1400 4 3 0 0

Prevalence and rank sources of stress, coping skills and general health of people over 18 years –Ilam city 2017 تعیین شیوع و رتبه بندی عوامل استرس زا، مهارت های مقابله ای و سلامت عمومی جمعیت بالای 18 سال شهر ایلام در سال 1396 2 1 مطالعه ی حاضر به روش مقطعی با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای و سیستماتیک بر روی 591 نفر از افراد بالای 18 سال در شهر ایلام و با استفاده از پرسشنامه هولمز و راهه (Rahe &  Holms)، پرسشنامه شاخص مقابله با شرایط پر استرس (CISS-21) و پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-28) انجام خواهد شد. روش نمونه گیری به این صورت که کل شهر ایلام به ده خوشه (10 مرکز بهداشتی درمانی شهری) تقسیم خواهند شد. از هر خوشه 40 خانوار به صورت تصادفی سیستماتیک انتخاب خواهند شد و از هر خانوار دو فرد بالای 18 سال مورد بررسی قرار می گیرند فرایند نمونه گیری تا زمان تکمیل شدن سهم خوشه ها از نمونه گیری ادامه پیدا خواهد کرد. 2 Prevalence and rank sources of stress, coping skills and general health of people over 18 years –Ilam city 2017 0 0 2018/10/6 1397/7/14 2018/12/6 1397/9/15 یوسف ویسانی Yousef Veisani مرکز تحقیقات آسیب‌های روانی و اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران yousefveisani@gmail.com فتح اله محمدیان Fathola Mohamadian مرکز تحقیقات آسیب‌های روانی و اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران mobinmohamadian@yahoo.com sources of stress coping skills عوامل استرس زا مهارت های مقابله ای ## ##

: extractin and determination Polycyclic aromatic hydrocarbons in water an food samples using ultrasound-assisted solvent extraction followed by dispersive liquid-liquid microextraction based on the solidification of floating drop followed by HPLC استخراج و اندازه گیری هیدروکرین های آروماتیک چند حلقه آی(PAHs ) در نمونه های غذایی و آب با استفاده از روش ابداعی حلال استخراج یاری شده با اوالتراسونیک ومیکرو استخراج پخشی برپایه قطره آلی شناور انجماد شده بوسیله HPLC 2 1 خلاصه ضرورت اجرای طرح: هیدروکربن های آروماتیک چند حلقه ای (PAHs ها)یکی از شایع ترین آلاینده های محیط زیست و دسته بزرگی از ترکیبات آلی هستند که از اتصال دو یا چند حلقه بنزنی به وجود می آیند .[1,2]   از جمله ای این ترکیبات می توان به آنتراسن، فنانترن، نفتالن، پایرن و دیگر موارد اشاره کرد.[3,4]  PAHها دسته بزرگی از سرطان زاهای محیطی هستند که در همه جا به عنـوان آلاینـده هـای محیطـی از جمله آب، غذا، هوا و خاک دیده می شوند.[5-7] از این رواین ترکیبات در نمونه های غذایی از جمله  غذاهای دود داده شده، کباب شده، کبابی به سیخ کشیده، باربیکیو شده، تنوری شده، برشته شده، تفت داده شده، سرخ شده، غلات خشک شده و روغن های نباتی مهم ترین منابع دریافت هیدروکربن های چند حلقه ای آروماتیک هستند. وجود هیدروکربن های چند حلقه ای آروماتیک در غذا، اساساً به واسطه ی آلودگی محیطی، فرآیندهای غذایی نظیردود دادن، خشک کردن، کباب کردن، برشته کردن، سرخ کردن و تماس با روغن های معدنی با درجه غیرغذایی و بسته بندی آلوده است. [8-9]در محصولات غذایی، تشکیل هیدروکربن های چند حلقه ای آروماتیک می تواند ازکربوهیدرات ها، اسیدهای چرب، اسیدهای آمینه، سیزکوترپن ها و مواد با ساختار مشابه با هیدروکربن های چند حلقه ای آروماتیک (مانند ارگوسترول) در دمای بالا از طریق تجزیه حرارتی و تشکیل حرارتی انجام شود.[10-11] میزان نفوذ PAHها به بدن تحـت تحـت تـاثیر حضـور ترکیباتی است که شخص به طور همزمان در معرض آن ها قرار می گیرد. جذب PAHها در اثر خـوردن معمـولاً کنـد است. ترکیبات آروماتیک چند حلقه ای می توانند در همه بافت های دارای چربی وارد شوند. این ترکیبات تمایل زیادی به ذخیره شدن در کلیه و کبد دارند، ولی مقادیر کمی از آن ها در طحال و غده آدرنـال نیـز ذخیـره مـی گـردد. ایـن ترکیبات در بافت های بدن به ترکیباتی که برخی کم خطرتر و بعضی مضرتر از PAHهای اولیه هستند، تبـدیل مـی شوند تعدا زیادی از ترکیبات فوق در مصارف حشره کش ها ، دیترجنت ها، رنگ ها و غیره کاربرد دارند. از جمله فنانترن و نفتالن که بشدت جهش زا هستند. این ترکیبات از طریق مختلفی از جمله 1-غذا 2- آب و هوا 3- سیگار جذب بدن .[11]می­شوند   از اثرات بسیار مهم PAHها در انسـان، می توان به اثرات جهش زایی و سرطان زایی برخی از PAHها از جمله بنزو][aپیرن اشاره نمود. در این راستا اصـلاح خاک های آلوده شده با هیدروکربن های آروماتیک چند حلقه ایاز اهمیت ویژه ای برخوردار بوده است،[12-14] لذا در این مطالعه با توجه به ضرورت  استخراج واندازه گیری ترکیبات فوق در نمونه های غذایی،آب ، سیگار  و افراد سیگاری روشی نو ، کم هزینه، حساس و غیر سمی و سبزبر پایه شیمی سبز ارائه و بررسی می گردد.     0 0 2018/10/62019/07/6 1398/4/15 2018/12/62019/07/8 1398/4/17 غلام بساطی Gholam Basati مرکز تحقیقات زیست فناوری و گیاهان دارویی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران gholam.basati@gmail.com صباح شیری Sabah Shiri ایران sabahshiri5@yahoo.com اسد میرزائی Asad Mirzaei مرکز تحقیقات بیماری‌های مشترک انسان و دام، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران amirzaeii@yahoo.com شهرام لطفی Shahram Lotfei ایران sh.lotfei@gmail.com هیدروکربن غذا آب HPLC - باغبان، م. و ناصری. ش.،(1388) اندازه گیری ترکیبات هیدروکربن های آروماتیک چند حلقه ای PAHs) ) در آب تصفیه شده تصفیه خانه ها وشبکه توزیع آب شهر تهران و مخازن استان تهران مجموعه مقالات سومین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست##2- Grandby, K. and Spliid, N. H. (1995). Hydrocarbons and organochlorines in common mussels from the Kattegat and the belts and their relation to condition indices. Marine Pollution Bulletin, 30: 167-178.##3- Kennish, M. J., (1997). Pollution Impacts on Marine Biotic Communities.CRC Press.310p. pp: 40-51.##4- Kennish, M. J.,(2001). Practical Handbook of Marine Science. Third Edition. CRC Press. 876pp.##5- Llobet, J. M., Bocio, A., Domingo, J.L., Teixido, A., Casas, C., and Mu¨ller, L., (2006), Levels of polychlorinated biphenyls in foods from Catalonia, Spain: estimated dietary intake. J. Food Prot. 66:479–484.##-6IARC, Monographs on the evaluation of carcinogenic risks to humans, Some Naturally Occurring Substances: Food Items and Constituents, Heterocyclic aromatic amines and mycotoxins, International Agency for Research on Cancer, Lyon, vol. 56, 1997, pp. 163–242.##-7 N.T. Program, NTP 11th Report on Carcinogens, Report on Carcinogens: Carcinogen Profilesprofiles, vol. 11, 2004, p. 1.##-8 S. Casal, E. Mendes, J. Fernandes, M. Oliveira, M. Ferreira, Analysis of heterocyclic aromatic amines in foods by gas chromatography–mass spectrometry as their tertbutyldimethylsilyl derivatives, J. Chromatogr. A 1040 (2004) 105–114.##-9 D. Wong, K.W. Cheng, M. Wang, Inhibition of heterocyclic amine formation by water-soluble vitamins in Maillard reaction model systems and beef patties, Food Chem. 133 (2012) 760–766.##-10 M.R. Khan, M. Naushad, Z.A. Alothman, I.H. Alsohaimi, M.S. Algamdi, Solid phase extraction and ultra performance liquid chromatography-tandem mass spectrometric identification of carcinogenic/mutagenic heterocyclic amines in cooked camel meat, RSC Adv. 5 (2015) 2479–2485.##-11 S. Manabe, O. Wada, M. Morita, S. Izumikawa, K. Asakuno, H. Suzuki, Occurrence of carcinogenic amino-α-carbolines in some environmental samples, Environ. Pollut. 75 (1992) 301–305.##-12 H. Kataoka, T. Hayatsu, G. Hietsch, H. Steinkellner, S. Nishioka, S. Narimatsu, S. Knasmüller, H. Hayatsu, Identification of mutagenic heterocyclic amines (IQ, Trp-P-1 and AαC) in the water of the Danube River, Mutat. Res. 466 (2000) 27–35.##-13 G. Zhao, S. Wang, Y. Fu, J. Yu, B. Wang, F. Xie, J. Xie, Analysis of the heterocyclic aromatic amines in cigarette smoke by liquid chromatography–tandem mass spectrometry, Chromatographia 77 (2014) 813–820.##-14 Y. Ono, I. Somiya, Y. Oda, Identification of a carcinogenic heterocyclic amine in river water, Water Res. 34 (2000) 890–894.##-15 E.E. Bessette, I. Yasa, D. Dunbar, L.R. Wilkens, L. Marchand, R.J. Turesky, Biomonitoring of carcinogenic heterocyclic aromatic amines in hair: a validation study, Chem. Res. Toxicol. 22 (2009) 1454–1463.##-16 A. Dundar, C. Sarıçoban, M.T. Yılmaz, Response surface optimization of effects of some processing variables on carcinogenic/mutagenic heterocyclic aromatic amine (HAA) content in cooked patties, Meat Sci. 91 (2012) 325–333.##-17 X. Dong, D. Liu, S. Gao, Seasonal variations of atmospheric heterocyclic aromatic amines in Beijing, China, Atmos. Res. 120 (2013) 287–297.##-18 Y. Yan, M.M. Zeng, Z.P. Zheng, Z.-Y. He, G.-J. Tao, S. Zhang, Y.H. Gao, J. Chen, A novel one-step extraction method for simultaneously determining eleven polar heterocyclic aromatic amines in meat products by UHPLC-MS/MS, Anal. Methods6 (2014) 6437–6444.##-18 Y. Fu, G. Zhao, S. Wang, J. Yu, F. Xie, H. Wang J. Xie, Simultaneous determination of fifteen heterocyclic aromatic amines in the urine of smokers and nonsmokers using ultra-high performance liquid chromatography–tandem mass spectrometry, J. Chromatogr. A 1333 (2014) 45–53.##-19 M. Gibis, Heterocyclic aromatic amines in cooked meat products: causes, formation, occurrence, and risk assessment, Compr. Rev. Food Sci. Food Saf. 15 (2016) 269–302.##-20. Park SS, Kim YJ, Kang CH. Atmospheric polycyclic aromatic hydrocarbons in Seoul, Korea. Atmospheric Environment. 2002;36(17):2917-24.##-21. Dallarosa JB, Mônego JG, Teixeira EC, Stefens JL, Wiegand F. Polycyclic aromatic hydrocarbons in atmospheric particles in the metropolitan area of Porto Alegre, Brazil. Atmospheric Environment. 2005;39(9):1609-25.##-22. Leili M, Naddafi K, Nabizadeh R, Yunesian M, Mesdaghinia A. The study of TSP and PM 10 concentration and their heavy metal content in central area of Tehran, Iran. Air Quality, Atmosphere & Health. 2008;1(3) :159-66.##-23. Halek, F., Nabi, G., & Kavousi, A. (2008). Polycyclic aromatic hydrocarbons study and toxic equivalency factor (TEFs) in Tehran, IRAN. Environmental monitoring and assessment, 143(1-3), 303-311.##-24 Dallarosa, J., Teixeira, E. C., Meira, L., & Wiegand, F. (2008). Study of the chemical elements and polycyclic aromatic hydrocarbons in atmospheric particles of PM 10 and PM 2.5 in the urban and rural areas of South Brazil. Atmospheric Research, 89(1), 76-92. ##-25 Kong S, Ding X, Bai Z, Han B, Chen L, Shi J, et al. A seasonal study of polycyclic aromatic hydrocarbons in PM2.5 and PM2.5–10 in five typical cities of Liaoning Province, China. Journal of Hazardous Materials. 2010;183(1–3):70-80.##-26 Masih J, Masih A, Kulshrestha A, Singhvi R, Taneja A. Characteristics of polycyclic aromatic hydrocarbons in indoor and outdoor atmosphere in the North central part of India. Journal of Hazardous Materials. 2010;177(1):190-8.##-27 Li W, Peng Y, Shi J, Qiu W, Wang J, Bai Z. Particulate polycyclic aromatic hydrocarbons in the urban Northeast##-28. Salam MA, Shirasuna Y, Hirano K, Masunaga S. Particle associated polycyclic aromatic hydrocarbons in the##atmospheric environment of urban and suburban residential area. Int J Environ Sci Tech. 2011; 8 (2): 255-66.##-29. Wu, D., Wang, Z., Chen, J., Kong, S., Fu, X., Deng, H., ... & Wu, G. (2014). Polycyclic aromatic hydrocarbons (PAHs) in atmospheric PM 2.5 and PM 10 at a coal-based industrial city: Implication for PAH control at industrial agglomeration regions, China. Atmospheric Research, 149, 217-229. Chicago ##-30. Villar-Vidal, M., Lertxundi, A., de Dicastillo, M. M. L., Alvarez, J. I., Santa Marina, L., Ayerdi, M., ... & Ibarluzea, J. (2014). Air polycyclic aromatic hydrocarbons (PAHs) associated with PM 2.5 in a North Cantabric coast urban environment. Chemosphere, 99, 233-238.##-31 Hoseini, M., Yunesian, M., Nabizadeh, R., Yaghmaeian, K., Ahmadkhaniha, R., Rastkari, N., ... & Naddafi, K. (2015). Characterization and risk assessment of polycyclic aromatic hydrocarbons (PAHs) in urban atmospheric Particulate of Tehran, Iran. Environmental Science and Pollution Research, 1-13.##-32 Hassanvand, M. S., Naddafi, K., Faridi, S., Nabizadeh, R., Sowlat, M. H., Momeniha, F., ... & Yunesian, M. (2015). Characterization of PAHs and metals in indoor/outdoor PM 10/PM 2.5/PM 1 in a retirement home and a school dormitory. Science of The Total Environment, 527, 100-110.##-33 Gholampour, A., Nabizadeh, R., Hassanvand, M. S., Taghipour, H., Rafee, M., Alizadeh, Z., ... & Mahvi, A. H. (2015). Characterization and source identification of trace elements in airborne particulates at urban and suburban atmospheres of Tabriz, Iran. Environmental Science and Pollution Research, 1-11.##-34. US EPA. (1999). Compendium Method TO-13A, Determination of Polycyclic Aromatic Hydrocarbons (PAHs) in Ambient Air Using Gas Chromatography/Mass Spectrometry (GC/MS).##-35. Weaver, J. (1999). Determination of metals in ambient particulate matter using Neutron Activation Analysis gamma spectrometry. Compendium of Methods for the Determination of Inorganic Compounds in Ambient Air: Compendium Method IO-3.7, US Environmental Protection Agency, Cincinnati.##-36. BRITISH STANDARD EN 12341:2014, Ambient air - Standard gravimetric measurement method for the determination of the PM10 or PM2,5 mass concentration of suspended particulate matter.##-37 BS EN 15549:2008, Air quality - Standard method for the measurement of the concentration of benzo[a]pyrene in ambient air## ##

Title: The Compilation of Career development pattern of the nurses in Iran based on Delphi technique. تدوین الگوی تکامل شغلی پرستاران ایران بااستفاده از فن دلفی. 2 1 هر فرد شاغلی مسیر شغلی را طی می کند که کارراهه نامیده می شود.برنامه ریزی و مدیریت این کارراهه به شیوه ای مناسب سبب خوشنودی از آن می شود.طراحی این مسیر پیشرفت سبب پیشرفت فرد در طی سنوات خدمت می گردد(1). مبانی علمی طراحی و مدیریت مسیرهای ارتقا و تکامل شغلی بر مبناهای جدید در حال تحول و بازنگری است، به طوری که در طول دهه های گذشته، مدیریت و برنامه ریزی مسیرشغلی یکی از پیشرفته ترین مباحث مدیریت منابع انسانی بوده است. براساس مطالعات انجام شده، افرادی که مسیر پیشرفت شغلی آنها با نیازهای تکاملی و ظرفیت هایشان متجانس است، تلاش افزون تری دارند تا دانش و مهارت خود را در طول کارراهه و مسیر ترقی و تکامل شغلی خود بهبود ببخشند(2). از نظر شاین(Schein)یک حرفه از دیدگاه فرد، چندین مرحله ی عمده را پشت سر می گذاردکه این مراحل در طی سنوات خدمت در حال تکامل هستند؛ این مراحل شامل مراحل: رشد و اکتشاف، آموزش و پرورش، ورور به دنیای واقعی کار، آموزش های پایه ی اجتماعی شدن، عضویت در سازمان، عضویت دائمی در سازمان یا بحران میانه ی کاریا شروع مجدد، مقاومت کردن، آمادگی برای بازنشستگی یا انکار، و در نهایت بازنشستگی. مراحل ذکر شده با مشخصات و ویژگی های خاص خود در واقع یک جدول زمانی داخلی را در ذهن هر کارمند ایجاد می کنند که وابسته به سن فرد نیستند بلکه وابسته به طی کردن مراحل شغلی و حرفه ای هستند. تمامی پیشرفت ها و ارتقاهایی که در طول این سالیان می تواند هر کارمندی تجربه کند نیز بر طبق نظرشاین می تواند در سه پایه اندازه گیری گردد:رشد در توانایی ها و مهارت ها، حرکت به سمت بالا یا ارتقای رتبه ی شغلی در سلسله مراتب سازمانی، دستیابی به نفوذ و قدرت یا حس فرد در اینکه تا چه اندازه توانسته است در هسته ی داخلی یک سازمان نفوذ پیداکند(3). براساس مراحلی که فرد شاغل در زمان خدمت خود پشت سر می گذارد باید نقشه راه و الگوی مشخصی وجود داشته باشد که فرد شاغل را در هر حرفه ای که هست راهنمایی کند و در واقع یک نقشه ی راه برای کارمندان باشد.که البته مفهوم کارراهه یا الگوی مسیر شغلی از دوجنبه قابل بررسی است: درونی وبیرونی؛ کارراهه بیرونی همان فرصت ها یا پیشینه های شغلی و محدودیت هایی است که از سوی شغل و سازمان مشخص شده است.اما کارراهه درونی در برگیرنده ی گرایش ها، ارزش ها، ادراکات و واکنش های مؤثر بر تجارب شغلی است که می تواند نتایج مهمی برای خشنودی، تعهد و باقی ماندن افراد دریک سازمان داشته باشد(2). یکی از سازه های مهم در برنامه ریزی مسیر شغلی از لحاظ عوامل درونی جهت گیری کارراهه شغلی یا شناسایی تمایلات افراد برای انتخاب مسیرهای شغلی خود است(منبع سامان شیخی).جهت گیری شغلی برای شخص در سازمان عبارتست از خودپنداره ی فرد که از سه مقوله ی مهم تشکیل شده است: استعدادها و توانایی های ادراک خود-ارزش های اساسی از دیدگاه فرد- احساس تکامل یافته نسبت به انگیزه ها و نیازهایی که مربوط به مسیر شغلی می شود(4). پژوهش های ادگار شاین در دهه ی 1970 نشان داد که خودپنداره ی تکامل یافته ی  افراد در هشت مقوله یا لنگر شغلی منعکس می شوندکه عبارتند از استقلال و خودمختاری، امنیت و ثبات شغلی، شایستگی فنی و حرفه ای، شایستگی اداری و مدیریتی، خلاقیت و کارآفرینی، خدمت و از خودگذشتگی، چالش محض، سبک زندگی(4). طبق تئوری شاین انتخاب های شغلی افراد تحت تاثیر تکامل و تثبیت لنگرهای شغلی قرار دارندکه شخص به رغم رویارویی با انتخاب ها و شرایط شغلی سخت؛تنها با وجود همسو بودن با لنگر شغلی ش منصرف و فرسوده نخواهد شد(2) الگوهای شغلی دیگری همچون راجرRoger(2006)ویز و همکاران(2008)Wils & etal و چاپمن Chapman و بریستوBristowنیز وجود دارند که با بررسی الگوهای شغلی گفته شده به نظر می رسد اساس و مبنای بسط تمامی الگوها نمونه ی شاین است(2).   طبق ماده تبصره ی 46 آئین نامه تشکیلات و طبقه بندی مشاغل دانشگاه های علوم پزشکی؛ پرسنل پرستاری طی سالیان خدمت خود بر طبق مدرک تحصیلی و سنوات تجربی می توانند از قانون ارتقاء طبقه ی شغلی تا زمان بازنشستگی استفاده کنند(5). علاوه بر این بر طبق سنوات تجربی، پرسنل می توانند رتبه های مقدماتی – پایه – ارشد – خبره و عالی را طی کنند؛ برطبق قانون ارتقای بهره وری بر طبق سابقه ی خدمت و کار در نوبت های کاری غیر متعارف به تناسب ساعت مؤظفی در هفته حداکثر تا 8 ساعت تقلیل می یابد(6). قوانین حمایتی ذکر شده بر طبق ارتقا در رتبه و طبقه ی شغلی؛ سبب افزایش درآمد به صورت افزایش میزان حق شغل می شود، موارد ذکر شده در واقع عوامل بیرونی تاثیر گذار در مسیر شغلی هستند اما در واقع قوانین یا الگویی که بتواند سبب تقویت و هدایت کارراهه شغلی پرستاران با در نظر گرفتن عوامل درونی مؤثر در ارتقا و تکامل شغلی پرستاران باشد وجود ندارد. به همین جهت موضوع مطالعه ی ما تدوین الگوی تکامل شغلی برای پرستاران در ایران است؛ تااینکه پرستاران بتوانند مسیر تکامل شغلی مشخصی را به صورت پله پله طی کنندکه در آن مسیر عوامل مؤثر و لنگرهای شغلی پرستاران در طی سنوات خدمت مدنظر قرار بگیرد.   2 ر فرد شاغلی مسیر شغلی را طی می کند که کارراهه نامیده می شود.برنامه ریزی و مدیریت این کارراهه به شیوه ای مناسب سبب خوشنودی از آن می شود.طراحی این مسیر پیشرفت سبب پیشرفت فرد در طی سنوات خدمت می گردد(1). مبانی علمی طراحی و مدیریت مسیرهای ارتقا و تکامل شغلی بر مبناهای جدید در حال تحول و بازنگری است، به طوری که در طول دهه های گذشته، مدیریت و برنامه ریزی مسیرشغلی یکی از پیشرفته ترین مباحث مدیریت منابع انسانی بوده است. براساس مطالعات انجام شده، افرادی که مسیر پیشرفت شغلی آنها با نیازهای تکاملی و ظرفیت هایشان متجانس است، تلاش افزون تری دارند تا دانش و مهارت خود را در طول کارراهه و مسیر ترقی و تکامل شغلی خود بهبود ببخشند(2). از نظر شاین(Schein)یک حرفه از دیدگاه فرد، چندین مرحله ی عمده را پشت سر می گذاردکه این مراحل در طی سنوات خدمت در حال تکامل هستند؛ این مراحل شامل مراحل: رشد و اکتشاف، آموزش و پرورش، ورور به دنیای واقعی کار، آموزش های پایه ی اجتماعی شدن، عضویت در سازمان، عضویت دائمی در سازمان یا بحران میانه ی کاریا شروع مجدد، مقاومت کردن، آمادگی برای بازنشستگی یا انکار، و در نهایت بازنشستگی. مراحل ذکر شده با مشخصات و ویژگی های خاص خود در واقع یک جدول زمانی داخلی را در ذهن هر کارمند ایجاد می کنند که وابسته به سن فرد نیستند بلکه وابسته به طی کردن مراحل شغلی و حرفه ای هستند. تمامی پیشرفت ها و ارتقاهایی که در طول این سالیان می تواند هر کارمندی تجربه کند نیز بر طبق نظرشاین می تواند در سه پایه اندازه گیری گردد:رشد در توانایی ها و مهارت ها، حرکت به سمت بالا یا ارتقای رتبه ی شغلی در سلسله مراتب سازمانی، دستیابی به نفوذ و قدرت یا حس فرد در اینکه تا چه اندازه توانسته است در هسته ی داخلی یک سازمان نفوذ پیداکند(3). براساس مراحلی که فرد شاغل در زمان خدمت خود پشت سر می گذارد باید نقشه راه و الگوی مشخصی وجود داشته باشد که فرد شاغل را در هر حرفه ای که هست راهنمایی کند و در واقع یک نقشه ی راه برای کارمندان باشد.که البته مفهوم کارراهه یا الگوی مسیر شغلی از دوجنبه قابل بررسی است: درونی وبیرونی؛ کارراهه بیرونی همان فرصت ها یا پیشینه های شغلی و محدودیت هایی است که از سوی شغل و سازمان مشخص شده است.اما کارراهه درونی در برگیرنده ی گرایش ها، ارزش ها، ادراکات و واکنش های مؤثر بر تجارب شغلی است که می تواند نتایج مهمی برای خشنودی، تعهد و باقی ماندن افراد دریک سازمان داشته باشد(2). یکی از سازه های مهم در برنامه ریزی مسیر شغلی از لحاظ عوامل درونی جهت گیری کارراهه شغلی یا شناسایی تمایلات افراد برای انتخاب مسیرهای شغلی خود است(منبع سامان شیخی).جهت گیری شغلی برای شخص در سازمان عبارتست از خودپنداره ی فرد که از سه مقوله ی مهم تشکیل شده است: استعدادها و توانایی های ادراک خود-ارزش های اساسی از دیدگاه فرد- احساس تکامل یافته نسبت به انگیزه ها و نیازهایی که مربوط به مسیر شغلی می شود(4). پژوهش های ادگار شاین در دهه ی 1970 نشان داد که خودپنداره ی تکامل یافته ی  افراد در هشت مقوله یا لنگر شغلی منعکس می شوندکه عبارتند از استقلال و خودمختاری، امنیت و ثبات شغلی، شایستگی فنی و حرفه ای، شایستگی اداری و مدیریتی، خلاقیت و کارآفرینی، خدمت و از خودگذشتگی، چالش محض، سبک زندگی(4). طبق تئوری شاین انتخاب های شغلی افراد تحت تاثیر تکامل و تثبیت لنگرهای شغلی قرار دارندکه شخص به رغم رویارویی با انتخاب ها و شرایط شغلی سخت؛تنها با وجود همسو بودن با لنگر شغلی ش منصرف و فرسوده نخواهد شد(2) الگوهای شغلی دیگری همچون راجرRoger(2006)ویز و همکاران(2008)Wils & etal و چاپمن Chapman و بریستوBristowنیز وجود دارند که با بررسی الگوهای شغلی گفته شده به نظر می رسد اساس و مبنای بسط تمامی الگوها نمونه ی شاین است(2).   طبق ماده تبصره ی 46 آئین نامه تشکیلات و طبقه بندی مشاغل دانشگاه های علوم پزشکی؛ پرسنل پرستاری طی سالیان خدمت خود بر طبق مدرک تحصیلی و سنوات تجربی می توانند از قانون ارتقاء طبقه ی شغلی تا زمان بازنشستگی استفاده کنند(5). علاوه بر این بر طبق سنوات تجربی، پرسنل می توانند رتبه های مقدماتی – پایه – ارشد – خبره و عالی را طی کنند؛ برطبق قانون ارتقای بهره وری بر طبق سابقه ی خدمت و کار در نوبت های کاری غیر متعارف به تناسب ساعت مؤظفی در هفته حداکثر تا 8 ساعت تقلیل می یابد(6). قوانین حمایتی ذکر شده بر طبق ارتقا در رتبه و طبقه ی شغلی؛ سبب افزایش درآمد به صورت افزایش میزان حق شغل می شود، موارد ذکر شده در واقع عوامل بیرونی تاثیر گذار در مسیر شغلی هستند اما در واقع قوانین یا الگویی که بتواند سبب تقویت و هدایت کارراهه شغلی پرستاران با در نظر گرفتن عوامل درونی مؤثر در ارتقا و تکامل شغلی پرستاران باشد وجود ندارد. به همین جهت موضوع مطالعه ی ما تدوین الگوی تکامل شغلی برای پرستاران در ایران است؛ تااینکه پرستاران بتوانند مسیر تکامل شغلی مشخصی را به صورت پله پله طی کنندکه در آن مسیر عوامل مؤثر و لنگرهای شغلی پرستاران در طی سنوات خدمت مدنظر قرار بگیرد.   0 0 2018/10/62019/07/62019/05/5 1398/2/15 2018/12/62019/07/82019/07/14 1398/4/23 زینب رحیمی Zeynab Rahimi ایران zeinabrahimi347@gmail.com مصیب مظفری Mosayeb Mozafari گروه آموزشی پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران mozafaric@yahoo.com جمیل صادقی فر Jamil Sadeghifar گروه آموزشی بهداشت عمومی و آموزش بهداشت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران jamil.sadeghifar@gmail.com ساناز اعظمی Sanaz Azami گروه آموزشی آموزش پزشکی، دانشکده مرکز توسعه آموزش پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران aazamisanaz@gmail.com Career development-pattern- nurse تکامل شغلی-پرستاران- الگو 1. عریضی سامانی، سید حمیدرضا؛ براتی، هاجر. (1394). اثرات مستقیم و غیر مستقیم متغیرهای شغلی و فردی بر خشنودی از کارراهه، روانشناسی معاصر،10، 33-44.##2. شیخ اسماعیلی، سامان؛حزباوی،سنا. (1394). ارائه ی الگوی عوامل مؤثر بر جهت گیری های کارراهه شغلی، فصلنامه پژوهش های مدیریت منابع انسانی دانشگاه جامع امام حسین(ع).سال8.1.55-78.##3. Edgar H. Schein. (1982). INDIVIDUALS AND CAREERS. Sloan School of Management, MIT,##4. امیرتاش، علی محمد؛ مظفری، امیراحمد؛ مهری، کاظم؛ جنانی، حمید. (1390). مقایسه لنگرهای شغلی و تعهد سازمانی بین اعضای هیأت علمی تربیت بدنی و غیر تربیت بدنی دانشگاه های آزاد اسلامی ایران. فراسوی مدیریت. سال5. شماره17. 113-130.##5. اداره کل منابع انسانی وپشتیبانی وزارت بهداشت. (1391). مجموعه مباحث قانون ارتقا بهره وری کارکنان بالینی سلامت. 3-46.##6. دانشگاه علوم پزشکی و خدماتی بهداشتی درمانی تهران. (1390). دستورالعمل اجرای هماهنگ قانون ارتقاء بهره وری کارکنان.(1390).2-9.##7. مظفری، مصیب‌؛ موسوی مقدم، رحمت الله. (1392). بررسی الزامات استقرار منشور حقوق بیمار در مراکز درمانی کشور:مطالعه دلفی، مجله بالینی پرستاری و مامایی، 74-85.##8. علی زاده، عبدالرضا. (1393). اجرای تحقیق به روش دلفی. تهران: انتشارات آینده پژوه.##9. Allui Alwiya. Sahni Jolly. (2016). Strategic Human Resource Management in Higher Education Institutions: Empirical Evidence from Saudi. Procedia - Social and Behavioral Sciences. Volume 235, 24 November 2016, Pages 361-371.##10. جزنی، نسرین؛ رستمی، علی. (1390). طراحی و توسعه مدل استراتژیک توانمندسازی منابع انسانی درسازمانهای دانش محور. پژوهش های مدیریت منابع سازمانی;1 (3):24-56.##11. . صناعی، ایمان؛ هارونی، فرناز؛ گماریان، ملیکا؛ جزنی، نسرین. (1392). بررسی شناسه سازی داخلی در صنعت خدمات درمانی. چشم انداز مدیریت بازرگانی.;14:13-35.##12. دلگشایی‌، بهرام؛ قاسمی، مرتضی. (1385). طراحی الگوی مراقبت های مدیریت شده در سیستم بهداشت و درمان ایران. آینده پژوهی مدیریت. 2009;20:125-34.##13. دلگشایی‌، بهرام؛ قاسمی، مرتضی. (1385). طراحی الگوی مراقبت های مدیریت شده در سیستم بهداشت و درمان ایران. آینده پژوهی مدیریت. 20:125-34.##14. Pricea Sheri L. Linda McGillis. Hallb Gail. Tomblin Murphya. Bridget Pierce. (2017). Evolving career choice narratives of new graduate nurses. Nurse Education in Practice. Volume 28, Pages 86-91.##15. درویشی، حسن؛ کولیوند، پیرحسین؛ رسولی، رضا؛ مبارکی، حسن. (1393). طراحی مدل برنامه ریزی استراتژیک بیمارستان های خصوصی به کمک روش دلفی:یک مورد مطالعه در بیمارستان خاتم الانبیاء. شفای خاتم.;2(3):1-10.##16. Robert C. Merchant J. (1992). The Role of Career Development in Improving Organizational Effectiveness and Employee Development.##17. Kellett JB, Humphrey RH, Sleeth RG. (2009). Career development, collective efficacy, and individual task performance. Career Development International. 14(6): 534-46.##18. براتی، احمد؛ ظهور، علیرضا؛ طبیبی، سید جمال‌الدین؛ احمدی، مریم. (1384). ارائه یک الگو برای سیستم ملی طبقه بندی اقدامات پزشکی ایران. مدیریت سلامت. 19. 7.##19. Brekelmans G, F. Poell R, van Wijk K. (2013). Factors influencing continuing professional development: A Delphi study among nursing experts. European Journal of Training and Development;37(3): 313-25.##20. میرسپاسی، ناصر؛ طلوعی‌اشلقی، عباس؛ معمارزاده، غلامرضا‌؛ پیدایی، میرمهرداد. (1389). طراحی مدل تعالی منابع انسانی در سازمان های دولتی ایران با استفاده از تکنیک دلفی فازی. پژوهش های مدیریت;87.##21. عبداللهی، بیژن؛ بهرامی، آذر. (1392). بررسی رابطه بین کیفیت زندگی کاری و مراحل مسیر شغلی، فصلنامه مدیریت توسعه و تحول،12.13-20.##22. عقیلی، آزاده؛ هایری، سیده طاهره. (1390). مقایسه مسیر ترقی شغلی کارشناسان ارشد تربیت بدنی در سازمان های آموزش و پرورش، تربیت بدنی و آموزش عالی. پنجمین همایش منطقه‌ای زن ایرانی و پژوهش. سال8/282-285.##1. عریضی سامانی، سید حمیدرضا؛ براتی، هاجر. (1394). اثرات مستقیم و غیر مستقیم متغیرهای شغلی و فردی بر خشنودی از کارراهه، روانشناسی معاصر،10، 33-44.##2. شیخ اسماعیلی، سامان؛حزباوی،سنا. (1394). ارائه ی الگوی عوامل مؤثر بر جهت گیری های کارراهه شغلی، فصلنامه پژوهش های مدیریت منابع انسانی دانشگاه جامع امام حسین(ع).سال8.1.55-78.##3. Edgar H. Schein. (1982). INDIVIDUALS AND CAREERS. Sloan School of Management, MIT,##4. امیرتاش، علی محمد؛ مظفری، امیراحمد؛ مهری، کاظم؛ جنانی، حمید. (1390). مقایسه لنگرهای شغلی و تعهد سازمانی بین اعضای هیأت علمی تربیت بدنی و غیر تربیت بدنی دانشگاه های آزاد اسلامی ایران. فراسوی مدیریت. سال5. شماره17. 113-130.##5. اداره کل منابع انسانی وپشتیبانی وزارت بهداشت. (1391). مجموعه مباحث قانون ارتقا بهره وری کارکنان بالینی سلامت. 3-46.##6. دانشگاه علوم پزشکی و خدماتی بهداشتی درمانی تهران. (1390). دستورالعمل اجرای هماهنگ قانون ارتقاء بهره وری کارکنان.(1390).2-9.##7. مظفری، مصیب‌؛ موسوی مقدم، رحمت الله. (1392). بررسی الزامات استقرار منشور حقوق بیمار در مراکز درمانی کشور:مطالعه دلفی، مجله بالینی پرستاری و مامایی، 74-85.##8. علی زاده، عبدالرضا. (1393). اجرای تحقیق به روش دلفی. تهران: انتشارات آینده پژوه.##9. Allui Alwiya. Sahni Jolly. (2016). Strategic Human Resource Management in Higher Education Institutions: Empirical Evidence from Saudi. Procedia - Social and Behavioral Sciences. Volume 235, 24 November 2016, Pages 361-371.##10. جزنی، نسرین؛ رستمی، علی. (1390). طراحی و توسعه مدل استراتژیک توانمندسازی منابع انسانی درسازمانهای دانش محور. پژوهش های مدیریت منابع سازمانی;1 (3):24-56.##11. . صناعی، ایمان؛ هارونی، فرناز؛ گماریان، ملیکا؛ جزنی، نسرین. (1392). بررسی شناسه سازی داخلی در صنعت خدمات درمانی. چشم انداز مدیریت بازرگانی.;14:13-35.##12. دلگشایی‌، بهرام؛ قاسمی، مرتضی. (1385). طراحی الگوی مراقبت های مدیریت شده در سیستم بهداشت و درمان ایران. آینده پژوهی مدیریت. 2009;20:125-34.##13. دلگشایی‌، بهرام؛ قاسمی، مرتضی. (1385). طراحی الگوی مراقبت های مدیریت شده در سیستم بهداشت و درمان ایران. آینده پژوهی مدیریت. 20:125-34.##14. Pricea Sheri L. Linda McGillis. Hallb Gail. Tomblin Murphya. Bridget Pierce. (2017). Evolving career choice narratives of new graduate nurses. Nurse Education in Practice. Volume 28, Pages 86-91.##15. درویشی، حسن؛ کولیوند، پیرحسین؛ رسولی، رضا؛ مبارکی، حسن. (1393). طراحی مدل برنامه ریزی استراتژیک بیمارستان های خصوصی به کمک روش دلفی:یک مورد مطالعه در بیمارستان خاتم الانبیاء. شفای خاتم.;2(3):1-10.##16. Robert C. Merchant J. (1992). The Role of Career Development in Improving Organizational Effectiveness and Employee Development.##17. Kellett JB, Humphrey RH, Sleeth RG. (2009). Career development, collective efficacy, and individual task performance. Career Development International. 14(6): 534-46.##18. براتی، احمد؛ ظهور، علیرضا؛ طبیبی، سید جمال‌الدین؛ احمدی، مریم. (1384). ارائه یک الگو برای سیستم ملی طبقه بندی اقدامات پزشکی ایران. مدیریت سلامت. 19. 7.##19. Brekelmans G, F. Poell R, van Wijk K. (2013). Factors influencing continuing professional development: A Delphi study among nursing experts. European Journal of Training and Development;37(3): 313-25.##20. میرسپاسی، ناصر؛ طلوعی‌اشلقی، عباس؛ معمارزاده، غلامرضا‌؛ پیدایی، میرمهرداد. (1389). طراحی مدل تعالی منابع انسانی در سازمان های دولتی ایران با استفاده از تکنیک دلفی فازی. پژوهش های مدیریت;87.##21. عبداللهی، بیژن؛ بهرامی، آذر. (1392). بررسی رابطه بین کیفیت زندگی کاری و مراحل مسیر شغلی، فصلنامه مدیریت توسعه و تحول،12.13-20.##22. عقیلی، آزاده؛ هایری، سیده طاهره. (1390). مقایسه مسیر ترقی شغلی کارشناسان ارشد تربیت بدنی در سازمان های آموزش و پرورش، تربیت بدنی و آموزش عالی. پنجمین همایش منطقه‌ای زن ایرانی و پژوهش. سال8/282-285. ##

