xu K, Li J. A novel recombinant multiepitope protein candidate for the diagnosis of brucellosis: A pilot study. Journal of microbiological methods. 2020;174:105964.##6. Bossi P, Tegnell A, Baka A, Van Loock F, Hendriks J, Werner A, et al. Bichat guidelines for the clinical management of brucellosis and bioterrorism-related brucellosis. Euro surveillance : bulletin Europeen sur les maladies transmissibles = European communicable disease bulletin. 2004;9(12):E15-6.##7. Al-Tawfiq JA. Therapeutic options for human brucellosis. Expert review of anti-infective therapy. 2008;6(1):109-20.##8. Bugybayeva D, Kydyrbayev Z, Zinina N, Assanzhanova N, Yespembetov B, Kozhamkulov Y, et al. A new candidate vaccine for human brucellosis based on influenza viral vectors: a preliminary investigation for the development of an immunization schedule in a guinea pig model. Infectious diseases of poverty. 2021;10(1):13.##9. Yazdani Z, Rafiei A, Ghoreyshi M, Abediankenari S. In Silico Analysis of a Candidate Multi-epitope Peptide Vaccine Against Human Brucellosis. Molecular biotechnology. 2023:1-15.##10. Hou H, Liu X, Peng Q. The advances in brucellosis vaccines. Vaccine. 2019;37(30):3981-8.##11. Pardi N, Hogan MJ, Porter FW, Weissman D. mRNA vaccines - a new era in vaccinology. Nature reviews Drug discovery. 2018;17(4):261-79.##12. Yang X, Wu T, Liu W, Tian G, Zhao H, Piao D, et al. Cell membrane components of Brucella melitensis play important roles in the resistance of low-level rifampicin. PLoS neglected tropical diseases. 2020;14(12):e0008888.##13. Roset MS, Ibañez AE, de Souza Filho JA, Spera JM, Minatel L, Oliveira SC, et al. Brucella cyclic β-1,2-glucan plays a critical role in the induction of splenomegaly in mice. PloS one. 2014;9(7):e101279.##14. Tarrahimofrad H, Zamani J, Hamblin MR, Darvish M, Mirzaei H. A designed peptide-based vaccine to combat Brucella melitensis, B. suis and B. abortus: Harnessing an epitope mapping and immunoinformatics approach. Biomedicine & pharmacotherapy = Biomedecine & pharmacotherapie. 2022;155:113557.##15. Zhang F, Li Z, Jia B, Zhu Y, Pang P, Zhang C, et al. The Immunogenicity of OMP31 Peptides and Its Protection Against Brucella melitensis Infection in Mice. Scientific reports. 2019;9(1):3512.##16. Naveed M, Jabeen K, Naz R, Mughal MS, Rabaan AA, Bakhrebah MA, et al. Regulation of Host Immune Response against Enterobacter cloacae Proteins via Computational mRNA Vaccine Design through Transcriptional Modification. Microorganisms. 2022;10(8).##17. Naveed M, Hassan JU, Ahmad M, Naeem N, Mughal MS, Rabaan AA, et al. Designing mRNA- and Peptide-Based Vaccine Construct against Emerging Multidrug-Resistant Citrobacter freundii: A Computational-Based Subtractive Proteomics Approach. Medicina (Kaunas, Lithuania). 2022;58(10).##18. Islam SI, Mou MJ, Sanjida S, Tariq M, Nasir S, Mahfuj S. Designing a novel mRNA vaccine against Vibrio harveyi infection in fish: an immunoinformatics approach. Genomics & informatics. 2022;20(1):e11.##19. Al Tbeishat H. Novel In Silico mRNA vaccine design exploiting proteins of M. tuberculosis that modulates host immune responses by inducing epigenetic modifications. Scientific reports. 2022;12(1):4645.##20. Nezafat N, Karimi Z, Eslami M, Mohkam M, Zandian S, Ghasemi Y. Designing an efficient multi-epitope peptide vaccine against Vibrio cholerae via combined immunoinformatics and protein interaction based approaches. Computational biology and chemistry. 2016;62:82-95. ##

Designing and implementation a comprehensive program of intervention and suicide prevention in Ilam province during 2023-2024 طراحی و اجرای برنامه جامع مداخله و پیشگیری از خودکشی در استان ایلام در طی سال های 1402-1403 2 1 میزان بروز خودکشی در استان ایلام در سال 1400، حدود هفده در صد هزار نفر بود که بیش از سه برابر میزان کشوری است. این میزان در برخی از بخش ها  مانند هلیلان حدود 35  در صدهزارنفر بود. متاسفانه استان ایلام دارای بیشترین میزان بروز خودکشی در کشور هست و بیشترین علت خودکشی اختلافات خانوادگی ذکرشده است. الگوی خودکشی در استان ایلام متفاوت از الگوی خودکشی در جهان و ایران هست به‌طوری‌که احتمال مرگ در اقدام کنندگان به خودکشی در استان ایلام حدود دو برابر آمار جهانی هست. همچنین در آمارهای جهانی میزان بروز خودکشی در مردان بیشتر از زنان هست، اما در استان ایلام برعکس این موضوع صادق هست. استان ایلام یکی از استانهای  است که همواره رتبه اول تا سوم خودکشی در کشور را دارا می باشد و متاسفانه در طی 5 سال گذشته روند خودکشی در استان ایلام یک روند صعودی داشته است(گزارش سایه میری ).برای پیشگیری از خودکشی وکاهش روند آن، نیاز به انجام مداخله در مدارس، دانشگاه ها و جامعه می باشد. در حال حاضر افرادی که اقدام به خودکشی می نمایند و افرادی که در معرض خطر خودکشی هستند مورد حمایت قرار نمی گیرند و مداخله موثر و برنامه ریزی شده ای در مورد آنها انجام نمی شود. حدود 22% درصد افرادی  که اقدام به خودکشی می نمایند افرادی هستند که قبلا حداقل یک بار اقدام به خودکشی نموده اند، بنابرین نیاز است که این افراد و خانواده آنها مورد مشاوره روانشناسی وروانپزشکی قرار گیرد تا از اقدام جدید خودکشی در آن ها و خانواده هایشان جلوگیری شود. یکی از مهم ترین راه های پیشگیری از خودکشی شناسایی افرادی است که دارای افکار خودکشی ،افسردگی و اضطراب شدید هستند، بنابراین برای پیشگیری از خودکشی باید افرادی که دارای افکار خودکشی، افسردگی و اضطراب شدید هستند شناسایی شوند و عواملی که می توانند بر روی افکار خودکشی، افسردگی و اضطراب تاثیر گذار هستند شناسایی و درمان نماییم. با توجه به بالا بودن هزینه های مشاوره روانشناسی و روانپزشکی و پایین بودن درآمد اکثر افراد اقدام کننده به خودکشی و افراد در معرض خطر خودکشی، بایداز طریق دانشگاه علوم پزشکی  افراد در معرض خطر مورد حمایت درمانی قرار بگیرند تا از اقدام به خودکشی مجدددر آنها جلوگیری شود. از این رو مطالعه ای به منظور طراحی و اجرای برنامه جامع مداخله و پیشگیری از خودکشی در استان ایلام در سال 1402   تا 1405طراحی کرده ایم. هدف از این مطالعه کاهش میزان خودکشی موفق به میزان 10% و اقدام به خودکشی به میزان 15% در پایان برنامه است. 0 0 2018/10/62019/12/312021/05/312021/04/62021/08/282021/11/302022/04/242022/06/132022/04/102023/02/152022/10/172022/12/312023/01/222023/04/302023/07/16 1402/4/25 2018/12/162021/03/152021/09/152021/09/152021/11/92021/12/182022/07/192022/11/192023/02/222023/03/42023/05/62023/05/142023/06/112023/07/12023/09/3 1402/6/12 رضا پاکزاد Reza Pakzad ایران rezapakzad2010@yahoo.com کورش سایه میری Kourosh Sayehmiri مرکز تحقیقات آسیب‌های روانی و اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران sayehmiri-k@medilam.ac.ir ماندانا ساروخانی mandana sarokhani ایران sarokhani_m@yahoo.com رضا ولیزاده Reza Valizadeh مرکز تحقیقات آسیب‌های روانی و اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران dr_rezavalizadeh@yahoo.com نورالله یادگاری Noorollah Yadegari مرکز تحقیقات آسیب‌های روانی و اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران yadegari4970@gmail.com مرضیه رستم خانی Marzieh Rostamkhani مرکز تحقیقات آسیب‌های روانی و اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران dr.rostamkhani@yahoo.com عباس ملکی Abbas Maleki مرکز تحقیقات میکروب شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران abbasmaleki_ilam@yahoo.com افسردگی اضطراب استرس خودکشی مقطعی ایلام 1. Azizpour Y, Asadollahi K, Sayehmiri K, Kaikhavani S and Abangah G (2016). Epidemiological survey of intentional poisoning suicide during 1993-2013 in Ilam Province, Iran. BMC Public Health 16:902.##2. Azizpour Y, Sayehmiri K, Asadollahi K, Kaikhavani S, Bagheri M(2017). Epidemiological study of suicide by physical methods between 1993 and 2013 in Ilam province, Iran. BMC Psychiatry.;17(1):304. doi: 10.1186/s12888-017-1461-5.##3. سازمان جهانی بهداشت (2005). تخمین‌های بارز جهانی ویرایش شده در سال 2002. تخمین‌ها توسط سازمان جهانی بهداشت و منطقه فرعی. طول عمر تعدیل شده برای ناتوانی. .##4. Organization, W. H. (2019). Suicide. World Health Organization; 2 September 2019 Available from. .##5. یاسمی, ﺑﺮرﺳﯽ اﭘﯿﺪﻣﯿﻮﻟﻮژیﮏ ﻣﻮارد اﻗﺪام ﺑﻪ ﺧﻮدﮐﺸﯽ در ﺷﻬﺮﺳﺘﺎن ﻫﺎی ﮐﺮﻣﺎن. ﺧﻼﺻﻪ ﻣﻘﺎﻻت ﭼﻬﺎرﻣﯿﻦ ﮐﻨﮕﺮه ﭘﮋوﻫﺶ ﻫﺎی روان ﭘﺰﺷﮑﯽ و روان ﺷﻨﺎﺳﯽ در ایﺮان 1372.##6. امیر, ا., گزارش اپیدمیولوژی خودکشی ﻣﻮﻓﻖ در اﺳﺘﺎن ﻣﺎزﻧﺪران در سال های 71-70. دانشگاه علوم پزشکی مازندران, 1385. 10(28): p. 8-12.##7. جهانی, س.ب., 2002.##8. سادوک، بنجامین جیمز؛ سادوک، ویرجینیا آلکوت ؛ روئیز پدرو (1393). خلاصه روانشناسی کاپلان و سادوک بر اساس DSM-5: جلد دوم. ترجمه مهدی گنجی. ویراستار دکتر حمزه گنجی. تهران. انتشارات ساولان. .##9. Sayehmiri K, Mozafari A-A, Valizadeh R, Yadeghari N, Rostamkhani M, Khorshidi A, Aivazi A-A, Deldar M. Rate and Causes of Suicide in Ilam: A Report of the Suicide Registry. Iran J Psychiatry. 2022;17(3):312-319.##10. طالبی، مهدی؛ افشاری، رضا؛ طالبی دلویی، رضا؛ ارقامی، الهام؛ توسلی، سمیرا (1391). بررسی ارتباط اقدام به خودکشی و دوره های مختلف سیکل ماهیانه در زنان. مجله زنان، مامایی و نازایی ایران. 15(16): 1-6. doi: 10.22038/ijogi.2012.5675.##11. علیرضا , حیدری, - احمدی، علیرضا، تأثیر مداخله در سطح جامعه بر پیشگیری از خودسوزی، سال نهم، شماره 35 و 36، پاییز و زمستان 1386، صفحات 110-97. 1386. 9(35): p. 14.##12. Kaplan, H. and S. BJ, comprehensive text book of psychiatry. 6. 1995, Baltimore: Williams and##Wilkins.##13. نعمت الله , نقوی, . بررسی عوامل موثر بر خودکشی در استان آذربایجان شرقی.چاپ اول ،تهران،، بهار 1383، صفحات 71 تا 95. Vol. 1. 1383, تهران: انتشارات آگاه.##14. رضاییان محسن، شریفی راد غلامرضا. اقدام به خودکشی در استان ایلام طی سال های 1375 تا 1382، مجله دانشگاه علوم پزشکی ایلام،دوره شانزدهم، شماره دوم،تابستان 87 ##15. رفیعی محمد،سیفی اکرم. بررسی اپیدمیولوژیک اقدام کنندگان به خودکشی ارجاع شده به بیمارستان های تابع دانشگاه علوم پزشکی استان مرکزی از سال 1384الی 1386. مجله تخصصی اپیدمیولوژی ایران؛ 1387 ، دوره 4، شماره 3 و 4 : صفحات 59-69.##16. شرقی افشان، مشعوفی مهرناز، ولی زاده بهزاد، ضیاء پور شبنم. بررسی دموگرافیگ و روش های بکار رفته در خودکشی منجر به فوت ثبت شده در پزشکی قانونی طی سالهای 1376 تا 1385 در شهرستان اردبیل. مجله علمی پزشکی قانونی، دوره 15 ، شماره 2 ، تابستان 1388 ، 108-114.##17. دل آذر ربابه، فرهی حسن. اندیشه پردازی خودکشی و عمل به مناسک دینی در بیماران مبتلا به افسردگی. مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، دوره نهم، شماره سوم، پاییز 1388، صفحات 224 تا 234.##18. ) اسماعیل نیا طاهره، فرامرزی محبوبه، موسوی شکوفه، شمسی گلفام. بررسی اقدام به خودکشی در زنان شهرستان بابل (1379-80)، مجلۀ دانشگاه علوم پزشکی بابل، سال هفتم، شمارۀ 2(پی درپی26)، صفحه 58 الی 62 ، بهار 1384.##19. افضلی، سعید؛ طاهری، سید کاظم؛ جمیلیان، مهری و اسلامبلچی، پریسا (2012). رابطه فازهای چرخه قاعدگی و اقدام به خودکشی در زنان بستری در بخش مسمومیت بیمارستان فرشچیان همدان مجله سم شناسی ایران، 5(15):531-534. .##20. Shams-Alizadeh N, Maroufi A, Rashidi M, Roshani D, Farhadifar F, Khazaie H. Premenstrual dysphoric disorder and suicide attempts as a correlation among women in reproductive age. Asian J Psychiatr 2018;31:63.##1. Azizpour Y, Asadollahi K, Sayehmiri K, Kaikhavani S and Abangah G (2016). Epidemiological survey of intentional poisoning suicide during 1993-2013 in Ilam Province, Iran. BMC Public Health 16:902.##2. Azizpour Y, Sayehmiri K, Asadollahi K, Kaikhavani S, Bagheri M(2017). Epidemiological study of suicide by physical methods between 1993 and 2013 in Ilam province, Iran. BMC Psychiatry.;17(1):304. doi: 10.1186/s12888-017-1461-5.##3. سازمان جهانی بهداشت (2005). تخمین‌های بارز جهانی ویرایش شده در سال 2002. تخمین‌ها توسط سازمان جهانی بهداشت و منطقه فرعی. طول عمر تعدیل شده برای ناتوانی. .##4. Organization, W. H. (2019). Suicide. World Health Organization; 2 September 2019 Available from. .##5. یاسمی, ﺑﺮرﺳﯽ اﭘﯿﺪﻣﯿﻮﻟﻮژیﮏ ﻣﻮارد اﻗﺪام ﺑﻪ ﺧﻮدﮐﺸﯽ در ﺷﻬﺮﺳﺘﺎن ﻫﺎی ﮐﺮﻣﺎن. ﺧﻼﺻﻪ ﻣﻘﺎﻻت ﭼﻬﺎرﻣﯿﻦ ﮐﻨﮕﺮه ﭘﮋوﻫﺶ ﻫﺎی روان ﭘﺰﺷﮑﯽ و روان ﺷﻨﺎﺳﯽ در ایﺮان 1372.##6. امیر, ا., گزارش اپیدمیولوژی خودکشی ﻣﻮﻓﻖ در اﺳﺘﺎن ﻣﺎزﻧﺪران در سال های 71-70. دانشگاه علوم پزشکی مازندران, 1385. 10(28): p. 8-12.##7. جهانی, س.ب., 2002.##8. سادوک، بنجامین جیمز؛ سادوک، ویرجینیا آلکوت ؛ روئیز پدرو (1393). خلاصه روانشناسی کاپلان و سادوک بر اساس DSM-5: جلد دوم. ترجمه مهدی گنجی. ویراستار دکتر حمزه گنجی. تهران. انتشارات ساولان. .##9. Sayehmiri K, Mozafari A-A, Valizadeh R, Yadeghari N, Rostamkhani M, Khorshidi A, Aivazi A-A, Deldar M. Rate and Causes of Suicide in Ilam: A Report of the Suicide Registry. Iran J Psychiatry. 2022;17(3):312-319.##10. طالبی، مهدی؛ افشاری، رضا؛ طالبی دلویی، رضا؛ ارقامی، الهام؛ توسلی، سمیرا (1391). بررسی ارتباط اقدام به خودکشی و دوره های مختلف سیکل ماهیانه در زنان. مجله زنان، مامایی و نازایی ایران. 15(16): 1-6. doi: 10.22038/ijogi.2012.5675.##11. علیرضا , حیدری, - احمدی، علیرضا، تأثیر مداخله در سطح جامعه بر پیشگیری از خودسوزی، سال نهم، شماره 35 و 36، پاییز و زمستان 1386، صفحات 110-97. 1386. 9(35): p. 14.##12. Kaplan, H. and S. BJ, comprehensive text book of psychiatry. 6. 1995, Baltimore: Williams and##Wilkins.##13. نعمت الله , نقوی, . بررسی عوامل موثر بر خودکشی در استان آذربایجان شرقی.چاپ اول ،تهران،، بهار 1383، صفحات 71 تا 95. Vol. 1. 1383, تهران: انتشارات آگاه.##14. رضاییان محسن، شریفی راد غلامرضا. اقدام به خودکشی در استان ایلام طی سال های 1375 تا 1382، مجله دانشگاه علوم پزشکی ایلام،دوره شانزدهم، شماره دوم،تابستان 87 ##15. رفیعی محمد،سیفی اکرم. بررسی اپیدمیولوژیک اقدام کنندگان به خودکشی ارجاع شده به بیمارستان های تابع دانشگاه علوم پزشکی استان مرکزی از سال 1384الی 1386. مجله تخصصی اپیدمیولوژی ایران؛ 1387 ، دوره 4، شماره 3 و 4 : صفحات 59-69.##16. شرقی افشان، مشعوفی مهرناز، ولی زاده بهزاد، ضیاء پور شبنم. بررسی دموگرافیگ و روش های بکار رفته در خودکشی منجر به فوت ثبت شده در پزشکی قانونی طی سالهای 1376 تا 1385 در شهرستان اردبیل. مجله علمی پزشکی قانونی، دوره 15 ، شماره 2 ، تابستان 1388 ، 108-114.##17. دل آذر ربابه، فرهی حسن. اندیشه پردازی خودکشی و عمل به مناسک دینی در بیماران مبتلا به افسردگی. مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، دوره نهم، شماره سوم، پاییز 1388، صفحات 224 تا 234.##18. ) اسماعیل نیا طاهره، فرامرزی محبوبه، موسوی شکوفه، شمسی گلفام. بررسی اقدام به خودکشی در زنان شهرستان بابل (1379-80)، مجلۀ دانشگاه علوم پزشکی بابل، سال هفتم، شمارۀ 2(پی درپی26)، صفحه 58 الی 62 ، بهار 1384.##19. افضلی، سعید؛ طاهری، سید کاظم؛ جمیلیان، مهری و اسلامبلچی، پریسا (2012). رابطه فازهای چرخه قاعدگی و اقدام به خودکشی در زنان بستری در بخش مسمومیت بیمارستان فرشچیان همدان مجله سم شناسی ایران، 5(15):531-534. .##20. Shams-Alizadeh N, Maroufi A, Rashidi M, Roshani D, Farhadifar F, Khazaie H. Premenstrual dysphoric disorder and suicide attempts as a correlation among women in reproductive age. Asian J Psychiatr 2018;31:63. ##

the study of the effect of the combination anti-checkpoint immunotherapies and cancer vaccines as a novel strategy in oncological therapy: A review بررسی اثر ترکیب ایمونوتراپی های ضد نقطه بازرسی و واکسن های سرطان به عنوان یک استراتژی جدید در درمان سرطان: مروری 2 1 ایمنی درمانی سرطان در درمان تومورهای انسانی در دهه­های گذشته پیشرفت چشمگیری داشته است. واکسن­های سرطان درمانی برای تحریک ایمنی ضد توموری با ایجاد پاسخ در برابر آنتی ژن­های تومور استفاده شده است. اگرچه مطالعات پیش بالینی نتایج امیدوارکننده­ای را نشان داده­اند و حداقل یک محصول برای استفاده بالینی تایید شده است، واکسن­های سرطان هنوز اثربخشی محدودی دارند. تجویز آنتی بادی­های ضد نقطه بازرسی در ترکیب با واکسن­های سرطان به عنوان یک استراتژی بالقوه برای بهبود نتایج بالینی پیشنهاد می­شود. در میان ضد چک پوینت‌ها، آنتی‌بادی‌های مونوکلونال علیه CD127، OX40 و CD40 در تجویز ترکیبی با واکسن‌های سرطان بیشتر مورد مطالعه قرار گرفته‌اند و تأثیر هم­افزایی بر پیامدهای بیماری در مطالعات حیوانی و انسانی نشان داده‌اند. این ترکیب باعث سرکوب رگرسیون تومور، بهبود بقا و ارتقای اثربخشی واکسن‌های سرطان از طریق مکانیسم‌های متعددی مانند افزایش تولید، فعال‌سازی و گسترش سلول‌های (CD8+) T علاوه بر تولید سیتوکین‌های محدودکننده تومور شده است. توجه داشته باشید، در صورت تأثیرگذاری تجویز همزمان واکسن‌های ضد نقطه بازرسی (checkpoint) و سرطان در مقایسه با واکسن منفرد، ممکن است مزایایی برای استفاده بالینی در بیماران سرطانی ارائه دهد. در این مطالعه، هدف مروری بر اهمیت و پتانسیل درمانی آنتی‌بادی‌های ترکیبی آگونیست/آنتاگونیست نقطه بازرسی و واکسن‌های سرطان برای تومورهای انسانی است.   0 0 2018/10/62019/12/312021/05/312021/04/62021/08/282021/11/302022/04/242022/06/132022/04/102023/02/152022/10/172022/12/312023/01/222023/04/302023/07/162024/10/5 1403/7/14 2018/12/162021/03/152021/09/152021/09/152021/11/92021/12/182022/07/192022/11/192023/02/222023/03/42023/05/62023/05/142023/06/112023/07/12023/09/32024/10/5 1403/7/14 حوری قانعی الوار Hori GhaneiAlvar مرکز تحقیقات زیست فناوری و گیاهان دارویی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران ghaneihuri@yahoo.com سجاد نجفی Sajad Najafi داشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ایران Sajadnajafi@gmail.com محمدامین خلیل زاد MohammadAmin khalilzad داشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ایزان m.aminkz75@gmail.com جمال مجیدپور Jamal Majidpoor دانشگاه علوم پزشکی گناآباد ایران Jmajipoor@gmail.com محمدامین رشیدی MohammadAmin Rashidi دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ایران Rashidy.mohamadami@gmail.com شهاب فلاحی shahab falahi علوم پزشکی ایلام ایران shahabivan@gmail.com واکسن سرطان ایست بازرسی؛ ایمونوتراپی؛ CD127 OX40 1. Mortezaee K, Majidpoor J, Najafi S, Tasa D. Bypassing anti-PD-(L)1 therapy: Mechanisms and management strategies. Biomedicine & Pharmacotherapy. 2023;158:114150.##2. Najafi S, Majidpoor J, Mortezaee K. Extracellular vesicle–based drug delivery in cancer immunotherapy. Drug Delivery and Translational Research. 2023;13(11):2790–806.##3. Restifo NP, Dudley ME, Rosenberg SA. Adoptive immunotherapy for cancer: harnessing the T cell response. Nature Reviews Immunology. 2012;12(4):269-81.##4. Sterner RC, Sterner RM. CAR-T cell therapy: current limitations and potential strategies. Blood Cancer Journal. 2021;11(4):69.##5. Najafi S, Majidpoor J, Mortezaee K. The impact of microbiota on PD-1/PD-L1 inhibitor therapy outcomes: A focus on solid tumors. Life Sciences. 2022;310:121138.##6. Rouzbahani E, Majidpoor J, Najafi S, Mortezaee K. Cancer stem cells in immunoregulation and bypassing anti-checkpoint therapy. Biomedicine & Pharmacotherapy. 2022;156:113906.##7. Emmons KM, Colditz GA. Realizing the Potential of Cancer Prevention - The Role of Implementation Science. The New England journal of medicine. 2017;376(10):986-90.##8. Stewart BW, Bray F, Forman D, Ohgaki H, Straif K, Ullrich A, et al. Cancer prevention as part of precision medicine: ‘plenty to be done’. Carcinogenesis. 2015;37(1):2-9.##9. Miller SM, Bowen DJ, Lyle J, Clark M, Mohr D, Wardle J, et al. Primary prevention, aging, and cancer: overview and future perspectives. Cancer: Interdisciplinary International Journal of the American Cancer Society. 2008;113(S12):3484-92.##10. Loomans-Kropp HA, Umar A. Cancer prevention and screening: the next step in the era of precision medicine. npj Precision Oncology. 2019;3(1):3.##11. Serrano D, Bonanni B, Brown K. Therapeutic cancer prevention: achievements and ongoing challenges - a focus on breast and colorectal cancer. Molecular oncology. 2019;13(3):579-90.##12. Tomasetti C, Li L, Vogelstein B. Stem cell divisions, somatic mutations, cancer etiology, and cancer prevention. Science. 2017;355(6331):1330-4.##13. Council NR. Fulfilling the potential of cancer prevention and early detection. 2003.##14. Golemis EA, Scheet P, Beck TN, Scolnick EM, Hunter DJ, Hawk E, et al. Molecular mechanisms of the preventable causes of cancer in the United States. Genes & development. 2018;32(13-14):868-902.##15. Pulumati A, Pulumati A, Dwarakanath BS, Verma A, Papineni RVL. Technological advancements in cancer diagnostics: Improvements and limitations. Cancer reports (Hoboken, NJ). 2023;6(2):e1764.