Survey of Workplace Violence against Nursing Students in Medical University of Ilam 2018 بررسی وضعیت خشونت محل کار نسبت به دانشجویان پرستاری در دانشگاه علوم پزشکی ایلام 1397 2 1 مقدمه: در سالهای اخیر خشونت محل کار به یکی از موضوعات مهم و پیچیده در نظام بهداشت و درمان تبدیل شده  است . خشونت محل کار به نوع خشونت فیزیکی و غیر فیزیکی تقسیم می شود. با توجه به اهمیت موضوع و با توجه به مطالعات محدود در این زمینه مطالعه حاضر ضرورری به نظر می رسد، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی خشونت محل کار در دانشجویان پرستاری انجام خواهد شد روش: این مطالعه بصورت تحلیلی مقطعی انجام خواهد شد. ابزار پژوهش پرسشنامهاست که  بین دانشجویانی که که دارای معیارهای ورود باشند توزیع خواهد شد. جامعه مورد پژوهش کلیه دانشجویان کارشناسی پرستاری شاغل در دانشگاه علوم پزشکی ایلام می باشند. .روش نمونه گیری بصورت تصادفی ساده می باشد. پس از تکمیل پرسشنامه ها، داده ها توسط نرم افزار آماری SPSSv16 مورد برسی وتحلیل قرار می گیرند. در پایان بر اساس اطلاعات استخراج شده، میزان خشونت محل کار و عوامل مرتبط با آن در دانشجویان تعیین می گردد. 2 Survey of Workplace Violence against Nursing Students in Medical University of Ilam 2018 0 0 2018/10/62019/07/62019/05/52019/07/16 1398/4/25 2018/12/62019/07/82019/07/142019/07/20 1398/4/29 عبداله نورمحمدی ده بالایی abdollah normohammadi dehbalaee دانشگاه علوم پزشکی ایلام ایران nor4761@gmail.com احسان محمدی ehsan mohammadi دانشگاه علوم پزشکی ایلام ایران mohamade8989@gmail.com نسترن افسرده nastaran afsordeh دانشگاه علوم پزشکی ایلام ایران afsordehn@gmail.com Workplace Violence Nursing Students خشونت محل کار پرستاری دانشجویان 1. Rezaei nayeh, M., et al., The Prevalence of Violence among Patients and Companions against Nurses and their Related Factors in the Educational and Treatment Center in Tehran in 1395. Zanko J Med Sci, 2018. 18(59): p. 36-47.##2. Najafi, F., et al., Workplace violence against Iranian nurses: A systematic review. JHPM, 2014. 3(2): p. 72-85.##3. Gacki-Smith, J., et al., Violence against nurses working in US emergency departments. J Nurs Adm, 2009. 39(7-8): p. 340-9.##4. Fallahi-Khoshknab, M., et al., Physical violence against health care workers: A nationwide study from Iran. Iran J Nurs Midwifery Res, 2016. 21(3): p. 232-8.##5. Yang, L.Q., et al., Psychosocial precursors and physical consequences of workplace violence towards nurses: a longitudinal examination with naturally occurring groups in hospital settings. Int J Nurs Stud, 2012. 49(9): p. 1091-102.##6. Embree, J.L. and A.H. White, Concept analysis: nurse-to-nurse lateral violence. Nurs Forum, 2010. 45(3): p. 166-73.##7. Sahebi L and Gholamzadeh Nikkjoo R, Workplace Violence against Clinical Workers in Tabriz Educational Hospitals. Iran Journal of Nursing, 2011. 24(73): p. 27-35.##8. Sun, P., et al., Workplace Violence against Health Care Workers in North Chinese Hospitals: A Cross-Sectional Survey. Int J Environ Res Public Health, 2017. 14(1).##9. Jiao, M., et al., Workplace violence against nurses in Chinese hospitals: a cross-sectional survey. BMJ Open, 2015. 5(3).##10. Harorani, M., et al., Evaluation of the Vulnerable Factors of Occupational Violence against Practitioner Medical Personnel in the Emergency Units of the Training Hospitals of Arak City. Medical Ethics Journal, 2017. 11(39): p. 7.##11. Kvas, A. and J. Seljak, Unreported workplace violence in nursing. Int Nurs Rev, 2014. 61(3): p. 344-51.##12. Koohestani, H., et al., Occupational Violence in Nursing Students in Arak, Iran. Iranian Journal of Epidemiology, 2011. 7(2): p. 44-50.##13. Tee, S., Y.S. Uzar Ozcetin, and M. Russell-Westhead, Workplace violence experienced by nursing students: A UK survey. Nurse Educ Today, 2016. 41: p. 30-5.##14. aghjanloo, a., h. harririan, and m. Ghafurifard, Violence during clinical training among nursing students of Zanjan universities of medical sciences. Iranian Journal of Nursing Research, 2010. 5(17): p. 46-54.##15. Çelebioğlu, A., et al., Violence experienced by Turkish nursing students in clinical settings: Their emotions and behaviors. Nurse Education Today, 2010. 30(7): p. 687-691.##1. Rezaei nayeh, M., et al., The Prevalence of Violence among Patients and Companions against Nurses and their Related Factors in the Educational and Treatment Center in Tehran in 1395. Zanko J Med Sci, 2018. 18(59): p. 36-47.##2. Najafi, F., et al., Workplace violence against Iranian nurses: A systematic review. JHPM, 2014. 3(2): p. 72-85.##3. Gacki-Smith, J., et al., Violence against nurses working in US emergency departments. J Nurs Adm, 2009. 39(7-8): p. 340-9.##4. Fallahi-Khoshknab, M., et al., Physical violence against health care workers: A nationwide study from Iran. Iran J Nurs Midwifery Res, 2016. 21(3): p. 232-8.##5. Yang, L.Q., et al., Psychosocial precursors and physical consequences of workplace violence towards nurses: a longitudinal examination with naturally occurring groups in hospital settings. Int J Nurs Stud, 2012. 49(9): p. 1091-102.##6. Embree, J.L. and A.H. White, Concept analysis: nurse-to-nurse lateral violence. Nurs Forum, 2010. 45(3): p. 166-73.##7. Sahebi L and Gholamzadeh Nikkjoo R, Workplace Violence against Clinical Workers in Tabriz Educational Hospitals. Iran Journal of Nursing, 2011. 24(73): p. 27-35.##8. Sun, P., et al., Workplace Violence against Health Care Workers in North Chinese Hospitals: A Cross-Sectional Survey. Int J Environ Res Public Health, 2017. 14(1).##9. Jiao, M., et al., Workplace violence against nurses in Chinese hospitals: a cross-sectional survey. BMJ Open, 2015. 5(3).##10. Harorani, M., et al., Evaluation of the Vulnerable Factors of Occupational Violence against Practitioner Medical Personnel in the Emergency Units of the Training Hospitals of Arak City. Medical Ethics Journal, 2017. 11(39): p. 7.##11. Kvas, A. and J. Seljak, Unreported workplace violence in nursing. Int Nurs Rev, 2014. 61(3): p. 344-51.##12. Koohestani, H., et al., Occupational Violence in Nursing Students in Arak, Iran. Iranian Journal of Epidemiology, 2011. 7(2): p. 44-50.##13. Tee, S., Y.S. Uzar Ozcetin, and M. Russell-Westhead, Workplace violence experienced by nursing students: A UK survey. Nurse Educ Today, 2016. 41: p. 30-5.##14. aghjanloo, a., h. harririan, and m. Ghafurifard, Violence during clinical training among nursing students of Zanjan universities of medical sciences. Iranian Journal of Nursing Research, 2010. 5(17): p. 46-54.##15. Çelebioğlu, A., et al., Violence experienced by Turkish nursing students in clinical settings: Their emotions and behaviors. Nurse Education Today, 2010. 30(7): p. 687-691. ##

-survey effect cognitive intervention on reduce anexity patient intensive care unit تاثیر مداخله شناختی بر کاهش اضطراب بیماران بخش ویژه حین بستری 2 1 بستری شدن در بخش مراقبت ویژه به عنوان محیط درمان منجر به محرومیت از ادراکات حسی و جدا شدن از خانواده و ایجاد اضطراب می شود اضطراب این بیماران به واسطه محیط پیچیده این بخش ها، اعمال روتین آنها تشدید می شود. از آنجاکه اضطراب در بیش از 80 درصد بیماران بخش مراقبت ویژه رخ می دهد و باعث کاهش عملکرد فرد ، افزایش طول مدت بستری در بیمارستان افزایش بیماری زایی و افزایش هزینه ها می شود، لذا با تشخیص زودهنگام و شناسایی عوامل خطرآفرین و بررسی روش های پیشگیری ازآن باعث کاهش عوارض و کاهش هزینه های مراقبت نقش موثری خواهد داشت. برا ی رفع این مشکل از روش های مختلف غیر دارویی می توان استفاده نمود. مداخلات شناختی ممکن است اضطراب را کاهش و در نتیجه مثبت سلامتی دخیل باشد. مداخلات شناختی در اصلاح باورها و رفتارهای مرتبط با سلامت و همچنین برطرف نمودن عوامل خطرساز می تواند موثر باشد. 0 0 2018/10/62019/07/62019/05/52019/07/162019/07/14 1398/4/23 2018/12/62019/07/82019/07/142019/07/202019/10/16 1398/7/24 فاطمه قیاسی Fatemeh Ghiasi گروه آموزشی هوشبری، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران ghiasifateme@gmail.com سارا محمدی Sara Mohammadi گروه آموزشی اتاق عمل، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران smohamadi91070@gmail.com Anexity- Intensive care unit- cognitive intervention اضطراب بخش مراقبت ویژه مداخله شناختی ## ##

Title: Investigation into the effectiveness of an Introduction to OSCE workshop in reducing the students of Ilam University of Medical Scinces ‘stress level during the test. بررسی تأثیر برگزاری کارگاه آشنایی با آزمون آسکی یک هفته قبل از آزمون جهت کاهش اضطراب دانشجویان اتاق عمل و هوشبری دانشگاه علوم پزشکی ایلام حین آزمون اسکی 2 1 آزمون بالینی آسکی ،شیوه ای از ارزشیابی است که در آن دانشجو از ایستگاه های گوناگونی می گذرد و در زمینه ی موضوعات متفاوت ارزیابی شود ، هر ایستگاه در بردارنده ی یک برنامه ی بالینی است که در آن با بیماران مصاحبه می کند یا شامل یک مسئله بالینی است که از داوطلب درخواست می شود آن را تفسیر و حل کند. عملکرد هر داوطلب را یک ارزیاب در چک لیست ساختار یافته ای که مختص آن ایستگاه تهیه شده علامت می زند. (1) این آزمون هم مانند سایر روش های ارزشیابی دارای مزایا و محدودیت هایی است، این روش حیطه ی وسیعی از مهارت ها را اندازه گیری می کند. اهداف شناختی ،مهارتی و تا حدودی نگرشی را می سنجد. نمره گذاری آن دقیق و بازخورد آن آنی است ولی از معایب آن می توان به هزینه بالا ،وقت گیر بودن و ایجاد اضطراب در دانشجو اشاره کرد. (2) مطالعات نشان می دهد که اضطراب آزمون آسکی تا حد زیادی با زمان آزمون ،پیچیدگی آن و اجرای تکنیک ها و همچنین سردرگمی درباره چگونگی آزمون مرتبط است. (3) با توجه به این موضوع که یکی از نکات اضطراب دانشجو همین آشنا نبودن دانشجو درباره نحوه برگزاری این آزمون است پس در می یابیم که باید به راهکارهایی  بیشتر پرداخته شودکه در آن به دانشجو درباره فرآیند این آزمون آگاهی بخشی می شود. در مطالعه ای که در مصر با هدف بررسی تأثیر آزمون آسکی بر دانشجویان پرستاری انجام شده است، داشتن تجربه قبلی دانشجو از شرکت در آزمون آسکی در سال قبل بر نتیجه مطالعه تأثیر گذاشته بود و باعث شده تا دو سوم دانشجویان بیان کنند که این شیوه مناسب بوده است و نسبت به سایر آزمون ها کم ترین استرس را در آن ها ایجاد کرده است. (4) در مطالعه ای که توسط باقری و همکاران انجام شد این آزمون را استرس آور دانسته اند اما این نتیجه متأثر از آگاهی ندادن به دانشجویان،فاصله یک ترم بین آموزش واحد درس با زمان برگزاری آزمون به سبک آسکی بود.(5)  پس از این مطالعات در می یابیم که هر چه دانشجویان با میزان آشنایی بیشتری با این آزمون رو به رو شوند عملکرد بهتری هم خواهند داشت. شواهد موجود نشان میدهد در نظام ارزشیابی بالینی دانشجویان پرستاری و مامایی ایران، آسکی  آزمونی روا و پایا می باشد و در راستای عملکرد بهتر  دانشجویان در طی آزمون، برنامه ریزی های دقیق تری قبل از برگزاری آزمون نیاز است.(6) یک کارگاه آموزشی ، مجموعه ی سازمان یافته ای است که فرصت هایی را برای یادگیری از طریق تفکر،عمل و بحث و تبادل نظر برای افراد فراهم می سازد.  واژﻩ کارگاه آموزشی ﺑﻪ روش ﺧﺎص ﺁﻣﻮزﺷﻲ اﻃﻼق می ﺷﻮد که در ﺁن ﺗﺪرﻳﺲ رﺳﻤﻲ داﻧﺸﮕﺎهی و اراﺋﻪ اﻃﻼﻋﺎت ﺑﻪ ﺣﺪاﻗﻞ ﻣﻲ رﺳﺪ و ﺑﺮ ﻳﺎدﮔﻴﺮی ﻓﻌﺎل ﺷﺮکت کنندگان تأکید دارد. یکی  از وﻳﮋﮔﻲ های کارگاه های ﺁﻣﻮزﺷﻲ اﻳﻦ اﺳﺖ که اﻓﺮاد ﻣﻲ  ﺗﻮاﻧﻨﺪ در زﻣﻴﻨﻪ ﺳﺆاﻻت ﻣﻮرد ﻧﻈﺮﺷﺎن و ﻧﻴﺰ دﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺑﻪ اهداف ﺧﻮد از ﻧﻈﺮهاو ﺗﺠﺮﺑﻪ دﻳﮕﺮان اﺳﺘﻔﺎدﻩ کنند. (7)  که همگی این ها سبب کاهش اضطراب و آمادگی بیشتر دانشجویان برای مواجهه با آزمون آسکی می شود. 2 The ASCII clinical trial is a method of assessment in which a student goes through different stations and is evaluated on a variety of topics. Each station includes a clinical program in which it interviews patients or includes an issue. It is the clinic where the volunteer is asked to interpret and solve it. Each candidate's performance is marked by an evaluator in a structured checklist dedicated to that station. (1) This test, like other assessment methods, has advantages and limitations; this method measures a wide range of skills. Measures cognitive goals, skills, and to some extent attitudes. Its scoring is accurate and its feedback is instantaneous, but its disadvantages include high cost, time consuming and creating anxiety in the student. (2) Studies show that ASCII test anxiety is largely related to test time, complexity, and techniques, as well as confusion about how to test. (3) Due to the fact that one of the points of student anxiety is the student's unfamiliarity with how to hold this test, so we find that more solutions should be addressed in which the student is informed about the process of this test. In a study conducted in Egypt to investigate the effect of ASCII test on nursing students, the student's previous experience of taking the ASCII test in the previous year affected the outcome of the study and caused two thirds of students to say that this method is appropriate. Has been and compared to other tests has created the least stress in them. (4) In a study conducted by Bagheri et al., This test was considered stressful, but this result was affected by not informing the students, the interval of one semester between the training of the course unit and the time of holding the test in Aski style. (5) After these studies, we find that the more familiar students are with this test, the better their performance will be. Evidence shows that in the clinical evaluation system of Iranian nursing and midwifery students, ASCII is a valid and reliable test and in order for students to perform better during the test, more detailed planning is needed before the test. (6) A workshop is an organized set that provides opportunities for individuals to learn through thought, action, and discussion. The term workshop ﺑﻪ ﺑﻪ ﺑﻪ ﺑﻪ ﺑﻪ. ﺑﻪ ﺑﻪ ﺑﻪ ﺑﻪ که که که که.......................... One of the workshops that will help people achieve their goals and achieve their goals. (7)  All of this reduces students' anxiety and greater preparation for the ASCII test. 0 0 2018/10/62019/07/62019/05/52019/07/162019/07/142019/12/4 1398/9/13 2018/12/62019/07/82019/07/142019/07/202019/10/162020/02/8 1398/11/19 فاطمه قیاسی Fatemeh Ghiasi گروه آموزشی هوشبری، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران ghiasifateme@gmail.com Anexity- OSCE workshop بررسی تأثیر برگزاری ## ##

Investigation of the prevalence of SARS-CoV- 2 among hemodialysis patients in Ilam, Iran بررسی میزان شیوع SARS-CoV-2 در بین بیماران همودیالیزی ایلام، ایران 2 1 طغیان COVID-19 منشا گرفته ازچین، اکنون به یک بیماری پاندمیک جهانی مسری تبدیل شده است بیماری که تهدید جدی برای زندگی و سلامت انسان است. و اکنون در بیش از 200 کشور دنیا گسترش یافته است. طیف پیامد های بالینی بیماری از عفونت بدون علامت تا سندرم تنفسی حاد شدید و نارسایی تنفسی است. از نظر علامت های بالینی در شروع بیماری ناهمگنی در مطالعات گزارش شده است اما علامت های اصلی در شروع بیماری شامل تب، سرفه های خشک و تنگی نفس است. تمام افراد به عفونت حساس هستند و  عفونت کرونا ویروس جدید در کلیه سنین گزارش شده است. در بین جمعیت ها،  افراد با بیماری زمینه ای مانند دیابت، فشارخون،قلبی عروقی و افراد مسن بیشتر مستعد و حساس برای آلوده شدن با این ویروس می باشند. علاوه بر جمعیت های نامبرده، بیماران همودیالیزی نیز جمعیت بسیار حساس و مستعد برای اکتساب عفونت هستند. تا کنون داده های محدودی در مورد بیماران دیالیزی و بخش دیالیز وجود دارد. این بیماران با توجه به شرایط متفاوتی که دارند در مقایسه با گروههای جمعیتی دیگر برای اکتساب ویروس در زمان اپیدمی بسیار مستعد هستند:مراجعه به دفعات  برای دیالیزبه بیمارستا ن ها درشرایط بحرانی، کارایی ضعیف سیستم ایمنی .... به دلیل این خصوصیات این بیماران در الویت قرار می گیرند تا میزان آلودگی آنها و میزان شیوع ویروس در آنها تعیین شود و در نتیجه آن، اقدامات کنترل و پیشگیری صحیح انجام گیرد. 0 0 2018/10/62019/07/62019/05/52019/07/162019/07/142019/12/42020/04/14 1399/1/26 2018/12/62019/07/82019/07/142019/07/202019/10/162020/02/82020/04/18 1399/1/30 عذرا کنارکوهی Azra Kenarkoohi دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران a.kenarkoohi@gmail.com بهاره غیاثی Bahareh Ghiasi گروه آموزشی ارولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران bahar55gh@yahoo.com الهام باستانی Elham Bastani گروه آموزشی داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران e.bastani@yahoo.com شهاب فلاحی shahab falahi دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران shahabivan@gmail.com مریم ملکی Maryam Maleki گروه آموزشی فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران maryammaleki777@yahoo.com SARS-CoV-2 hemodialysis prevalence سارس کرونا ویروس 2 ##1. Chang L, Yan Y, Wang L. Coronavirus disease 2019: coronaviruses and blood safety. Transfusion Medicine Reviews. 2020.##2. Ye Z-W, Yuan S, Yuen K-S, Fung S-Y, Chan C-P, Jin D-Y. Zoonotic origins of human coronaviruses. International Journal of Biological Sciences. 2020;16(10):1686.##3. Walls AC, Park Y-J, Tortorici MA, Wall A, McGuire AT, Veesler D. Structure, function, and antigenicity of the SARS-CoV-2 spike glycoprotein. Cell. 2020.##4. Lam TT-Y, Shum MH-H, Zhu H-C, Tong Y-G, Ni X-B, Liao Y-S, et al. Identifying SARS-CoV-2 related coronaviruses in Malayan pangolins. Nature. 2020:1-6.##5. Jiang F, Deng L, Zhang L, Cai Y, Cheung CW, Xia Z. Review of the clinical characteristics of coronavirus disease 2019 (COVID-19). Journal of General Internal Medicine. 2020:1-5.##6. Fauci AS, Lane HC, Redfield RR. Covid-19—navigating the uncharted. Mass Medical Soc; 2020.##7. Andersen KG, Rambaut A, Lipkin WI, Holmes EC, Garry RF. The proximal origin of SARS-CoV-2. Nature Medicine. 2020:1-3.##8. Rothan HA, Byrareddy SN. The epidemiology and pathogenesis of coronavirus disease (COVID-19) outbreak. Journal of autoimmunity. 2020:102433.##9. van Doremalen N, Bushmaker T, Morris DH, Holbrook MG, Gamble A, Williamson BN, et al. Aerosol and surface stability of SARS-CoV-2 as compared with SARS-CoV-1. New England Journal of Medicine. 2020.##10. Ikizler TA, Kliger AS. Minimizing the risk of COVID-19 among patients on dialysis. Nature Reviews Nephrology. 2020:1-3.##11. Wang R, Liao C, He H, Hu C, Wei Z, Hong Z, et al. COVID-19 in Hemodialysis Patients: A Report of 5 Cases. American Journal of Kidney Diseases. 2020.##12. Rombolà G, Hedemperger M, Pedrini L, Farina M, Aucella F, Messa P, et al. Practical indications for the prevention and management of SARS-CoV-2 in ambulatory dialysis patients: lessons from the first phase of the epidemics in Lombardy. Springer; 2020.##13. Basile C, Combe C, Pizzarelli F, Covic A, Davenport A, Kanbay M, et al. Recommendations for the prevention, mitigation and containment of the emerging SARS-CoV-2 (COVID-19) pandemic in haemodialysis centres. Nephrol Dial Transplant. 2020;1:4.##14. Ikizler TA. COVID-19 and Dialysis Units: What Do We Know Now and What Should We Do? American Journal of Kidney Diseases. 2020.##15. Ma Y, Diao B, Lv X, Zhu J, Liang W, Liu L, et al. 2019 novel coronavirus disease in hemodialysis (HD) patients: Report from one HD center in Wuhan, China. medRxiv. 2020.##16. Li J, Xu G. Lessons from the Experience in Wuhan to Reduce Risk of COVID-19 Infection in Patients Undergoing Long-Term Hemodialysis. Clinical Journal of the American Society of Nephrology. 2020. ##