##16. Walter FM, Thompson MJ, Wellwood I, Abel GA, Hamilton W, Johnson M, et al. Evaluating diagnostic strategies for early detection of cancer: the CanTest framework. Bmc Cancer. 2019;19(1):1-11.##17. Schiffman JD, Fisher PG, Gibbs P. Early Detection of Cancer: Past, Present, and Future. American Society of Clinical Oncology Educational Book. 2015(35):57-65.##18. Smith RA, Cokkinides V, Eyre HJ. American Cancer Society Guidelines for the Early Detection of Cancer, 2006. CA: A Cancer Journal for Clinicians. 2006;56(1):11-25.##19. Crosby D, Bhatia S, Brindle KM, Coussens LM, Dive C, Emberton M, et al. Early detection of cancer. Science. 2022;375(6586):eaay9040.##20. Najafi S. Circular RNAs as emerging players in cervical cancer tumorigenesis; A review to roles and biomarker potentials. International Journal of Biological Macromolecules. 2022;206:939-53.##21. Badowski C, He B, Garmire LX. Blood-derived lncRNAs as biomarkers for cancer diagnosis: the Good, the Bad and the Beauty. npj Precision Oncology. 2022;6(1):40.##22. Yu W, Hurley J, Roberts D, Chakrabortty SK, Enderle D, Noerholm M, et al. Exosome-based liquid biopsies in cancer: opportunities and challenges. Annals of Oncology. 2021;32(4):466-77.##23. Najafi S, Khatami SH, Khorsand M, Jamali Z, Shabaninejad Z, Moazamfard M, et al. Long non-coding RNAs (lncRNAs); roles in tumorigenesis and potentials as biomarkers in cancer diagnosis. Experimental Cell Research. 2022;418(2):113294.##24. Fattahi M, Shahrabi S, Saadatpour F, Rezaee D, Beyglu Z, Delavari S, et al. microRNA-382 as a tumor suppressor? Roles in tumorigenesis and clinical significance. International Journal of Biological Macromolecules. 2023;250:125863.##25. Pollard AJ, Bijker EM. A guide to vaccinology: from basic principles to new developments. Nature Reviews Immunology. 2021;21(2):83-100.##26. Liu J, Fu M, Wang M, Wan D, Wei Y, Wei X. Cancer vaccines as promising immuno-therapeutics: platforms and current progress. Journal of Hematology & Oncology. 2022;15(1):28.##27. Blankenstein T, Coulie PG, Gilboa E, Jaffee EM. The determinants of tumour immunogenicity. Nature reviews Cancer. 2012;12(4):307-13.##28. Umar A, Dunn BK, Greenwald P. Future directions in cancer prevention. Nature Reviews Cancer. 2012;12(12):835-48.##29. Palucka K, Banchereau J. Dendritic-cell-based therapeutic cancer vaccines. Immunity. 2013;39(1):38-48.##30. Delany I, Rappuoli R, De Gregorio E. Vaccines for the 21st century. EMBO Molecular Medicine. 2014;6(6):708-20.##31. Delany I, Rappuoli R, De Gregorio E. Vaccines for the 21st century. EMBO molecular medicine. 2014;6(6):708-20.##32. Riedel S, editor Edward Jenner and the history of smallpox and vaccination. Baylor University medical center proceedings; 2005: Taylor & Francis.##33. Younger DS, Younger AP, Guttmacher S. Childhood vaccination: implications for global and domestic public health. Neurologic Clinics. 2016;34(4):1035-47.##34. Pardi N, Hogan MJ, Porter FW, Weissman D. mRNA vaccines — a new era in vaccinology. Nature Reviews Drug Discovery. 2018;17(4):261-79.##35. zur Hausen H. Viruses in Human Cancers. Science. 1991;254(5035):1167-73.##36. Kuper H, Adami H-O, Trichopoulos D. Infections as a major preventable cause of human cancer. Journal of Internal Medicine. 2001;249(S741):61-74.##37. De Martel C, Ferlay J, Franceschi S, Vignat J, Bray F, Forman D, et al. Global burden of cancers attributable to infections in 2008: a review and synthetic analysis. The lancet oncology. 2012;13(6):607-15.##38. zur Hausen H. The search for infectious causes of human cancers: Where and why. Virology. 2009;392(1):1-10.##39. Chang M-H, Chen C-J, Lai M-S, Hsu H-M, Wu T-C, Kong M-S, et al. Universal hepatitis B vaccination in Taiwan and the incidence of hepatocellular carcinoma in children. New England Journal of Medicine. 1997;336(26):1855-9.##40. Smith PL, Piadel K, Dalgleish AG. Directing T-Cell Immune Responses for Cancer Vaccination and Immunotherapy. Vaccines. 2021;9(12).##41. Hu Z, Ott PA, Wu CJ. Towards personalized, tumour-specific, therapeutic vaccines for cancer. Nature Reviews Immunology. 2018;18(3):168-82.##42. Miao L, Zhang Y, Huang L. mRNA vaccine for cancer immunotherapy. Molecular Cancer. 2021;20(1):41.##43. Saxena M, van der Burg SH, Melief CJM, Bhardwaj N. Therapeutic cancer vaccines. Nature Reviews Cancer. 2021;21(6):360-78.##44. Vermaelen K. Vaccine Strategies to Improve Anti-cancer Cellular Immune Responses. Frontiers in Immunology. 2019;10.##45. Lei X, Lei Y, Li J-K, Du W-X, Li R-G, Yang J, et al. Immune cells within the tumor microenvironment: Biological functions and roles in cancer immunotherapy. Cancer letters. 2020;470:126-33.##46. Mortezaee K, Majidpoor J, Najafi S. VISTA immune regulatory effects in bypassing cancer immunotherapy: Updated. Life Sciences. 2022;310:121083.##47. Arneth B. Tumor microenvironment. Medicina. 2019;56(1):15.##48. Anderson NM, Simon MC. The tumor microenvironment. Current Biology. 2020;30(16):R921-R5.##49. Hoover Jr. HC, Surdyke MG, Dangel RB, Peters LC, Hanna Jr. MG. Prospectively randomized trial of adjuvant active-specific immunotherapy for human colorectal cancer. Cancer. 1985;55(6):1236-43.##50. van der Bruggen P, Traversari C, Chomez P, Lurquin C, De Plaen E, Van den Eynde B, et al. A gene encoding an antigen recognized by cytolytic T lymphocytes on a human melanoma. Science. 1991;254(5038):1643-7.##51. Gardner T, Elzey B, Hahn NM. Sipuleucel-T (Provenge) autologous vaccine approved for treatment of men with asymptomatic or minimally symptomatic castrate-resistant metastatic prostate cancer. Human vaccines & immunotherapeutics. 2012;8(4):534-9.##52. Harper DM, DeMars LR. HPV vaccines–a review of the first decade. Gynecologic oncology. 2017;146(1):196-204.##53. Frazer IH, Lowy DR, Schiller JT. Prevention of cancer through immunization: Prospects and challenges for the 21st century. European Journal of Immunology. 2007;37(S1):S148-S55.##54. Najafi S, Mortezaee K. Advances in dendritic cell vaccination therapy of cancer. Biomedicine & Pharmacotherapy. 2023;164:114954.##55. Finn OJ. Cancer immunology. New England Journal of Medicine. 2008;358(25):2704-15.##56. Hislop AD, Taylor GS, Sauce D, Rickinson AB. Cellular responses to viral infection in humans: lessons from Epstein-Barr virus. Annu Rev Immunol. 2007;25:587-617.##57. Sprooten J, Ceusters J, Coosemans A, Agostinis P, De Vleeschouwer S, Zitvogel L, et al. Trial watch: dendritic cell vaccination for cancer immunotherapy. Oncoimmunology. 2019;8(11):1638212.##58. Buonaguro L, Petrizzo A, Tornesello ML, Buonaguro FM. Translating Tumor Antigens into Cancer Vaccines. Clinical and Vaccine Immunology. 2011;18(1):23-34.##59. Taheri M, Ghafouri-Fard S, Najafi S, Kallenbach J, Keramatfar E, Atri Roozbahani G, et al. Hormonal regulation of telomerase activity and hTERT expression in steroid-regulated tissues and cancer. Cancer Cell International. 2022;22(1):258.##60. Soiffer R, Hodi FS, Haluska F, Jung K, Gillessen S, Singer S, et al. Vaccination with irradiated, autologous melanoma cells engineered to secrete granulocyte-macrophage colony-stimulating factor by adenoviral-mediated gene transfer augments antitumor immunity in patients with metastatic melanoma. Journal of clinical oncology. 2003;21(17):3343-50.##61. Vaishampayan U, Abrams J, Darrah D, Jones V, Mitchell MS. Active immunotherapy of metastatic melanoma with allogeneic melanoma lysates and interferon α. Clinical cancer research. 2002;8(12):3696-701.##62. Lopes A, Vandermeulen G, Préat V. Cancer DNA vaccines: current preclinical and clinical developments and future perspectives. Journal of Experimental & Clinical Cancer Research. 2019;38:1-24.##63. Yang B, Jeang J, Yang A, Wu TC, Hung C-F. DNA vaccine for cancer immunotherapy. Human Vaccines & Immunotherapeutics. 2014;10(11):3153-64.##64. He X, Xu C. Immune checkpoint signaling and cancer immunotherapy. Cell Research. 2020;30(8):660-9.##65. Zhang Y, Zheng J. Functions of Immune Checkpoint Molecules Beyond Immune Evasion. Advances in experimental medicine and biology. 2020;1248:201-26.##66. Borghaei H, Paz-Ares L, Horn L, Spigel DR, Steins M, Ready NE, et al. Nivolumab versus docetaxel in advanced nonsquamous non–small-cell lung cancer. New England Journal of Medicine. 2015;373(17):1627-39.##67. Kleponis J, Skelton R, Zheng L. Fueling the engine and releasing the break: combinational therapy of cancer vaccines and immune checkpoint inhibitors. Cancer biology & medicine. 2015;12(3):201-8.##68. Li B, VanRoey M, Wang C, Chen T-hT, Korman A, Jooss K. Anti–programmed death-1 synergizes with granulocyte macrophage colony-stimulating factor–secreting tumor cell immunotherapy providing therapeutic benefit to mice with established tumors. Clinical Cancer Research. 2009;15(5):1623-34.##69. Karyampudi L, Lamichhane P, Scheid AD, Kalli KR, Shreeder B, Krempski JW, et al. Accumulation of memory precursor CD8 T cells in regressing tumors following combination therapy with vaccine and anti-PD-1 antibody. Cancer research. 2014;74(11):2974-85.##70. Soares KC, Rucki AA, Wu AA, Olino K, Xiao Q, Chai Y, et al. PD-1/PD-L1 blockade together with vaccine therapy facilitates effector T-cell infiltration into pancreatic tumors. Journal of immunotherapy (Hagerstown, Md : 1997). 2015;38(1):1-11##71. Awad MM, Govindan R, Balogh KN, Spigel DR, Garon EB, Bushway ME, et al. Personalized neoantigen vaccine NEO-PV-01 with chemotherapy and anti-PD-1 as first-line treatment for non-squamous non-small cell lung cancer. Cancer Cell. 2022;40(9):1010-26.e11.##72. Ott PA, Hu-Lieskovan S, Chmielowski B, Govindan R, Naing A, Bhardwaj N, et al. A Phase Ib Trial of Personalized Neoantigen Therapy Plus Anti-PD-1 in Patients with Advanced Melanoma, Non-small Cell Lung Cancer, or Bladder Cancer. Cell. 2020;183(2):347-62.e24.##73. Liu L, Wang Y, Miao L, Liu Q, Musetti S, Li J, et al. Combination Immunotherapy of MUC1 mRNA Nano-vaccine and CTLA-4 Blockade Effectively Inhibits Growth of Triple Negative Breast Cancer. Molecular therapy : the journal of the American Society of Gene Therapy. 2018;26(1):45-55.##74. Hailemichael Y, Woods A, Fu T, He Q, Nielsen MC, Hasan F, et al. Cancer vaccine formulation dictates synergy with CTLA-4 and PD-L1 checkpoint blockade therapy. The Journal of clinical investigation. 2018;128(4):1338-54.##75. Salvatori E, Lione L, Compagnone M, Pinto E, Conforti A, Ciliberto G, et al. Neoantigen cancer vaccine augments anti-CTLA-4 efficacy. npj Vaccines. 2022;7(1):15.##76. Ma HS, Poudel B, Torres ER, Sidhom J-W, Robinson TM, Christmas B, et al. A CD40 Agonist and PD-1 Antagonist Antibody Reprogram the Microenvironment of Nonimmunogenic Tumors to Allow T-cell–Mediated Anticancer Activity. Cancer Immunology Research. 2019;7(3):428-42.##76. Deronic A, Nilsson A, Thagesson M, Werchau D, Enell Smith K, Ellmark P. The human anti-CD40 agonist antibody mitazalimab (ADC-1013; JNJ-64457107) activates antigen-presenting cells, improves expansion of antigen-specific T cells, and enhances anti-tumor efficacy of a model cancer vaccine in vivo. Cancer immunology, immunotherapy : CII. 2021;70(12):3629-42.##78. Zhang B, Shu Y, Hu S, Qi Z, Chen Y, Ma J, et al. In Situ Tumor Vaccine Expressing Anti-CD47 Antibody Enhances Antitumor Immunity. Frontiers in oncology. 2022;12:897561.##Ito F, Li Q, Shreiner AB, Okuyama R, Jure-Kunkel MN, Teitz-Tennenbaum S, et al. Anti-CD137 monoclonal antibody administration augments the antitumor efficacy of dendritic cell-based vaccines. Cancer Res. 2004;64(22):8411-9.##79. John LB, Howland LJ, Flynn JK, West AC, Devaud C, Duong CP, et al. Oncolytic virus and anti-4-1BB combination therapy elicits strong antitumor immunity against established cancer. Cancer Res. 2012;72(7):1651-60.##80. Park JJ, Anand S, Zhao Y, Matsumura Y, Sakoda Y, Kuramasu A, et al. Expression of anti-HVEM single-chain antibody on tumor cells induces tumor-specific immunity with long-term memory. Cancer immunology, immunotherapy : CII. 2012;61(2):203-14.##81. Kobayashi T, Doff BL, Rearden RC, Leggatt GR, Mattarollo SR. NKT cell-targeted vaccination plus anti-4-1BB antibody generates persistent CD8 T cell immunity against B cell lymphoma. Oncoimmunology. 2015;4(3):e990793.##82. Kerage D, Soon MSF, Doff BL, Kobayashi T, Nissen MD, Lam PY, et al. Therapeutic vaccination with 4-1BB co-stimulation eradicates mouse acute myeloid leukemia. Oncoimmunology. 2018;7(10):e1486952.##83. Ko E, Luo W, Peng L, Wang X, Ferrone S. Mouse dendritic-endothelial cell hybrids and 4-1BB costimulation elicit antitumor effects mediated by broad antiangiogenic immunity. Cancer Res. 2007;67(16):7875-84.##84. Yan X, Johnson BD, Orentas RJ. Induction of a VLA-2 (CD49b)-expressing effector T cell population by a cell-based neuroblastoma vaccine expressing CD137L. Journal of immunology (Baltimore, Md : 1950). 2008;181(7):4621-31.##85. Ding J, Jiang N, Zheng Y, Wang J, Fang L, Li H, et al. Adenovirus vaccine therapy with CD137L promotes CD8+ DCs-mediated multifunctional CD8+ T cell immunity and elicits potent anti-tumor activity. Pharmacological Research. 2022;175:106034.##86. Nickles E, Dharmadhikari B, Yating L, Walsh RJ, Koh LP, Poon M, et al. Dendritic cell therapy with CD137L-DC-EBV-VAX in locally recurrent or metastatic nasopharyngeal carcinoma is safe and confers clinical benefit. Cancer immunology, immunotherapy : CII. 2022;71(6):1531-43.##87. Li Y, Yang F, Sang L, Zhu J, Han X, Shan F, et al. Enhanced therapeutic effects against murine colon carcinoma induced by a Colon 26/Ag85A-CD226 tumor cell vaccine. Oncol Rep. 2015;34(4):1795-804.##88. Mo L, Chen Q, Zhang X, Shi X, Wei L, Zheng D, et al. Depletion of regulatory T cells by anti-ICOS antibody enhances anti-tumor immunity of tumor cell vaccine in prostate cancer. Vaccine. 2017;35(43):5932-8.##89. Ylösmäki E, Ylösmäki L, Fusciello M, Martins B, Ahokas P, Cojoc H, et al. Characterization of a novel OX40 ligand and CD40 ligand-expressing oncolytic adenovirus used in the PeptiCRAd cancer vaccine platform. Molecular therapy oncolytics. 2021;20:459-69.##90. Sun Z, Chu Y, Xiao J, Yang Y, Meng F, Wang X, et al. Enhanced systemic tumor suppression by in situ vaccine combining radiation and OX40 agonist with CpG therapy. Journal of Translational Medicine. 2023;21(1):619.##91. Chu Y, Li R, Qian L, Liu F, Xu R, Meng F, et al. Tumor eradicated by combination of imiquimod and OX40 agonist for in situ vaccination. Cancer science. 2021;112(11):4490-500.##92. Malamas AS, Hammond SA, Schlom J, Hodge JW. Combination therapy with an OX40L fusion protein and a vaccine targeting the transcription factor twist inhibits metastasis in a murine model of breast cancer. Oncotarget. 2017;8(53):90825-41.##93. Nanni P, De Giovanni C, Burocchi A, Nicoletti G, Landuzzi L, Palladini A, et al. OX40 triggering concomitant to IL12-engineered cell vaccine hampers the immunoprevention of HER2/neu-driven mammary carcinogenesis. OncoImmunology. 2018;7(8):e1465164.##94. Gri G, Gallo E, Di Carlo E, Musiani P, Colombo MP. OX40 Ligand-Transduced Tumor Cell Vaccine Synergizes with GM-CSF and Requires CD40-Apc Signaling to Boost the Host T Cell Antitumor Response1. The Journal of Immunology. 2003;170(1):99-106.##95. Du X, Wu J, Zhao Y, Wang B, Ding X, Lin Q, et al. Optimization of whole-cell vaccines with CpG/αOX40/cGAMP to strengthen the anti-tumor response of CD4(+) T cells in melanomas. J Cancer Res Clin Oncol. 2022;148(12):3337-50.##96. Yu G, Li Y, Cui Z, Morris NP, Weinberg AD, Fox BA, et al. Combinational Immunotherapy with Allo-DRibble Vaccines and Anti-OX40 Co-Stimulation Leads to Generation of Cross-Reactive Effector T Cells and Tumor Regression. Scientific reports. 2016;6:37558.##1. Mortezaee K, Majidpoor J, Najafi S, Tasa D. Bypassing anti-PD-(L)1 therapy: Mechanisms and management strategies. Biomedicine & Pharmacotherapy. 2023;158:114150.##2. Najafi S, Majidpoor J, Mortezaee K. Extracellular vesicle–based drug delivery in cancer immunotherapy. Drug Delivery and Translational Research. 2023;13(11):2790–806.##3. Restifo NP, Dudley ME, Rosenberg SA. Adoptive immunotherapy for cancer: harnessing the T cell response. Nature Reviews Immunology. 2012;12(4):269-81.##4. Sterner RC, Sterner RM. CAR-T cell therapy: current limitations and potential strategies. Blood Cancer Journal. 2021;11(4):69.##5. Najafi S, Majidpoor J, Mortezaee K. The impact of microbiota on PD-1/PD-L1 inhibitor therapy outcomes: A focus on solid tumors. Life Sciences. 2022;310:121138.##6. Rouzbahani E, Majidpoor J, Najafi S, Mortezaee K. Cancer stem cells in immunoregulation and bypassing anti-checkpoint therapy. Biomedicine & Pharmacotherapy. 2022;156:113906.##7. Emmons KM, Colditz GA. Realizing the Potential of Cancer Prevention - The Role of Implementation Science. The New England journal of medicine. 2017;376(10):986-90.##8. Stewart BW, Bray F, Forman D, Ohgaki H, Straif K, Ullrich A, et al. Cancer prevention as part of precision medicine: ‘plenty to be done’. Carcinogenesis. 2015;37(1):2-9.##9. Miller SM, Bowen DJ, Lyle J, Clark M, Mohr D, Wardle J, et al. Primary prevention, aging, and cancer: overview and future perspectives. Cancer: Interdisciplinary International Journal of the American Cancer Society. 2008;113(S12):3484-92.##10. Loomans-Kropp HA, Umar A. Cancer prevention and screening: the next step in the era of precision medicine. npj Precision Oncology. 2019;3(1):3.##11. Serrano D, Bonanni B, Brown K. Therapeutic cancer prevention: achievements and ongoing challenges - a focus on breast and colorectal cancer. Molecular oncology. 2019;13(3):579-90.##12. Tomasetti C, Li L, Vogelstein B. Stem cell divisions, somatic mutations, cancer etiology, and cancer prevention. Science. 2017;355(6331):1330-4.##13. Council NR. Fulfilling the potential of cancer prevention and early detection. 2003.##14. Golemis EA, Scheet P, Beck TN, Scolnick EM, Hunter DJ, Hawk E, et al. Molecular mechanisms of the preventable causes of cancer in the United States. Genes & development. 2018;32(13-14):868-902.##15. Pulumati A, Pulumati A, Dwarakanath BS, Verma A, Papineni RVL. Technological advancements in cancer diagnostics: Improvements and limitations. Cancer reports (Hoboken, NJ). 2023;6(2):e1764.##16. Walter FM, Thompson MJ, Wellwood I, Abel GA, Hamilton W, Johnson M, et al. Evaluating diagnostic strategies for early detection of cancer: the CanTest framework. Bmc Cancer. 2019;19(1):1-11.##17. Schiffman JD, Fisher PG, Gibbs P. Early Detection of Cancer: Past, Present, and Future. American Society of Clinical Oncology Educational Book. 2015(35):57-65.##18. Smith RA, Cokkinides V, Eyre HJ. American Cancer Society Guidelines for the Early Detection of Cancer, 2006. CA: A Cancer Journal for Clinicians. 2006;56(1):11-25.##19. Crosby D, Bhatia S, Brindle KM, Coussens LM, Dive C, Emberton M, et al. Early detection of cancer. Science. 2022;375(6586):eaay9040.##20. Najafi S. Circular RNAs as emerging players in cervical cancer tumorigenesis; A review to roles and biomarker potentials. International Journal of Biological Macromolecules. 2022;206:939-53.##21. Badowski C, He B, Garmire LX. Blood-derived lncRNAs as biomarkers for cancer diagnosis: the Good, the Bad and the Beauty. npj Precision Oncology. 2022;6(1):40.