Respecting for Human Dignity in Elderly nursing homes Residents in Elam in 2020 بررسی میزان رعایت کرامت انسانی در سالمندان مقیم سرای سالمندان استان ایلام در سال 1399 2 1 سالمندی یک مسئله جهانی است و کشور ایران به عنوان کشوری باستانی با سابقه 2500 ساله از این قاعده مستثنی نیست(1). پدیده سالمندی آخرین دوره چرخه زندگی می باشد و طبق نظریه سازمان جهانی بهداشت سن 60 سال نقطه شروع سالمندی است(2) و در حال حاضر جمعیت سالمندی در جهان از 08/5 درصد در سال 1950 به 28/8 درصد در سال 2015 رسیده است در ایران سهم جمعیت بالای 65 سال از 4 به  حدود 1/6 درصد رسیده است  و تخمین زده اند که تا سال 2036 بیش از 11 درصد کل جمعیت سالمند باشند(22) و با افزایش بیماری های مزمن در این رده سنی، این گروه به مراقبت های بیشتری نیازمندند(1). نیازهای مراقبتی سالمندان فقط جنبه فیزیکی نیست بلکه تمام جنبه هااز جمله احساسات، حرکات، برداشت ها و شناخت ها  را در برمی گیرد که همه این ها باید اخلاقی باشد(1).در واقع  کرامت انسانی یک مفهوم مهم در قلب مراقبت های پرستاری است(3) و اساس و بنیاد مراقبت های پرستاری احترام به کرامت و منزلت افراد که خود دارای 5 مفهوم اصلی: احترام، حریم خصوصی، استقلال، حمایت و دادن اطلاعات لازم است، می باشد(4،5). اولین بیانیه ای که در اعلامیه حقوق بشر در سال 1948 تصویب شده است به  شناخت کرامت و حقوق برابر انسانی تاکید کرده است(6) و کرامت جزیی از حقوق اساسی بشر است و شامل استقلال، صداقت، عدالت و مسئولیت پذیری در برابر افراد است(7). هنگامی که شأن یک انسان رعایت می شود موجب کاهش استرس، افزایش اعتماد و رضایت آن فرد می شود(8) و از طرفی موجب احساس توانمندی و تصویر مثبت از خویش می گردد ودر صورت عدم رعایت آن موجب ایجاد افسردگی وعواقب غیر قابل کنترل آن می گردد(3). مطالعات بسیاری در رابطه با رعایت کرامت انسانی در سالمندان در محیط های بالینی و بیمارستان ها انجام شده است و کم تر به محیط هایی مانند سرای سالمندان توجه شده است و از طرفی سالمندان در سرای سالمندی باقی عمر خود را تا زمان مرگ می گذرانند و کم تر مورد توجه قرار می گیرند هدف از این مطالعه بررسی دیدگاه سالمندان، مراقبین و کارکنان سرای سالمندان و دانشجویان کارشناسی ارشد پرستاری سالمندی در رابطه با رعایت کرامت انسانی سالمندان می باشد. 2 سالمندی یک مسئله جهانی است و کشور ایران به عنوان کشوری باستانی با سابقه 2500 ساله از این قاعده مستثنی نیست(1). پدیده سالمندی آخرین دوره چرخه زندگی می باشد و طبق نظریه سازمان جهانی بهداشت سن 60 سال نقطه شروع سالمندی است(2) و در حال حاضر جمعیت سالمندی در جهان از 08/5 درصد در سال 1950 به 28/8 درصد در سال 2015 رسیده است در ایران سهم جمعیت بالای 65 سال از 4 به  حدود 1/6 درصد رسیده است  و تخمین زده اند که تا سال 2036 بیش از 11 درصد کل جمعیت سالمند باشند(22) و با افزایش بیماری های مزمن در این رده سنی، این گروه به مراقبت های بیشتری نیازمندند(1). نیازهای مراقبتی سالمندان فقط جنبه فیزیکی نیست بلکه تمام جنبه هااز جمله احساسات، حرکات، برداشت ها و شناخت ها  را در برمی گیرد که همه این ها باید اخلاقی باشد(1).در واقع  کرامت انسانی یک مفهوم مهم در قلب مراقبت های پرستاری است(3) و اساس و بنیاد مراقبت های پرستاری احترام به کرامت و منزلت افراد که خود دارای 5 مفهوم اصلی: احترام، حریم خصوصی، استقلال، حمایت و دادن اطلاعات لازم است، می باشد(4،5). اولین بیانیه ای که در اعلامیه حقوق بشر در سال 1948 تصویب شده است به  شناخت کرامت و حقوق برابر انسانی تاکید کرده است(6) و کرامت جزیی از حقوق اساسی بشر است و شامل استقلال، صداقت، عدالت و مسئولیت پذیری در برابر افراد است(7). هنگامی که شأن یک انسان رعایت می شود موجب کاهش استرس، افزایش اعتماد و رضایت آن فرد می شود(8) و از طرفی موجب احساس توانمندی و تصویر مثبت از خویش می گردد ودر صورت عدم رعایت آن موجب ایجاد افسردگی وعواقب غیر قابل کنترل آن می گردد(3). مطالعات بسیاری در رابطه با رعایت کرامت انسانی در سالمندان در محیط های بالینی و بیمارستان ها انجام شده است و کم تر به محیط هایی مانند سرای سالمندان توجه شده است و از طرفی سالمندان در سرای سالمندی باقی عمر خود را تا زمان مرگ می گذرانند و کم تر مورد توجه قرار می گیرند هدف از این مطالعه بررسی دیدگاه سالمندان، مراقبین و کارکنان سرای سالمندان و دانشجویان کارشناسی ارشد پرستاری سالمندی در رابطه با رعایت کرامت انسانی سالمندان می باشد. 0 0 2018/10/62019/07/62019/05/52019/07/162019/07/142019/12/42020/04/142020/04/20 1399/2/1 2018/12/62019/07/82019/07/142019/07/202019/10/162020/02/82020/04/182020/05/9 1399/2/20 فرنگیس اکبری تهامی farangis akbari tahami علوم پزشکی ایلام ایران farangis.akbaritahami1373@gmail.com معصومه اطاقی Masoumeh Otaghi گروه آموزشی پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران masoome.otaghi@gmail.com سید رحمت اله موسوی مقدم Seyed Rahmatollah Mousavimoghadam گروه آموزشی معارف اسلامی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران prof.m1344@gmail.com آرمان آزادی Arman Azadi گروه آموزشی پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران arman7azadi@yahoo.com یوسف ویسانی Yousef Veisani مرکز تحقیقات آسیب‌های روانی و اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران yousefveisani@gmail.com elder dignity سالمند کرامت Hosseinabadi R, Abolfathi Momtaz Y, Mohammdi Shahboulaghi F, Abbaszadeh A, Kamran A, Ali A, et al. Inter-professional ethical values in Iranian aged care: a qualitative study. Med Glas (Zenica). 2019;17(1).##2. Sabeghi H، Nasiri A، Zarei M، Tabar A، Golbaf D. Respect for human dignity in nursing care from the perspective of nurses and elderly patients.Journal of Medical Ethics.2013 .9(32):45-70.##3. Sardo A، Borhani F، Abaszadeh A، The effect of human dignity based treatment model on the dignity of hemodialysis patients: A clinical trial study. Journal of Biological Ethics.2012..4(13):117-36.##4. Khalili Z, Gilani M, Ilali E-A. A Review of Human Dignity in the Elderly and Its Related. Clinical Excellence. 2019;8(3):11-21.##5. Sadeghi T. Nayeri N. The dignity of the patient. Review texts, Medical ethics and History,2009;3(1):9-20.##6. Gallagher A, Li S, Wainwright P, Jones IR, Lee D. Dignity in the care of older people–a review of the theoretical and empirical literature. BMC nursing. 2008;7(1):##Hosseinabadi R, Abolfathi Momtaz Y, Mohammdi Shahboulaghi F, Abbaszadeh A, Kamran A, Ali A, et al. Inter-professional ethical values in Iranian aged care: a qualitative study. Med Glas (Zenica). 2019;17(1).##2. Sabeghi H، Nasiri A، Zarei M، Tabar A، Golbaf D. Respect for human dignity in nursing care from the perspective of nurses and elderly patients.Journal of Medical Ethics.2013 .9(32):45-70.##3. Sardo A، Borhani F، Abaszadeh A، The effect of human dignity based treatment model on the dignity of hemodialysis patients: A clinical trial study. Journal of Biological Ethics.2012..4(13):117-36.##4. Khalili Z, Gilani M, Ilali E-A. A Review of Human Dignity in the Elderly and Its Related. Clinical Excellence. 2019;8(3):11-21.##5. Sadeghi T. Nayeri N. The dignity of the patient. Review texts, Medical ethics and History,2009;3(1):9-20.##6. Gallagher A, Li S, Wainwright P, Jones IR, Lee D. Dignity in the care of older people–a review of the theoretical and empirical literature. BMC nursing. 2008;7(1):11. ##

Title:Clinical and paraclinical manifestations and results of delivery in mothers with covid-19: A Case Series in Ilam تظاهرات کلینیکی و پاراکلینیکی و نتایج حاصل از زایمان در مادران مبتلا به کووید -19 : مطالعه گزارش موارد در ایلام 2 1 کروناویروس جدید 2019 (COVID-19) که از دسامبر 2019 از ووهان چین آغاز گردید، به عنوان بزرگترین تهدید اپیدمی است که جهان تاکنون با آن روبرو بوده است. از شروع این اپیدمی تا کنون، ویروس به 204 کشور یا سرزمین گسترش یافته و موجب ابتلاء 7 میلیون نفر گردیده است (4) به دلیل ظرفیت انتقال بالای این ویروس میزان عفونت ها و مرگ و میر ناشی از آن روزانه تغییر می کند (5). در نتیجه، سیستم های بهداشت و درمان با مشکلاتی از جمله مواجهه صحیح با افراد آلوده و افراد نیازمند به مراقبت جامع روبرو هستند(6). انتقال این ویروس از شخص آلوده به غیر آلوده بوسیله تماس قطرات تنفسی (سرفه یا عطسه) و لمس سطوح یا اشیاء توسط  فرد آلوده صورت می گیرد(7). برخی از مطالعات اخیر، نتایج بارداری در زنان مبتلاء به COVID-19 را مورد بررسی قرار داده و نتایج متفاوتی را ارئه نموده اند. همچنین نتایج مطالعات در زمینه انتقال عمودی COVID-19 از مادر به جنین مطرح کننده ابهاماتی است که نیاز به مطالعه بیشتر را می طلبد.در این راستا، مراحل کار شامل بررسی وضعیت و نیاز سنجی، تدوین و ارائه پروپوزال به شورای پژوهش، ثبت پروپوزال در سامانه مذکور و اجرای برنامه انجام خواهد شد. امید است که با اجرای این طرح، ضمن شناسایی و کمک به مادران و نوزادان با عوارض خاص یا طولانی مدت، عوامل خطر مرتبط با این عوارض را بررسی گردد. به این امید گامی پیش رونده در تجزیه و تحلیل دقیق داده های مرتبط با وضعیت مبتلایان و بهبود کیفیت درمان و کاهش مرگ و میرها در این گروه های حساس برداشته شود.  2 کروناویروس جدید 2019 (COVID-19) که از دسامبر 2019 از ووهان چین آغاز گردید، به عنوان بزرگترین تهدید اپیدمی است که جهان تاکنون با آن روبرو بوده است. از شروع این اپیدمی تا کنون، ویروس به 204 کشور یا سرزمین گسترش یافته و موجب ابتلاء 7 میلیون نفر گردیده است (4) به دلیل ظرفیت انتقال بالای این ویروس میزان عفونت ها و مرگ و میر ناشی از آن روزانه تغییر می کند (1). در نتیجه، سیستم های بهداشت و درمان با مشکلاتی از جمله مواجهه صحیح با افراد آلوده و افراد نیازمند به مراقبت جامع روبرو هستند(1). انتقال این ویروس از شخص آلوده به غیر آلوده بوسیله تماس قطرات تنفسی (سرفه یا عطسه) و لمس سطوح یا اشیاء توسط  فرد آلوده صورت می گیرد(1). برخی از مطالعات اخیر، نتایج بارداری در زنان مبتلاء به COVID-19 را مورد بررسی قرار داده و نتایج متفاوتی را ارئه نموده اند. در مطالعه  chent و همکاران (2020) 9 نفر از زنان باردار مبتلا به عفونت ویروسی کووید 19 مورد مطالعه قرار گرفتند. در این مطالعه ، تب در بارداری، سرفه، تب بعد از زایمان،گلودرد،تنفس سخت، درد عضلانی،خستگی،ضعف، اسهال،سردرد، کاهش اشتهاء به عنوان علائم بالینی در زنان مبتلا به عفونت ویروسی کووید 19 مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که  سرفه و تب بعد از زایمان به عنوان شایعترین علامت در مبتلایان بوده است. همه مبتلایان، استفاده از اکسیژن تراپی،داروهای ضد ویروس، آنتی بوتیک به عنوان راه های درمان در مبتلایان بکار برده شدند. در بررسی نتایج بارداری، موردی از مرده زایی گزارش نشد. اما حدود نیمی از موارد( 4 مورد از 9 مورد) زایمان پره ترم داشتند (1). در مطالعه دیگر تعداد 15 نفر از زنان باردار مبتلا  به عفونت ویروسی کووید 19 در سن حاملگی 12 تا 38 هفته بارداری  مورد مطالعه قرار گرفتند.در این مطالعه سرفه و خستگی و درد عضلانی به عنوان شایعترین علامت در مبتلایان بوده است. مداخلات درمانی با استفاده از اکسیژن تراپی،داروهای ضد ویروس، آنتی بیوتیک انجام شدند. در 11 مورد از شرکت کنندگان در مطالعه تا پایان بررسی زایمان نموده بودند و بارداری در 4 نفر دیگر ادامه داشت. در اغلب شرکت کنندگان سزارین نوع غالب زایمان بود( 10 مورد از 11 زایمان)(9). در مطالعه دیگر41 نفر از زنان باردار مبتلا  به عفونت ویروسی کووید 19 در سن حاملگی 22 تا 40 هفته بارداری  مورد مطالعه قرار گرفتند.بر اساس نتایج تب قبل و بعد از زایمان، سرفه، تنفس سخت و بی اشتهایی به عنوان شایعترین علامت در مبتلایان بوده است. موارد مرگ مادر و نوزاد در این مطالعه صفر گزارش شده است(10). نتایج مطالعات در زمینه انتقال عمودی COVID-19 از مادر به جنین مطرح کننده ابهاماتی است که نیاز به مطالعه بیشتر را می طلبد.در مطالعه ای افزایش خفیف آنزیم قلبی درنوزاد مبتلا شده از مادر دارای عفونت گزارش شد (2). در مطالعه دیگر علائم تب، افزایش تعداد تنفس، استفراغ و پنومونی از علائم واضح در نوزادان متولد شده از مادران مبتلاء به COVID-19 بود(3). با توجه به بار سنگین مرگ و میر و ناتوانی های متعاقب ویروس کرونا در دنیا، و پیش بینی پیک جدید و طوفانی ابتلا در آبان ماه سال آینده، در پژوهش حاضر محققین در نظر دارند شیوع و پیامدهای بارداری در زنان مبتلا به COVID-19 را بررسی نمایند. امید است که با اجرای این طرح، ضمن شناسایی و کمک به مادران و نوزادان با عوارض خاص یا طولانی مدت، عوامل خطر مرتبط با این عوارض را بررسی گردد. به این امید گامی پیش رونده در تجزیه و تحلیل دقیق داده های مرتبط با وضعیت مبتلایان و بهبود کیفیت درمان و کاهش مرگ و میرها در این گروه های حساس برداشته شود.  0 0 2018/10/62019/07/62019/05/52019/07/162019/07/142019/12/42020/04/142020/04/202020/04/25 1399/2/6 2018/12/62019/07/82019/07/142019/07/202019/10/162020/02/82020/04/182020/05/92020/06/28 1399/4/8 اشرف دیرکوندمقدم Ashraf Direkvand Moghadam مرکز تحقیقات آسیب‌های روانی و اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران direkvandmoghadam@gmail.com COVID-19 prenatal outome neonatal outcome تظاهرات کلینیکی و پاراکلینیکی نتایج حاصل از زایمان مادران مبتلا به کووید -19 مطالعه گزارش موارد در ایلام 1. AC05760768 A, editor HIMSS dictionary of healthcare information technology terms, acronyms, and organizations2006: HIMSS.##2. Chen N, Zhou M, Dong X, Qu J, Gong F, Han Y, et al. Epidemiological and clinical characteristics of 99 cases of 2019 novel coronavirus pneumonia in Wuhan, China: a descriptive study. The Lancet. 2020;395(10223):507-13.##3. McIntosh K. Coronavirus disease 2019 (COVID-19): Epidemiology, virology, clinical features, diagnosis, and prevention. Uptodate 2020. 2020.##4. Akgol S, Rapisarda AMC, Budak MS, Caruso S, Cianci A, Reyes-Muñoz E, et al. The effect of obesity on the onset of spontaneous labor and scheduled delivery rates in term pregnancies. Taiwanese Journal of Obstetrics and Gynecology. 2020;59(1):34-8.##Khan MMA, Khan MN, Mustagir MG, Rana J, Haque MR, Rahman MM. COVID-19 infection during pregnancy: a systematic review to summarize possible symptoms, treatments, and pregnancy outcomes. medRxiv. 2020.##2. Fisher D, Heymann D. Q&A: The novel coronavirus outbreak causing COVID-19. BMC medicine. 2020;18(1):1-3.##3. Bedford J, Enria D, Giesecke J, Heymann DL, Ihekweazu C, Kobinger G, et al. COVID-19: towards controlling of a pandemic. The Lancet. 2020.##4. Chan JF-W, Yuan S, Kok K-H, To KK-W, Chu H, Yang J, et al. A familial cluster of pneumonia associated with the 2019 novel coronavirus indicating person-to-person transmission: a study of a family cluster. The Lancet. 2020;395(10223):514-23.##5. Rodriguez-Morales AJ, Cardona-Ospina JA, Gutiérrez-Ocampo E, Villamizar-Peña R, Holguin-Rivera Y, Escalera-Antezana JP, et al. Clinical, laboratory and imaging features of COVID-19: A systematic review and meta-analysis. Travel medicine and infectious disease. 2020:101623.##6. Liu H, Wang L-L, Zhao S-J, Kwak-Kim J, Mor G, Liao A-H. Why are pregnant women susceptible to viral infection: an immunological viewpoint? Journal of Reproductive Immunology. 2020:103122.##7. da Silva KR, Costa R, Crevelari ES, Lacerda MS, de Moraes Albertini CM, Martinelli Filho M, et al. Glocal clinical registries: pacemaker registry design and implementation for global and local integration–methodology and case study. PLoS One. 2013;8(1).##8. Chen H, Guo J, Wang C, Luo F, Yu X, Zhang W, et al. Clinical characteristics and intrauterine vertical transmission potential of COVID-19 infection in nine pregnant women: a retrospective review of medical records. The Lancet. 2020;395(10226):809-15.##9. Liu D, Li L, Wu X, Zheng D, Wang J, Yang L, et al. Pregnancy and Perinatal Outcomes of Women With Coronavirus Disease (COVID-19) Pneumonia: A Preliminary Analysis. American Journal of Roentgenology. 2020:1-6.##10. Liu H, Liu F, Li J, Zhang T, Wang D, Lan W. Clinical and CT imaging features of the COVID-19 pneumonia: Focus on pregnant women and children. Journal of infection. 2020.##11. Liu Y, Chen H, Tang K, Guo Y. Clinical manifestations and outcome of SARS-CoV-2 infection during pregnancy. Journal of infection. ##

Detection of Surface Contamination by Severe Acute Respiratory Syndrome Coronavirus 2 (SARS-CoV-2) in Hospital wards شناسایی آلودگی سطوح باویروس SARS-2 در بخش های بیمارستانی 2 1 خلاصه ضرورت اجرای طرح: قابلیت انتقال بسیار سریع سندرم حاد تنفسی حاد کروناویروس 2، نگرانی در مورد مسیرهای مختلف انتقال آن را برانگیخته است. مقامات رسمی از مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها اذعان کرده اند که COVID-19 یک بیماری جدید است و آنها هنوز در حال یادگیری نحوه شیوع آن هستند. شناخت نحوه انتقال بیماری عفونی در حال ظهور، عامل اصلی در محافظت از کارکنان مراقبت های بهداشتی و اجرای اقدامات مؤثر در بهداشت عمومی است. مسیر اصلی انتقال ویروس از فردی به فرد دیگر است. به طور خاص، افراد در تماس نزدیک و از طریق قطرات تنفسی که توسط شخص از طریق سرفه یا عطسه از بدن خارج می شود، آلوده می شوند. با این حال، راه دیگر انتقال ویروس از طریق لمس یک سطح یا شیء آلوده به ویروس و سپس لمس دهان ، بینی یا احتمالاً چشمان است. خطر انتقال عفونت از سطوح آلوده به ویژه در محیط های بیمارستانی اهمیت پیدا می کند. جایی که بیشترین ازدحام بیماران مبتلا به کووید 19 وجود دارد. پس از انتقال هوا / قطرات هوا وقطرات تنفسی ، به نظر می رسد بیشترین خطر از سطوح  با لمس زیاد مانند، دستگیره درها، وسایل و تجهیزات بیمارستان در اتاق بیماران، وجود داشته باشد. دانستن میزان آلودگی زیست محیطی SARS-CoV-2 در بخش های COVID-19 برای بهبود شیوه های ایمنی برای کارکنان پزشکی و پاسخ به سؤالات مربوط به انتقال SARS-CoV-2 در بین مردم بسیار مهم است.علاوه بر این، شناسایی سطوح آلوده و تجهیزات آلوده در بیمارستان موجب می شودکنترل عفونت با دقت بیشتری انجام گیرد و از انتشار عفونت توسط سطوح و تجهیزات جلوگیری شود. 0 0 2018/10/62019/07/62019/05/52019/07/162019/07/142019/12/42020/04/142020/04/202020/04/252020/05/2 1399/2/13 2018/12/62019/07/82019/07/142019/07/202019/10/162020/02/82020/04/182020/05/92020/06/282020/07/7 1399/4/17 عذرا کنارکوهی Azra Kenarkoohi دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران a.kenarkoohi@gmail.com شهاب فلاحی shahab falahi دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران shahabivan@gmail.com محمد کریمیان Mohammad Karimian گروه آموزشی جراحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران drkarimian70@yahoo.com فیروز بالاوندی Firooz Balavandi گروه آموزشی قلب و عروق، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران firouzbalavandi@yahoo.com الهام باستانی Elham Bastani گروه آموزشی داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران e.bastani@yahoo.com عباس قیصوری Abbas Ghaysouri گروه آموزشی داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران ghaysouri-a@medilam.ac.ir Surface Contamination Severe Acute Respiratory Syndrome Coronavirus 2 SARS-CoV-2 Hospital wards ilam آلودگی سطوح SARS-2 بخش های بیمارستان ایلام ## ##

Evaluation the antibiotic resistance pattern and persister cells in Helicobacter pylori collected from patients referring to Mostafa Khomeini hospital, Ilam, Iran and determination the recurrent of infection. بررسی مقاومت آنتی بیوتیکی و میزان سلول های پایدار در بین ایزوله های هلیکو باکتر پیلوری جدا شده از بیماران بیمارستان شهید مصطفی خمینی ایلام وتعیین عود عفونت در بیماران 2 1 نمونه های بالینی هلیکوباکتر پیلوری از نمونه بیوپسی توسط پزشک متخصص از بیماران با علائم بیماری های گوارشی فوقانی از ناحیه آنتروم معده از بیماران مراجعه کننده به مطب پزشکان که به طور معمول تحت آندوسکوپی گوارشی – معدی قرار گرفته اند ،جمع آوری می شود  سپس نمونه ها در محیط انتقالی BHI broth می باشند و  به آزمایشگاه منتقل و هموژنیزه می شوند.سپس کشت بر روی محیط اسکیرو در شرایط میکروآئروفیلیک انجام می شود وانکوبه می کنیم در مرحله بعد جهت شناسایی هلیکو باکتر پیلوری از تست های تاییدی اوره آز. اکسیداز وکاتالازاستفاده می کنیم سپس تعیین مقاومت به کلاریترومایسین، تتراسیکلین، آموکسی سیلین و مترونیدازول با استفاده از روش دیسک دیفیوژن  انجام می شودو در ادامه از نمونه های حساس ، بررسی پرسیستر با روش لیزوزیم و تایید با بررسی 5 برابر MIC   انجام خواهد شد.بعد از آن استخراج DNA انجام می دهیم وجهت مشخص نمودن وجود هلیکو باکتر پیلوری تکثیر ژن های ureA  با استفاده از واکنش زنجیره پلیمراز انجام می گیرد، درنهایت فالوآپ بیمارانی که پرسیستر دارند  را به دوصورت درمان در invitro  وinvivo   تحت درمان با آنتی  بیوتیک های  تتراسایکلین وآمینوگلیکوزیدهای اضافه شده به درمان انجام خواهد گرفت. 2 نمونه های بالینی هلیکوباکتر پیلوری از نمونه بیوپسی توسط پزشک متخصص از بیماران با علائم بیماری های گوارشی فوقانی از ناحیه آنتروم معده از بیماران مراجعه کننده به مطب پزشکان که به طور معمول تحت آندوسکوپی گوارشی – معدی قرار گرفته اند ،جمع آوری می شود  سپس نمونه ها در محیط انتقالی BHI broth می باشند و  به آزمایشگاه منتقل و هموژنیزه می شوند.سپس کشت بر روی محیط اسکیرو در شرایط میکروآئروفیلیک انجام می شود وانکوبه می کنیم در مرحله بعد جهت شناسایی هلیکو باکتر پیلوری از تست های تاییدی اوره آز. اکسیداز وکاتالازاستفاده می کنیم سپس تعیین مقاومت به کلاریترومایسین، تتراسیکلین، آموکسی سیلین و مترونیدازول با استفاده از روش دیسک دیفیوژن  انجام می شودو در ادامه از نمونه های حساس ، بررسی پرسیستر با روش لیزوزیم و تایید با بررسی 5 برابر MIC   انجام خواهد شد.بعد از آن استخراج DNA انجام می دهیم وجهت مشخص نمودن وجود هلیکو باکتر پیلوری تکثیر ژن های ureA  با استفاده از واکنش زنجیره پلیمراز انجام می گیرد، درنهایت فالوآپ بیمارانی که پرسیستر دارند  را به دوصورت درمان در invitro  وinvivo   تحت درمان با آنتی  بیوتیک های  تتراسایکلین وآمینوگلیکوزیدهای اضافه شده به درمان انجام خواهد گرفت. 0 0 2018/10/62019/07/62019/05/52019/07/162019/07/142019/12/42020/04/142020/04/202020/04/252020/05/22020/05/23 1399/3/3 2018/12/62019/07/82019/07/142019/07/202019/10/162020/02/82020/04/182020/05/92020/06/282020/07/72020/07/26 1399/5/5 پروین بهمنی نژاد parvin bahmani nezhad علوم پزشکی ایلام ایران p.bahmani91@yahoo.com سبحان غفوریان Sobhan Ghafourian مرکز تحقیقات میکروب شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران sobhan.ghafurian@gmail.com بهزاد بدخش Behzad Badakhsh گروه آموزشی داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران behzad.b1962@yahoo.com نورخدا صادقی فرد Nourkhoda Sadeghifard مرکز تحقیقات میکروب شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران sadeghifard@gmail.com ابراهیم کوهساری Ebrahim Kouhsari مرکز تحقیقات میکروب شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران ekouhsari1987@gmail.com persistercell helicobagter pylori Antibiotic resistant هلیکوباکترپیلوری .مقاومت آنتی بیوتییکی .persister cell ## ##

investing the Relationship between spirituality with Aggression and individual persistence in students of Applied Academic clinics of ilam city in the year of Education of 1396- 1397 بررسی رابطه معنویت با گرایش به پرخاشگری و میزان تاب‌آوری فردی در دانشجویان مراکز دانشگاهی علمی-‌ کاربردی شهر ایلام در سال تحصیلی 1397- 1396 2 1 مدرنیته شدن و پیشرفت جوامع بشری چالش‌هایی  را با خود به همراه داشته است که ممکن است هر فردی را در معرض تعارضات و نابهنجاری‌ایی قرار دهد. و تحمل فشار و تهدیدات را برای فرد دشوار سازد. که یکی از تبعات آن این است که احتمال دارد فرد به رفتار پرخاشگرانه مبادرت نماید. تحقیقات نشان دهنده آن است: افرادی که  و انعطاف‌پذیری بالاتری در مواجهه با مشکلات دارند بهتر می‌توانند با مسائل برخورد کنند و رفتار پرخاشگرانه کمتری از خود بروز می‌دهند. در پرخاشگری  و تاب‌آوری مسلماً متغیرهای زیاری دخیل هستند اما یکی از سازه‌ای که توجه متخصصان را به خود جلب کرده است معنویت می‌باشد. جهت همبستگی بین متغیرها نشان می‌دهد که معنویت در افزایش تاب‌آوری و کاهش پرخاشگری عاملی تأثیرگذار است. لذا این پژوهش سعی دارد به بررسی رابطه معنویت با گرایش به پرخاشگری و میزان تاب‌آوری فردی در دانشجویان مراکز دانشگاهی علمی- کاربردی شهر ایلام در سال تحصیلی 97-96 بررسی نماید. تحقیقاتی از این دست می‌تواند سازمان‌های مهم چون وزارت بهداشت، سازمان بهزیستی، قوه قضائیه و دانشگاه‌ها را  در پیشگیری، شناسایی و مداخله به موقع آسیب‌های اجتماعی یاری نماید. انجام مطالعات دقیق علمی به منظور تدوین مدلی ساختاری در مورد ترکیب متغیرها و ماهیت آن‌ها لازم و ضروری به نظر می‌رسد. و سازمان‌های مربوطه را جهت یافتن راهکار علمی و تخصصی‌ ترغیب می‌نماید. 0 0 2018/10/62019/07/62019/05/52019/07/162019/07/142019/12/42020/04/142020/04/202020/04/252020/05/22020/05/232020/10/19 1399/7/28 2018/12/62019/07/82019/07/142019/07/202019/10/162020/02/82020/04/182020/05/92020/06/282020/07/72020/07/262020/08/31 1399/6/10 یاسمن زهرا صادقی فرد Yasamanzahra Sadeghifard مرکز تحقیقات آسیب های روانی - اجتماعی ایران yasamanzahra430@yahoo.com فتح اله محمدیان Fathola Mohamadian مرکز تحقیقات آسیب‌های روانی و اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران mobinmohamadian@yahoo.com یوسف ویسانی Yousef Veisani مرکز تحقیقات آسیب‌های روانی و اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران yousefveisani@gmail.com spirituality Aggression معنویت گرایش به پرخاشگری میزان تاب‌آوری ## ##

Prevalence of isoniazid or rifampin resistance (mono-drug resistance) Mycobacterium tuberculosis strains isolated from patients in the Ilam and Kermanshah provinces بررسی فراوانی مقاومت به ایزونیازید یا ریفامپین (مقاومت تک داروئی) درسویه های مایکوباکتریوم توبرکلوزیس جدا شده از بیماران استان ایلام و کرمانشاه 2 1 درمان رایج برای عفونت توبرکلوزیس استفاده از رژیم چند دارویی بوی‍ژه ریفامپین و ایزونیازید است که بیشترین تاثیر را بر روی مایکوباکتریوم توبرکلوزیس دارند. اگر چه استفاده از این داروها در درمان این عفونت بسیار موثر است، ظهور سویه های مایکوباکتریوم توبرکلوزیس مقاوم به ایزونیازید و ریفامپین (MDR)، کارایی این رژیم درمانی استاندارد را کاهش داده است  .(2-5)از طرفی گسترش سویه های مقاوم به هر یک از این داروها بطور جداگانه(mono-drug resistance) نحوه ی درمان را پیچیده تر می سازد. درمان سویه های مقاوم به ایزونیازید با رژیم دارویی استاندارد موفقیت آمیز نبوده و احتمال ایجاد سویه های MDR را بالا می برد، و سویه های مقاوم به ریفامپین نیز به دوره درمان طولانی تری نیاز دارند (6, 18, 19).  علاوه بر آن با شناسایی موتاسیون های غالب و مقایسه آنها می توان هدف مناسبی برای تشخیص سریع سویه های مقاوم ارائه کرد. لذا شناخت الگوی حساسیت  و موتاسیون های غالب سویه های مایکوباکتریوم توبرکلوزیس مقاوم به دارو برای تشخیص بهتر و سریع، جلوگیری از درمان ناکارامد و بهینه سازی اثرات رژیم های چند داروی ضروری  به نظر می رسد و این امر ما را قادر می سازد تا احتمال درمان و تشحیص سریع را افزایش دهیم و از گسترش سویه های مقاوم به دارو جلوگیری کنیم. 2 درمان رایج برای عفونت توبرکلوزیس استفاده از رژیم چند دارویی بوی‍ژه ریفامپین و ایزونیازید است که بیشترین تاثیر را بر روی مایکوباکتریوم توبرکلوزیس دارند. اگر چه استفاده از این داروها در درمان این عفونت بسیار موثر است، ظهور سویه های مایکوباکتریوم توبرکلوزیس مقاوم به ایزونیازید و ریفامپین (MDR)، کارایی این رژیم درمانی استاندارد را کاهش داده است  .(2-5)از طرفی گسترش سویه های مقاوم به هر یک از این داروها بطور جداگانه(mono-drug resistance) نحوه ی درمان را پیچیده تر می سازد. درمان سویه های مقاوم به ایزونیازید با رژیم دارویی استاندارد موفقیت آمیز نبوده و احتمال ایجاد سویه های MDR را بالا می برد، و سویه های مقاوم به ریفامپین نیز به دوره درمان طولانی تری نیاز دارند (6, 18, 19).  علاوه بر آن با شناسایی موتاسیون های غالب و مقایسه آنها می توان هدف مناسبی برای تشخیص سریع سویه های مقاوم ارائه کرد. لذا شناخت الگوی حساسیت  و موتاسیون های غالب سویه های مایکوباکتریوم توبرکلوزیس مقاوم به دارو برای تشخیص بهتر و سریع، جلوگیری از درمان ناکارامد و بهینه سازی اثرات رژیم های چند داروی ضروری  به نظر می رسد و این امر ما را قادر می سازد تا احتمال درمان و تشحیص سریع را افزایش دهیم و از گسترش سویه های مقاوم به دارو جلوگیری کنیم. 0 0 2018/10/62019/07/62019/05/52019/07/162019/07/142019/12/42020/04/142020/04/202020/04/252020/05/22020/05/232020/10/192021/10/31 1400/8/9 2018/12/62019/07/82019/07/142019/07/202019/10/162020/02/82020/04/182020/05/92020/06/282020/07/72020/07/262020/08/312021/11/2 1400/8/11 حسین کاظمیان Hossein Kazemian گروه آموزشی میکروب شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران h.kazemian@outlook.com tuberculosis rifampin isoniazid توبرکلوزیس ریفامپین ایزونیازید ## ##