##22. Yu W, Hurley J, Roberts D, Chakrabortty SK, Enderle D, Noerholm M, et al. Exosome-based liquid biopsies in cancer: opportunities and challenges. Annals of Oncology. 2021;32(4):466-77.##23. Najafi S, Khatami SH, Khorsand M, Jamali Z, Shabaninejad Z, Moazamfard M, et al. Long non-coding RNAs (lncRNAs); roles in tumorigenesis and potentials as biomarkers in cancer diagnosis. Experimental Cell Research. 2022;418(2):113294.##24. Fattahi M, Shahrabi S, Saadatpour F, Rezaee D, Beyglu Z, Delavari S, et al. microRNA-382 as a tumor suppressor? Roles in tumorigenesis and clinical significance. International Journal of Biological Macromolecules. 2023;250:125863.##25. Pollard AJ, Bijker EM. A guide to vaccinology: from basic principles to new developments. Nature Reviews Immunology. 2021;21(2):83-100.##26. Liu J, Fu M, Wang M, Wan D, Wei Y, Wei X. Cancer vaccines as promising immuno-therapeutics: platforms and current progress. Journal of Hematology & Oncology. 2022;15(1):28.##27. Blankenstein T, Coulie PG, Gilboa E, Jaffee EM. The determinants of tumour immunogenicity. Nature reviews Cancer. 2012;12(4):307-13.##28. Umar A, Dunn BK, Greenwald P. Future directions in cancer prevention. Nature Reviews Cancer. 2012;12(12):835-48.##29. Palucka K, Banchereau J. Dendritic-cell-based therapeutic cancer vaccines. Immunity. 2013;39(1):38-48.##30. Delany I, Rappuoli R, De Gregorio E. Vaccines for the 21st century. EMBO Molecular Medicine. 2014;6(6):708-20.##31. Delany I, Rappuoli R, De Gregorio E. Vaccines for the 21st century. EMBO molecular medicine. 2014;6(6):708-20.##32. Riedel S, editor Edward Jenner and the history of smallpox and vaccination. Baylor University medical center proceedings; 2005: Taylor & Francis.##33. Younger DS, Younger AP, Guttmacher S. Childhood vaccination: implications for global and domestic public health. Neurologic Clinics. 2016;34(4):1035-47.##34. Pardi N, Hogan MJ, Porter FW, Weissman D. mRNA vaccines — a new era in vaccinology. Nature Reviews Drug Discovery. 2018;17(4):261-79.##35. zur Hausen H. Viruses in Human Cancers. Science. 1991;254(5035):1167-73.##36. Kuper H, Adami H-O, Trichopoulos D. Infections as a major preventable cause of human cancer. Journal of Internal Medicine. 2001;249(S741):61-74.##37. De Martel C, Ferlay J, Franceschi S, Vignat J, Bray F, Forman D, et al. Global burden of cancers attributable to infections in 2008: a review and synthetic analysis. The lancet oncology. 2012;13(6):607-15.##38. zur Hausen H. The search for infectious causes of human cancers: Where and why. Virology. 2009;392(1):1-10.##39. Chang M-H, Chen C-J, Lai M-S, Hsu H-M, Wu T-C, Kong M-S, et al. Universal hepatitis B vaccination in Taiwan and the incidence of hepatocellular carcinoma in children. New England Journal of Medicine. 1997;336(26):1855-9.##40. Smith PL, Piadel K, Dalgleish AG. Directing T-Cell Immune Responses for Cancer Vaccination and Immunotherapy. Vaccines. 2021;9(12).##41. Hu Z, Ott PA, Wu CJ. Towards personalized, tumour-specific, therapeutic vaccines for cancer. Nature Reviews Immunology. 2018;18(3):168-82.##42. Miao L, Zhang Y, Huang L. mRNA vaccine for cancer immunotherapy. Molecular Cancer. 2021;20(1):41.##43. Saxena M, van der Burg SH, Melief CJM, Bhardwaj N. Therapeutic cancer vaccines. Nature Reviews Cancer. 2021;21(6):360-78.##44. Vermaelen K. Vaccine Strategies to Improve Anti-cancer Cellular Immune Responses. Frontiers in Immunology. 2019;10.##45. Lei X, Lei Y, Li J-K, Du W-X, Li R-G, Yang J, et al. Immune cells within the tumor microenvironment: Biological functions and roles in cancer immunotherapy. Cancer letters. 2020;470:126-33.##46. Mortezaee K, Majidpoor J, Najafi S. VISTA immune regulatory effects in bypassing cancer immunotherapy: Updated. Life Sciences. 2022;310:121083.##47. Arneth B. Tumor microenvironment. Medicina. 2019;56(1):15.##48. Anderson NM, Simon MC. The tumor microenvironment. Current Biology. 2020;30(16):R921-R5.##49. Hoover Jr. HC, Surdyke MG, Dangel RB, Peters LC, Hanna Jr. MG. Prospectively randomized trial of adjuvant active-specific immunotherapy for human colorectal cancer. Cancer. 1985;55(6):1236-43.##50. van der Bruggen P, Traversari C, Chomez P, Lurquin C, De Plaen E, Van den Eynde B, et al. A gene encoding an antigen recognized by cytolytic T lymphocytes on a human melanoma. Science. 1991;254(5038):1643-7.##51. Gardner T, Elzey B, Hahn NM. Sipuleucel-T (Provenge) autologous vaccine approved for treatment of men with asymptomatic or minimally symptomatic castrate-resistant metastatic prostate cancer. Human vaccines & immunotherapeutics. 2012;8(4):534-9.##52. Harper DM, DeMars LR. HPV vaccines–a review of the first decade. Gynecologic oncology. 2017;146(1):196-204.##53. Frazer IH, Lowy DR, Schiller JT. Prevention of cancer through immunization: Prospects and challenges for the 21st century. European Journal of Immunology. 2007;37(S1):S148-S55.##54. Najafi S, Mortezaee K. Advances in dendritic cell vaccination therapy of cancer. Biomedicine & Pharmacotherapy. 2023;164:114954.##55. Finn OJ. Cancer immunology. New England Journal of Medicine. 2008;358(25):2704-15.##56. Hislop AD, Taylor GS, Sauce D, Rickinson AB. Cellular responses to viral infection in humans: lessons from Epstein-Barr virus. Annu Rev Immunol. 2007;25:587-617.##57. Sprooten J, Ceusters J, Coosemans A, Agostinis P, De Vleeschouwer S, Zitvogel L, et al. Trial watch: dendritic cell vaccination for cancer immunotherapy. Oncoimmunology. 2019;8(11):1638212.##58. Buonaguro L, Petrizzo A, Tornesello ML, Buonaguro FM. Translating Tumor Antigens into Cancer Vaccines. Clinical and Vaccine Immunology. 2011;18(1):23-34.##59. Taheri M, Ghafouri-Fard S, Najafi S, Kallenbach J, Keramatfar E, Atri Roozbahani G, et al. Hormonal regulation of telomerase activity and hTERT expression in steroid-regulated tissues and cancer. Cancer Cell International. 2022;22(1):258.##60. Soiffer R, Hodi FS, Haluska F, Jung K, Gillessen S, Singer S, et al. Vaccination with irradiated, autologous melanoma cells engineered to secrete granulocyte-macrophage colony-stimulating factor by adenoviral-mediated gene transfer augments antitumor immunity in patients with metastatic melanoma. Journal of clinical oncology. 2003;21(17):3343-50.##61. Vaishampayan U, Abrams J, Darrah D, Jones V, Mitchell MS. Active immunotherapy of metastatic melanoma with allogeneic melanoma lysates and interferon α. Clinical cancer research. 2002;8(12):3696-701.##62. Lopes A, Vandermeulen G, Préat V. Cancer DNA vaccines: current preclinical and clinical developments and future perspectives. Journal of Experimental & Clinical Cancer Research. 2019;38:1-24.##63. Yang B, Jeang J, Yang A, Wu TC, Hung C-F. DNA vaccine for cancer immunotherapy. Human Vaccines & Immunotherapeutics. 2014;10(11):3153-64.##64. He X, Xu C. Immune checkpoint signaling and cancer immunotherapy. Cell Research. 2020;30(8):660-9.##65. Zhang Y, Zheng J. Functions of Immune Checkpoint Molecules Beyond Immune Evasion. Advances in experimental medicine and biology. 2020;1248:201-26.##66. Borghaei H, Paz-Ares L, Horn L, Spigel DR, Steins M, Ready NE, et al. Nivolumab versus docetaxel in advanced nonsquamous non–small-cell lung cancer. New England Journal of Medicine. 2015;373(17):1627-39.##67. Kleponis J, Skelton R, Zheng L. Fueling the engine and releasing the break: combinational therapy of cancer vaccines and immune checkpoint inhibitors. Cancer biology & medicine. 2015;12(3):201-8.##68. Li B, VanRoey M, Wang C, Chen T-hT, Korman A, Jooss K. Anti–programmed death-1 synergizes with granulocyte macrophage colony-stimulating factor–secreting tumor cell immunotherapy providing therapeutic benefit to mice with established tumors. Clinical Cancer Research. 2009;15(5):1623-34.##69. Karyampudi L, Lamichhane P, Scheid AD, Kalli KR, Shreeder B, Krempski JW, et al. Accumulation of memory precursor CD8 T cells in regressing tumors following combination therapy with vaccine and anti-PD-1 antibody. Cancer research. 2014;74(11):2974-85.##70. Soares KC, Rucki AA, Wu AA, Olino K, Xiao Q, Chai Y, et al. PD-1/PD-L1 blockade together with vaccine therapy facilitates effector T-cell infiltration into pancreatic tumors. Journal of immunotherapy (Hagerstown, Md : 1997). 2015;38(1):1-11##71. Awad MM, Govindan R, Balogh KN, Spigel DR, Garon EB, Bushway ME, et al. Personalized neoantigen vaccine NEO-PV-01 with chemotherapy and anti-PD-1 as first-line treatment for non-squamous non-small cell lung cancer. Cancer Cell. 2022;40(9):1010-26.e11.##72. Ott PA, Hu-Lieskovan S, Chmielowski B, Govindan R, Naing A, Bhardwaj N, et al. A Phase Ib Trial of Personalized Neoantigen Therapy Plus Anti-PD-1 in Patients with Advanced Melanoma, Non-small Cell Lung Cancer, or Bladder Cancer. Cell. 2020;183(2):347-62.e24.##73. Liu L, Wang Y, Miao L, Liu Q, Musetti S, Li J, et al. Combination Immunotherapy of MUC1 mRNA Nano-vaccine and CTLA-4 Blockade Effectively Inhibits Growth of Triple Negative Breast Cancer. Molecular therapy : the journal of the American Society of Gene Therapy. 2018;26(1):45-55.##74. Hailemichael Y, Woods A, Fu T, He Q, Nielsen MC, Hasan F, et al. Cancer vaccine formulation dictates synergy with CTLA-4 and PD-L1 checkpoint blockade therapy. The Journal of clinical investigation. 2018;128(4):1338-54.##75. Salvatori E, Lione L, Compagnone M, Pinto E, Conforti A, Ciliberto G, et al. Neoantigen cancer vaccine augments anti-CTLA-4 efficacy. npj Vaccines. 2022;7(1):15.##76. Ma HS, Poudel B, Torres ER, Sidhom J-W, Robinson TM, Christmas B, et al. A CD40 Agonist and PD-1 Antagonist Antibody Reprogram the Microenvironment of Nonimmunogenic Tumors to Allow T-cell–Mediated Anticancer Activity. Cancer Immunology Research. 2019;7(3):428-42.##76. Deronic A, Nilsson A, Thagesson M, Werchau D, Enell Smith K, Ellmark P. The human anti-CD40 agonist antibody mitazalimab (ADC-1013; JNJ-64457107) activates antigen-presenting cells, improves expansion of antigen-specific T cells, and enhances anti-tumor efficacy of a model cancer vaccine in vivo. Cancer immunology, immunotherapy : CII. 2021;70(12):3629-42.##78. Zhang B, Shu Y, Hu S, Qi Z, Chen Y, Ma J, et al. In Situ Tumor Vaccine Expressing Anti-CD47 Antibody Enhances Antitumor Immunity. Frontiers in oncology. 2022;12:897561.##Ito F, Li Q, Shreiner AB, Okuyama R, Jure-Kunkel MN, Teitz-Tennenbaum S, et al. Anti-CD137 monoclonal antibody administration augments the antitumor efficacy of dendritic cell-based vaccines. Cancer Res. 2004;64(22):8411-9.##79. John LB, Howland LJ, Flynn JK, West AC, Devaud C, Duong CP, et al. Oncolytic virus and anti-4-1BB combination therapy elicits strong antitumor immunity against established cancer. Cancer Res. 2012;72(7):1651-60.##80. Park JJ, Anand S, Zhao Y, Matsumura Y, Sakoda Y, Kuramasu A, et al. Expression of anti-HVEM single-chain antibody on tumor cells induces tumor-specific immunity with long-term memory. Cancer immunology, immunotherapy : CII. 2012;61(2):203-14.##81. Kobayashi T, Doff BL, Rearden RC, Leggatt GR, Mattarollo SR. NKT cell-targeted vaccination plus anti-4-1BB antibody generates persistent CD8 T cell immunity against B cell lymphoma. Oncoimmunology. 2015;4(3):e990793.##82. Kerage D, Soon MSF, Doff BL, Kobayashi T, Nissen MD, Lam PY, et al. Therapeutic vaccination with 4-1BB co-stimulation eradicates mouse acute myeloid leukemia. Oncoimmunology. 2018;7(10):e1486952.##83. Ko E, Luo W, Peng L, Wang X, Ferrone S. Mouse dendritic-endothelial cell hybrids and 4-1BB costimulation elicit antitumor effects mediated by broad antiangiogenic immunity. Cancer Res. 2007;67(16):7875-84.##84. Yan X, Johnson BD, Orentas RJ. Induction of a VLA-2 (CD49b)-expressing effector T cell population by a cell-based neuroblastoma vaccine expressing CD137L. Journal of immunology (Baltimore, Md : 1950). 2008;181(7):4621-31.##85. Ding J, Jiang N, Zheng Y, Wang J, Fang L, Li H, et al. Adenovirus vaccine therapy with CD137L promotes CD8+ DCs-mediated multifunctional CD8+ T cell immunity and elicits potent anti-tumor activity. Pharmacological Research. 2022;175:106034.##86. Nickles E, Dharmadhikari B, Yating L, Walsh RJ, Koh LP, Poon M, et al. Dendritic cell therapy with CD137L-DC-EBV-VAX in locally recurrent or metastatic nasopharyngeal carcinoma is safe and confers clinical benefit. Cancer immunology, immunotherapy : CII. 2022;71(6):1531-43.##87. Li Y, Yang F, Sang L, Zhu J, Han X, Shan F, et al. Enhanced therapeutic effects against murine colon carcinoma induced by a Colon 26/Ag85A-CD226 tumor cell vaccine. Oncol Rep. 2015;34(4):1795-804.##88. Mo L, Chen Q, Zhang X, Shi X, Wei L, Zheng D, et al. Depletion of regulatory T cells by anti-ICOS antibody enhances anti-tumor immunity of tumor cell vaccine in prostate cancer. Vaccine. 2017;35(43):5932-8.##89. Ylösmäki E, Ylösmäki L, Fusciello M, Martins B, Ahokas P, Cojoc H, et al. Characterization of a novel OX40 ligand and CD40 ligand-expressing oncolytic adenovirus used in the PeptiCRAd cancer vaccine platform. Molecular therapy oncolytics. 2021;20:459-69.##90. Sun Z, Chu Y, Xiao J, Yang Y, Meng F, Wang X, et al. Enhanced systemic tumor suppression by in situ vaccine combining radiation and OX40 agonist with CpG therapy. Journal of Translational Medicine. 2023;21(1):619.##91. Chu Y, Li R, Qian L, Liu F, Xu R, Meng F, et al. Tumor eradicated by combination of imiquimod and OX40 agonist for in situ vaccination. Cancer science. 2021;112(11):4490-500.##92. Malamas AS, Hammond SA, Schlom J, Hodge JW. Combination therapy with an OX40L fusion protein and a vaccine targeting the transcription factor twist inhibits metastasis in a murine model of breast cancer. Oncotarget. 2017;8(53):90825-41.##93. Nanni P, De Giovanni C, Burocchi A, Nicoletti G, Landuzzi L, Palladini A, et al. OX40 triggering concomitant to IL12-engineered cell vaccine hampers the immunoprevention of HER2/neu-driven mammary carcinogenesis. OncoImmunology. 2018;7(8):e1465164.##94. Gri G, Gallo E, Di Carlo E, Musiani P, Colombo MP. OX40 Ligand-Transduced Tumor Cell Vaccine Synergizes with GM-CSF and Requires CD40-Apc Signaling to Boost the Host T Cell Antitumor Response1. The Journal of Immunology. 2003;170(1):99-106.##95. Du X, Wu J, Zhao Y, Wang B, Ding X, Lin Q, et al. Optimization of whole-cell vaccines with CpG/αOX40/cGAMP to strengthen the anti-tumor response of CD4(+) T cells in melanomas. J Cancer Res Clin Oncol. 2022;148(12):3337-50.##96. Yu G, Li Y, Cui Z, Morris NP, Weinberg AD, Fox BA, et al. Combinational Immunotherapy with Allo-DRibble Vaccines and Anti-OX40 Co-Stimulation Leads to Generation of Cross-Reactive Effector T Cells and Tumor Regression. Scientific reports. 2016;6:37558. ##

Immunoinformatics investigation of surface proteins Pseudomonas aeruginosa bacteria to design a multi-epitope mRNA vaccine against bacteria بررسی ایمونوانفورماتیکی پروتئین های سطحی باکتری سودوموناس آئروژینوزا جهت طراحی یک mRNA واکسن چند اپی توپی بر علیه باکتری 2 1 سودوموناس آئروژینوزا به‌عنوان یک باسیل گرم منفی ، یک پاتوژن فرصت‌طلب مهم انسانی است که باعث عفونت‌های شدید در بیماران مبتلا به سوختگی، زخم‌های شدید، ذات ‌الریه و بیماران بدحالی که نیاز به لوله‌گذاری (پنومونی مرتبط با ونتیلاتور) یا سوندگذاری (عفونت‌های مجاری ادراری) دارند می شود.  میزان مقاومت سودوموناس آئروژینوزا در بسیاری از نقاط جهان در حال افزایش است. مطالعات اخیر حضور گسترده سویه های پرخطر مقاوم به دارو (XDR) را در محیط های مراقبت های بهداشتی گزارش کرده اند. چندین استراتژی در حال پیشرفت برای کنترل و درمان سودوموناس آئروژینوزا ، از جمله ایمونوتراپی، فاژ درمانی، و واکسیناسیون در حال بررسی هستند. واکسیناسیون احتمالا بهترین استراتژی برای غلبه بر عوارض مرتبط با درمان با سودوموناس آئروژینوزا (MDR)است. چندین واکسن علیه سودوموناس آئروژینوزا وارد آزمایش‌های بالینی شده‌اند، اما هیچ‌یک برای استفاده انسانی تأیید نشده‌اند. تحقیقات در مورد ساخت واکسن در طول سالها پیشرفت کرده است. با این حال، بسیاری از روش‌های جدید مانند واکسن‌های مبتنی بر پپتید و واکسن‌های DNA فرصت‌های امیدوارکننده‌ای را برای توسعه واکسن های مقیاس پذیر و سریع نشان دادند.با این وجود، واکسن‌های مبتنی بر پپتید شاخص ایمنی‌زایی پایینی را نشان دادند، در حالی که pDNA خطر جهش‌زایی را در هنگام استفاده در واکسن‌های DNA نشان داد. با این حال، واکسن‌های mRNA مؤثرتر از واکسن‌های DNA هستند، زیرا مشخص شد که واکسن‌های mRNA به طور بالقوه می‌توانند نگرانی‌های ایمنی و کارایی را برطرف کنند . واکسن های mRNA را می توان به روشی بدون سلول تولید کرد که امکان تولید سریع، مقیاس پذیر و مقرون به صرفه را فراهم می کند. علاوه بر این، یک واکسن mRNA می‌تواند چندین آنتی‌ژن را رمزگذاری کند و پاسخ ایمنی را در برابر پاتوژن‌ها تقویت کند. در این باکتری پروتئین های سطحی مهم و حیاتی برای اتصال و ورود به سلول ها وجود دارد که می توانند اهداف مناسبی برای طراحی واکسن mRNA موثر باشند.از جمله این پروتئین ها OprF، OprI، FliC، FliD، PilA است. بنابراین هدف از این مطالعه طراحی یک mRNA واکسن چند اپی توپی بر علیه پروتئین های سطحی باکتری سودوموناس آئروژینوزا است. 0 0 2018/10/62019/12/312021/05/312021/04/62021/08/282021/11/302022/04/242022/06/132022/04/102023/02/152022/10/172022/12/312023/01/222023/04/302023/07/162024/10/52023/04/29 1402/2/9 2018/12/162021/03/152021/09/152021/09/152021/11/92021/12/182022/07/192022/11/192023/02/222023/03/42023/05/62023/05/142023/06/112023/07/12023/09/32024/10/52024/10/13 1403/7/22 مریم اسدی نژاد maryam asadi nezhad ایران maryamasadynezhad@gmail.com بهروز صادقی کلانی Behrooz Sadeghi Kalani ایران behroz.sadeghi@gmail.com یاسمن زینی وند yasaman zeinivand ایران YAS25MAN895@gmail.com سعید خشنود said khoshnod ایران saeed.khoshnood22@gmail.com سودوموناس آئروژِینوزا mRNA واکسن پروتئین سطحی 1. Das S, Howlader DR, Zheng Q, Ratnakaram SSK, Whittier SK, Lu T, et al. Development of a Broadly Protective, Self-Adjuvanting Subunit Vaccine to Prevent Infections by Pseudomonas aeruginosa. Frontiers in immunology. 2020;11:583008.##2. Anantharajah A, Mingeot-Leclercq MP, Van Bambeke F. Targeting the Type Three Secretion System in Pseudomonas aeruginosa. Trends in pharmacological sciences. 2016;37(9):734-49.##3. Hart RJ, Morici LA. Vaccination to Prevent Pseudomonas aeruginosa Bloodstream Infections. Frontiers in microbiology. 2022;13:870104.##4. Huang W, Hamouche JE, Wang G, Smith M, Yin C, Dhand A, et al. Integrated Genome-Wide Analysis of an Isogenic Pair of Pseudomonas aeruginosa Clinical Isolates with Differential Antimicrobial Resistance to Ceftolozane/Tazobactam, Ceftazidime/Avibactam, and Piperacillin/Tazobactam. International journal of molecular sciences. 2020;21(3).##5. Cabral MP, Correia A, Vilanova M, Gärtner F, Moscoso M, García P, et al. A live auxotrophic vaccine confers mucosal immunity and protection against lethal pneumonia caused by Pseudomonas aeruginosa. PLoS pathogens. 2020;16(2):e1008311.##6. Killough M, Rodgers AM, Ingram RJ. Pseudomonas aeruginosa: Recent Advances in Vaccine Development. Vaccines. 2022;10(7).##7. Gonzaga ZJC, Merakou C, DiGiandomenico A, Priebe GP, Rehm BHA. A Pseudomonas aeruginosa-Derived Particulate Vaccine Protects against P. aeruginosa Infection. Vaccines. 2021;9(7).##8. Tandrup Schmidt S, Foged C, Korsholm KS, Rades T, Christensen D. Liposome-Based Adjuvants for Subunit Vaccines: Formulation Strategies for Subunit Antigens and Immunostimulators. Pharmaceutics. 2016;8(1).##9. Al Tbeishat H. Novel In Silico mRNA vaccine design exploiting proteins of M. tuberculosis that modulates host immune responses by inducing epigenetic modifications. Scientific reports. 