Comparison between the efficacy of saccharomyces boulardii and placebo on treatment of pediatric functional abdominal pain in Ilam during 2017-2018 مقایسه اثربخشی ساکارومایسس بولاردی و پالسبو در درمان درد فانکشنال شکمی کودکان طی سالهای 1395-1396 در ایلام 2 1 مقدمه: درد فانکشنال شکمی کودکان دردی است که مداوم یا تقریبا مداوم است. ارتباطی با وقایع فیزیولوژیک بدن ندارد. برخی از عملکردهای روزانه را از بین می برد. ساختگی نیست و عالیم، کرایتریاهای سایراختالالت فانکشنال گاسترواینتسیال را پر نمی کند. این کرایتریاها باید برای حداقل 3 ماه وجود داشته باشند و شروع عالیم حداقل 6 ماه قبل از تشخیص باشد. این درد در کودکان بسیار شایع است و علیرغم خوش خیم بودن باعث اضطراب، غیبت از مدرسه، ویزیت های کلینیکی مکرر، بررسی های غیر ضروری و بار اقتصادی قابل توجه می شود. روش کار: این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی دوسوکور بر روی جامعه آماری 104 نفر از کودکان 5-15 ساله مبتال به درد فانکشنال شکمی با کرایتریاهای فوق الذکر انجام شده است در این مطالعه پس از بررسی نمونه های خون، ادرار و مدفوع و انجام سونوگرافی شکم و لگن جهت رد مسائل ارگانیک بیماران به دو گروه تقسیم شده و یک گروه تحت درمان با ساکارومایسس بوالردی 250mg دو بار در روز قرار گرفتند و یک گروه پالسبو دریافت کردند. بیماران 3 هفته دارو یا دارونما گرفتند و 3 هفته نیز بدون دریافت دارو پیگیری شدند. در طول مدت این 6 هفته شدت درد بیماران توسط مادران آموزش دیده براساس pain oucher scale سنجیده شد. در نهایت داده ها توسط نرم افزار SPSS آنالیز گردید. یافته ها: 57 نفر از بیماران دختر و 47 نفر پسر بودند. 55 %بیماران 10-5 ساله و 45 %15-10 ساله بودند. با استفاده از آنالیز واریانس نمره درد را در گروه درمان و شاهد مقایسه کردیم و متوجه شدیم که اثر دارو در گروه های سنی )928.0= Pvalue )و جنسی )437.0 =Pvalue )تفاوتی با هم ندارد. در مقایسه گروه شاهد و درمان، مشخص شد که درمان با ساکرومایسس بوالردی موثر بوده است )00.0=Pvalue )و کمترین میزان درد در گروه درمان و بیشترین تفاوت دو گروه در هفته 5 می باشد. نتیجه گیری: با توجه به موثر بودن ساکرومایسس بوالردی در درمان درد فانکشنال شکمی کودکان می توان از این پروبیوتیک جهت درمان این درد استفاده کرد در نتیجه کاهش غیبت از مدرسه، اضطراب، ویزیت های مکرر کیلینیکی و بار اقتصادی را در پی خواهد داشت. 2 Introduction: Functional abdominal pain is a continuous or nearly continuous pain.There is no relationship between physiological events and pain.The pain will lose some os daily functions and is not feigned.There isn't sufficient symptoms to meet criteria for another functional gastrointestinal disorder.This criteria must be fulfilled for the last 3 months with symptom onset at least 6 months prior to diagnosis.The pain is very common in children and although benign in nature is associated with anxiety, school absenteeism, frequent clinic visits, unnecessary testing and significant economic burden. Material and methods: This study was conducted in the form of double blind clinical trial on a statistical population of 104 children aged 5-15 years old who were suffering from functional abdominal pain with the above criteria. In this study, after blood, urine and stool sample analysis and performing an abdominopelvic sonography to rule out organic disorders, the patients were divided into two groups: One group went under treatment with saccharomyces boulardii (250mg BDS) and the other group started the process using placebo. The patients took drug or placebo for three weeks and were also followed for three weeks without medication. During this six week period, the severity of the patient’s pain was assessed by trained mothers based on oucher pain scale. Eventually the data was analyzed by statistical software SPSS. Results: 57 of the patients were girls and the other 47 were boys. 55% of the patients were 5-10 years old and 45% were 10-15 years old. Using variance analysis, we compared the pain score in treatment and control groups and found out that the drug effects show no significant difference in various age (p-value: 0.928) or sex (p-value: 0.437) groups. Comparing the control and treatment groups, Treatment with saccharomyces boulardii was proved to be effective (p-value: 0.00); and the least amount of pain and the highest difference between the two groups was seen in the fifth week. Conclusion: Considering the effectiveness of saccharomyces boulardii in treating children’s functional abdominal pain, this probiotic can be used to cure this pain, which will result in reduced school absenteeism, anxiety, frequent clinical visits and economic burden. 0 0 2018/10/62019/07/62019/05/52019/07/162019/07/142019/12/42020/04/142020/04/202020/04/252020/05/22020/05/232020/10/192021/10/312021/11/17 1400/8/26 2018/12/62019/07/82019/07/142019/07/202019/10/162020/02/82020/04/182020/05/92020/06/282020/07/72020/07/262020/08/312021/11/22021/12/1 1400/9/10 غلامرضا کلوندی Gholamreza Kalvandi مرکز تحقیقات آسیب‌های روانی و اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران pezeshk1351@yahoo.com علی دهدشتی زاده ali dehdashtizadeh دانشکده پزشکی ایران adehdashtyzade@gmail.com ناصر عباسی Naser Abbasi مرکز تحقیقات زیست فناوری و گیاهان دارویی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران ilamfarma@gmail.com کورش سایه میری Kourosh Sayehmiri مرکز تحقیقات آسیب‌های روانی و اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران sayehmiri-k@medilam.ac.ir abdominal pain functional Saccharomyces boulardii درد شکم عملکردی ساکرومایسس بولاردی Zvi Weizmanو همکاران در سال ۲۰۱۶ طی مطالعه ای دو سو کور توسط پلاسبو و کنترل روی ۱۰۱ کودک ۶ تا ۱۵ ساله نشان دادند که درمان پروبیوتیکی در کاهش دفعات و شدت درد فانشنال شکمی در کودکان موثر است (36). ##طی بررسی‌ Romano C و همکاران در سال 2014 روی ۶۰ کودک مبتلا به درد شکمی فانکشنال طبق کرایتریای ROME 3 مشخص شد که پروبیوتیک ها در درمان درد فانکشنال شکمی موثر هستند (16).##طی مطالعه ای روی ۱۰۴ نفر در سال ۲۰۰۷ Gawronska A و همکاران نشان دادند که درمان با پروبیوتیک در درمان اختلالات درد دردشکمی فانکشنال موثر است (13).##در سال ۲۰۰۳ Guslandi M و همکاران اثر S.Boulardii را در درمان کولیت اولسراتیو ثابت کردند. (35) ##همچنین Guslandi M و همکاران در سال ۲۰۰۰ توانستند اثر S.Boulardiiرا در درمان بیماری کرون ثابت کنند.(34) ##در سال ۲۰۰۰ Surawcz CM طی مطالعه ای روی ۱۶۸ بیمار مبتلا به بیماری عودکننده C.DIFFICILEاثر S.Boulardii را در درمان این بیماری نشان دادند(26) .##در سال 2015 José Garrido-Mesa و همکاران از S.Boulardii همراه Doxycycline برای درمان کولیت راجعه استفاده کردند (37).##Serce O و همکاران##Zvi Weizmanو همکاران در سال ۲۰۱۶ طی مطالعه ای دو سو کور توسط پلاسبو و کنترل روی ۱۰۱ کودک ۶ تا ۱۵ ساله نشان دادند که درمان پروبیوتیکی در کاهش دفعات و شدت درد فانشنال شکمی در کودکان موثر است (36). ##طی بررسی‌ Romano C و همکاران در سال 2014 روی ۶۰ کودک مبتلا به درد شکمی فانکشنال طبق کرایتریای ROME 3 مشخص شد که پروبیوتیک ها در درمان درد فانکشنال شکمی موثر هستند (16).##طی مطالعه ای روی ۱۰۴ نفر در سال ۲۰۰۷ Gawronska A و همکاران نشان دادند که درمان با پروبیوتیک در درمان اختلالات درد دردشکمی فانکشنال موثر است (13).##در سال ۲۰۰۳ Guslandi M و همکاران اثر S.Boulardii را در درمان کولیت اولسراتیو ثابت کردند. (35) ##همچنین Guslandi M و همکاران در سال ۲۰۰۰ توانستند اثر S.Boulardiiرا در درمان بیماری کرون ثابت کنند.(34) ##در سال ۲۰۰۰ Surawcz CM طی مطالعه ای روی ۱۶۸ بیمار مبتلا به بیماری عودکننده C.DIFFICILEاثر S.Boulardii را در درمان این بیماری نشان دادند(26) .##در سال 2015 José Garrido-Mesa و همکاران از S.Boulardii همراه Doxycycline برای درمان کولیت راجعه استفاده کردند (37).##Serce O و همکاران ##

Thyroid dysfunction in Iranian pregnant women: A systematic review and meta-analysis اختلال عملکرد تیرویید در زنان باردار ایران: یک مطالعه ی مرور سیستماتیک و متاآنالیز 2 1 هیپوتیرویید در دوران بارداری بر مادر و کودک تأثیر منفی دارد. کودکانی که از مادرانی که تحت درمان قرار نگرفته اند یا تحت درمان قرار گرفته اند تأثیر عمیقی بر رشد فکری آینده کودکانشان داشته  اند (1).  هیپوتیرویید در دوران بارداری با نتایج نامطلوب هم برای مادر و هم برای جنین همراه است. به طور خاص، زنان باردار مبتلا به هیپوتیرویید و حتی نوع ساب کلینیکال آن خطر بیشتری برای تجربه عوارضی از جمله افزایش pregnancy loss، neonatal death، preeclampsia، placental abruption، فشار خون حاملگی، دیابت حاملگی، وزن کم هنگام تولد (LBW)، زایمان زودرس دیسترس جنین، مرگ داخل رحمی جنین، و کاهش عملکرد intellectual  فرزندان دارند (2-9). بارداری تأثیر فیزیولوژیکی عمیقی بر عملکرد غده تیروئید و عملکرد تیروئید دارد (10). در دوران بارداری، غده تیروئید به اندازه ی 10٪ در کشورهای با ید کافی و به میزان بیشتر در کشورهای با کمبود ید افزایش سایز دارد (10). کمبود هورمونهای تیروئید و نیاز ید هر دو به عنوان بخشی از فیزیولوژی تقریباً  ٪50 در دوران بارداری افزایش می یابد (11). علاوه بر این، حاملگی یک وضعیت استرس زا برای غده تیروئید است و در نتیجه هیپوتیروئید در زنان با ذخیره محدود تیروئید یا کمبود ید به وجود می آید. هیپرتیروئیدی بسیار کمتر از هیپوتیروئیدی است. در 2 تا 5 مورد از 1000 بارداری مشاهده شده است و عدم  درمان به طور معنی داری با فرکانس بالاتر عوارض زایمانی مانند preeclampsia، زایمان زودرس، LBW ، از بین رفتن جنین و پری ناتال loss همراه است (12). با این حال، غربالگری روتین برای هیپوتیروئید در دوران بارداری بحث برانگیز است. اگرچه برخی از طرفداران آن را توصیه کرده اند (13). توصیه های کالج زنان و زایمان آمریکایی (ACOG) برعلیه غربالگری روتین عملکرد تیروئید در دوران بارداری است که به دلیل عدم وجود شواهد کافی مبنی بر اثر غربالگری و و درمان هیپوتیروییدی بر بهبود پیامدهای بارداری می باشد (14). در مقابل، انجمن تیروئید آمریکا (ATA) غربالگری موردی با خطر بالا را توصیه کرده است، که غربالگری آزمایشگاهی سطح هورمون تحریک کننده تیروئید (TSH) را فقط به موارد پرخطر محدود می کند (15). گزارشی اخیر توسط نظرپور و همکاران  (16) نشان داد که با استفاده از چک لیست غربالگری موارد پرخطر برای غربالگری بیماری تیروئیدی در دوران بارداری پیشنهاد شده توسط American Thyroid Association ، بیش از 35٪ از زنان باردار دارای اختلال عملکرد تیروئید overlooks می شوند. بیشتر منابع موجود برای ارزیابی شیوع و عواقب هیپوتیروئید در دوران بارداری براساس جمعیت غربی بنا شده است. با این حال، عملکرد تیروئید وابسته به میزان مصرف ید، عوامل محیطی، رژیم غذایی، زیستگاه بدن و استعداد ژنتیکی است که می تواند در بین جمعیت های مختلف متفاوت باشد. از این رو برآورد شیوع اختلال عملکرد تیروئید در جمعیت های مختلف ضروری است (17). در ایران مطالعات متعدی روی اختلال عملکرد تیرویید روی جمعیت زنان باردار انجام شده است (18-36). و اختلاف معنی داری بین نتایج وجود دارد به طوری که شیوع هیپوتیرویید بین 0.4% تا 34.4% و هیپرتیرویید بین 0.7% تا 16.7% گزارش شده است. از انجایی که مطالعات متاانالیز با ترکیب مطالعات متعدد با هدف یکسان، از طریق افزایش حجم نمونه درگیر و کاهش فاصله اطمینان می تواند براورد قابل اعتماد تری گزارش کند (37-39). مطالعه حاضر با هدف بررسی اختلال عملکرد تیرویید در زنان باردار ایران انجام خواهد شد. 2 Background Thyroid dysfunction during pregnancy is associated with adverse outcomes for both mother and fetus. The present meta-analysis was conducted to evaluate thyroid dysfunction in Iranian pregnant women. Methods We registered this review at PROSPERO (registration number: CRD42020166655). The research steps in this systematic review and meta-analysis were performed according to the MOOSE protocol, and finally, reports were provided based on the PRISMA guidelines. The literature search was performed in October 2019 using the international online databases, including Web of Science, Ovid, Science Direct, Scopus, EMBASE, PubMed/Medline, Cochrane Library, EBSCO, CINAHL, Google Scholar as well as national databases were reviewed. Data were extracted after applying the inclusion and exclusion criteria and qualitative evaluation of the studies. I2 index and Q test were used to assess differences in studies. All analyses were performed using Comprehensive Meta-Analysis Software. P-value less than 0.05 was considered statistically significant. We identified 1261 potential articles from the databases, and 426 articles remained after removing the duplicate and unrelated studies. After evaluating the full text, 52 articles were removed. 0 0 2018/10/62019/07/62019/05/52019/07/162019/07/142019/12/42020/04/142020/04/202020/04/252020/05/22020/05/232020/10/192021/10/312021/11/172020/01/5 1398/10/15 2018/12/62019/07/82019/07/142019/07/202019/10/162020/02/82020/04/182020/05/92020/06/282020/07/72020/07/262020/08/312021/11/22021/12/12021/12/1 1400/9/10 میلاد اعظمی Milad Azami دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران milad98azami@gmail.com مهدی شکری Mehdi Shokri گروه آموزشی کودکان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران msh104235@gmail.com طیبه رشیدیان Tayebeh Rashidian گروه آموزشی زنان و زایمان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران t.rashidian@yahoo.com غلامرضا بادفر Gholamreza Badfar دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز ایران Gh_badfar@yahoo.com فاطمه کاظمی Fatemeh Kazemi دانشگاه علوم پزشکی قزوین ایران F.kazemi810@gmail.com Thyroid Dysfunction Iran Pregnant women Meta-Analysis تیرویید زنان باردار ایران متاآنالیز 1. Stagnaro-Green A, Abalovich M, Alexander E, Azizi F, Mestman J, Negro R, et al. Guidelines of the American Thyroid Association for the diagnosis and management of thyroid disease during pregnancy and postpartum. Thyroid. 2011;21(10):1081-125.##2. Li Y, Shan Z, Teng W, Yu X, Li Y, Fan C, et al. Abnormalities of maternal thyroid function during pregnancy affect neuropsychological development of their children at 25–30 months. Clinical endocrinology. 2010;72(6):825-9.##3. LaFranchi SH, Haddow JE, Hollowell JG. Is thyroid inadequacy during gestation a risk factor for adverse pregnancy and developmental outcomes? Thyroid. 2005;15(1):60-71.##4. Männistö T, Mendola P, Reddy U, Laughon SK. Neonatal outcomes and birth weight in pregnancies complicated by maternal thyroid disease. American journal of epidemiology. 2013;178(5):731-40.##5. Vanderpump MP, Tunbridge W. The epidemiology of thyroid diseases. Werner and Ingbar's the thyroid: a fundamental and clinical text. 2005:398-406.##6. . !!! INVALID CITATION !!! {}.##7. Pop VJ, Brouwers EP, Vader HL, Vulsma T, Van Baar AL, De Vijlder JJ. Maternal hypothyroxinaemia during early pregnancy and subsequent child development: a 3‐year follow‐up study. Clinical endocrinology. 2003;59(3):282-8.##8. Maraka S, Ospina NMS, O'Keeffe DT, Espinosa De Ycaza AE, Gionfriddo MR, Erwin PJ, et al. Subclinical hypothyroidism in pregnancy: a systematic review and meta-analysis. Thyroid. 2016;26(4):580-90.##9. Azami M, Darvishi Z, Sayehmiri K. Systematic review and meta-analysis of the prevalence of anemia among pregnant Iranian women (2005-2015). Shiraz E-Medical Journal. 2016;17(4-5).##10. Van Raaij JA, Schonk C, Vermaat-Miedema S, Peek MM, Hautvast JA. Energy requirements of pregnancy in The Netherlands. The Lancet. 1987;330(8565):953-5.##11. Lazarus JH. Thyroid function in pregnancy. British medical bulletin. 2010;97(1):137-48.##12. Casey BM, Dashe JS, Wells CE, McIntire DD, Leveno KJ, Cunningham FG. Subclinical hyperthyroidism and pregnancy outcomes. Obstetrics & Gynecology. 2006;107(2):337-41.##13. Gharib H, Tuttle RM, Baskin HJ, Fish LH, Singer PA, McDermott MT. Subclinical thyroid dysfunction: a joint statement on management from the American Association of Clinical Endocrinologists, the American Thyroid Association, and the Endocrine Society. Thyroid. 2005;15(1):24-8.##14. Obstetricians ACo, Gynecologists. Practice Bulletin No. 148: Thyroid disease in pregnancy. Obstetrics and gynecology. 2015;125(4):996.##15. Nazarpour S, Tehrani FR, Simbar M, Tohidi M, AlaviMajd H, Azizi F. Comparison of universal screening with targeted high-risk case finding for diagnosis of thyroid disorders. European journal of endocrinology. 2016;174(1):77-83.##16. Ezzeddine D, Ezzeddine D, Hamadi C, Abbas HA, Nassar A, Abiad M, et al. Prevalence and correlation of hypothyroidism with pregnancy outcomes among lebanese women. Journal of the Endocrine Society. 2017;1(5):415-22.##17. Naghshineh E, Karkheiran B. Relative Frequency of Thyroid Disorders in Pregnant Women at a Maternity Clinic in Isfahan, Iran. Journal of Isfahan Medical School. 2012;30(208).##18. Mansourian A, Ahmadi A, Mansourian H, Saifi A, Marjani A, Veghari G, et al. Maternal thyroid stimulating hormone level during the first trimester of pregnancy at the South-East of the caspian sea in Iran. J Clin Diagn Res. 2010;4:2472-7.##19. Naderi T, Honarvar Z, Bahrampour A, YOUSEFZADEH G. The prevalence of hypothyroidism based on risk factors in pregnant women referred to Shahid Dadbin Clinic, Kerman, Iran. 2012.##20. Zahedani M, Azinfar A, Mahouri K, Solati M. The identification of related risk factors of thyroid disorder in an Iranian pregnant population. Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism. 2010;12(4).##21. Borzouei S, Goodarzi MT, Biglari M, Nazari F, Shivapour Z. The Prevalence of Thyroid Disorders in Pregnant Women of Hamadan. Avicenna Journal of Nursing and Midwifery Care. 2019;27(1):11-7.##22. Rahmatellahi M KS, Nouri M. The prevalence of hypothyroidism in pregnant women admitted to hospital Fatemiyeh (spring) in 2016-2017: Islamic Azad University of Shahrood; 2017.##23. Saki F, Dabbaghmanesh MH, Ghaemi SZ, Forouhari S, Omrani GR, Bakhshayeshkaram M. Thyroid function in pregnancy and its influences on maternal and fetal outcomes. International journal of endocrinology and metabolism. 2014;12(4).##24. Lotfalizadeh M, Ghomian N, Mohammad Nezhad M. Prevalence and Complications of Hypothyroidism in Pregnancy. The Iranian Journal of Obstetrics, Gynecology and Infertility. 2017;20(8):1-5.##25. Yassaee F, Farahani M, Abadi AR. Prevalence of subclinical hypothyroidism in pregnant women in Tehran-Iran. International journal of fertility & sterility. 2014;8(2):163.##26. Mehran L, Amouzegar A, Delshad H, Askari S, Hedayati M, Amirshekari G, et al. Trimester-specific reference ranges for thyroid hormones in Iranian pregnant women. Journal of thyroid research. 2013;2013.##27. Moradi S, Gohari MR, Aghili R, Kashanian M, Ebrahimi H. Thyroid function in pregnant women: iodine deficiency after iodine enrichment program. Gynecological Endocrinology. 2013;29(6):596-9.##28. Kianpour M, Aminorroaya A, Amini M, Feizi A, Aminorroaya Yamini S, Janghorbani M. Thyroid‐stimulating hormone (TSH) serum levels and risk of spontaneous abortion: A prospective population‐based cohort study. Clinical endocrinology. 2019.##29. Taghavi M, Saghafi N, Shirin S. Outcome of thyroid dysfunction in pregnancy in Mashhad, Iran. 2009.##30. Nazarpour S, Tehrani FR, Rahmati M, Minooee S, Simbar M, Noroozzadeh M, et al. Validation of Billewicz Scoring System for Detection of Overt Hypothyroidism During Pregnancy. International journal of endocrinology and metabolism. 2018;16(3).##31. Zangeneh M, Veisi F, Ebrahimi B. Prevalence of Thyroid Dysfunctions Pregnant Women Referring to Clinics in Kermanshah, 2011-12. Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism. 2015;16(5):365-70.##32. Maleki N, Tavosi Z. Evaluation of thyroid dysfunction and autoimmunity in gestational diabetes mellitus and its relationship with postpartum thyroiditis. Diabetic Medicine. 2015;32(2):206-12.##33. Sarkhail P, Mehran L, Askari S, Tahmasebinejad Z, Tohidi M, Azizi F. Maternal thyroid function and autoimmunity in 3 trimesters of pregnancy and their offspring’s thyroid function. Hormone and Metabolic Research. 2016;48(01):20-6.##34. Mellati Ali Avesti SF, Amir Moghaddam Hamid Reza. Evaluation of serum TSH and FT4 levels in pregnant women to help diagnose thyroid disorders. Daneshvar Medicine Journal. 2003;11(48):53-8.##35. TAVAN H, MOHAMMADI I, CARSON KV, SAYEHMIRI K, SAYEHMIRI F. Prevalence of Epilepsy in Iran: A Meta-Analysis and Systematic Review. Iranian Journal of Child Neurology. 2014;8(4).##36. Sayehmiri K, Tavan H. Systematic review and Meta-analysis methods prevalence of peptic ulcer in IRAN. J Govaresh. 2015;20(4):250-8.##37. Stroup DF, Berlin JA, Morton SC, Olkin I, Williamson GD, Rennie D, et al. Meta-analysis of observational studies in epidemiology: a proposal for reporting. Jama. 2000;283(15):2008-12.##38. Moher D, Shamseer L, Clarke M, Ghersi D, Liberati A, Petticrew M, et al. Preferred reporting items for systematic review and meta-analysis protocols (PRISMA-P) 2015 statement. Systematic reviews. 2015;4(1):1.##39. Santos CMdC, Pimenta CAdM, Nobre MRC. The PICO strategy for the research question construction and evidence search. Revista latino-americana de enfermagem. 2007;15(3):508-11.##40. Luchini C, Stubbs B, Solmi M, Veronese N. Assessing the quality of studies in meta-analyses: advantages and limitations of the Newcastle Ottawa Scale. World J Meta-Anal. 2017;5(4):80-4.##41. Higgins JP, Green S. Cochrane handbook for systematic reviews of interventions: John Wiley & Sons; 2011.##42. Ades A, Lu G, Higgins J. The interpretation of random-effects meta-analysis in decision models. Medical Decision Making. 2005;25(6):646-54.##43. Begg CB, Mazumdar M. Operating characteristics of a rank correlation test for publication bias. Biometrics. 1994:1088-101.##44. Egger M, Smith GD, Schneider M, Minder C. Bias in meta-analysis detected by a simple, graphical test. Bmj. 1997;315(7109):629-34.##45. Wang W, Teng W, Shan Z, Wang S, Li J, Zhu L, et al. The prevalence of thyroid disorders during early pregnancy in China: the benefits of universal screening in the first trimester of pregnancy. European Journal of Endocrinology. 2011;164(2):263-8.##46. Zhang D, Cai K, Wang G, Xu S, Mao X, Zheng A, et al. Trimester-specific reference ranges for thyroid hormones in pregnant women. Medicine. 2019;98(4).##47. Diéguez M, Herrero A, Avello N, Suárez P, Delgado E, Menéndez E. Prevalence of thyroid dysfunction in women in early pregnancy: does it increase with maternal age? Clinical endocrinology. 2016;84(1):121-6.##48. Ajmani SN, Aggarwal D, Bhatia P, Sharma M, Sarabhai V, Paul M. Prevalence of overt and subclinical thyroid dysfunction among pregnant women and its effect on maternal and fetal outcome. The Journal of Obstetrics and Gynecology of India. 2014;64(2):105-10.##49. Moreno-Reyes R, Glinoer D, Van Oyen H, Vandevijvere S. High prevalence of thyroid disorders in pregnant women in a mildly iodine-deficient country: a population-based study. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. 2013;98(9):3694-701.##50. Reid SM, Middleton P, Cossich MC, Crowther CA, Bain E. Interventions for clinical and subclinical hypothyroidism pre‐pregnancy and during pregnancy. Cochrane database of systematic reviews. 2013(5).##51. Weiss RE, Dumitrescu A, Refetoff S. Approach to the patient with resistance to thyroid hormone and pregnancy. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. 2010;95(7):3094-102.##52. Abalovich M, Gutierrez S, Alcaraz G, Maccallini G, Garcia A, Levalle O. Overt and subclinical hypothyroidism complicating pregnancy. Thyroid. 2002;12(1):63-8.##53. Teng W, Shan Z, Patil-Sisodia K, Cooper DS. Hypothyroidism in pregnancy. The lancet Diabetes & endocrinology. 2013;1(3):228-37.##54. Chang DL, Leung AM, Braverman LE, Pearce EN. Thyroid testing during pregnancy at an academic Boston Area Medical Center. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. 2011;96(9):E1452-E6.##55. Blatt AJ, Nakamoto JM, Kaufman HW. National status of testing for hypothyroidism during pregnancy and postpartum. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. 2012;97(3):777-84.##56. Negro R, Schwartz A, Gismondi R, Tinelli A, Mangieri T, Stagnaro-Green A. Universal screening versus case finding for detection and treatment of thyroid hormonal dysfunction during pregnancy. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. 2010;95(4):1699-707.##57. Casey BM, Dashe JS, Wells CE, McIntire DD, Byrd W, Leveno KJ, et al. Subclinical hypothyroidism and pregnancy outcomes. Obstetrics & Gynecology. 2005;105(2):239-45.##58. Taylor PN, Lazarus JH. Hypothyroidism in Pregnancy. Endocrinology and Metabolism Clinics. 2019;48(3):547-56.##59. López-Muñoz E, Mateos-Sánchez L, Mejía-Terrazas GE, Bedwell-Cordero SE. Hypothyroidism and isolated hypothyroxinemia in pregnancy, from physiology to the clinic. Taiwanese Journal of Obstetrics and Gynecology. 2019;58(6):757-63.##60. Glinoer D. The regulation of thyroid function in pregnancy: pathways of endocrine adaptation from physiology to pathology. Endocrine reviews. 1997;18(3):404-33.##61. Nygaard B. Hyperthyroidism in pregnancy. BMJ clinical evidence. 2015;2015.##62. Stagnaro-Green A. Overt hyperthyroidism and hypothyroidism during pregnancy. Clinical obstetrics and gynecology. 2011;54(3):478-87.##63. Kobaly K, Mandel SJ. Hyperthyroidism and pregnancy. Endocrinology and Metabolism Clinics. 2019.##64. Rao M, Zeng Z, Zhou F, Wang H, Liu J, Wang R, et al. Effect of levothyroxine supplementation on pregnancy loss and preterm birth in women with subclinical hypothyroidism and thyroid autoimmunity: a systematic review and meta-analysis. Human Reproduction Update. 2019;25(3):344-61.##65. Rao M, Zeng Z, Zhao S, Tang L. Effect of levothyroxine supplementation on pregnancy outcomes in women with subclinical hypothyroidism and thyroid autoimmuneity undergoing in vitro fertilization/intracytoplasmic sperm injection: an updated meta-analysis of randomized controlled trials. Reproductive Biology and Endocrinology. 2018;16(1):92.##66. Velkeniers B, Van Meerhaeghe A, Poppe K, Unuane D, Tournaye H, Haentjens P. Levothyroxine treatment and pregnancy outcome in women with subclinical hypothyroidism undergoing assisted reproduction technologies: systematic review and meta-analysis of RCTs. Human reproduction update. 2013;19(3):251-8.##67. Alexander EK, Pearce EN, Brent GA, Brown RS, Chen H, Dosiou C, et al. 2017 Guidelines of the American Thyroid Association for the diagnosis and management of thyroid disease during pregnancy and the postpartum. Thyroid. 2017;27(3):315-89.##68. Vaidya B, Anthony S, Bilous M, Shields B, Drury J, Hutchison S, et al. Detection of thyroid dysfunction in early pregnancy: universal screening or targeted high-risk case finding? The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. 2007;92(1):203-7.##69. Lazarus J, Brown RS, Daumerie C, Hubalewska-Dydejczyk A, Negro R, Vaidya B. 2014 European thyroid association guidelines for the management of subclinical hypothyroidism in pregnancy and in children. European thyroid journal. 2014;3(2):76-94.##70. Vila L, Velasco I, González S, Morales F, Sánchez E, Lailla JM, et al. Detection of thyroid dysfunction in pregnant women: universal screening is justified. Endocrinología y Nutrición (English Edition). 2012;59(9):547-60.##71. De Groot L, Abalovich M, Alexander EK, Amino N, Barbour L, Cobin RH, et al. Management of thyroid dysfunction during pregnancy and postpartum: an Endocrine Society clinical practice guideline. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. 2012;97(8):2543-65.##72. Medeiros MFdS, Cerqueira TLdO, Silva Junior JC, Amaral MTR, Vaidya B, Poppe KG, et al. An international survey of screening and management of hypothyroidism during pregnancy in Latin America. Arquivos Brasileiros de Endocrinologia & Metabologia. 2014;58(9):906-11.##73. Vaidya B, Hubalewska-Dydejczyk A, Laurberg P, Negro R, Vermiglio F, Poppe K. Treatment and screening of hypothyroidism in pregnancy: results of a European survey. European journal of endocrinology. 2012;166(1):49-54.##74. Azizi F, Amouzegar A, Mehran L, Alamdari S, Subekti I, Vaidya B, et al. Screening and management of hypothyroidism in pregnancy: results of an Asian survey. Endocrine journal. 2014:EJ14-0083.##75. Srimatkandada P, Stagnaro-Green A, Pearce EN. Attitudes of ATA survey respondents toward screening and treatment of hypothyroidism in pregnancy. Thyroid. 2015;25(3):368-9.##76. Dosiou C, Sanders GD, Araki SS, Crapo LM. Screening pregnant women for autoimmune thyroid disease: a cost-effectiveness analysis. European Journal of Endocrinology. 2008;158(6):841-51.##77. Dosiou C, Barnes J, Schwartz A, Negro R, Crapo L, Stagnaro-Green A. Cost-effectiveness of universal and risk-based screening for autoimmune thyroid disease in pregnant women. The Journal of Clinical Endocrinology. 2012;97(5):1536-46.##78. Thung SF, Funai EF, Grobman WA. The cost-effectiveness of universal screening in pregnancy for subclinical hypothyroidism. American journal of obstetrics and gynecology. 2009;200(3):267. e1-. e7.##79. Candil SD, Barro JAB, Hernández JÁ, Palomo CC, Pérez-Alcántara F, Sánchez CP. Cost-effectiveness analysis of universal screening for thyroid disease in pregnant women in Spain. Endocrinología y Nutrición (English Edition). 2015;62(7):322-30.##80. Negro R, Formoso G, Mangieri T, Pezzarossa A, Dazzi D, Hassan H. Levothyroxine treatment in euthyroid pregnant women with autoimmune thyroid disease: effects on obstetrical complications. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. 2006;91(7):2587-91.##81. Azami M, Moslemirad M, YektaKooshali MH, Rahmati S, Soleymani A, Shamloo MBB, et al. Workplace violence against Iranian nurses: a systematic review and meta-analysis. Violence and victims. 2018;33(6):1148-75.##1. Stagnaro-Green A, Abalovich M, Alexander E, Azizi F, Mestman J, Negro R, et al. Guidelines of the American Thyroid Association for the diagnosis and management of thyroid disease during pregnancy and postpartum. Thyroid. 2011;21(10):1081-125.##2. Li Y, Shan Z, Teng W, Yu X, Li Y, Fan C, et al. Abnormalities of maternal thyroid function during pregnancy affect neuropsychological development of their children at 25–30 months. Clinical endocrinology. 2010;72(6):825-9.##3. LaFranchi SH, Haddow JE, Hollowell JG. Is thyroid inadequacy during gestation a risk factor for adverse pregnancy and developmental outcomes? Thyroid. 2005;15(1):60-71.##4. Männistö T, Mendola P, Reddy U, Laughon SK. Neonatal outcomes and birth weight in pregnancies complicated by maternal thyroid disease. American journal of epidemiology. 2013;178(5):731-40.##5. Vanderpump MP, Tunbridge W. The epidemiology of thyroid diseases. Werner and Ingbar's the thyroid: a fundamental and clinical text. 2005:398-406.##6. . !!! INVALID CITATION !!! {}.##7. Pop VJ, Brouwers EP, Vader HL, Vulsma T, Van Baar AL, De Vijlder JJ. Maternal hypothyroxinaemia during early pregnancy and subsequent child development: a 3‐year follow‐up study. Clinical endocrinology. 2003;59(3):282-8.##8. Maraka S, Ospina NMS, O'Keeffe DT, Espinosa De Ycaza AE, Gionfriddo MR, Erwin PJ, et al. Subclinical hypothyroidism in pregnancy: a systematic review and meta-analysis. Thyroid. 2016;26(4):580-90.##9. Azami M, Darvishi Z, Sayehmiri K. Systematic review and meta-analysis of the prevalence of anemia among pregnant Iranian women (2005-2015). Shiraz E-Medical Journal. 2016;17(4-5).##10. Van Raaij JA, Schonk C, Vermaat-Miedema S, Peek MM, Hautvast JA. Energy requirements of pregnancy in The Netherlands. The Lancet. 1987;330(8565):953-5.##11. Lazarus JH. Thyroid function in pregnancy. British medical bulletin. 2010;97(1):137-48.##12. Casey BM, Dashe JS, Wells CE, McIntire DD, Leveno KJ, Cunningham FG. Subclinical hyperthyroidism and pregnancy outcomes. Obstetrics & Gynecology. 2006;107(2):337-41.##13. Gharib H, Tuttle RM, Baskin HJ, Fish LH, Singer PA, McDermott MT. Subclinical thyroid dysfunction: a joint statement on management from the American Association of Clinical Endocrinologists, the American Thyroid Association, and the Endocrine Society. Thyroid. 2005;15(1):24-8.##14. Obstetricians ACo, Gynecologists. Practice Bulletin No. 148: Thyroid disease in pregnancy. Obstetrics and gynecology. 2015;125(4):996.##15. Nazarpour S, Tehrani FR, Simbar M, Tohidi M, AlaviMajd H, Azizi F. Comparison of universal screening with targeted high-risk case finding for diagnosis of thyroid disorders. European journal of endocrinology. 2016;174(1):77-83.##16. Ezzeddine D, Ezzeddine D, Hamadi C, Abbas HA, Nassar A, Abiad M, et al. Prevalence and correlation of hypothyroidism with pregnancy outcomes among lebanese women. Journal of the Endocrine Society. 2017;1(5):415-22.##17. Naghshineh E, Karkheiran B. Relative Frequency of Thyroid Disorders in Pregnant Women at a Maternity Clinic in Isfahan, Iran. Journal of Isfahan Medical School. 2012;30(208).##18. Mansourian A, Ahmadi A, Mansourian H, Saifi A, Marjani A, Veghari G, et al. Maternal thyroid stimulating hormone level during the first trimester of pregnancy at the South-East of the caspian sea in Iran. J Clin Diagn Res. 2010;4:2472-7.##19. Naderi T, Honarvar Z, Bahrampour A, YOUSEFZADEH G. The prevalence of hypothyroidism based on risk factors in pregnant women referred to Shahid Dadbin Clinic, Kerman, Iran. 2012.##20. Zahedani M, Azinfar A, Mahouri K, Solati M. The identification of related risk factors of thyroid disorder in an Iranian pregnant population. Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism. 2010;12(4).##21. Borzouei S, Goodarzi MT, Biglari M, Nazari F, Shivapour Z. The Prevalence of Thyroid Disorders in Pregnant Women of Hamadan. Avicenna Journal of Nursing and Midwifery Care. 2019;27(1):11-7.##22. Rahmatellahi M KS, Nouri M. The prevalence of hypothyroidism in pregnant women admitted to hospital Fatemiyeh (spring) in 2016-2017: Islamic Azad University of Shahrood; 2017.##23. Saki F, Dabbaghmanesh MH, Ghaemi SZ, Forouhari S, Omrani GR, Bakhshayeshkaram M. Thyroid function in pregnancy and its influences on maternal and fetal outcomes. International journal of endocrinology and metabolism. 2014;12(4).##24. Lotfalizadeh M, Ghomian N, Mohammad Nezhad M. Prevalence and Complications of Hypothyroidism in Pregnancy. The Iranian Journal of Obstetrics, Gynecology and Infertility. 2017;20(8):1-5.##25. Yassaee F, Farahani M, Abadi AR. Prevalence of subclinical hypothyroidism in pregnant women in Tehran-Iran. International journal of fertility & sterility. 2014;8(2):163.##26. Mehran L, Amouzegar A, Delshad H, Askari S, Hedayati M, Amirshekari G, et al. Trimester-specific reference ranges for thyroid hormones in Iranian pregnant women. Journal of thyroid research. 2013;2013.##27. Moradi S, Gohari MR, Aghili R, Kashanian M, Ebrahimi H. Thyroid function in pregnant women: iodine deficiency after iodine enrichment program. Gynecological Endocrinology. 2013;29(6):596-9.##28. Kianpour M, Aminorroaya A, Amini M, Feizi A, Aminorroaya Yamini S, Janghorbani M. Thyroid‐stimulating hormone (TSH) serum levels and risk of spontaneous abortion: A prospective population‐based cohort study. Clinical endocrinology. 2019.##29. Taghavi M, Saghafi N, Shirin S. Outcome of thyroid dysfunction in pregnancy in Mashhad, Iran. 2009.##30. Nazarpour S, Tehrani FR, Rahmati M, Minooee S, Simbar M, Noroozzadeh M, et al. Validation of Billewicz Scoring System for Detection of Overt Hypothyroidism During Pregnancy. International journal of endocrinology and metabolism. 2018;16(3).##31. Zangeneh M, Veisi F, Ebrahimi B. Prevalence of Thyroid Dysfunctions Pregnant Women Referring to Clinics in Kermanshah, 2011-12. Iranian Journal of Endocrinology and Metabolism. 2015;16(5):365-70.##32. Maleki N, Tavosi Z. Evaluation of thyroid dysfunction and autoimmunity in gestational diabetes mellitus and its relationship with postpartum thyroiditis. Diabetic Medicine. 2015;32(2):206-12.##33. Sarkhail P, Mehran L, Askari S, Tahmasebinejad Z, Tohidi M, Azizi F. Maternal thyroid function and autoimmunity in 3 trimesters of pregnancy and their offspring’s thyroid function. Hormone and Metabolic Research. 2016;48(01):20-6.##34. Mellati Ali Avesti SF, Amir Moghaddam Hamid Reza. Evaluation of serum TSH and FT4 levels in pregnant women to help diagnose thyroid disorders. Daneshvar Medicine Journal. 2003;11(48):53-8.##35. TAVAN H, MOHAMMADI I, CARSON KV, SAYEHMIRI K, SAYEHMIRI F. Prevalence of Epilepsy in Iran: A Meta-Analysis and Systematic Review. Iranian Journal of Child Neurology. 2014;8(4).##36. Sayehmiri K, Tavan H. Systematic review and Meta-analysis methods prevalence of peptic ulcer in IRAN. J Govaresh. 2015;20(4):250-8.##37. Stroup DF, Berlin JA, Morton SC, Olkin I, Williamson GD, Rennie D, et al. Meta-analysis of observational studies in epidemiology: a proposal for reporting. Jama. 2000;283(15):2008-12.##38. Moher D, Shamseer L, Clarke M, Ghersi D, Liberati A, Petticrew M, et al. Preferred reporting items for systematic review and meta-analysis protocols (PRISMA-P) 2015 statement. Systematic reviews. 2015;4(1):1.##39. Santos CMdC, Pimenta CAdM, Nobre MRC. The PICO strategy for the research question construction and evidence search. Revista latino-americana de enfermagem. 2007;15(3):508-11.##40. Luchini C, Stubbs B, Solmi M, Veronese N. Assessing the quality of studies in meta-analyses: advantages and limitations of the Newcastle Ottawa Scale. World J Meta-Anal. 2017;5(4):80-4.##41. Higgins JP, Green S. Cochrane handbook for systematic reviews of interventions: John Wiley & Sons; 2011.##42. Ades A, Lu G, Higgins J. The interpretation of random-effects meta-analysis in decision models. Medical Decision Making. 2005;25(6):646-54.##43. Begg CB, Mazumdar M. Operating characteristics of a rank correlation test for publication bias. Biometrics. 1994:1088-101.##44. Egger M, Smith GD, Schneider M, Minder C. Bias in meta-analysis detected by a simple, graphical test. Bmj. 1997;315(7109):629-34.##45. Wang W, Teng W, Shan Z, Wang S, Li J, Zhu L, et al. The prevalence of thyroid disorders during early pregnancy in China: the benefits of universal screening in the first trimester of pregnancy. European Journal of Endocrinology. 2011;164(2):263-8.##46. Zhang D, Cai K, Wang G, Xu S, Mao X, Zheng A, et al. Trimester-specific reference ranges for thyroid hormones in pregnant women. Medicine. 2019;98(4).##47. Diéguez M, Herrero A, Avello N, Suárez P, Delgado E, Menéndez E. Prevalence of thyroid dysfunction in women in early pregnancy: does it increase with maternal age? Clinical endocrinology. 2016;84(1):121-6.##48. Ajmani SN, Aggarwal D, Bhatia P, Sharma M, Sarabhai V, Paul M. Prevalence of overt and subclinical thyroid dysfunction among pregnant women and its effect on maternal and fetal outcome. The Journal of Obstetrics and Gynecology of India. 2014;64(2):105-10.##49. Moreno-Reyes R, Glinoer D, Van Oyen H, Vandevijvere S. High prevalence of thyroid disorders in pregnant women in a mildly iodine-deficient country: a population-based study. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. 2013;98(9):3694-701.##50. Reid SM, Middleton P, Cossich MC, Crowther CA, Bain E. Interventions for clinical and subclinical hypothyroidism pre‐pregnancy and during pregnancy. Cochrane database of systematic reviews. 2013(5).##51. Weiss RE, Dumitrescu A, Refetoff S. Approach to the patient with resistance to thyroid hormone and pregnancy. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. 2010;95(7):3094-102.##52. Abalovich M, Gutierrez S, Alcaraz G, Maccallini G, Garcia A, Levalle O. Overt and subclinical hypothyroidism complicating pregnancy. Thyroid. 2002;12(1):63-8.##53. Teng W, Shan Z, Patil-Sisodia K, Cooper DS. Hypothyroidism in pregnancy. The lancet Diabetes & endocrinology. 2013;1(3):228-37.##54. Chang DL, Leung AM, Braverman LE, Pearce EN. Thyroid testing during pregnancy at an academic Boston Area Medical Center. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. 2011;96(9):E1452-E6.##55. Blatt AJ, Nakamoto JM, Kaufman HW. National status of testing for hypothyroidism during pregnancy and postpartum. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. 2012;97(3):777-84.##56. Negro R, Schwartz A, Gismondi R, Tinelli A, Mangieri T, Stagnaro-Green A. Universal screening versus case finding for detection and treatment of thyroid hormonal dysfunction during pregnancy. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. 2010;95(4):1699-707.##57. Casey BM, Dashe JS, Wells CE, McIntire DD, Byrd W, Leveno KJ, et al. Subclinical hypothyroidism and pregnancy outcomes. Obstetrics & Gynecology. 2005;105(2):239-45.##58. Taylor PN, Lazarus JH. Hypothyroidism in Pregnancy. Endocrinology and Metabolism Clinics. 2019;48(3):547-56.##59. López-Muñoz E, Mateos-Sánchez L, Mejía-Terrazas GE, Bedwell-Cordero SE. Hypothyroidism and isolated hypothyroxinemia in pregnancy, from physiology to the clinic. Taiwanese Journal of Obstetrics and Gynecology. 2019;58(6):757-63.##60. Glinoer D. The regulation of thyroid function in pregnancy: pathways of endocrine adaptation from physiology to pathology. Endocrine reviews. 1997;18(3):404-33.##61. Nygaard B. Hyperthyroidism in pregnancy. BMJ clinical evidence. 2015;2015.##62. Stagnaro-Green A. Overt hyperthyroidism and hypothyroidism during pregnancy. Clinical obstetrics and gynecology. 2011;54(3):478-87.##63. Kobaly K, Mandel SJ. Hyperthyroidism and pregnancy. Endocrinology and Metabolism Clinics. 2019.##64. Rao M, Zeng Z, Zhou F, Wang H, Liu J, Wang R, et al. Effect of levothyroxine supplementation on pregnancy loss and preterm birth in women with subclinical hypothyroidism and thyroid autoimmunity: a systematic review and meta-analysis. Human Reproduction Update. 2019;25(3):344-61.##65. Rao M, Zeng Z, Zhao S, Tang L. Effect of levothyroxine supplementation on pregnancy outcomes in women with subclinical hypothyroidism and thyroid autoimmuneity undergoing in vitro fertilization/intracytoplasmic sperm injection: an updated meta-analysis of randomized controlled trials. Reproductive Biology and Endocrinology. 2018;16(1):92.##66. Velkeniers B, Van Meerhaeghe A, Poppe K, Unuane D, Tournaye H, Haentjens P. Levothyroxine treatment and pregnancy outcome in women with subclinical hypothyroidism undergoing assisted reproduction technologies: systematic review and meta-analysis of RCTs. Human reproduction update. 2013;19(3):251-8.##67. Alexander EK, Pearce EN, Brent GA, Brown RS, Chen H, Dosiou C, et al. 2017 Guidelines of the American Thyroid Association for the diagnosis and management of thyroid disease during pregnancy and the postpartum. Thyroid. 2017;27(3):315-89.##68. Vaidya B, Anthony S, Bilous M, Shields B, Drury J, Hutchison S, et al. Detection of thyroid dysfunction in early pregnancy: universal screening or targeted high-risk case finding? The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. 2007;92(1):203-7.##69. Lazarus J, Brown RS, Daumerie C, Hubalewska-Dydejczyk A, Negro R, Vaidya B. 2014 European thyroid association guidelines for the management of subclinical hypothyroidism in pregnancy and in children. European thyroid journal. 2014;3(2):76-94.##70. Vila L, Velasco I, González S, Morales F, Sánchez E, Lailla JM, et al. Detection of thyroid dysfunction in pregnant women: universal screening is justified. Endocrinología y Nutrición (English Edition). 2012;59(9):547-60.##71. De Groot L, Abalovich M, Alexander EK, Amino N, Barbour L, Cobin RH, et al. Management of thyroid dysfunction during pregnancy and postpartum: an Endocrine Society clinical practice guideline. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. 2012;97(8):2543-65.##72. Medeiros MFdS, Cerqueira TLdO, Silva Junior JC, Amaral MTR, Vaidya B, Poppe KG, et al. An international survey of screening and management of hypothyroidism during pregnancy in Latin America. Arquivos Brasileiros de Endocrinologia & Metabologia. 2014;58(9):906-11.##73. Vaidya B, Hubalewska-Dydejczyk A, Laurberg P, Negro R, Vermiglio F, Poppe K. Treatment and screening of hypothyroidism in pregnancy: results of a European survey. European journal of endocrinology. 2012;166(1):49-54.##74. Azizi F, Amouzegar A, Mehran L, Alamdari S, Subekti I, Vaidya B, et al. Screening and management of hypothyroidism in pregnancy: results of an Asian survey. Endocrine journal. 2014:EJ14-0083.##75. Srimatkandada P, Stagnaro-Green A, Pearce EN. Attitudes of ATA survey respondents toward screening and treatment of hypothyroidism in pregnancy. Thyroid. 2015;25(3):368-9.##76. Dosiou C, Sanders GD, Araki SS, Crapo LM. Screening pregnant women for autoimmune thyroid disease: a cost-effectiveness analysis. European Journal of Endocrinology. 2008;158(6):841-51.##77. Dosiou C, Barnes J, Schwartz A, Negro R, Crapo L, Stagnaro-Green A. Cost-effectiveness of universal and risk-based screening for autoimmune thyroid disease in pregnant women. The Journal of Clinical Endocrinology. 2012;97(5):1536-46.##78. Thung SF, Funai EF, Grobman WA. The cost-effectiveness of universal screening in pregnancy for subclinical hypothyroidism. American journal of obstetrics and gynecology. 2009;200(3):267. e1-. e7.##79. Candil SD, Barro JAB, Hernández JÁ, Palomo CC, Pérez-Alcántara F, Sánchez CP. Cost-effectiveness analysis of universal screening for thyroid disease in pregnant women in Spain. Endocrinología y Nutrición (English Edition). 2015;62(7):322-30.##80. Negro R, Formoso G, Mangieri T, Pezzarossa A, Dazzi D, Hassan H. Levothyroxine treatment in euthyroid pregnant women with autoimmune thyroid disease: effects on obstetrical complications. The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. 2006;91(7):2587-91.##81. Azami M, Moslemirad M, YektaKooshali MH, Rahmati S, Soleymani A, Shamloo MBB, et al. Workplace violence against Iranian nurses: a systematic review and meta-analysis. Violence and victims. 2018;33(6):1148-75. ##