2022;12(1):4645.##10. Chaudhary N, Weissman D, Whitehead KA. mRNA vaccines for infectious diseases: principles, delivery and clinical translation. Nature reviews Drug discovery. 2021;20(11):817-38.##11. Dey J, Mahapatra SR, Patnaik S, Lata S, Kushwaha GS, Panda RK, et al. Molecular Characterization and Designing of a Novel Multiepitope Vaccine Construct Against Pseudomonas aeruginosa. International journal of peptide research and therapeutics. 2022;28(2):49.##12. Fakoor MH, Mousavi Gargari SL, Owlia P, Sabokbar A. Protective Efficacy of the OprF/OprI/PcrV Recombinant Chimeric Protein Against Pseudomonas aeruginosa in the Burned BALB/c Mouse Model. Infection and drug resistance. 2020;13:1651-61.##13. Faezi S, Bahrmand AR, Mahdavi M, Siadat SD, Nikokar I, Sardari S. Development of a Novel Anti-Adhesive Vaccine Against Pseudomonasaeruginosa Targeting the C-terminal Disulfide Loop of the Pilin Protein. International journal of molecular and cellular medicine. 2017;6(2):96-108.##14. Faezi S, Nikokar I, Elmi A, Ghasemi Y, Farahbakhsh M, Salimi Chirani A, et al. Molecular characterization and Functional Analysis of the PilQ(380-706): a Novel Secretin Domain in Pseudomonas aeruginosa. Avicenna journal of medical biotechnology. 2018;10(1):34-40.##15. Jurado-Martín I, Sainz-Mejías M, McClean S. Pseudomonas aeruginosa: An Audacious Pathogen with an Adaptable Arsenal of Virulence Factors. International journal of molecular sciences. 2021;22(6).##16. Song WS, Yoon SI. Crystal structure of FliC flagellin from Pseudomonas aeruginosa and its implication in TLR5 binding and formation of the flagellar filament. Biochemical and biophysical research communications. 2014;444(2):109-15.##17. Naveed M, Jabeen K, Naz R, Mughal MS, Rabaan AA, Bakhrebah MA, et al. Regulation of Host Immune Response against Enterobacter cloacae Proteins via Computational mRNA Vaccine Design through Transcriptional Modification. Microorganisms. 2022;10(8).##18. Naveed M, Hassan JU, Ahmad M, Naeem N, Mughal MS, Rabaan AA, et al. Designing mRNA- and Peptide-Based Vaccine Construct against Emerging Multidrug-Resistant Citrobacter freundii: A Computational-Based Subtractive Proteomics Approach. Medicina (Kaunas, Lithuania). 2022;58(10).##19. Islam SI, Mou MJ, Sanjida S, Tariq M, Nasir S, Mahfuj S. Designing a novel mRNA vaccine against Vibrio harveyi infection in fish: an immunoinformatics approach. Genomics & informatics. 2022;20(1):e11.##20. Nezafat N, Karimi Z, Eslami M, Mohkam M, Zandian S, Ghasemi Y. Designing an efficient multi-epitope peptide vaccine against Vibrio cholerae via combined immunoinformatics and protein interaction based approaches. Computational biology and chemistry. 2016;62:82-95.##1. Das S, Howlader DR, Zheng Q, Ratnakaram SSK, Whittier SK, Lu T, et al. Development of a Broadly Protective, Self-Adjuvanting Subunit Vaccine to Prevent Infections by Pseudomonas aeruginosa. Frontiers in immunology. 2020;11:583008.##2. Anantharajah A, Mingeot-Leclercq MP, Van Bambeke F. Targeting the Type Three Secretion System in Pseudomonas aeruginosa. Trends in pharmacological sciences. 2016;37(9):734-49.##3. Hart RJ, Morici LA. Vaccination to Prevent Pseudomonas aeruginosa Bloodstream Infections. Frontiers in microbiology. 2022;13:870104.##4. Huang W, Hamouche JE, Wang G, Smith M, Yin C, Dhand A, et al. Integrated Genome-Wide Analysis of an Isogenic Pair of Pseudomonas aeruginosa Clinical Isolates with Differential Antimicrobial Resistance to Ceftolozane/Tazobactam, Ceftazidime/Avibactam, and Piperacillin/Tazobactam. International journal of molecular sciences. 2020;21(3).##5. Cabral MP, Correia A, Vilanova M, Gärtner F, Moscoso M, García P, et al. A live auxotrophic vaccine confers mucosal immunity and protection against lethal pneumonia caused by Pseudomonas aeruginosa. PLoS pathogens. 2020;16(2):e1008311.##6. Killough M, Rodgers AM, Ingram RJ. Pseudomonas aeruginosa: Recent Advances in Vaccine Development. Vaccines. 2022;10(7).##7. Gonzaga ZJC, Merakou C, DiGiandomenico A, Priebe GP, Rehm BHA. A Pseudomonas aeruginosa-Derived Particulate Vaccine Protects against P. aeruginosa Infection. Vaccines. 2021;9(7).##8. Tandrup Schmidt S, Foged C, Korsholm KS, Rades T, Christensen D. Liposome-Based Adjuvants for Subunit Vaccines: Formulation Strategies for Subunit Antigens and Immunostimulators. Pharmaceutics. 2016;8(1).##9. Al Tbeishat H. Novel In Silico mRNA vaccine design exploiting proteins of M. tuberculosis that modulates host immune responses by inducing epigenetic modifications. Scientific reports. 2022;12(1):4645.##10. Chaudhary N, Weissman D, Whitehead KA. mRNA vaccines for infectious diseases: principles, delivery and clinical translation. Nature reviews Drug discovery. 2021;20(11):817-38.##11. Dey J, Mahapatra SR, Patnaik S, Lata S, Kushwaha GS, Panda RK, et al. Molecular Characterization and Designing of a Novel Multiepitope Vaccine Construct Against Pseudomonas aeruginosa. International journal of peptide research and therapeutics. 2022;28(2):49.##12. Fakoor MH, Mousavi Gargari SL, Owlia P, Sabokbar A. Protective Efficacy of the OprF/OprI/PcrV Recombinant Chimeric Protein Against Pseudomonas aeruginosa in the Burned BALB/c Mouse Model. Infection and drug resistance. 2020;13:1651-61.##13. Faezi S, Bahrmand AR, Mahdavi M, Siadat SD, Nikokar I, Sardari S. Development of a Novel Anti-Adhesive Vaccine Against Pseudomonasaeruginosa Targeting the C-terminal Disulfide Loop of the Pilin Protein. International journal of molecular and cellular medicine. 2017;6(2):96-108.##14. Faezi S, Nikokar I, Elmi A, Ghasemi Y, Farahbakhsh M, Salimi Chirani A, et al. Molecular characterization and Functional Analysis of the PilQ(380-706): a Novel Secretin Domain in Pseudomonas aeruginosa. Avicenna journal of medical biotechnology. 2018;10(1):34-40.##15. Jurado-Martín I, Sainz-Mejías M, McClean S. Pseudomonas aeruginosa: An Audacious Pathogen with an Adaptable Arsenal of Virulence Factors. International journal of molecular sciences. 2021;22(6).##16. Song WS, Yoon SI. Crystal structure of FliC flagellin from Pseudomonas aeruginosa and its implication in TLR5 binding and formation of the flagellar filament. Biochemical and biophysical research communications. 2014;444(2):109-15.##17. Naveed M, Jabeen K, Naz R, Mughal MS, Rabaan AA, Bakhrebah MA, et al. Regulation of Host Immune Response against Enterobacter cloacae Proteins via Computational mRNA Vaccine Design through Transcriptional Modification. Microorganisms. 2022;10(8).##18. Naveed M, Hassan JU, Ahmad M, Naeem N, Mughal MS, Rabaan AA, et al. Designing mRNA- and Peptide-Based Vaccine Construct against Emerging Multidrug-Resistant Citrobacter freundii: A Computational-Based Subtractive Proteomics Approach. Medicina (Kaunas, Lithuania). 2022;58(10).##19. Islam SI, Mou MJ, Sanjida S, Tariq M, Nasir S, Mahfuj S. Designing a novel mRNA vaccine against Vibrio harveyi infection in fish: an immunoinformatics approach. Genomics & informatics. 2022;20(1):e11.##20. Nezafat N, Karimi Z, Eslami M, Mohkam M, Zandian S, Ghasemi Y. Designing an efficient multi-epitope peptide vaccine against Vibrio cholerae via combined immunoinformatics and protein interaction based approaches. Computational biology and chemistry. 2016;62:82-95. ##

prevalence of type 2 diabetes and associated factors among patients with pulmonary tuberculosis in Mazandaran provience during 2013-2017. بررسی شیوع دیابت نوع 2 در مبتلایان به سل ریوی و عوامل مرتبط با آن در استان مازندران بین سال های 1392 تا 1396 . 2 1   بیماری سل بزرگترین علت مرگ ناشی از بیماریهای عفونی تک عاملی (حتی بیشتر از ایدز، مالاریا،سرخک) در جهان است(1, 2). تقریبایک سوم جمعیت جهان با مایکوباکتریوم توبرکلوزیس آلوده شده اند وحدود 10% از آنها در معرض خطر ابتلا به بیماری فعال در طول زندگی خود هستند(3).در سال 2015به میزان 8/1میلیون نفر در اثر بیماری سل جان خود را از دست داده اند(4). عامل سل مایکوباکتریوم توبرکلوزیس است ، سل در85% موارد به شکل ریوی ودر 15% موارد به شکل خارج ریوی تظاهر می کند (5-8).علائم سل عبارتند از:سرفه های مزمن،تعریق شبانه،خلط خونی  وکاهش وزن که در مطالعات متعددی مورد بررسی قرار گرفته اند. .ورود این باکتری به بدن عموما در دوران کودکی اتفاق می افتد .در سالهای بعد از آن هر عامل منجر به نقص ایمنی سلولی ، باعث فعال شدن عفونت نهفته و ایجاد بیماری می شود.از این عوامل می توان سوء تغذیه،ابتلا به سرطان ها،عفونت باHIV و انواع بیماریهای متابولیسمی تضعیف کننده دستگاه ایمنی را نام برد(5, 7, 9). دیابت نوع 2 یک اختلال متابولیکی است که با سطوح بالای قند خون مشخص می شود که می تواند به اعصاب آسیب برساند (10).دیابت همیشه در بررسی های مختلف به عنوان یکی از مهم ترین عوامل عود سل ریوی مطرح شده است(9).دیابت کنترل نشده با تضعیف سیستم ایمنی موجب تکثیر باسیل سل وایجاد بیماری میشود(11).دیابت به عنوان یکی از ریسک فاکتورهای شناخته شده در بروز سل فعال و خطر جدی در فعال کردن سل نهفته می باشد .به نظر می رسد همزمانی ابتلا به دیابت وسل منجر به نتایج منفی در روند درمان بیماران مسلول دیابتیک نسبت به درمان بیماران مسلول غیر دیابتیک می شود.شیوع دیابت در بیماران مبتلا به سل از 9/1% تا 49% گزارش شده است(12). شیوع سل در آسیای میانه در سال 2010 حدود 2/15 میلیون نفر برآورد شده که این میزان در سال 2030به سه برابر افزایش خواهد یافت(8).از طرفی با افزایش 250 میلیونی دیابت ملیتوس در جهان وپیش بینی 2 برابر شدن آن در 20 سال آینده وبا توجه به ارتباط دو بیماری سازمان بهداشت را در کنترل سل دچار نگرانی و بد گمانی نموده است(6). هم ابتلایی سل ریوی و دیابت نوع 2 یک تهدید سلامت جهانی محسوب میشود وارتباط بین دیابت وسل ونقش هم افزایی آنها در ایجاد بیماری های انسانی برای قرن ها شناخته شده است  (13).در ایران میزان شیوع دیابت نوع2 در مردان84/9 و در زنان 68/10 درصد برآورد شده است(14) .میزان شیوع سل در سال 2010 به میزان 17 مورد در هر 100000نفر جمعیت عمومی بود(15).