Frequency of genes encoding proteins involved in iron absorption in clinical and saprophytic isolates of Klebsiella pneumonia from Ilam hospitals Ilam مقایسه فراوانی ژن های کد کننده پروتئین های دخیل در جذب آهن در ایزوله های بالینی و ساپروفیت کلبسیلا پنومونیه جدا شده از بیمارستانهای شهر ایلام 2 1   علیرغم اهمیت اپیدمیولوژیکی کلبسیلا پنومونیه ،مطالعات کمی بر روی اهمیت سیدروفورها در بیماریزایی این گونه انجام شده است.با توجه به اینکه سیستم جذب آهن پس از ساختار کپسول باکتری از مهمترین فاکتورهای ویرولانس در کلبسیلا پنومونیه به شمار میرود ،در این طرح در نظر است مقایسه ایی میان   فراوانی ژن های کد کننده پروتئین های  دخیل در جذب آهن و شیوع آنها در میان سویه های ساپروفیت و بالینی کلبسیلا پنومونیه در بیمارستانهای ایلام انجام گیرد و در صورت اثبات ارتباط هر یک از ژنهای جذب آهن با بیماریزایی در ایزوله های بالینی ،میتوان  تحقیقات در زمینه روشهای درمان این پاتوژن را بروی این مقوله متمرکز کرد. 2 Despite the epidemiological significance of Klebsiella pneumoniae, few studies have been performed on the importance of siderophores in the pathogenicity of this species. The frequency of genes encoding proteins involved in iron uptake and their prevalence among saprophytic and clinical strains of Klebsiella pneumoniae in Ilam hospitals should be investigated. In the field of treatment methods, this pathogen was focused on this category. 0 0 2018/10/62019/07/62019/05/52019/07/162019/07/142019/12/42020/04/142020/04/202020/04/252020/05/22020/05/232020/10/192021/10/312021/11/172020/01/52021/11/7 1400/8/16 2018/12/62019/07/82019/07/142019/07/202019/10/162020/02/82020/04/182020/05/92020/06/282020/07/72020/07/262020/08/312021/11/22021/12/12021/12/12021/12/1 1400/9/10 نورخدا صادقی فرد Nourkhoda Sadeghifard مرکز تحقیقات میکروب شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران sadeghifard@gmail.com طاهره الهاکی tahereh elhaki گروه میکروب شناسی ایران taherehelhaki@yahoo.com Klebsiella pneumoniae iron uptake system siderophore کلبسیلا پنومونیه ژن جذب آهن سیدروفور 1. Podschun R, Ullmann U. Klebsiella spp. as nosocomial pathogens: epidemiology, taxonomy,typing methods, and pathogenicity factors. Clinical microbiology reviews. 1998;11(4):589-603.##2. Tarkkanen A, Allen BL, Williams P, Kauppi M, Haahtela K, Siitonen A, et al. Fimbriation,##capsulation, and iron-scavenging systems of Klebsiella strains associated with human urinary tract infection. Infection and immunity. 1992;60(3):1187-92.##3. Yu VL, Hansen DS, Ko WC, Sagnimeni A, Klugman KP, von Gottberg A, et al. Virulence##Characteristics of Klebsiella and Clinical Manifestations of K. pneumoniae Bloodstream Infections.Emerging Infectious Diseases. 2007 Jul;13(7):986-93. PubMed PMID: 18214169. Pubmed Central PMCID:PMC3229087. eng.##4. Vila A, Cassata A, Pagella H, Amadio C, Yeh KM, Chang FY, et al. Appearance of Klebsiella Pneumoniae Liver Abscess Syndrome in Argentina: Case Report and Review of Molecular Mechanisms of Pathogenesis. The Open Microbiology Journal. 2011;5:107-13. PubMed PMID: 22145012. Pubmed Central PMCID: PMC93022. eng.##5. Nassif X, Sansonetti PJ. Correlation of the virulence of Klebsiella pneumoniae K1 and K2 with the presence of a plasmid encoding aerobactin. Infection and immunity. 1986;54(3):603-8.##6. Tu YC, Lu MC, Chiang MK, Huang SP, Peng HL, Chang HY, et al. Genetic Requirements for Klebsiella pneumoniae-Induced Liver Abscess in an Oral Infection Model▿. Infect Immun. 2009 Jul;77(7):2657-71. PubMed PMID: 19433545. eng.##7. Siu LK, Yeh K-M, Lin J-C, Fung C-P, Chang F-Y. < i> Klebsiella pneumoniae</i> liver abscess: a new invasive syndrome. The Lancet infectious diseases. 2012;12(11):881-7.##8. Hsieh P-F, Lin T-L, Lee C-Z, Tsai S-F, Wang J-T. Serum-induced iron-acquisition systems and TonB contribute to virulence in Klebsiella pneumoniae causing primary pyogenic liver abscess. Journal of Infectious Diseases. 2008;197(12):1717-27.##9. Lin C-T, Wu C-C, Chen Y-S, Lai Y-C, Chi C, Lin J-C, et al. Fur regulation of the capsular##polysaccharide biosynthesis and iron-acquisition systems in Klebsiella pneumoniae CG43. Microbiology.2011;157(2):419-29.##10. Koczura R, Kaznowski A. Occurrence of the< i> Yersinia</i> high-pathogenicity island and iron uptake systems in clinical isolates of< i> Klebsiella pneumoniae</i>. Microbial pathogenesis.2003;35(5):197-202.##11. Huang S-H, Wang C-K, Peng H-L, Wu C-C, Chen Y-T, Hong Y-M, et al. Role of the small RNA RyhB in the Fur regulon in mediating the capsular polysaccharide biosynthesis and iron acquisition systems in Klebsiella pneumoniae. BMC microbiology. 2012;12(1):148.##12. Ma L-C, Fang C-T, Lee C-Z, Shun C-T, Wang J-T. Genomic heterogeneity in Klebsiella pneumoniae strains is associated with primary pyogenic liver abscess and metastatic infection. Journal of Infectious Diseases. 2005;192(1):117-28.##13. Decré D, Verdet C, Emirian A, Le Gourrierec T, Petit J-C, Offenstadt G, et al. Emerging severe and fatal infections due to Klebsiella pneumoniae in two university hospitals in France. Journal of clinical microbiology. 2011;49(8):3012-4.##درتحقیقی که در سال 2003توسط Ryszard Koczura و همکارش بروی 34 نمونه از ایزوله های بالینی کلبسیلا پنومونیه در بررسی راههای جذب آهن انجام گرفت؛ارگانیسم از چندین مکانیسم شامل انتروباکتین( 100%)،آئروباکتین (50%) و (18%) ایزوله ها از یرسینیا باکتین استفاده میکردند. ##موتانت در ژنهای iucA ,iroB کاهش در ویرولانس ایزوله های مولد آبسه های کبدی کلبسیلا پنومونیه را نشان میداد. سویه های مولد آئروباکتین بیشتر در ایزوله های دستگاه ادراری ، خون و کانال سرویکس وجود داشتند.یرسینیا باکتین توسط جزایر پاتوژنیسیته انتقال پیدا میکند (10).## بر اساس تحقیق انجام شده توسط Sansonetti Philippe J. و همکارش برروی شیوع ویرولانس کلبسیلاپنومونیه با حضور پلاسمید کد کننده آئروباکتین ،تمام ایزوله های جدا شده انتروباکتین و تنها درصدی از آنها دارای ائروباکتین بودند.ژن کد کننده ائروباکتین و پروتئین گیرنده بر روی یک پلاسمید kb180 قرار دارد.ائروباکتین یک فاکتور ضروری در بیماریزایی این باکتری میباشد اما نقش انتروباکتین در بیماریزایی کلبسیلا پنومونیه چندان مشخص نیست(5). ##

Genetic Analysis of Multiple Drug-resistant Klebsiella pneumoniae Isolatesby Pulsed-field Gel Electrophoresis آنالیز ژنتیکی جدایه های کلبسیلا نمونیه با مقاومت چندگانه دارویی با روش پالس فیلد ژل الکتروفورزیس 2 1 بیمارستانی همچون ذات‌الریه، عفونت‌های دستگاه ادراری، سپتیسمی، مننژیت باکتریایی و عفونت مجاری صفراوی ایجاد می‌کند. کلبسیلا نمونیه به عنوان یک علت مهم ظهور عفونت‌های بیمارستانی، به ویژه در میان بیماران بخش نوزادان و مراقبت‌های ویژه با نرخ بالای مرگ ومیر در طول دو دهه گذشته شناخته شده ‌است. بروز عفونت‌های ناشی از گونه‌های کلبسیلای مقاوم به چند دارو افزایش یافته است. مقاومت به چند دارو در باکتری کلبسیلا نمونیه با مراقبت‌های بهداشتی، تنها با استفاده از کرباپنم‌ها، به عنوان آخرین خط دفاع آنتی‌بیوتیکی ممکن برای عفونت مرتبط است. متاسفانه از اوایل سال 2000 سویه‌های کلبسیلا نمونیه مقاوم به چند دارو (MDR) شروع به تولید کارباپنمازهای کد شده توسط پلاسمیدها کرد. که به‌سرعت در بیماران سرپایی و بیماران بستری در بیمارستان‌ها منتشر شد. برای تشخیص وقوع اپیدمی حاصل از سویه‌های مرتبط و غیر مرتبط و همچنین مقایسه نمونه‌ها در سطح زیرگونه، روش‌هایی وجود دارد، که مهمترین آن‌ها روش‌های اپیدمیولوژی تایپینگ است که ما را به این هدف نزدیک می‌کند. از جمله این روش‌ها،روش متکی بر برش آنزیمی و روش تایپ‌بندی بر اساس PCR و PFGE می‌باشد، که به کشف اپیدمیولوژی مولکولی کلبسیلا نمونیه و تسهیل‌ شناسیایی منبع و همچنین به عنوان سویه‌های جدا شده از شیوع برای درک بهتر اپیدمیولوژی سویه‌های MDR می‌باشد. PFGE اغلب به عنوان استاندارد طلایی از دیگر روش‌ها در نظر گرفته می‌شود، که این تکنیک برای تایپینگ و شناسایی بسیاری از ارگانیسم‌ها از جمله کلبسیلا نمونیه روش مرجع می‌باشد. هدف از این مطالعه بررسی الگوی حساسیت آنتی بیوتیکی و همچنینPFGE  به منظور مطالعه مولکولار اپیدمیولوژی سویه‌های کلبسیلا جدا شده از بیماران بالینی بیمارستانی می‌باشد. با توجه به اهمیت MDR در باکتری‌ها، نیاز به برنامه‌ریزی‌های جدید برای جلوگیری از گسترش آن‌ها مشهود است. سیاست غلط مصرف بی‌رویه‌ی آنتی‌بیوتیک‌ها، محدودیت منابع، نبود امکانات لازم در بیمارستان‌ها در ایجاد این شرایط تاثیر گذار بوده است، که اثر بخشی بسیاری از عوامل ضد میکروبی را محدود نموده است، در نتیجه انتخاب‌های درمانی به طور قابل توجهی کاهش یافته، که به همین خاطر پزشکان مستقیم به سراغ آنتی‌بیوتیک‌های قوی می‌روند، و قوی‎ترین آنتی‌بیوتیک را تجویز می‌کنند. لزوم مطالعات بیشتر‌ در این زمینه و همچنین کاهش مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها و تجویز آنتی‌بیوتیک‌ها به وسیله پزشکان با توجه به نتیجه تست حساسیت آنتی‌بیوتیکی ضروری است. در این مطالعه سعی شده است به بررسی آنالیز ژنتیکی جدایه‌های کلبسیلا نمونیه دارای مقاومت چندگانه دارویی و الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیکی و تعیین تایپ‌های آن‌ها پرداخته شود زیرا برای پیشگیری و کنترل عفونت‌ها و برای انتخاب درمان مناسب، بررسی آنالیز ژنتیکی و بررسی اپیدمیولوژیک این جدایه‌های مورد نیاز است. و دراین مطالعه با تشخیص ارتباط کلونال جدایه‌های کلبسیلا نمونیه و بررسی تنوع ژنتیکی آن‌ها می‌تواند در شناسایی منبع و کنترل عفونت‌های ناشی از کلبسیلا نمونیه  مفید و کاربردی باشد. 2 Hospitals such as pneumonia, urinary tract infections, septicemia, bacterial meningitis and biliary tract infections. Klebsiella is a major cause of nosocomial infections, especially among neonatal and intensive care unit patients with high mortality rates over the past two decades. The incidence of infections caused by multidrug-resistant Klebsiella species has increased. Multidrug resistance in Klebsiella specimens is associated with health care, using only carbapenems as the last possible line of antibiotic defense for infection. Unfortunately, since the early 2000s, Klebsiella strains of multidrug-resistant specimens (MDRs) have begun to produce carbapenemases encoded by plasmids. Which quickly spread to outpatients and hospitalized patients. There are methods for detecting the occurrence of an epidemic from related and unrelated strains as well as comparing specimens at the subspecies level, the most important of which is the epidemiological typing method that brings us closer to this goal. These methods rely on enzymatic cleavage and typing based on PCR and PFGE, which explore the molecular epidemiology of Klebsiella's sample and facilitate cognitive facilitation, as well as isolated strains to better understand the epidemiology of MDR strains. PFGE is often considered the gold standard of other methods, which is a reference method for typing and identifying many organisms, including Klebsiella. The aim of this study was to evaluate the pattern of antibiotic susceptibility as well as PFGE in order to study the molecular epidemiology of Klebsiella strains isolated from hospital clinical patients. Given the importance of MDR in bacteria, the need for new programs to prevent their spread is evident. The misguided policy of overuse of antibiotics, resource constraints, and lack of facilities in hospitals has contributed to these conditions, which have limited the effectiveness of many antimicrobial agents, resulting in significantly reduced treatment choices, which is why Doctors go straight to strong antibiotics, and prescribe the strongest antibiotics. The need for further studies in this field, as well as reducing the use of antibiotics and prescribing antibiotics by physicians is essential due to the results of antibiotic susceptibility testing. In this study, we tried to study the genetic analysis of Klebsiella isolates with multiple drug resistance and antibiotic resistance pattern and determine their types, because to prevent and control infections and to select appropriate treatment, genetic analysis and epidemiological study of these isolates are required. . In this study, by recognizing the clonal relationship of Klebsiella sample isolates and examining their genetic diversity, it can be useful and practical in identifying the source and controlling infections caused by Klebsiella sample. 0 0 2018/10/62019/07/62019/05/52019/07/162019/07/142019/12/42020/04/142020/04/202020/04/252020/05/22020/05/232020/10/192021/10/312021/11/172020/01/52021/11/72021/10/13 1400/7/21 2018/12/62019/07/82019/07/142019/07/202019/10/162020/02/82020/04/182020/05/92020/06/282020/07/72020/07/262020/08/312021/11/22021/12/12021/12/12021/12/12021/12/1 1400/9/10 نورخدا صادقی فرد Nourkhoda Sadeghifard مرکز تحقیقات میکروب شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران sadeghifard@gmail.com ماریا تیمورپور maria teimourpour گروه میکروب شناسی ایران mt.teimourpour@gmail.com Genetic Analysis - Multiple Drug-resistant - Klebsiella pneumoniae - Pulsed-field- Gel Electrophoresis آنالیز ژنتیکی - کلبسیلا نمونیه - مقاومت چندگانه دارویی - روش پالس فیلد ژل الکتروفورزیس 17- فهرست منابعی که در بررسی متون استفاده شده( بترتیب ورود در متن درج گردد):##1. Zhao F, Bai J, Wu J, Liu J, Zhou M, Xia S, et al. Sequencing and genetic variation of multidrug resistance plasmids in Klebsiella pneumoniae. Plos one. 2010;5(4):e10141.##2. Du J, Li P, Liu H, Lü D, Liang H, Dou Y. Phenotypic and molecular characterization of multidrug resistant Klebsiella pneumoniae isolated from a university teaching hospital, China. PloS one. 2014;9(4):e95181.##3. Gupta A, Ampofo K, Rubenstein D, Saiman L. Extended spectrum β lactamase-producing Klebsiella pneumoniae infections: a review of the literature. Journal of perinatology. 2003;23(6):439-43.##4. Al-Marzooq F, Yusof MYM, Tay ST. Molecular analysis of antibiotic resistance determinants and plasmids in Malaysian isolates of multidrug resistant Klebsiella pneumoniae. PloS one. 2015;10(7):e0133654.##5. Fodah RA, Scott JB, Tam H-H, Yan P, Pfeffer TL, Bundschuh R, et al. Correlation of Klebsiella pneumoniae comparative genetic analyses with virulence profiles in a murine respiratory disease model. PloS one. 2014;9(9):e107394.##6. Vuotto C, Longo F, Balice MP, Donelli G, Varaldo PE. Antibiotic resistance related to biofilm formation in Klebsiella pneumoniae. Pathogens. 2014;3(3):743-58.##7. Magiorakos AP, Srinivasan A, Carey R, Carmeli Y, Falagas M, Giske C, et al. Multidrug‐resistant, extensively drug‐resistant and pandrug‐resistant bacteria: an international expert proposal for interim standard definitions for acquired resistance. Clinical Microbiology and Infection. 2012;18(3):268-81.##8. Nasonova E. [Pulsed field gel electrophoresis: theory, instruments and applications]. Tsitologiia. 2007;50(11):927-35.##9. Mohajeri P, Farahani A, Feizabadi MM, Ketabi H, Abiri R, Najafi F. Antimicrobial susceptibility profiling and genomic diversity of Acinetobacter baumannii isolates: A study in western Iran. Iranian journal of microbiology. 2013;5(3):195-202.##10. BASIM E, BASIM H. Pulsed-field gel electrophoresis (PFGE) technique and its use in molecular biology. Turkish Journal of Biology. 2001;25(4):405-18.##11. Wroblewska M, Dijkshoorn L, Marchel H, Van den Barselaar M, Swoboda-Kopec E, Van Den Broek P, et al. Outbreak of nosocomial meningitis caused by Acinetobacter baumannii in neurosurgical patients. Journal of Hospital Infection. 2004;57(4):300-7.##12. Han H, Zhou H, Li H, Gao Y, Lu Z, Hu K, et al. Optimization of pulse-field gel electrophoresis for subtyping of Klebsiella pneumoniae. International journal of environmental research and public health. 2013;10(7):2720-31.##13. Askarian Nameghi S. Genotyping Escherichia coli isolates by Pulsed-Field Gel Electrophoresis. 2007.##14. Chauhan K, Pandey A, Asthana AK, Madan M. Evaluation of phenotypic tests for detection of Klebsiella pneumoniae carbapenemase and metallo-beta-lactamase in clinical isolates of Escherichia coli and Klebsiella species. Indian Journal of Pathology and Microbiology. 2015;58(1):31.##15. Mushi MF, Mshana SE, Imirzalioglu C, Bwanga F. Carbapenemase genes among multidrug resistant gram negative clinical isolates from a tertiary hospital in Mwanza, Tanzania. BioMed research international. 2014;2014.##16. Jamal W, Rotimi VO, Albert MJ, Khodakhast F, Nordmann P, Poirel L. High prevalence of VIM-4 and NDM-1 metallo-β-lactamase among carbapenem-resistant Enterobacteriaceae. Journal of medical microbiology. 2013;62(8):1239-44.##17. Marie MA, John J, Krishnappa LG, Gopalkrishnan S. Molecular characterization of the β‐lactamases in Escherichia coli and Klebsiella pneumoniae from a tertiary care hospital in Riyadh, Saudi Arabia. Microbiology and immunology. 2013;57(12):805-10.##18. Moayednia R, Shokri D, Mobasherizadeh S, Baradaran A, Fatemi SM, Merrikhi A. Frequency assessment of β-lactamase enzymes in Escherichia coli and Klebsiella isolates in patients with urinary tract infection. Journal of research in medical sciences: the official journal of Isfahan University of Medical Sciences. 2014;19(Suppl 1):S41.##19. Wadekar MD, Anuradha K, Venkatesha D. Phenotypic detection of ESBL and MBL in clinical isolates of Enterobacteriaceae. Int J Current Res Acad Rev. 2013;1(3):89-5.##20. Chouchani C, Marrakchi R, Ferchichi L, El Salabi A, Walsh TR. VIM and IMP metallo‐β‐lactamases and other extended‐spectrum β‐lactamases in Escherichia coli and Klebsiella pneumoniae from environmental samples in a Tunisian hospital. Apmis. 2011;119(10):725-32.##21. El Bouamri M, Arsalane L, El Kamouni Y, Zouhair S. Antimicrobial susceptibility of urinary Klebsiella pneumoniae and the emergence of carbapenem-resistant strains: A retrospective study from a university hospital in Morocco, North Africa. African Journal of Urology. 2015;21(1):36-40.##22. Fazeli H, Dolatabadi RK, Taraghian A, Isfahani BN, Moghim S. Genetic Characterization of blaSHV/VEB/PER Genes in ESBL-producing MDR Klebsiella Pneumonia Strains Isolated from Patients in Isfahan, Iran. European Online Journal of Natural and Social Sciences. 2015;4(1):191.##23. Akortha E, Filgona J. Transfer of gentamicin resistance genes among enterobacteriaceae isolated from the outpatients with urinary tract infections attending 3 hospitals in Mubi, Adamawa State. Sci Res Essay. 2009;4(8):745-52.##24. Giakkoupi P, Xanthaki A, Kanelopoulou M, Vlahaki A, Miriagou V, Kontou S, et al. VIM-1 metallo-β-lactamase-producing Klebsiella pneumoniae strains in Greek hospitals. Journal of Clinical Microbiology. 2003;41(8):3893-6.##25. Sahu M, Sanjith S, Bhalekar P, Keny D. Waging war against extended spectrum Beta lactamase and metallobetalactamase producing pathogens-novel adjuvant antimicrobial agent cse1034-an extended hope. Journal of clinical and diagnostic research: JCDR. 2014;8(6):DC20.##26. Kassis-Chikhani N, Decré D, Gautier V, Burghoffer B, Saliba F, Mathieu D, et al. First outbreak of multidrug-resistant Klebsiella pneumoniae carrying blaVIM-1 and blaSHV-5 in a French university hospital. Journal of Antimicrobial Chemotherapy. 2006;57(1):142-5.##فاضلی و همکاران در سال 2014 در اصفهان ایران این مطالعه را انجام دادند که در مجموع 120 نمونه (84درصد)به‌عنوان MDR شناسایی کردند. بیشترین میزان مقاومت برای پیپراسیلین (80درصد)، سفتازیدیم(76درصد)، سفوتاکسیم(73درصد) ثبت شد و کمترین میزان برای ارتاپنم(3/47درصد)، مروپنم (8/50درصد) و ایمی‌پنم (7/58درصد) بود. تشخیص‌ جدایه‌های کلبسیلا نمونیه مولد ESBL(71درصد) بوده است. مطالعه در حال حاضر نشان می‌دهد یک افزایش در شیوع تولید کننده ESBL در ایران وجود دارد. آن‌ها باید از طریق اجرای شناسایی به موقع وروش‌های جداسازی دقیق که به منظور کاهش عوارض جانبی و میزان مرگ و میر در بیماران کمک خواهد کرد(22).##Akortha و همکاران در سال 2009 در نیجریه 300 نمونه از سه بیمارستان جمع‌آوری کردند، مقاومت آنتی‌بیوتیک بدست آمده نشان داد مقاومت بالایی در برابر آمپی‌سیلین5/37 درصد و سیپروفلوکساسین4/36 درصد کوآموکسی‌کلاو 3/21 درصد داشتند. و آنتی‌بیوتیک‌های استرپتومایسین، نالیدیکسیک‌اسید، سفالکسین و جنتامایسین رشد باکتری‌ها را بسیار مهار کردند. این مطالعه نشان می دهد که مقاومت آنتی بیوتیکی در حال افزایش است و این مطابق با یافته های قبلی می باشد(23).##Gikkoupi و همکاران در سال 2002 در یونان بر روی17 کلبسیلا نمونیه جدا شده از نمونه‌های بالینی بیمارستان در آتن که ژن متالوبتالاکتاماز blaVIM را حمل می‌کردندمطالعه‌ای انجام دادند. همه نمونه‌ها نتایج مثبتی توسط دیسک ترکیبی EDTA-ایمی‌پنم و Etest نشان دادند. جدایه‌ها بوسیله PFGE به چهار نوع اصلی طبقه‌بندی شدند. ژن blaVIMدر منطقه متغییر از اینتگرون کلاس یک قرار داشت، که این اینتگرون ژن‌های aac6 ,dhfr1 ,aadA را نیز حمل می‌کرد. این ساختار بوسیله پلاسمید قابل انتقال حمل می‌شود(24). ##

Genetic Analysis of Multiple Drug-resistant Escherichia coli Isolates by Pulsed-field Gel Electrophoresis آنالیز ژنتیکی جدایه های اشریشیا کلی با مقاومت چندگانه دارویی با روش پالس فیلد ژل الکتروفورزیس 2 1 انتروباکتریاسه به ویژه اشریشیا کلی شایع ترین علت ایجاد عفونت های بیمارستانی و اکتسابی از جامعه هستند. پیدایش و انتشار سویه های اشریشیاکلی دارای مقاومت چندگانه دارویی باعث پیچیده تر شدن درمان برای چندین عفونت شدید است. در این مطالعه برای آنالیز ژنتیکی سویه های اشریشیا کلی با مقاومت چندگانه دارویی از روش پالس فیلد ژل الکتروفورزیس PFGE)) استفاده می شود. پالس فیلد ژل الکتروفورزیسPFGE)) یکی از مفید ترین تحولات در اپیدمیولوژی مولکولی برای چند دهه گذشته و در حال حاضر به عنوان استاندارد طلایی برای تایپینگ مولکولی میکروارگانیسم ها در نظر گرفته می شود. در این مطالعه سعی شده است به بررسی آنالیز ژنتیکی جدایه های اشریشیا کلی دارای مقاومت چندگانه دارویی و الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی و تعیین تایپ های آن پرداخته شود زیرا برای پیشگیری و کنترل عفونت ها و برای انتخاب درمان مناسب، بررسی آنالیز ژنتیکی و بررسی اپیدمیولوژیک منطقه ای جدایه های دارای مقاومت به داروها مورد نیاز است.انتروباکتریاسه به ویژه اشریشیا کلی شایع ترین علت ایجاد عفونت های بیمارستانی و اکتسابی از جامعه هستند. پیدایش و انتشار سویه های اشریشیاکلی دارای مقاومت چندگانه دارویی باعث پیچیده تر شدن درمان برای چندین عفونت شدید است.   2 Enterobacteriaceae, especially Escherichia coli, are the most common cause of nosocomial and community-acquired infections. The emergence and spread of Escherichia coli strains with multiple drug resistance complicates treatment for multiple severe infections. In this study, pulse field gel electrophoresis (PFGE) method is used for genetic analysis of Escherichia coli strains with multiple drug resistance. Pulse field gel electrophoresis (PFGE) is one of the most useful developments in molecular epidemiology for the past few decades and is now considered the gold standard for molecular typing of microorganisms. In this study, we have tried to study the genetic analysis of Escherichia coli isolates with multiple drug resistance and the pattern of antibiotic resistance and determine its types, because to prevent and control infections and to select appropriate treatment, genetic analysis and epidemiological study of the region Isolates with drug resistance are required. 0 0 2018/10/62019/07/62019/05/52019/07/162019/07/142019/12/42020/04/142020/04/202020/04/252020/05/22020/05/232020/10/192021/10/312021/11/172020/01/52021/11/72021/10/132021/10/4 1400/7/12 2018/12/62019/07/82019/07/142019/07/202019/10/162020/02/82020/04/182020/05/92020/06/282020/07/72020/07/262020/08/312021/11/22021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/1 1400/9/10 نورخدا صادقی فرد Nourkhoda Sadeghifard مرکز تحقیقات میکروب شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران sadeghifard@gmail.com معصومه حاتمی لک masoumeh Hatamilak گروه میکروب شناسی پزشکی ایران m.hatami6767@gmail.com Escherichia coli Pulsed-field Gel Electrophoresis اشریشیا کلی پالس فیلد ژل الکتروفورزیس 1. Zhang X, Lou D, Xu Y, Shang Y, Li D, Huang X, et al. First identification of coexistence of blaNDM-1 and blaCMY-42 among Escherichia coli ST167 clinical isolates. BMC microbiology. 2013;13(1):282. ##2. Poolman JT, Wacker M. Extra-intestinal Pathogenic Escherichia coli (ExPEC), a common human pathogen: challenges for vaccine development and progress in the field. Journal of Infectious Diseases. 2015:jiv429.##. Sikarwar AS, Gopal DJ. A Review on Antibiotic Drug Resistance in Escherichia Coli.3##4.Jakobsen L, Sandvang D, Jensen VF, Seyfarth AM, Frimodt-Møller N, Hammerum AM. Gentamicin susceptibility in Escherichia coli related to the genetic background: problems with breakpoints. Clinical microbiology and infection. 2007;13(8):830-2.##5.Ito CAS, Gales AC, Tognim MCB, Munerato P, DallaCosta LM. Quinolone-resistant Escherichia coli. Brazilian Journal of Infectious Diseases. 2008;12(1):5-9.## 6.Wang A, Yang Y, Lu Q, Wang Y, Chen Y, Deng L, et al. Presence of qnr gene in Escherichia coli and Klebsiella pneumoniae resistant to ciprofloxacinisolated from pediatric patients in China. BMC infectious diseases. 2008;8(1):68.##7.Oteo J, Navarro C, Cercenado E, Delgado-Iribarren A, Wilhelmi I, Orden B, et al. Spread of Escherichia coli strains with high-level cefotaxime and ceftazidime resistancebetween the community, long-term care facilities, and hospital institutions. Journal of clinical microbiology. 2006;44(7):2359-66.##8.Kuppuswamy A, Das N, Bhattacharyya E, Arjunan S. MOLECULAR CHARACTERIZATION OF MULTIDRUG RESISTANT ESCHERICHIA COLI ISOLATED FROM URINARY TRACT INFECTIONS. Asian Journal of Pharmaceutical and Clinical Research. 2014;7(2).##9.da Costa PM, Loureiro L, Matos AJ. Transfer of multidrug-resistant bacteria between intermingled ecological niches: the interface between humans, animals and the environment. International journal of environmental research and public health. 2013;10(1):278-94.##10.Allocati N, Masulli M, Alexeyev MF, Di Ilio C. Escherichia coli in Europe: An overview International journal of environmental research andpublic health. 2013;10(12):6235-54.##11.Warner JE, Onderdonk AB. Method for optimizing pulsed-field gel electrophoresis banding pattern data. The Journal of molecular diagnostics. 2003;5(1):21-7.##12.Miller JM. Whole-genome mapping: a new paradigm in strain-typing technology. Journal of clinical microbiology. 2013;51(4):1066-70.##13. Basim E, Basim H. Pulsed-field gel electrophoresis (PFGE) technique and its use in molecular biology. Turk J Biol. 2001;25:405-18.##14. Askarian Nameghi S. Genotyping Escherichia coli isolates by Pulsed-Field Gel Electrophoresis.2007.##15. Anvarinejad M, Farshad S, Alborzi A, Ranjbar R, Giammanco GM, Japoni A. Integron and genotype patterns of quinolones-resistant uropathogenic Escherichia coli. African J Microbiol Res. 2011;Vol. 5(22), pp. 3765-3770.##16. Madani SH, Khazaee S, Kanani M, Shahi M. Antibiotic resistance pattern of E. coli isolated from urine culture in Imam Reza Hospital Kermanshah-2006. Journal of Kermanshah University of Medical Sciences (J Kermanshah Univ Med Sci). 2008;12(3).##17.Jarsiah P, Alizadeh A, Mehdizadeh E, Ataee R, Khanalipour N. EVALUATION OF ANTIBIOTIC RESISTANCE MODEL OF ESCHERICHIA COLI IN URINE CULTURE SAMPLES AT KIAN HOSPITAL LAB IN TEHRAN, 2011-2012. 2014.##18. Hamid-Farahani R, Tajik A, Noorifard M, Keshavarz A, Taghipour N, Hossieni-Shokouh J Antibiotic resistance pattern of E. coli isolated from urine culture in 660 Army clinical laboratory center in Tehran 2008. Ann Mil Health Sci Res. 2012;10(1):45-9.##19. Farazi AA, Rasi H, Sharah AK, Salimi M . Frequency and Susceptibility Pattern of Urinary Bacterial Pathogens in Patients Referred to Imam Reza Specialized Polyclinic in Arak, 2012-2013, Iran. Qom Unive rsity of Medical Sciences Journal. 2015;9(6):37-45.##20. Molaabaszadeh H, Hajisheikhzadeh B, Mollazadeh M, Eslami K, Mohammadzadeh Gheshlaghi N. Study ofsensibility and antimicrobial resistance in Escherichia coli isolated from urinary tract infection in Tabriz city. Journal of Fasa University of Medical Sciences. 2013;3(2):149-54.##21. Olorunmola FO, Kolawole DO, Lamikanra A. Antibiotic Resistance and Virulence Properties in Escherichia col i Strains from Cases of Urinary Tract Infections. African journal of infectious diseases. 2013;7(1):1-7.##22. Chigor VN, Umoh VJ, Smith SI, Igbinosa EO, Okoh AI. Multidrug resistance and plasmid patterns of Escherichiacoli O157 and other E. coli isolated from diarrhoeal stools and surface waters from some selected sources in Zaria, Nigeria. International journal of environmental research and public health. 2010;7(10):3831-41.##23. Kibret M, Abera B. Antimicrobial susceptibility patterns of E. coli from clinical sources in northeast Ethiopia. African health sciences. 2011;11(3):40-5.##24. Ibrahim M, Bilal N, Hamid M. Increased multi-drug resistant Escherichia coli from hospitals in Khartoum state, Sudan. African health sciences. 2013;12(3):368-75.##25.Kõljalg S, Truusalu K, Stsepetova J, Pai K, Vainumäe I, Sepp E, et al. The Escherichia coli phylogenetic group B2 with integrons prevails in childhood recurrent urinary tract infections. Apmis. 2014;122(5):452-8.##. Lina TT, 26.Khajanchi BK, Azmi IJ, Islam MA, Mahmood B, Akter M, et al. Phenotypic and Molecular Characterization of Extended-Spectrum Beta-Lactamase-Producing Escherichia coli in Bangladesh. 2014.##27. Kariuki S, Revathi G, Corkill J, Kiiru J, Mwituria J, Mirza N et al. Escherichia coli fromcommunity-acquired urinary tract infections resistant to fluoroquinolones and extended-spectrum beta-lactams. The Journal of Infection in Developing Countries. 2007;1(03):257-62.##28. SHARIFI A, KHORAMROOZ S, KHOSRAVANI S, YAZDANPANAH M, GHARIBPOUR F, MALEKHOSEINI A, et al. ANTIMICROBIAL RESISTANCE PATTERN OF ESCHERICHIA COLI ISOLATED FROM PATIENTS WITH URINARY TRACT INFECTION (UTI) IN YASUJ CITY DURING 1391-1392. 2014## ##

the study of frequency of neisseria meningitides and moraxella catarrhalis in the oropharynx of children under 6 years in ilam in 2015-2014 مطالعه ی فراوانی نایسریا مننژیتیدیس و موراکسلا کاتارالیس در اوروفارنکس کودکان زیر6 سال در شهرایلام طی سال های 1394-1393 2 1 مخاط تنفسی انسان به وسیله ی آرایش وسیعی از گونه های باکتریایی در طول زندگی کلونیزه می گردد. میکروارگانیسم های ساکن، شامل: کومنسال ها و همچنین گونه های بالقوه ویرولانت باکتریایی هستند که با میزبان خود سازش یافته اند. اعضای فلورای نرمال تنفسی طیفی از روابط پیچیده ی همکاری را برای میانکنش های دوطرفه بروز می دهند، این فلورای نرمال در کنترل تمامیت اپیتلیوم تنفسی و پدیده های ایمونولوژیک، نقش مهمی دارد. ضمناّ این باکتری های ساکن، تنوع آنتی ژنیک قابل توجهی نشان می دهند که تضمین کننده ی بقاء این گونه ها از میان تغییر وتبدیل های پی در پی سویه های کلونیزه کننده است. به طور کلی آرایش این ارگانیسم های حمل شده در مجرای تنفسی فوقانی، می تواند به طور عمیقی تحت تاثیر قرار گرفتن در معرض آنتی بیوتیک ها و واکسن های کونژوگه ی پنوموکوکی قرار گیرد.این اختلال در تعادل میکروبیوم نازوفارنژیال می تواند آغازگر عفونت های بدون علامت با پاتوژن های عامل عفونت حاد گوش میانی (استرپتوکوکوس پنومونیه، هموفیلوس انفلوانزا و موراکسلا کاتارالیس) باشد. میکروبیوتای نازوفارنژیال کودکان، طی عفونت حاد گوش میانی و بعد از قرار گرفتن در معرض مواد ضد میکروبی و واکسن های کونژوگه ی پنوموکوکی متحمل تغییراتی می شود که اغلب موجب کاهش شیوع خانواده های باکتریایی کومنسال می گردد. موراکسلا کاتارالیس از عوامل مهم عفونت حاد گوش میانی و از علل تشدید بیماری های تنفسی است. این پاتوژن مخاطی سخت گیر انسانی، نیاز مطلق به آهن برای رشد و بیماری زایی دارد، که علاوه بر استفاده از ترانسفرین و لاکتوفرین میزبان، می تواند از هموگلوبین او نیز به عنوان تنها منبع آهن برای رشد استفاده کند. نایسریا مننژیتیدیس نیز یکی از پاتوژن های بالقوه ای است که می تواند به صورت بدون علامت در مجرای تنفسی فوقانی کودکان کلونیزه شود، رسپتورهای ترانسفرین در همه ی جدایه های کلینیکی نایسریا وجود دارد و یک منبع مهم آهن در طول مرحله ی مهاجم عفونت مننگوکوکی است، بخصوص این که تنظیم فاکتور های ویرولانس از طریق آهن، تصدیق کننده ی اهمیت فراوان آن برای نایسریا مننژیتیدیس است. این دو پاتوژن تنفسی به منظور بقا و پایداری خود در میزبان انسانی، تعداد کثیری از فاکتورهای ویرولانس بهبود دهنده ی رشد و تقسیم، فرار از ایمنی و بیماری زایی را از خود بروز می دهند. افزایش درک جمعیت های میکروبی مجرای تنفسی فوقانی منجر به طرح راهکار های جدید (مانند پروبیوتیک ها) برای ممانعت از عفونت های گوش میانی است. با توجه به اهمیت فراوان کلونیزاسیون بدون علامت پاتوژن های تنفسی در کودکان و خطرانتشار بیماری در جامعه، ضرورت بررسی فراوانی حاملین نایسریا مننژیتیدیس و موراکسلا کاتارالیس و همچنین ژن های کسب آهن و ژن های کد کننده ی فاکتورهای ویرولانس موثر در تشدید بیماریزایی و بقای این دو باکتری درسیستم تنفسی فوقانی، در کودکان زیر6 سال شهر ایلام کاملا حس می شود.  2 A close correlation existed between asymptomatic oropharyngeal colonization of bacterial pathogens and a range of pediatric respiratory disease, also, if this pathogens contain the iron and virulence genes, person to person transmission and subsequent disease of this asymptomatic colonization, Known as a potential risk in children. Thus, in this study we evaluated the frequency of asymptomatic carriers of Neisseria meningitides and Moraxella catarrhalis in healthy childrenIn this study we assess the frequency of Neisseria meningitides and Moraxella catarrhalis in oropharynx of 123 children from 2 to 6 years old in kindergartens of Ilam province, iran, by specific methods including culture and phenotypic diagnosis as well as PCR and Real-time PCR; also iron and virulence genes was evaluated in this bacteria using the PCR method. Finally, statistical analysis was performed to evaluate the colonization of both bacteria in children and the relationship between variables that affecting the frequency of these bacteria.The majority of obtainedbacteria isolated in this study were positive for the presence of virulence and iron genes, given that the presence of these genes for survival of these bacteria in the body is essential; children, who are carriers of these bacteria, were more at risk to develop respiratory diseases by pathogenic bacteria. Finally, due to the study of the relationship between variables and the prevalence of these bacteria appears that most children, who have asymptomatic carriage with Neisseria meningitidis, were present in large families with low economic status, which reflects the importance of the environment and socio-economic level of families in the development of these potentially pathogenic bacteria in the oropharynx of children. So, when these children are placed in high-density locations such as daycare centers, than other children, are more susceptible to asymptomatic colonization of respiratory pathogens and then in the long term may be at risk for respiratory disease.   0 0 2018/10/62019/07/62019/05/52019/07/162019/07/142019/12/42020/04/142020/04/202020/04/252020/05/22020/05/232020/10/192021/10/312021/11/172020/01/52021/11/72021/10/132021/10/42021/10/3 1400/7/11 2018/12/62019/07/82019/07/142019/07/202019/10/162020/02/82020/04/182020/05/92020/06/282020/07/72020/07/262020/08/312021/11/22021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/1 1400/9/10 نورخدا صادقی فرد Nourkhoda Sadeghifard مرکز تحقیقات میکروب شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران sadeghifard@gmail.com زیبا میرناصری Ziba Mirnaseri گروه میکروب شناسی ایران z.mmm2233@gmail.com Neisseria meningitides Moraxella catarrhalis Nasopharyngeal colonization میکروبیوم نازوفارنژیال موراکسلا کاتارالیس عفونت حاد گوش میانی نایسریا مننژیتیدیس کلونیزاسیون بدون علامت 1. Gao Z, Kang Y, Yu J, Ren L. Human pharyngeal microbiome may play a protective role in respiratory tract infections. Genomics, proteomics & bioinformatics. 2014;12(3):144-50.##2. Bogaert D, Keijser B, Huse S, Rossen J, Veenhoven R, Van Gils E, et al. Variability and diversity of nasopharyngeal microbiota in children: A metagenomic analysis. PloS one. 2011;6(2):e17035.##3. Weiss-Salz I, Yagupsky P. Asymptomatic Carriage of Respiratory Pathogens:“The Wolf shall Dwell with the Lamb… and a Little Child shall Lead them”(Isaiah 11: 6). Open Infectious Diseases Journal. 2010;4:11-5.##4. Furano K, Luke NR, Howlett AJ, Campagnari AA. Identification of a conserved Moraxella catarrhalis haemoglobin-utilization protein, MhuA. Microbiology. 2005;151(4):1151-8.##5. Salami O, Marsland BJ. Has the airway microbiome been overlooked in respiratory disease? Genome medicine. 2015;7(1):1.##6. Koppen IJ, Bosch AA, Sanders EA, van Houten MA, Bogaert D. The respiratory microbiota during health and disease: a paediatric perspective. pneumonia: A Peer Reviewed Open Access Journal. 2015;6:90-100.##7. Chalermwatanachai T, Velásquez LC, Bachert C. The microbiome of the upper airways: focus on chronic rhinosinusitis. World Allergy Organization Journal. 2015;8(1):1.##8. Verhaegh SJ, Snippe ML, Levy F, Verbrugh HA, Jaddoe VW, Hofman A, et al. Colonization of healthy children by Moraxella catarrhalis is characterized by genotype heterogeneity, virulence gene diversity and co-colonization with Haemophilus influenzae. Microbiology. 2011;157(1):78-169.##9. García-Rodríguez JÁ, Martinez MF. Dynamics of nasopharyngeal colonization by potential respiratory pathogens. Journal of Antimicrobial Chemotherapy. 2002;50(suppl 3):59-74.##10. Pettigrew MM, Laufer AS, Gent JF, Kong Y, Fennie KP, Metlay JP. Upper respiratory tract microbial communities, acute otitis media pathogens, and antibiotic use in healthy and sick children. Applied and environmental microbiology. 2012;78(17):6262-70.##11. Xu Q, Almudervar A, Casey JR, Pichichero ME. Nasopharyngeal bacterial interactions in children. Emerg Infect Dis. 2012;18(11):1738-45.##12. Yang M, Johnson A, Murphy TF. Characterization and evaluation of the Moraxella catarrhalis oligopeptide permease A as a mucosal vaccine antigen. Infection and immunity. 2011;79(2):846-57.##13. Luke NR, Jurcisek JA, Bakaletz LO, Campagnari AA. Contribution of Moraxella catarrhalis type IV pili to nasopharyngeal colonization and biofilm formation. Infection and immunity. 2007;75(12):5559-64.##14. Bernhard S, Spaniol V, Aebi C. Molecular pathogenesis of infections caused by Moraxella catarrhalis in children. Swiss Med Wkly. 2012;142:w13694.##15. de Vries SP, Bootsma HJ, Hays JP, Hermans PW. Molecular aspects of Moraxella catarrhalis pathogenesis. Microbiology and molecular biology reviews. 386-409(3)73.2009 .##16. Spaniol V, Troller R, Schaller A, Aebi C. Physiologic cold shock of Moraxella catarrhalis affects the expression of genes involved in the iron acquisition, serum resistance and immune evasion. BMC microbiology. 2011;11(1):1.##17. Basta NE, Stuart JM, Nascimento MC, Manigart O, Trotter C, Hassan-King M, et al. Methods for identifying Neisseria meningitidis carriers: a multi-center study in the African meningitis belt. PloS one. 2013;8(10):e78336.##18. Verheul A, Snippe H, Poolman J. Meningococcal lipopolysaccharides: virulence factor and potential vaccine component. Microbiological reviews. 1993;57(1):34-49.##19. Caugant DA, Maiden MC. Meningococcal carriage and disease—population biology and evolution. Vaccine. 2009;27:B64-B70.##20. Fahimzad A, Karimi B, Malekan MA, Shamshiri AR, Mohkam M, Sharifian M, et al. Prevalence of variant bacteria in oropharyngeal colonization of Iranian children. Archives of Clinical Infectious Diseases. 2008;3(1).##1. Gao Z, Kang Y, Yu J, Ren L. Human pharyngeal microbiome may play a protective role in respiratory tract infections. Genomics, proteomics & bioinformatics. 2014;12(3):144-50.##2. Bogaert D, Keijser B, Huse S, Rossen J, Veenhoven R, Van Gils E, et al. Variability and diversity of nasopharyngeal microbiota in children: A metagenomic analysis. PloS one. 2011;6(2):e17035.##3. Weiss-Salz I, Yagupsky P. Asymptomatic Carriage of Respiratory Pathogens:“The Wolf shall Dwell with the Lamb… and a Little Child shall Lead them”(Isaiah 11: 6). Open Infectious Diseases Journal. 2010;4:11-5.##4. Furano K, Luke NR, Howlett AJ, Campagnari AA. Identification of a conserved Moraxella catarrhalis haemoglobin-utilization protein, MhuA. Microbiology. 2005;151(4):1151-8.##5. Salami O, Marsland BJ. Has the airway microbiome been overlooked in respiratory disease? Genome medicine. 2015;7(1):1.##6. Koppen IJ, Bosch AA, Sanders EA, van Houten MA, Bogaert D. The respiratory microbiota during health and disease: a paediatric perspective. pneumonia: A Peer Reviewed Open Access Journal. 2015;6:90-100.##7. Chalermwatanachai T, Velásquez LC, Bachert C. The microbiome of the upper airways: focus on chronic rhinosinusitis. World Allergy Organization Journal. 2015;8(1):1.##8. Verhaegh SJ, Snippe ML, Levy F, Verbrugh HA, Jaddoe VW, Hofman A, et al. Colonization of healthy children by Moraxella catarrhalis is characterized by genotype heterogeneity, virulence gene diversity and co-colonization with Haemophilus influenzae. Microbiology. 2011;157(1):78-169.##9. García-Rodríguez JÁ, Martinez MF. Dynamics of nasopharyngeal colonization by potential respiratory pathogens. Journal of Antimicrobial Chemotherapy. 2002;50(suppl 3):59-74.##10. Pettigrew MM, Laufer AS, Gent JF, Kong Y, Fennie KP, Metlay JP. Upper respiratory tract microbial communities, acute otitis media pathogens, and antibiotic use in healthy and sick children. Applied and environmental microbiology. 2012;78(17):6262-70.##11. Xu Q, Almudervar A, Casey JR, Pichichero ME. Nasopharyngeal bacterial interactions in children. Emerg Infect Dis. 2012;18(11):1738-45.##12. Yang M, Johnson A, Murphy TF. Characterization and evaluation of the Moraxella catarrhalis oligopeptide permease A as a mucosal vaccine antigen. Infection and immunity. 2011;79(2):846-57.##13. Luke NR, Jurcisek JA, Bakaletz LO, Campagnari AA. Contribution of Moraxella catarrhalis type IV pili to nasopharyngeal colonization and biofilm formation. Infection and immunity. 2007;75(12):5559-64.##14. Bernhard S, Spaniol V, Aebi C. Molecular pathogenesis of infections caused by Moraxella catarrhalis in children. Swiss Med Wkly. 2012;142:w13694.##15. de Vries SP, Bootsma HJ, Hays JP, Hermans PW. Molecular aspects of Moraxella catarrhalis pathogenesis. Microbiology and molecular biology reviews. 386-409(3)73.2009 .##16. Spaniol V, Troller R, Schaller A, Aebi C. Physiologic cold shock of Moraxella catarrhalis affects the expression of genes involved in the iron acquisition, serum resistance and immune evasion. BMC microbiology. 2011;11(1):1.##17. Basta NE, Stuart JM, Nascimento MC, Manigart O, Trotter C, Hassan-King M, et al. Methods for identifying Neisseria meningitidis carriers: a multi-center study in the African meningitis belt. PloS one. 2013;8(10):e78336.##18. Verheul A, Snippe H, Poolman J. Meningococcal lipopolysaccharides: virulence factor and potential vaccine component. Microbiological reviews. 1993;57(1):34-49.##19. Caugant DA, Maiden MC. Meningococcal carriage and disease—population biology and evolution. Vaccine. 2009;27:B64-B70.##20. Fahimzad A, Karimi B, Malekan MA, Shamshiri AR, Mohkam M, Sharifian M, et al. Prevalence of variant bacteria in oropharyngeal colonization of Iranian children. Archives of Clinical Infectious Diseases. 2008;3(1). ##