سل مقاوم به درمان در بیماران دیابتی بر اساس مطالعات مختلف نسبت به افراد غیر دیابتی بیشتر است(16). افزایش حساسیت به سل در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 به چندین عامل وابسته است، از جمله اثرات مستقیم مربوط به هیپرگلیسمی و مقاومت به انسولین و اثرات غیرمستقیم مربوط به عملکرد ماکروفاژها و لنفوسیت هاست(17).همه گیری دیابت موجب ایجاد چالش های مهمی برای کنترل بیماری سل میشود(18).مطالعات انجام شده شیوع دیابت را در بیماران مبتلا به سل متفاوت گزارش کرده اند ،در مطالعه ای که Bridsonو همکاران در سال 2015 دراسترالیا انجام داده اند شیوع دیابت در بیماران مسلول 23درصد بود(19).همچنین در مطالعه ای که توسط Kelly E Dooley و همکاران در سال 2009 انجام شده بود وجود ارتباط قوی بین سل و دیابت را تایید می کند(13).شیوع دیابت در بیماران سلی درایران 23-17درصدگزارش شده است(1, 20).        با توجه به  جستجویی که در پایگاههای اطلاعاتی انجام شد به این نتیجه دست یافتیم که تحقیقی با عنوان شیوع دیابت در بیماران سل ریوی در استان مازندران  انجام نشده است  و پژوهشگر بر آن شد مطالعه ای با هدف تعیین شیوع بیماری دیابت نوع 2 در بیماران سل ریوی دارای پرونده در مراکز بهداشتی درمانی تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی مازندران و بابل از سال 1392تا 1396 انجام دهد.   0 0 2018/10/62019/12/312021/05/312021/04/62021/08/282021/11/302022/04/242022/06/132022/04/102023/02/152022/10/172022/12/312023/01/222023/04/302023/07/162024/10/52023/04/292025/02/2 1403/11/14 2018/12/162021/03/152021/09/152021/09/152021/11/92021/12/182022/07/192022/11/192023/02/222023/03/42023/05/62023/05/142023/06/112023/07/12023/09/32024/10/52024/10/132025/02/28 1403/12/10 خیرالله اسدالهی Khairollah Asadolahi مرکز تحقیقات آسیب‌های روانی و اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایرانی masoud_1241@yahoo.co.uk کورش سایه میری Kourosh Sayehmiri مرکز تحقیقات آسیب‌های روانی و اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایرانی sayehmiri-k@medilam.ac.ir جواد حبیب زاده کاشی javad habibzadekashi مرکز تحقیقات آسیب‌های روانی و اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایرانی javad.habibizade12@gmail.com دیابت نوع دو سل ریوی شیوع مازندران ایران ##1. Beiranvand R, Ghalavandi S, Delpisheh A, Sayemiri K, Salmanzadeh S. Epidemiology of Tuberculosis in south-west of Iran: a brief report. Tehran University Medical Journal TUMS Publications. 2014;72(4):263-7.##2. Rastegari S, Hosseinnezhad F, Faramarzi A, Baradaran B. Evaluation of the tuberculosis epidemiology in diabetic patients at clinical and health centers in mashhad. medical journal of mashhad university of medical sciences. 2014;57(1):422-8.##3. Viswanathan V, Kumpatla S, Aravindalochanan V, Rajan R, Chinnasamy C, Srinivasan R, et al. Prevalence of diabetes and pre-diabetes and associated risk factors among tuberculosis patients in India. PLoS One. 2012;7(7):e41367.##4. Kermansaravi F, Metanat M. Prevalence of Smear Positive Pulmonary Tuberculosis among Diabetic Patients in Southwest of Iran. Journal of Mazandaran University of Medical Sciences. 2012;22(87):97-103.(parsian).##5. Vega Torres RA, Conde JG, Diaz M. Prevalence of tuberculin reactivity and risk factors for the development of active tuberculosis upon admission to a nursing home. Puerto Rico health sciences journal. 1996;15(4):275-7.##6. Dye C. Global epidemiology of tuberculosis. The Lancet. 2006;367(9514):938-40.##7. ASEFZADEH MINA*, BIJANI B., Z. K. DETERMINE THE PREVALENCE OF TUBERCULOSE INFECTION IN DIABETIC PATIENTS IN QAZVIN. JOURNAL OF GUILAN UNIVERSITY OF MEDICAL SCIENCES 2008;17(67):38-47.(parsian).##8. Ruslami R, Aarnoutse RE, Alisjahbana B, van der Ven AJ, van Crevel R. Implications of the global increase of diabetes for tuberculosis control and patient care. Trop Med Int Health. 2010;15(11):1289-99.##9. Kermansaravi F, Metanat M. Prevalence of Smear Positive Pulmonary Tuberculosis among Diabetic Patients in Southwest of Iran. Journal of Mazandaran University of Medical Sciences. 2012;22(87):97-103(parsian).##10. Hassanzade S, Raz A, Mansouri M, Mirzaeezadeh Z, Larijani B. ASSESSMENT OF THE RELATIONSHIP BETWEEN (THR399ILE) POLYMORPHISM OF TLR4 GENE WITH DIABETIC FOOT ULCER IN TYPE 2 DIABETIC PATIENTS REFERRED TO THE CLINIC OF DIABETES & METABOLIC DISEASES. Iranian Journal of Diabetes and Metabolism. 2017;16(1):9-16.##11. Rastegari S, Hosseinnezhad F, Faramarzi A, Baradaran B. Evaluation of the tuberculosis epidemiology in diabetic patients at clinical and health centers in mashhad. medical journal of mashhad university of medical sciences. 2013.##12. Baghaei P, Tabarsi P, Marjani M, Moniri A, Masjedi MR. Screening for diabetes mellitus in tuberculosis patients in a referral center in Iran. Infectious diseases (London, England). 2015;47(7):472-6.##13. Dooley KE, Chaisson RE. Tuberculosis and diabetes mellitus: convergence of two epidemics. The Lancet infectious diseases. 2009;9(12):737-46.##14. Haghdoost A, Rezazadeh Kermani M, Sadghirad B, Baradaran H. Prevalence of type 2 diabetes in the Islamic Republic of Iran: systematic review and meta-analysis. Eastern Mediterranean Health. 2009;15(3).##15. 2011. WGhsGWHO. 2011.##16. Alavi SM, Khoshkhoy MM. Pulmonary tuberculosis and diabetes mellitus: Co-existence of both diseases in patients admitted in a teaching hospital in the southwest of Iran. Caspian journal of internal medicine. 2012;3(2):421-4.##17. Kumar Nathella P, Babu S. Influence of diabetes mellitus on immunity to human tuberculosis. Immunology. 2017;152(1):13-24.##18. Demlow SE, Oh P, Barry PM. Increased risk of tuberculosis among foreign-born persons with diabetes in California, 2010–2012. BMC public health. 2015;15(1):263.##19. Bridson T, Matthiesson A, Owens L, Govan B, Norton R, Ketheesan N. Diabetes: a contributor to tuberculosis in tropical Australia. The American journal of tropical medicine and hygiene. 2015;93(3):547-8.##20. R. G, REZAEI SHIRAZI R, SHAFIEI AZADEH, DASHTI MAHJOUB, GH.R. R. PREVALENCE OF CO-MORBIDITIES IN PATIENTS WITH PULMONARY TUBERCULOSIS AT 5TH OF AZAR HOSPITAL OF GOLESTAN PROVINCE OF IRAN (2001-2005) "RESEARCH CENTER FOR INFECTIOUS AND PARASITIC DISEASES. MEDICAL JOURNAL OF MASHHAD UNIVERSITY OF MEDICAL SCIENCES. 2009;52(1):29-36.(parsian).##21. Alkabab YM, Al-Abdely HM, Heysell SK. Diabetes-related tuberculosis in the Middle East: an urgent need for regional research. International Journal of Infectious Diseases. 2015;40:64-70.##22. Biranvand E, Abediankenari S, Khalilian A, Biranvand B. Risk factors for tuberculosis infection: a brief report. Tehran university medical journal. 2012;70(5).##23. Stevenson CR, Forouhi NG, Roglic G, Williams BG, Lauer JA, Dye C, et al. Diabetes and tuberculosis: the impact of the diabetes epidemic on tuberculosis incidence. BMC public health. 2007;7:234.##24. Zheng C, Hu M, Gao F. Diabetes and pulmonary tuberculosis: a global overview with special focus on the situation in Asian countries with high TB-DM burden. Global health action. 2017;10(1):1-11. ##

Investigating the microbial quality of drinking water of tankers in Malekshahi city in 2013 بررسی میزان آلودگی میکروبی آب شرب تانکرهای عشایر شهرستان ملکشاهی در سال 92 2 1 طرح پایان یافته است 0 0 2018/10/62019/12/312021/05/312021/04/62021/08/282021/11/302022/04/242022/06/132022/04/102023/02/152022/10/172022/12/312023/01/222023/04/302023/07/162024/10/52023/04/292025/02/22024/12/15 1403/9/25 2018/12/162021/03/152021/09/152021/09/152021/11/92021/12/182022/07/192022/11/192023/02/222023/03/42023/05/62023/05/142023/06/112023/07/12023/09/32024/10/52024/10/132025/02/282025/02/28 1403/12/10 جواد ذبیحی راد javad zabihirad علوم پزشکی ایلام ایرانی rad2745@yahoo.com زینب افرند zeinab Afrand علوم پزشکی ایلام ایرانی jaber@yahoo.com یحیی مهدیان yahya mahdian علوم پزشکی ایلام ایرانی rad2@yahoo.com کلر باقی مانده آلودگی میکروبی آب شرب 1- Moghimi m، Nowzari h.quality assessment of two brands of mineral waters bottled from bahreghan spring, sepidan, fars. journal of innovation in food science and technology. 2023,16(3) 133-43. doi: 10.30495/jfst.2022.1954599.1783 (persian).##2- Hashemi karouei, seyed masoud; eslamifar, masoumeh; zazouli, mohammad ali. determination of fecal coliform contamination of water supplies in some rural areas of sari, iran with most probable number test. journal of mazandaran university of medical sciences, 2013, 23.104: 89-95 (persian). ##3- S Gholam Hossein ، Salem S Mosaferi M. Investigation on microbial quality of drinking water in rural areas of Mianeh and the role of Rural Water and Wastewater Company in improving its quality. Journal of Environmental Science Studies, 2021; 6(4): 4159-68. (Persian)##4- Rakhsh khourshid a., jaefary m., ghanbari mr., kord mostafapour f.. servey of water microbial pollution in zahedan. zahedan journal of research in medical sciences (tabib-e-shargh. 2002;4(1):9-15.##5- Mohammadian Fazli M, Sadeghi G. A Survey On Contamination Of Zanjan Drinking Water Supplies In 1999- 2000. J Adv Med Biomed Res 2003; 11 (43) :49-54##URL: http://journal.zums.ac.ir/article-1-37-fa.html##6- Robat Sarpoush, G. I., Choupan, R. I., Tarkhasi, M., rahmani san, A. (2015). 'Evaluation of Drinking Water Biological and Chemical Quality in Rural Villages Under Vision of Rabat Sarpush and Shamkan Villages of Sabzevar City', Beyhagh, 17(1), 13-17. (persian).##7- Lamka KG, LeChevallier MW, Seidler RJ. Bacterial contamination of drinking water supplies in a modern rural neighborhood. Appl Environ Microbiol 2001; 39(4): 734- 8.##8- Zazuli m., beyramnezhad n.m., onagh g.m., kor y., taghavi m.. water bacteriological quality of cistern water in rural areas of agh-ghala and bandar torkman, northeast iran, 2008. jundishapur journal of health sciences. 2011;3(4):25-33. (persian).## ##