Title: The study of frequency of oropharynx microbiome among healthy children under 6 years old in Ilam city during 2015 مطالعه ی فراوانی میکروبیوم اوروفارنکس در کودکان سالم زیر 6 سال شهر ایلام طی سالهای 94-1393 2 1 عفونت تنفسی حاد یکی از بیماری های اولیه ای است که موجب ابتلا و مرگ و میر بالا در کودکان به ویژه در کشور های در حال توسعه می باشد که 70% از موارد مرگ و میر متعلق به آفریقا و آسیای جنوب شرقی بوده است (1).  جدید ترین آمار حاکی از این است که سالانه تقریبا 150 میلیون مورد جدید از موارد پنومونی در سراسر جهان شناسایی می شود که بیش از 90 درصد آن در کشورهای در حال توسعه اتفاق می افتد و 30 درصد از موارد مرگ سالانه متعلق به کودکان زیر 5 سال است(4). در ایران چندین مطالعه در جمعیت منتخبی از کودکان با عفونت تنفسی حاد در نواحی مختلفی از کشور انجام شده که نتایج متفاوتی را به دنبال داشته است، از این رو یک تصویر آماری دقیق در خصوص میزان و اهمیت عفونت تنفسی حاد در دسترس نیست(7). عفونت تنفسی حاد اغلب ناشی از یک تهاجم جدید و یا انتشار (توسعه) غیر طبیعی یک عامل پاتوژن خاص به مسیر هوایی می باشد که علاوه بر این دفاع میزبان نیز در بروز و شدت عفونت تأثیر گذار و حاکم است(8). ، میکرو بیوم به اجتماع میکروبی کلی و بیومولکول های آن در یک محیط تعریف شده، اطلاق می گردد (11) ، دانشمندان در سراسر جهان به طور همزمان و با هدایت انستیتوی پروژه ی میکروبیوم انسان (HMP) وابسته به USA، یک سری مقالات را انتشار دادند که توصیف کننده نقش بنیادی میکروبیوم در سلامت افراد می باشد(14).   تحقیقات انجام شده بر پایه مطالعات کشت و اخیراً بر اساس روش های مستقل از کشت، اجتماع میکروبی را در  مجرای تنفسی تحتانی یک فرد سالم شناسایی کرده اند.  (15). بنابراین بررسی و اطلاع از میزان شیوع باکتری ها و ویروس ها در اوروفارنکس کودکان و نیز تفهیم بهتر کلونیزاسیون باکتری ها و میانکنش آن ها، می تواند جهت پیش بینی تغییرات اکولوژی باکتریایی و طراحی استراتژی های کنترلی (از جمله تداخل در کلونیزاسیون)  موثر واقع  شود . ،به ویژه تعیین میزان کلونیزاسیون بدون علامت با پاتوژن های بالقوه ، جهت پیش بینی انتشار بیماری در جامعه و طرح راهکار هایی برای پیشگیری ودرمان حائز اهمیت است. ازینرو عفونت های تنفسی هم در کشورهای در حال توسعه و هم در کشورهای توسعه یافته یک بار اقتصادی  سنگینی را  برای خانواده و جامعه به دنبال دارد. در انتها با توجه به اهمیت عفونت های تنفسی در کشور ما ، در این مطالعه سعی بر آن است که میزان شیوع و فراوانی میکروبیوم اوروفارنژیال در کودکان زیر 6 سال شهر ایلام  به روش کشت بررسی شده و ارتباط آن با متغیرهای زمینه ای مورد ارزیابی قرار گیرد، و بدینوسیله زمینه ی لازم جهت مطالعات بیشتر توسط محققین در آینده فراهم گردد 2 Acute respiratory infection is one of the primary diseases that causes high morbidity and mortality in children, especially in developing countries, where 70% of deaths are in Africa and Southeast Asia (1). . The latest statistics show that approximately 150 million new cases of pneumonia are diagnosed worldwide each year, more than 90% of which occur in developing countries and 30% of annual deaths in children under 5 years of age. Is (2). In Iran, several studies have been performed on selected populations of children with acute respiratory infections in different parts of the country, which have yielded different results, so an accurate statistical picture of the extent and importance of acute respiratory infections is not available (3). . Acute respiratory infection is often caused by a new invasion or abnormal release (development) of a specific pathogen into the airway, which in addition to the host defense also affects the incidence and severity of infection (4). , Microbiome refers to the overall microbial community and its biomolecules in a defined environment (5). It describes the fundamental role of microbiome in human health (6). Research based on culture studies and, more recently, culture-independent methods have identified a microbial community in the lower respiratory tract of a healthy individual. (7). Therefore, studying and informing about the prevalence of bacteria and viruses in pediatric uropharynx and also better understanding of bacterial colonization and their interaction, can be effective in predicting changes in bacterial ecology and design control strategies (including interference in colonization) . In particular, determining the rate of asymptomatic colonization with potential pathogens is important to predict the spread of the disease in the community and to design strategies for prevention and treatment. Therefore, respiratory infections in both developing and developed countries have a heavy economic burden on the family and society. Finally, considering the importance of respiratory infections in our country, in this study we try to investigate the prevalence and frequency of oropharyngeal microbiome in children under 6 years of age in Ilam by culture method and its relationship with the underlying variables to be evaluated. , And thus provide the necessary ground for further studies by researchers in the future 0 0 2018/10/62019/07/62019/05/52019/07/162019/07/142019/12/42020/04/142020/04/202020/04/252020/05/22020/05/232020/10/192021/10/312021/11/172020/01/52021/11/72021/10/132021/10/42021/10/32021/10/2 1400/7/10 2018/12/62019/07/82019/07/142019/07/202019/10/162020/02/82020/04/182020/05/92020/06/282020/07/72020/07/262020/08/312021/11/22021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/1 1400/9/10 نورخدا صادقی فرد Nourkhoda Sadeghifard مرکز تحقیقات میکروب شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران sadeghifard@gmail.com مریم ضمیرنستا maryam zamirnasta گروه میکروب شناسی ایران m.zamirnasta@gmail.com Respiratory Microbiome oropharynx culture 16S rRNA میکروبیوم تنفسی اوروفارنکس کشت 16S rRNA 1. Williams Brian G GE, Boschi-Pinto Cynthia, Bryce , Jennifer DC. Estimates of world-wide distribution of child deaths from acute respiratory infections. Lancet Infect Dis##2002##2. Boloursaz MR LF AF, Cheraghvandi A, Khalilzadeh S, Farjah A, Boloursaz M. Epidemiology of Lower Respiratory Tract Infections in Children. J Compr Ped. 2013;3(3):93-8.##3. Shamshiri AR, Fahimzad A, Tabatabaie SA, Shiva F, Kadivar M, Khatami A, et al. Frequency of Pediatric Acute Respiratory Tract Infections in Iran; A System-atic Review. Arch Pediatr. 2013;1(2).##4. Gao Z KY, Yu J, Ren L. Human Pharyngeal Microbiome May Play A Protective Role in Respiratory Tract Infections. Genomics, proteomics & bioinformatics. 2014;12(3):144-50.##5. Michael P. Sherman ea. Research on Neonatal Microbiomes: What Neonatologists Need to Know. Neonatology 2014. 2013;105:14–24##6. D R. Learning about who we are. Microbiology: Nature. 2012;486:194–5.##7. JAMES M. BECK VBY, and GARY B. HUFFNAGLE. The microbiome of the lung. Translational Research Number 160:255-6##4. تعیین ارتباط بین میکروبیوم اوروفارنکس در کودکان سالم زیر 6 سال شهر ایلام و تعداد افراد خانوار ##5. تعیین ارتباط بین میکروبیوم اوروفارنکس در کودکان سالم زیر 6 سال شهر ایلام و داشتن خواهر و برادر زیر 6 سال##6. تعیین ارتباط بین میکروبیوم اوروفارنکس در کودکان سالم زیر 6 سال شهر ایلام و وضعیت اقتصادی والدین کودک (میزان درآمد خانوار)##7. تعیین ارتباط بین میکروبیوم اوروفارنکس در کودکان سالم زیر 6 سال شهر ایلام و نوع تغذیه در دو سال اول زندگی (تغذیه از شیر مادر یا شیر خشک )##8. تعیین ارتباط بین میکروبیوم اوروفارنکس درکودکان سالم زیر 6 سال شهر ایلام و نوع زایمان مادر (زایمان طبیعی و یا جراحی سزارین)##9. تعیین ارتباط بین میکروبیوم اوروفارنکس در کودکان سالم زیر 6 سال شهر ایلام و سابقه ی استعمال سیگار از سوی والدین##10. تعیین ارتباط بین میکروبیوم اوروفارنکس در کودکان سالم زیر 6 سال شهر ایلام و سابقه ی بستری شدن در بیمارستان##11. تعیین ارتباط بین میکروبیوم اوروفارنکس در کودکان سالم زیر 6 سال های شهر ایلام و میزان تحصیلات والدین##اهداف کاربردی طرح :##تعیین فراوانی میکروبیوم غالب در مجرای تنفسی میانی (اوروفارنکس) و ارتباط آن با متغیرهای زمینه ای، میتواند در پیش بینی شیوع بیماری های تنفسی در کودکان و برنامه ریزی های بهداشتی درمانی کمک کننده باشد. ##

Nasal and Oropharyngeal carriage of Streptococcus pneumonia and Haemophilus influenza among children under 6 years old in Ilam city 2014-2015 مطالعه فراوانی هموفیلوس آنفلوانزا و استرپتوکوکوس پنومونیه در نازال و اوروفانکس کودکان زیر 6 سال در شهرایلام درسالهای 1393 تا 1394 2 1 مخاط تنفسی انسان توسط بسیاری از گونه های باکتریایی در طول زندگی کلونیزه می شود. این میکروارگانیسم ها شامل گونه های همزیست و گونه های بالقوه بیماریزا هستند که با میزبان خود سازش یافته اند. اعضای فلورای نرمال تنفسی دارای روابط همکاری تحت عنوان تعامل دو طرفه با میزبان خود هستند(1). هر گونه اختلال در تعادل میکروبیوم نازوفارنکس می تواند آغازگر عفونت های بدون علامت با باکتری های بیماریزا باشد(2). این باکتری ها دارای تنوع آنتی ژنیک وسیعی هستند که باعث بقای آنها به عنوان سویه های کلونیزه کننده می شود(1). سه باکتری استرپتوکوکوس پنومونیه، هموفیلوس انفلوانزا و موراکسلا کاتارالیس از عوامل عفونت گوش میانی در بچه ها و سینوزیت باکتریال در بچه ها و بالغین هستند.  بسیاری از کودکان حامل بدون علامت این ارگانیسم ها هستند(3, 4)، این باکتری ها به شکل کومنسال همراه با دیگر فلورای اوروفارنکس وجود دارند اما ممکن است گاهی اوقات  باعث بیماری های مخاطی تنفسی و بیماری های مهاجم(4)، مننژیت، سپتی سمی و پنومونی و در نتیجه بالا رفتن رخداد ابتلا و مرگ و میر شوند(5). توانایی مشخص کردن حضور این گونه ها در اوروفارنکس بسیار مهم است، مخصوصاً زمانی که مطالعه شامل راههای پیشگیری و درمان باشد(3). طبق مطالعات انجام شده که حاکی از این است که کودکان اغلب در سنین پایین با پنوموکوک و هموفیلوس آنفلوانزا کلونیزه می شوند و اغلب حاملین بدون علامتی هستند که باعث انتقال این باکتری ها به خانواده و جامعه می شوند و با توجه به نقش فاکتور های بیماریزا و ژن های کسب آهن در شدت بیماریزایی و بقای این باکتری ها در سیستم تنفسی فوقانی، و چون تاکنون مطالعه همزمانی روی این باکتریها صورت نگرفته است این ضرورت بنظر میرسد که مطالعه جامع و کامل بروی وضعیت حاملین، فراوانی ژنهای جذب آهن و ژن های کد کننده ی فاکتور های بیماریزای این باکتریها در کودکان زیر 6 سال در شهر ایلام انجام شود. 2 Background and Aim: A close correlation are exist between asymptomatic oropharyngeal colonization of bacterial pathogens and a range of pediatric respiratory disease and if this pathogens contains the iron and virulence genes, person to person transmission and subsequent disease of this asymptomatic colonization, are a potential risk for children. Thus, in this study we evaluate the frequency of asymptomatic carriers of Streptococcus pneumoniae and Haemophilus influenzae in healthy children.   Material and Methods: In this study we assess the frequency of Streptococcus pneumoniae and Haemophilus influenzae in oropharynx and nazal cavity of 123 children from 2 to 6 of age in the kindergartens of ilam province by specific methods of culture and phenotypic diagnosis as well as PCR and Real-time PCR.   Results: The prevalence of asymptomatic colonization of Streptococcus pneumoniae and Haemophilus were 30/1 percent and 17/1 percent, respectively. Likewise a considerable relation was found between colonization of Streptococcus pneumoniae and Haemophilus influenzae in children that are resides in houseful and poor families.   Discussion and Conclusion: Asymptomatic colonization of pathogens such as Streptococcus pneumoniae and Haemophilus influenzae in the oropharynx in childhood, disrupt the unique homeostasis in Microbiota of this region and because of that respiratory microbiota, shaping the respiratory tract microbiota composition and consequent diseases in the future, thus   appointment of asymptomatic colonization of these bacteria in oropharynx of healthy children can be helpful for find ways to interfere with colonization of this pathogens or prevention of therefrom disease. Finally, this study can be used as a basis for further studies in the field of asymptomatic colonization of pathogenic bacteria in the oropharynx of healthy children to be used in the future.   Key Words: Asymptomatic colonization, children, oropharynx and nasal cavity, Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, Real-time PCR. …………………………………………………………………………………………     0 0 2018/10/62019/07/62019/05/52019/07/162019/07/142019/12/42020/04/142020/04/202020/04/252020/05/22020/05/232020/10/192021/10/312021/11/172020/01/52021/11/72021/10/132021/10/42021/10/32021/10/22021/09/29 1400/7/7 2018/12/62019/07/82019/07/142019/07/202019/10/162020/02/82020/04/182020/05/92020/06/282020/07/72020/07/262020/08/312021/11/22021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/1 1400/9/10 فاطمه منصورنیا fatemeh mansournia دانشکده پزشکی ایران fatemehmansori61@gmail.com نورخدا صادقی فرد Nourkhoda Sadeghifard مرکز تحقیقات میکروب شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران sadeghifard@gmail.com Haemophilus influenza Streptococcus pneumoniae PCR Realtime PCR هموفیلوس آنفلوانزا استرپتوکوک نمونیه 1. YP W-SI. Asymptomatic Carriage of Respiratory Pathogens. The Open Infectious Diseases Journal. 2010;4:11-5.##2. Bogaert D, Keijser B, Huse S, Rossen J, Veenhoven R, Van Gils E, et al. Variability and diversity of nasopharyngeal microbiota in children: a metagenomic analysis. Plos one. 2011;6(2):e17035.##3. بخشایی،قزوینی،نادری،زمانیان،حقیقی،بقرآبادیان.. شیوع حاملین استرپتوکوکوس پنومونیه درنازوفارنکس کودکان سالم زیر6سال درکودکستان های شهرمشهد،تعیین الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی درپنوموکوک های جداشده. 1385.##4. Nzenze S, Shiri T, Nunes M, Klugman K, Kahn K, Twine R, et al. Temporal association of infant immunisation with pneumococcal conjugate vaccine on the ecology of< i> Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae</i> and< i> Staphylococcus aureus</i> nasopharyngeal colonisation in a rural South African community. Vaccine. 2014;32(42):5520-30.##5. Ishiwada N, Hishiki H, Nagasawa K, Naito S, Sato Y, Chang B, et al. The incidence of pediatric invasive< i> Haemophilus influenzae</i> and pneumococcal disease in Chiba prefecture, Japan before and after the introduction of conjugate vaccines. Vaccine. 2014;32(42):5425-31.##6. Rapola S, Salo E, Kiiski P, Leinonen M, Takala A. Comparison of four different sampling methods for detecting pharyngeal carriage of Streptococcus pneumoniae and Haemophilus influenzae in children. Journal of clinical microbiology. 1997;35(5):1077-9.##7. Chien Y-W, Vidal JE, Grijalva CG, Bozio C, Edwards KM, Williams JV, et al. Density interactions between Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae and Staphylococcus aureus in the nasopharynx of young Peruvian children. The Pediatric infectious disease journal. 2013;32(1):72.##8. Rahman NA. Comparison of Virulence Determinants of Different Strains of Haemophilus influenzae.##9. خا سخحکاپتب. بررسی شیوع استرپتوکوک پنومونیه ومقاومت پنی سیلین حاملین حلقی زیر5سال درشهرکرد. مجله دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد. 1386.##10. de Stoppelaar S, Bootsma H, Zomer A, Roelofs J, Hermans P, Jeyaseelan S. Streptococcus pneumoniae Serine Protease HtrA, but Not SFP or PrtA. 2013.##11. AlonsoDeVelasco E, Verheul A, Verhoef J, Snippe H. Streptococcus pneumoniae: virulence factors, pathogenesis, and vaccines. Microbiological reviews. 1995;59(4):591-603.##12. Brown JS, Gilliland SM, Ruiz-Albert J, Holden DW. Characterization of pit, a Streptococcus pneumoniae iron uptake ABC transporter. Infection and immunity. 2002;70(8):4389-98.##13. Brown JS, Ogunniyi AD, Woodrow MC, Holden DW, Paton JC. Immunization with components of two iron uptake ABC transporters protects mice against systemic Streptococcus pneumoniae infection. Infection and immunity. 2001;69(11):6702-6.##14. Cheng W, Li Q, Jiang Y-L, Zhou C-Z, Chen Y. Structures of Streptococcus pneumoniae PiaA and its complex with ferrichrome reveal insights into the substrate binding and release of high affinity iron transporters. Plos one. 2013;8(8):e71451.##15. Honsa ES, Johnson MD, Rosch JW. The roles of transition metals in the physiology and pathogenesis of Streptococcus pneumoniae. Frontiers in cellular and infection microbiology. 2013;3.##16. Laufer AS, Metlay JP, Gent JF, Fennie KP, Kong Y, Pettigrew MM. Microbial communities of the upper respiratory tract and otitis media in children. MBio. 2011;2(1):e00245-10.##17. Gao Z, Kang Y, Yu J, Ren L. Human Pharyngeal Microbiome May Play A Protective Role in Respiratory Tract Infections. Genomics, proteomics & bioinformatics. 2014;12(3):144-50.##18. Verhaegh SJ, Snippe ML, Levy F, Verbrugh HA, Jaddoe VW, Hofman A, et al. Colonization of healthy children by Moraxella catarrhalis is characterized by genotype heterogeneity, virulence gene diversity and co-colonization with Haemophilus influenzae. Microbiology. 2011;157(1):169-78.##19. Blaser MJ, Falkow S. What are the consequences of the disappearing human microbiota? Nature Reviews Microbiology. 2009;7(12):887-94.##20. Burmølle M, Webb JS, Rao D, Hansen LH, Sørensen SJ, Kjelleberg S. Enhanced biofilm formation and increased resistance to antimicrobial agents and bacterial invasion are caused by synergistic interactions in multispecies biofilms. Applied and environmental microbiology. 2006;72(6):3916-23.##21. Pettigrew MM, Laufer AS, Gent JF, Kong Y, Fennie KP, Metlay JP. Upper respiratory tract microbial communities, acute otitis media pathogens, and antibiotic use in healthy and sick children. Applied and environmental microbiology. 2012;78(17):6262-70.##22. Kang Y, Deng R, Wang C, Deng T, Peng P, Cheng X, et al. Etiologic diagnosis of lower respiratory tract bacterial infections using sputum samples and quantitative loop-mediated isothermal amplification. Plos one. 2012;7(6):e38743.##23. Grijalva CG, Nuorti JP, Griffin MR. Antibiotic prescription rates for acute respiratory tract infections in US ambulatory settings. Jama. 2009;302(7):758-66.##24. Klepac‐Ceraj V, Lemon KP, Martin TR, Allgaier M, Kembel SW, Knapp AA, et al. Relationship between cystic fibrosis respiratory tract bacterial communities and age, genotype, antibiotics and Pseudomonas aeruginosa. Environmental microbiology. 2010;12(5):1293-303.##25. Markowitz VM, Chen I-MA, Chu K, Szeto E, Palaniappan K, Grechkin Y, et al. IMG/M: the integrated metagenome data management and comparative analysis system. Nucleic acids research. 2012;40(D1):D123-D9.##26. Tosh PK, McDonald LC. Infection control in the multidrug-resistant era: tending the human microbiome. Clinical infectious diseases. 2011:cir899.##27. Bae S, Yu J-Y, Lee K, Lee S, Park B, Kang Y. Nasal colonization by four potential respiratory bacteria in healthy children attending kindergarten or elementary school in Seoul, Korea. Journal of medical microbiology. 2012;61(Pt 5):678-85.##28. Chen C-J, Huang Y-C, Su L-H, Lin T-Y. Nasal carriage of< i> Streptococcus pneumoniae</i> in healthy children and adults in northern Taiwan. Diagnostic microbiology and infectious disease. 2007;59(3):265-9.##29. García-Rodríguez JÁ, Martinez MF. Dynamics of nasopharyngeal colonization by potential respiratory pathogens. Journal of Antimicrobial Chemotherapy. 2002;50(suppl 3):59-74.##30. MARCHISIO P, GIRONI S, ESPOSITO S, SCHITO GC, MANNELLI S, PRINCIPI N. Seasonal variations in nasopharyngeal carriage of respiratory pathogens in healthy Italian children attending day-care centres or schools. Journal of medical microbiology. 2001;50(12):1095-9.##31. Mukundan D, Ecevit Z, Patel M, Marrs CF, Gilsdorf JR. Pharyngeal colonization dynamics of Haemophilus influenzae and Haemophilus haemolyticus in healthy adult carriers. Journal of clinical microbiology. 2007;45(10):3207-17.##32. بخج. م. فراوانی ناقلین حلقی ،مقاومت انتی بیوتیکی وتوزیع سروتیپ های استرپتوکوک پنومونیه درنوجوانان سالم درزاهدان. 1389.##33. Brown JS, Gilliland SM, Holden DW. A Streptococcus pneumoniae pathogenicity island encoding an ABC transporter involved in iron uptake and virulence. Molecular microbiology. 2001;40(3):572-85.##34. Parra EL, De La Hoz F, Díaz PL, Sanabria O, Realpe ME, Moreno J. Changes in< i> Streptococcus pneumoniae</i> serotype distribution in invasive disease and nasopharyngeal carriage after the heptavalent pneumococcal conjugate vaccine introduction in Bogotá, Colombia. Vaccine. 2013;31(37):4033-8.##35. van der Poll T, Opal SM. Pathogenesis, treatment, and prevention of pneumococcal pneumonia. The Lancet. 2009;374(9700):1543-56.##36. Principi N, Terranova L, Zampiero A, Manzoni F, Senatore L, Rios WP, et al. Oropharyngeal and nasopharyngeal sampling for the detection of adolescent Streptococcus pneumoniae carriers. Journal of medical microbiology. 2014;63(Pt 3):393-8.##37. Gilsdorf JR, Marrs CF, Foxman B. Haemophilus influenzae: genetic variability and natural selection to identify virulence factors. Infection and immunity. 2004;72(5):2457-61.##38. Whitby PW, Sim KE, Morton DJ, Patel JA, Stull TL. Transcription of genes encoding iron and heme acquisition proteins of Haemophilus influenzae during acute otitis media. Infection and immunity. 1997;65(11):4696-700.##39. Ogunniyi AD, Giammarinaro P, Paton JC. The genes encoding virulence-associated proteins and the capsule of Streptococcus pneumoniae are upregulated and differentially expressed in vivo. Microbiology. 2002;148(7):2045-53.##40. McCrea KW, Xie J, LaCross N, Patel M, Mukundan D, Murphy TF, et al. Relationships of nontypeable Haemophilus influenzae strains to hemolytic and nonhemolytic Haemophilus haemolyticus strains. Journal of clinical microbiology. 2008;46(2):406-16.##41. Corless CE, Guiver M, Borrow R, Edwards-Jones V, Fox A, Kaczmarski E. Simultaneous detection of Neisseria meningitidis, Haemophilus influenzae, and Streptococcus pneumoniae in suspected cases of meningitis and septicemia using real-time PCR. Journal of clinical microbiology. 2001;39(4):1553-8.##42. Duim B, Ruiter P, Bowler LD, Dankert J, van Alphen L. Sequence variation in the< i> hpd</i> gene of nonencapsulated< i> Haemophilus influenzae</i> isolated from patients with chronic bronchitis. Gene. 1997;191(1):57-60.##43. Capeding M, Nohynek H, Sombrero LT, Pascual LG, Sunico ES, Esparar GA, et al. Evaluation of sampling sites for detection of upper respiratory tract carriage of Streptococcus pneumoniae and Haemophilus influenzae among healthy Filipino infants. Journal of clinical microbiology. 1995;33(11):3077-9.##44. Abdullahi O, Wanjiru E, Musyimi R, Glass N, Scott JAG. Validation of nasopharyngeal sampling and culture techniques for detection of Streptococcus pneumoniae in children in Kenya. Journal of clinical microbiology. 2007;45(10):3408-10.##45. Sándor Z, András P. Alternative sampling methods for estimating multivariate normal probabilities. Journal of Econometrics. 2004;120(2):207-34.##1. YP W-SI. Asymptomatic Carriage of Respiratory Pathogens. The Open Infectious Diseases Journal. 2010;4:11-5.##2. Bogaert D, Keijser B, Huse S, Rossen J, Veenhoven R, Van Gils E, et al. Variability and diversity of nasopharyngeal microbiota in children: a metagenomic analysis. Plos one. 2011;6(2):e17035.##3. بخشایی،قزوینی،نادری،زمانیان،حقیقی،بقرآبادیان.. شیوع حاملین استرپتوکوکوس پنومونیه درنازوفارنکس کودکان سالم زیر6سال درکودکستان های شهرمشهد،تعیین الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی درپنوموکوک های جداشده. 1385.##4. Nzenze S, Shiri T, Nunes M, Klugman K, Kahn K, Twine R, et al. Temporal association of infant immunisation with pneumococcal conjugate vaccine on the ecology of< i> Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae</i> and< i> Staphylococcus aureus</i> nasopharyngeal colonisation in a rural South African community. Vaccine. 2014;32(42):5520-30.##5. Ishiwada N, Hishiki H, Nagasawa K, Naito S, Sato Y, Chang B, et al. The incidence of pediatric invasive< i> Haemophilus influenzae</i> and pneumococcal disease in Chiba prefecture, Japan before and after the introduction of conjugate vaccines. Vaccine. 2014;32(42):5425-31.##6. Rapola S, Salo E, Kiiski P, Leinonen M, Takala A. Comparison of four different sampling methods for detecting pharyngeal carriage of Streptococcus pneumoniae and Haemophilus influenzae in children. Journal of clinical microbiology. 1997;35(5):1077-9.##7. Chien Y-W, Vidal JE, Grijalva CG, Bozio C, Edwards KM, Williams JV, et al. Density interactions between Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae and Staphylococcus aureus in the nasopharynx of young Peruvian children. The Pediatric infectious disease journal. 2013;32(1):72.##8. Rahman NA. Comparison of Virulence Determinants of Different Strains of Haemophilus influenzae.##9. خا سخحکاپتب. بررسی شیوع استرپتوکوک پنومونیه ومقاومت پنی سیلین حاملین حلقی زیر5سال درشهرکرد. مجله دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد. 1386.##10. de Stoppelaar S, Bootsma H, Zomer A, Roelofs J, Hermans P, Jeyaseelan S. Streptococcus pneumoniae Serine Protease HtrA, but Not SFP or PrtA. 2013.##11. AlonsoDeVelasco E, Verheul A, Verhoef J, Snippe H. Streptococcus pneumoniae: virulence factors, pathogenesis, and vaccines. Microbiological reviews. 1995;59(4):591-603.##12. Brown JS, Gilliland SM, Ruiz-Albert J, Holden DW. Characterization of pit, a Streptococcus pneumoniae iron uptake ABC transporter. Infection and immunity. 2002;70(8):4389-98.##13. Brown JS, Ogunniyi AD, Woodrow MC, Holden DW, Paton JC. Immunization with components of two iron uptake ABC transporters protects mice against systemic Streptococcus pneumoniae infection. Infection and immunity. 2001;69(11):6702-6.##14. Cheng W, Li Q, Jiang Y-L, Zhou C-Z, Chen Y. Structures of Streptococcus pneumoniae PiaA and its complex with ferrichrome reveal insights into the substrate binding and release of high affinity iron transporters. Plos one. 2013;8(8):e71451.##15. Honsa ES, Johnson MD, Rosch JW. The roles of transition metals in the physiology and pathogenesis of Streptococcus pneumoniae. Frontiers in cellular and infection microbiology. 2013;3.##16. Laufer AS, Metlay JP, Gent JF, Fennie KP, Kong Y, Pettigrew MM. Microbial communities of the upper respiratory tract and otitis media in children. MBio. 2011;2(1):e00245-10.##17. Gao Z, Kang Y, Yu J, Ren L. Human Pharyngeal Microbiome May Play A Protective Role in Respiratory Tract Infections. Genomics, proteomics & bioinformatics. 2014;12(3):144-50.##18. Verhaegh SJ, Snippe ML, Levy F, Verbrugh HA, Jaddoe VW, Hofman A, et al. Colonization of healthy children by Moraxella catarrhalis is characterized by genotype heterogeneity, virulence gene diversity and co-colonization with Haemophilus influenzae. Microbiology. 2011;157(1):169-78.##19. Blaser MJ, Falkow S. What are the consequences of the disappearing human microbiota? Nature Reviews Microbiology. 2009;7(12):887-94.##20. Burmølle M, Webb JS, Rao D, Hansen LH, Sørensen SJ, Kjelleberg S. Enhanced biofilm formation and increased resistance to antimicrobial agents and bacterial invasion are caused by synergistic interactions in multispecies biofilms. Applied and environmental microbiology. 2006;72(6):3916-23.##21. Pettigrew MM, Laufer AS, Gent JF, Kong Y, Fennie KP, Metlay JP. Upper respiratory tract microbial communities, acute otitis media pathogens, and antibiotic use in healthy and sick children. Applied and environmental microbiology. 2012;78(17):6262-70.##22. Kang Y, Deng R, Wang C, Deng T, Peng P, Cheng X, et al. Etiologic diagnosis of lower respiratory tract bacterial infections using sputum samples and quantitative loop-mediated isothermal amplification. Plos one. 2012;7(6):e38743.##23. Grijalva CG, Nuorti JP, Griffin MR. Antibiotic prescription rates for acute respiratory tract infections in US ambulatory settings. Jama. 2009;302(7):758-66.##24. Klepac‐Ceraj V, Lemon KP, Martin TR, Allgaier M, Kembel SW, Knapp AA, et al. Relationship between cystic fibrosis respiratory tract bacterial communities and age, genotype, antibiotics and Pseudomonas aeruginosa. Environmental microbiology. 2010;12(5):1293-303.##25. Markowitz VM, Chen I-MA, Chu K, Szeto E, Palaniappan K, Grechkin Y, et al. IMG/M: the integrated metagenome data management and comparative analysis system. Nucleic acids research. 2012;40(D1):D123-D9.##26. Tosh PK, McDonald LC. Infection control in the multidrug-resistant era: tending the human microbiome. Clinical infectious diseases. 2011:cir899.##27. Bae S, Yu J-Y, Lee K, Lee S, Park B, Kang Y. Nasal colonization by four potential respiratory bacteria in healthy children attending kindergarten or elementary school in Seoul, Korea. Journal of medical microbiology. 2012;61(Pt 5):678-85.##28. Chen C-J, Huang Y-C, Su L-H, Lin T-Y. Nasal carriage of< i> Streptococcus pneumoniae</i> in healthy children and adults in northern Taiwan. Diagnostic microbiology and infectious disease. 2007;59(3):265-9.##29. García-Rodríguez JÁ, Martinez MF. Dynamics of nasopharyngeal colonization by potential respiratory pathogens. Journal of Antimicrobial Chemotherapy. 2002;50(suppl 3):59-74.##30. MARCHISIO P, GIRONI S, ESPOSITO S, SCHITO GC, MANNELLI S, PRINCIPI N. Seasonal variations in nasopharyngeal carriage of respiratory pathogens in healthy Italian children attending day-care centres or schools. Journal of medical microbiology. 2001;50(12):1095-9.##31. Mukundan D, Ecevit Z, Patel M, Marrs CF, Gilsdorf JR. Pharyngeal colonization dynamics of Haemophilus influenzae and Haemophilus haemolyticus in healthy adult carriers. Journal of clinical microbiology. 2007;45(10):3207-17.##32. بخج. م. فراوانی ناقلین حلقی ،مقاومت انتی بیوتیکی وتوزیع سروتیپ های استرپتوکوک پنومونیه درنوجوانان سالم درزاهدان. 1389.##33. Brown JS, Gilliland SM, Holden DW. A Streptococcus pneumoniae pathogenicity island encoding an ABC transporter involved in iron uptake and virulence. Molecular microbiology. 2001;40(3):572-85.##34. Parra EL, De La Hoz F, Díaz PL, Sanabria O, Realpe ME, Moreno J. Changes in< i> Streptococcus pneumoniae</i> serotype distribution in invasive disease and nasopharyngeal carriage after the heptavalent pneumococcal conjugate vaccine introduction in Bogotá, Colombia. Vaccine. 2013;31(37):4033-8.##35. van der Poll T, Opal SM. Pathogenesis, treatment, and prevention of pneumococcal pneumonia. The Lancet. 2009;374(9700):1543-56.##36. Principi N, Terranova L, Zampiero A, Manzoni F, Senatore L, Rios WP, et al. Oropharyngeal and nasopharyngeal sampling for the detection of adolescent Streptococcus pneumoniae carriers. Journal of medical microbiology. 2014;63(Pt 3):393-8.##37. Gilsdorf JR, Marrs CF, Foxman B. Haemophilus influenzae: genetic variability and natural selection to identify virulence factors. Infection and immunity. 2004;72(5):2457-61.##38. Whitby PW, Sim KE, Morton DJ, Patel JA, Stull TL. Transcription of genes encoding iron and heme acquisition proteins of Haemophilus influenzae during acute otitis media. Infection and immunity. 1997;65(11):4696-700.##39. Ogunniyi AD, Giammarinaro P, Paton JC. The genes encoding virulence-associated proteins and the capsule of Streptococcus pneumoniae are upregulated and differentially expressed in vivo. Microbiology. 2002;148(7):2045-53.##40. McCrea KW, Xie J, LaCross N, Patel M, Mukundan D, Murphy TF, et al. Relationships of nontypeable Haemophilus influenzae strains to hemolytic and nonhemolytic Haemophilus haemolyticus strains. Journal of clinical microbiology. 2008;46(2):406-16.##41. Corless CE, Guiver M, Borrow R, Edwards-Jones V, Fox A, Kaczmarski E. Simultaneous detection of Neisseria meningitidis, Haemophilus influenzae, and Streptococcus pneumoniae in suspected cases of meningitis and septicemia using real-time PCR. Journal of clinical microbiology. 2001;39(4):1553-8.##42. Duim B, Ruiter P, Bowler LD, Dankert J, van Alphen L. Sequence variation in the< i> hpd</i> gene of nonencapsulated< i> Haemophilus influenzae</i> isolated from patients with chronic bronchitis. Gene. 1997;191(1):57-60.##43. Capeding M, Nohynek H, Sombrero LT, Pascual LG, Sunico ES, Esparar GA, et al. Evaluation of sampling sites for detection of upper respiratory tract carriage of Streptococcus pneumoniae and Haemophilus influenzae among healthy Filipino infants. Journal of clinical microbiology. 1995;33(11):3077-9.##44. Abdullahi O, Wanjiru E, Musyimi R, Glass N, Scott JAG. Validation of nasopharyngeal sampling and culture techniques for detection of Streptococcus pneumoniae in children in Kenya. Journal of clinical microbiology. 2007;45(10):3408-10.##45. Sándor Z, András P. Alternative sampling methods for estimating multivariate normal probabilities. Journal of Econometrics. 2004;120(2):207-34. ##

مطالعه ی فراوانی شیگاتوکسین-1 در جدایه های شیگلا فلکسنری جداشده از بیماران مبتلا به اسهال در شهراهواز به روش Real-Time PCR مطالعه فراوانی شگیلا توکسین -1 در جدایه های شگیلا فلکسنری از بیماران مبتلا به اسهال به روش Real-Time PCR 2 1 زمینه و هدف: اسهال دومین عامل مرگ و میر کودکان زیر پنج سال در سراسر جهان می باشد. شیگلا یک پاتوژن بسیار بیماری زا است، که منجر به اسهال خونی به ویژه در کودکان می شود. شیگاتوکسینStx) )[1]  یکی از قوی ترین سموم باکتریایی شناخته شده است، که مسئول شدید ترین تظاهرات شیگلوز از جمله اسهال خونی، کولیت هموراژیک و سندرم اورمی همولیتیک و ... می باشد. با داشتن دانش کافی در مورد حضور این توکسین در این جدایه ها می توان درمان موثر و هدفمندی را پیش رو گرفت و از بروز عوارض بعدی، جلوگیری کرد. در این مطالعه فراوانی stx1  در جدایه های شیگلا  (به جز شیگلا دیسانتری) جدا شده از بیماران مبتلا به اسهال در اهواز مورد بررسی قرار گرفته است. مواد وروش ها:  تعداد 227 نمونه ی باکتری شیگلا ، شامل 157 جدایه ی شیگلا سونئی، 60 جدایه ی شیگلا فلکسنری و 10 جدایه ی شیگلا  بوئیدی، از بیماران مبتلا به شیگلوز مراجعه کننده به بیمارستان های شهر اهواز که طی سال 1392 تا 1394جدا گردیده اند، جمع آوری شد. آزمون PCR جهت بررسی فراوانی ژن stx1 انجام شد. یافته ها:  نتایج حاصل از آزمون PCR برای این جدایه ها منفی بود و همه ی 227 جدایه ی شیگلا مورد مطالعه فاقد ژنstx1 بودند. نتیجه گیری: فقدان ژن stx1 در جدایه های شیگلا جدا شده از شهر اهواز، نشان دهنده ی این است که فاژ کدکننده ی شیگاتوکسین توسط این جدایه ها حمل نمی شود. اما با توجه به اینکه این فاژ در مناطق مختلف جهان و به طور مستقل ظهور پیدا کرده است و هم چنین شرایط انتقال به سایر گونه ها هنوز به طور کامل کشف نشده است، نمی توان به طور یقین حضور آن را در این مناطق منفی گزارش کرد و پیدایش احتمالی جدایه های حامل آن را در آینده، نادیده گرفت.   [1] Shiga toxin- 2 Diarrheal is the second most prevalent causes in under five-year old children worldwide. Shigella spp. which renders dysentery in children are mostly prevailed in underdeveloped countries, where hygiene were poor practices. Shiga toxin is responsible for fatal manifestations of shigellosis including dysentery, hemorrhagic colitis, uremic-hemolytic syndrome, etc. By increasing our knowledge on toxin presence in isolates,  effective treatment can be done in future and prevented from further complications. we investigated the frequency of stx1 gene in Shigella spp. (except S. dysenteriae) isolated from diarrheal patients in Ahvaz city, southwestern Iran. Methods: During a two-year period, 227 Shigella species including 60 S. flexneri, 157 S. sonnei and 10 S. boydii were obtained from diarrheal patients. Upon DNA extraction, PCR was applied for stx1 gene detection in validated isolates. Findings: Based on our findings, none of the organisms were recognized to be positive regarding the stx1 gene. Conclusion: The lack of toxin production among the Shigella spp in this area shows that the encoding shiga-toxin phage is not carried by these isolates. However, regarding the emergence of this phage in other territories of the world and the unknown condition for transmission to other species, we can’t make an absolute decision on its absence in this region. 0 0 2018/10/62019/07/62019/05/52019/07/162019/07/142019/12/42020/04/142020/04/202020/04/252020/05/22020/05/232020/10/192021/10/312021/11/172020/01/52021/11/72021/10/132021/10/42021/10/32021/10/22021/09/292021/09/26 1400/7/4 2018/12/62019/07/82019/07/142019/07/202019/10/162020/02/82020/04/182020/05/92020/06/282020/07/72020/07/262020/08/312021/11/22021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/1 1400/9/10 ناهید مهدیان nahid mahdian دانشکده پزشکی ایران mahdyann70@gmail.com نورخدا صادقی فرد Nourkhoda Sadeghifard مرکز تحقیقات میکروب شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران sadeghifard@gmail.com سبحان غفوریان Sobhan Ghafourian مرکز تحقیقات میکروب شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران sobhan.ghafurian@gmail.com Shiga toxin -1 Shigella Shigella dysenteriae شیگاتوکسین-1 شیگلا شیگلا دیسانتری 1. Zaidi MB, Estrada-García T. Shigella: a highly virulent and elusive pathogen. Current tropical medicine reports. 2014;1(2):81-7.##2. Dutta S, Jain P, Nandy S, et al. Bacteriophage application to control the contaminated water with Shigella. Scientific reports. 2016;6:22636.##4. Pavlinac P, Denno D, John-Stewart G, et al. Failure of syndrome-based diarrhea management guidelines to detect Shigella infections in Kenyan children. Journal of the Pediatric Infectious Diseases Society. 2015;5(4):366-74.##5. He X, Kong Q, Patfield S, et al. A new immunoassay for detecting all subtypes of Shiga toxins produced by Shiga toxin-producing E. coli in ground beef. PloS one. 2016;11(1):e0148092.##6. Ranjbar R, Aleo A, Giammanco GM, et al.Genetic relatedness among isolates of Shigella sonnei carrying class 2 integrons in Tehran, Iran, 2002–2003. BMC infectious diseases. 2007;7(1):62.##7. Ranjbar R, Hosseini MJ, KAFASHIAN A, et al. An outbreak of shigellosis due to Shigella flexneri serotype 3a in a prison in Iran. 2010.##8. Niyogi SK. Shigellosis. The journal of microbiology. 2005;43(2):133-43.##9. Tickell KD, Brander RL, Atlas HE, et al. Identification and management of Shigella infection in children with diarrhoea: a systematic review and meta-analysis. The Lancet Global Health. 2017;5(12):e1235-e48.##10. Gray MD, Leonard SR, Lacher DW, et al. Stx-producing Shigella species from patients in Haiti: an emerging pathogen with the potential for global spread. Open forum infectious diseases; 2015: Oxford University Press.##11. Gentry MK, Dalrymple JM. Quantitative microtiter cytotoxicity assay for Shigella toxin. Journal of Clinical Microbiology. 1980;12(3):361-6.##12. Ranjbar R, Dallal MS, Pourshafie M,et al. Serogroup distribution of Shigella in Tehran. Iranian journal of public health. 2004;33(3):32-5.##13. Sangeetha A, Parija SC, Mandal J, et al. Clinical and microbiological profiles of shigellosis in children. Journal of health, population, and nutrition. 2014;32(4):580.##14. Ashkenazi S, editor. Shigella infections in children: new insights. Seminars in Pediatric Infectious Diseases; 2004: Elsevier.##15. Dekker JP, Frank KM. Salmonella, Shigella, and yersinia. Clinics in laboratory medicine. 2015;35(2):225-46.##16. Jennison AV, Verma NK. Shigella flexneri infection: pathogenesis and vaccine development. FEMS microbiology reviews. 2004;28(1):43-58.##17. Muthuirulandi Sethuvel D, Devanga Ragupathi N, Anandan S, et al. Update on: Shigella new serogroups/serotypes and their antimicrobial resistance. Letters in applied microbiology. 2017;64(1):8-18.##18. Barry EM, Pasetti MF, Sztein MB, et al. Progress and pitfalls in Shigella vaccine research. Nature reviews Gastroenterology & hepatology. 2013;10(4):245.##19. Kavaliauskiene S, Dyve Lingelem AB, Skotland T,et al. Protection against Shiga toxins. Toxins. 2017;9(2):44.##20. Grabowski EF, Kushak RI, Liu B, et al. Shiga toxin downregulates tissue factor pathway inhibitor, modulating an increase in the expression of functional tissue factor on endothelium. Thrombosis research. 2013;131(6):521-8.##21. Tóth I, Sváb D, Bálint B, et al. Comparative analysis of the Shiga toxin converting bacteriophage first detected in Shigella sonnei. Infection, genetics and evolution. 2016;37:150-7.##22. Gray MD, Lampel KA, Strockbine NA, et al. Clinical isolates of Shiga toxin 1a–producing Shigella flexneri with an epidemiological link to recent travel to Hispañiola. Emerging infectious diseases. 2014;20(10):1669.##23. Bekal S, Pilon PA, Cloutier N, et al. Identification of Shigella flexneri isolates carrying the Shiga toxin 1-producing gene in Quebec, Canada, linked to travel to Haiti. Canadian Journal of Microbiology. 2015;61(12):995-6.##.24 اولاد, تولایی, زهیر و همکاران. طراحی ژن stxA موتانت (G234E-R170L-A231D) شیگلا دیسانتری و بهینه سازی بیان و تخلیص پروتئین نوترکیب آن. مجله دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد. 2011;13(5):93-102.##25. Basu D, Tumer NE. Do the A subunits contribute to the differences in the toxicity of Shiga toxin 1 and Shiga toxin 2? Toxins. 2015;7(5):1467-85.##26. Melton-Celsa AR. Shiga toxin (Stx) classification, structure, and function. Microbiology spectrum. 2014;2(2).##27. Siegler RL. Postdiarrheal Shiga toxin–mediated hemolytic uremic syndrome. Jama. 2003;290(10):1379-81.##28. O’Loughlin EV, Robins-Browne RM. Effect of Shiga toxin and Shiga-like toxins on eukaryotic cells. Microbes and infection. 2001;3(6):493-507.##29. Lamba K, Nelson JA, Kimura AC, et al. Shiga Toxin 1–Producing Shigella sonnei Infections, California, United States, 2014–2015. Emerging infectious diseases. 2016;22(4):679.##30. Skinner C, Patfield S, Khalil R, et al. New monoclonal antibodies against a novel subtype of Shiga toxin 1 produced by Enterobacter cloacae and their use in analysis of human serum. mSphere. 2016;1(1):e00099-15.##31. Baranzoni GM, Fratamico PM, Gangiredla J, et al. Characterization of shiga toxin subtypes and virulence genes in porcine shiga toxin-producing Escherichia coli. Frontiers in microbiology. 2016;7:574.##32. Lenzi LJ, Lucchesi P, Medico L, et al. Effect of the food additives sodium citrate and disodium phosphate on Shiga toxin-producing Escherichia coli and production of stx-phages and Shiga toxin. Frontiers in microbiology. 2016;7:992.##33. Suardana IW, Pinatih KJP, Widiasih DA,et al. Regulatory elements of stx2 gene and the expression level of Shiga-like toxin 2 in Escherichia coli O157: H7. Journal of Microbiology, Immunology and Infection. 2016.##34. Matussek A, Einemo I-M, Jogenfors A, et al. Shiga toxin-producing escherichia coli in diarrheal stool of Swedish children: evaluation of polymerase chain reaction screening and duration of shiga toxin shedding. Journal of the Pediatric Infectious Diseases Society. 2015;5(2):147-51.##35. Ahmadpour A, Fatahi E, Amani J, et al. Detection of stx1 gene in Shigella dysenteriae from Mazandaran province clinical samples by PCR-ELISA method. 2016.##36. Sváb D, Bálint B, Vásárhelyi B, et al. Comparative Genomic and Phylogenetic Analysis of a Shiga Toxin Producing Shigella sonnei (STSS) Strain. Frontiers in cellular and infection microbiology. 2017;7:229.##37. Carter CC, Fierer J, Chiu WW, et al. A novel Shiga toxin 1a-converting bacteriophage of Shigella sonnei with close relationship to Shiga toxin 2-converting pages of Escherichia coli. Open forum infectious diseases; 2016: Oxford University Press.##38. Faruque SM, Chowdhury N, Khan R, et al. Shigella dysenteriae type 1-specific bacteriophage from environmental waters in Bangladesh. Applied and environmental microbiology. 2003;69(12):7028-31.##39. Palma-Martínez I, Guerrero-Mandujano A, Ruiz-Ruiz MJ, et al. Active shiga-like toxin produced by some Aeromonas spp., isolated in Mexico City. Frontiers in microbiology. 2016;7:1522.##40. Grau‐Leal F, Quirós P, Martínez‐Castillo A, et al. Free S higa toxin 1‐encoding bacteriophages are less prevalent than S higa toxin 2 phages in extraintestinal environments. Environmental microbiology. 2015;17(11):4790-801.##41. Afshari N, Bakhshi B, Fallah F, et al. Investigation of prevalence of Shigella sonnei in children with diarrhea admitted to two hospital Emam Khomeini and Milad in Tehran in 1391 with Antimicrobial susceptibility of isolates. Iranian Journal of Medical Microbiology. 2016;10(2):16-22.##.42 صادقی, ونوس, امینی و همکاران. شیوع مولکولی ژن‌های stx1, stx2, eae A, hly از اشریشیاکلی جداشده از نمونه های مدفوع مراکز درمانی شهر رفسنجان با روش MultiplexPCR. علوم پیراپزشکی و بهداشت نظامی. 2018;12(4):9-15.##.43 آقایی سمن, منصوری ش و همکاران. شناسایی سویه‌هایO157: H7 مولد شیگا توکسین اشریشیا کلی (STEC) جدا شده از نمونه‌های مدفوع وادرار بیماران به روشMultiplex PCR. یافته. 2013;1(3)##.44 زهرا ع, فرزانه ف, محمد ز و همکاران. بررسی شیوع ژن های شیگاتوکسین و اینتیمین در سویه های اشریشیاکلی مولد شیگاتوکسین جدا شده از نمونه های عفونت ادراری در استان لرستان.##45. Alperi A, Figueras M. Human isolates of Aeromonas possess Shiga toxin genes (stx1 and stx2) highly similar to the most virulent gene variants of Escherichia coli. Clinical Microbiology and Infection. 2010;16(10):1563-7.##.46 نعمت اله ج، محمدرضا س، مریم ن و همکاران. بررسی تاثیر پساب تصفیه خانه های آب شماره 1 و 2 اهواز برکیفیت آب رودخانه کارون( در محدوده شهر اهواز)##صادقی, ونوس, امینی و همکاران. شیوع مولکولی ژن‌های stx1, stx2, eae A, hly از اشریشیاکلی جداشده از نمونه های مدفوع مراکز درمانی شهر رفسنجان با روش MultiplexPCR. علوم پیراپزشکی و بهداشت نظامی. 2018;12(4):9-15.##.43 آقایی سمن, منصوری ش و همکاران. شناسایی سویه‌هایO157: H7 مولد شیگا توکسین اشریشیا کلی (STEC) جدا شده از نمونه‌های مدفوع وادرار بیماران به روشMultiplex PCR. یافته. 2013;1(3)##.44 زهرا ع, فرزانه ف, محمد ز و همکاران. بررسی شیوع ژن های شیگاتوکسین و اینتیمین در سویه های اشریشیاکلی مولد شیگاتوکسین جدا شده از نمونه های عفونت ادراری در استان لرستان.##45. Alperi A, Figueras M. Human isolates of Aeromonas possess Shiga toxin genes (stx1 and stx2) highly similar to the most virulent gene variants of Escherichia coli. Clinical Microbiology and Infection. 2010;16(10):1563-7.##.46 نعمت اله ج، محمدرضا س، مریم ن و همکاران. بررسی تاثیر پساب تصفیه خانه های آب شماره 1 و 2 اهواز برکیفیت آب رودخانه کارون( در محدوده شهر اهواز) ##

Effect of Toxin – Antitoxin System on Expression of Virulence Factors in Shigella flexneri isolated from diarrheal patients in Ahvaz city بررسی اثر سیستم های توکسین - آنتی توکسین بر بیان فاکتورهای بیماری زایی در جدایه های شیگلا فلکسنری بیماران مبتلا به اسهال در اهواز 2 1 بیماری اسهال دومین علت مرگ و میر کودکان در سراسر دنیاست. شیگلا یکی از مهمترین علل ایجاد کننده ی اسهال در سراسر جهان است. عفونت ناشی از این پاتوژن منجر به بیماری شدید و حاد التهابی روده می شود که با اسهال آبکی همراه با ترشحات چرکی مشخص می گردد. جنس شیگلا شامل 4 گونه ی، شیگلا دیسانتری، شیگلا فلکسنری، شیگلا بویدی و شیگلا سونئی است. شیگلا فلکسنری از رایج ترین علل ایجاد کننده ی شیگلوز در کشور های در حال توسعه است. از جمله فاکتور های بیماری زایی در شیگلا فلکسنری، شیگلا انتروتوکسین است که نقش مهمی در تغییر حمل و نقل آب و الکترولیت ها در روده در فاز اولیه و حالت آبکی بیماری اسهال ایجاد شده، دارند. پروتئین virF است و بیان فاکتور های بیماری زایی را تنظیم میکند. همچنین پروتئین IpaB با نقش در سیستم ترشحی تیپ 3 از جمله فاکتورهای ویرولانس ضروری در شیگلا فلکسنری محسوب میشود. سیستم­های توکسین – آنتی توکسین (TA)، سیستم­هایی هستند که دارای یک بخش آنتی توکسین ناپایدار به عنوان ممانعت کننده و یک بخش توکسین پایدار هستند. امروزه اهمیت این سیستم در بیماریزایی باکتریها مورد توجه قرارگرفته است. تحقیقات متعدد پتانسیل این سیستم را جهت یک هدف ضد میکروبی در باکتری­های مختلف بیان می کند. به صورت تئوری با فعال کردن یا ممعانت از عملکرد توکسین یا آنتی توکسین یک راهکار جالب برای هدف­های باکتریایی مورد توجه قرار می گیرد. در شرایط نرمال میزان توکسین و آنتی توکسین برابر بوده و میزان مرگ ومیر در باکتری­ها کمتر از 5% است. در حالیکه با فعال کردن توکسین 85% باکتری­ها از بین می روند. در حال حاضر هیچ اطلاعات مفیدی درباره شیوع TAسیستم در شیگلا فلکسنری وجود ندارد و بنابراین لزوم مطالعه در شیوع TAسیستم و همچنین بررسی عملکرد آن و ارتباط آن با فاکتورهای بیماریزا در شیگلا فلکسنری ضروری به نظر می رسد. محققین امروزه به دلیل مقاومت­های آنتی بیوتیکی در باکتری­ها به دنبال راه حل­های جایگزین مناسب برای مقابله با باکتریایی پاتوژن هستند. نقش­های متعددی برای سیستم های توکسین-آنتی توکسین در باکتری­ها ذکر شده است. نقش سیستم توکسین-آنتی توکسین در بیان فاکتورهای بیماری زا شیگلا نامشخص می باشد لذا ضرورت دارد که نقش این سیستم در بیان دو فاکتور مهم شیگلا مشخص گردد. با توجه به این امر که شیگلا فلکسنری از جمله باکتری­های بسیار پاتوژن در ایران می باشد و با توجه به مصرف آنتی بیوتیک­های متعدد میزان فراوانی سویه­های پاتوژن در ایران در حال افزایش است. لذا تحقیق حاضر فرضیه را بر روی سیستم توکسین-آنتی توکسین به عنوان جایگزینی جهت مقابله با باکتری پاتوژن بنا نهاده است. 2 Among widespread cause in gastrointestinal disorders we can mention shigella flexneri . Because of its complicated virulence factors, it seems to be good to investigate S. flexneri genome and recognize regulatory sequences. Toxin antitoxin systems is one of regulatory sequence that have important role in cellular process so we choose mazEF and relBE for more analysis and its effect on virulence factors VirF, IpaB and shigella enterotoxin1. 0 0 2018/10/62019/07/62019/05/52019/07/162019/07/142019/12/42020/04/142020/04/202020/04/252020/05/22020/05/232020/10/192021/10/312021/11/172020/01/52021/11/72021/10/132021/10/42021/10/32021/10/22021/09/292021/09/262021/09/25 1400/7/3 2018/12/62019/07/82019/07/142019/07/202019/10/162020/02/82020/04/182020/05/92020/06/282020/07/72020/07/262020/08/312021/11/22021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/1 1400/9/10 نورخدا صادقی فرد Nourkhoda Sadeghifard مرکز تحقیقات میکروب شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران sadeghifard@gmail.com ایرج پاکزاد Iraj Pakzad مرکز تحقیقات میکروب شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران pakzad_i2006@yahoo.com مهرنوش صفی خانی مسلم mehrnoush safikhani گروه میکروب شناسی ایران mehrnoush.safikhani@yahoo.com shigella flexneri Toxin – Antitoxin System RealTime-qPCR شیگلا فلکسنری سیستم های توکسین آنتی توکسین RealTime-qPCR 1. Jennison AV, Verma NK. Shigella flexneri infection: pathogenesis and vaccine development. FEMS microbiology reviews. 2004;28(1):43-58.##2. Casabonne C, González A, Aquili V, Balagué C. Prevalence and virulence factors of Shigella spp. isolated from patients with diarrhoea in Rosario, Argentina. Japanese journal of infectious di1seases. 2016(0).##3. Hosseini MJ, Kaffashian AR. An outbreak of shigellosis due to Shigella flexneri serotype 3a in a prison in Iran. Archives of Iranian medicine. 2010;13(5):413.##4. Ranjbar R, Memariani M. Multilocus variable-number tandem-repeat analysis for genotyping of Shigella sonnei strains isolated from pediatric patients. Gastroenterology and Hepatology from bed to bench. 2015;8(3):225.##5. RostamZad A, Esfahsni S, Enteshari J. The investigation of molecular epidemiology of Shigella soneii isolated from clinical cases in Tehran using RAPD-PCR method. Scientific Medical Journal (AJUMS). 2010;9(3):279-289.##6. Soltandallal MM, Rahimi-Forushani A , Aminharati F. Investigation the Shigella serotypes invasive cells isolated from patients with diarrhea in HEp-2 cell culture.2014; 15(6): 100-108.##7. Faherty C, Harper JM, Shea-Donohue T, Barry EM, Kaper JB, Fasano A, et al. Chromosomal and plasmid-encoded factors of Shigella flexneri induce secretogenic activity ex vivo. PloS one. 2012;7(11):e49980.##8. Nave HH, Mansouri S, Emaneini M, Moradi M. Distribution of genes encoding virulence factors and molecular analysis of Shigella spp. isolated from patients with diarrhea in Kerman, Iran. Microbial pathogenesis. 2016;92:68-71.##9. Emanuele AA, Garcia GA. Mechanism of action and initial, in vitro SAR of an inhibitor of the Shigella flexneri virulence regulator VirF. PloS one. 2015;10(9):e0137410.##10. Ranjbar R, Ghazi FM. Antibiotic sensitivity patterns and molecular typing of Shigella sonnei strains using ERIC-PCR. Iranian journal of public health. 2013;42(10):1151.##11. Zhang R, Zhou HW, Cai JC, Zhang J, Chen G-X, Nasu M, et al. Serotypes and extended-spectrum β-lactamase types of clinical isolates of Shigella spp. from the Zhejiang province of China. Diagnostic microbiology and infectious disease. 2011;69(1):98-104.##12. Mahon CR, Lehman DC, Manuselis Jr G. Textbook of diagnostic microbiology: Elsevier Health Sciences; 2014.##13. Nelson KE, Williams C. Infectious disease epidemiology: Jones & Bartlett Publishers; 2013.##14. Gerdes K. Toxin-antitoxin modules may regulate synthesis of macromolecules during nutritional stress. Journal of bacteriology. 2000;182(3):561-72.##15. Ghafourian S, Raftari M, Sadeghifard N, Sekawi Z. Toxin-antitoxin systems: classification, biological function and application in biotechnology. Horizon Scientific Press. 2013.##16. Soheili S, Ghafourian S, Sekawi Z, Neela VK, Sadeghifard N, Taherikalani M, et al. The mazEF toxin–antitoxin system as an attractive target in clinical isolates of Enterococcus faecium and Enterococcus faecalis. Drug design, development and therapy. 2015;9:2553.##17. Ghafourian S, Good L, Sekawi Z, Hamat RA, Soheili S, Sadeghifard N, et al. The mazEF toxin-antitoxin system as a novel antibacterial target in Acinetobacter baumannii. Memórias do Instituto Oswaldo Cruz. 2014;109(4):502-5.##18. Wang X, Wood TK. Toxin-antitoxin systems influence biofilm and persister cell formation and the general stress response. Applied and environmental microbiology. 2011;77(16):5577-83.##19. Karimi S, Ghafourian S, Kalani MT, Jalilian FA, Hemati S, Sadeghifard N. Association between toxin-antitoxin systems and biofilm formation. Jundishapur journal of microbiology. 2014;8(1).##20. Wang Y, Wang H, Hay AJ, Zhong Z, Zhu J, Kan B. Functional RelBE-Family Toxin-Antitoxin Pairs Affect Biofilm Maturation and Intestine Colonization in Vibrio cholerae. PloS one. 2015;10(8):e0135696.##21. Kwan BW, Lord DM, Peti W, Page R, Benedik MJ, Wood TK. The MqsR/MqsA toxin/antitoxin system protects Escherichia coli during bile acid stress. Environmental microbiology. 2015;17(9):3168-81.##22. Mittenhuber G. Occurence of mazEF-like antitoxin/toxin systems in bacteria. Journal of molecular microbiology and biotechnology. 1999;1(2):295-302.##23. van Rensburg JJ, Hergenrother PJ. Detection of endogenous MazF enzymatic activity in Staphylococcus aureus. Analytical biochemistry. 2013;443(1):81-7.##24. Savari M, Rostami S, Ekrami A, Bahador A. Characterization of Toxin-Antitoxin (TA) Systems in Pseudomonas aeruginosa Clinical Isolates in Iran. Jundishapur journal of microbiology. 2016;9(1).## 25. Unterholzner SJ, Poppenberger B, Rozhon W. Toxin–antitoxin systems Biology, identification, and application.2013. 3(5): e26219##26. Yang S, Hung C, Aljuffali I, Fang J, The roles of the virulence factor IpaB in Shigella spp. in the escapefrom immune cells and invasion of epithelial cells,2015; 43–51## ##

Epidemiology of gastroesophageal reflux disease in Iran; a systematic review and meta-analysis اپیدمیولوژی بیماری ریفلاکس معده به مری در ایران; یک مطالعه ی مرور سیستماتیک و متاآنالیز 2 1   Gastroesophageal reflux disease (GERD) که منجر به ریفلاکس محتویات معده به داخل مری می شود، یک اختلال شایع گوارشی است و منجر به علائم رنج آور تیپیکی مانند heartburn and/or regurgitation می شود (1). با این حال با علائم آتیپیک عبارتند از سرفه، آسم، درد قفسه سینه و خستگی نیز می تواند بروز کند (2). ریفلاکس دائمی اسید می تواند عوارض جدیتری را ایجاد کند، از جمله آنها می توان به  erosive esophagitis, esophageal strictures, Barrettchr(chr('39')39chr('39'))s esophagus, and esophageal adenocarcinoma, hiatus hernia, delayed gastric emptying, and visceral hypersensitivity  اشاره کرد (1،3-5 ). چندین فاکتور خطر مرتبط با GERD شامل مصرف داروهای ضد درد (به عنوان مثال داروهای ضد التهابی غیر استروییدی (NSAIDs))، نوع غذا، انواع نوشیدنی، سیگار کشیدن، سابقه خانوادگی، شاخص توده بدنی بالا (BMI)، فعالیت های بدنی، نمک، و یا مصرف ترشی با وعده های غذایی و فست فود می باشد که این عوامل خطر بیشتر مربوط به شیوه زندگی بیمار است (6-7). هم چنین نشان داده شده که سن، جنس، بارداری و تنوع جغرافیایی نیز مرتبط با GERD است(7). علاوه بر این پیشنهاد شده است که شکستگی های مهره ای و / یا spinal malalignment ممکن است بر فراوانی GERD تاثیر بگذارد(8-9). بررسی سیستماتیک مطالعات طولی نشان می دهد که شیوع GERD در دهه های اخیر افزایش یافته است. اگر این روند ادامه پیدا کند، می تواند سبب افزایش سریع بروز عوارض جدی مرتبط باGERD، تاثیر بر کیفیت زندگی بیمار و نیز هزینه های سیستم های مراقبت بهداشتی درمانی شود (10-11) افزایش آگاهی از GERD برای بهبود سلامت ایرانی ها ممکن است ضروری باشد. اطلاعات زیادی در فرهنگ های غربی دیگر به دست آمده است که می تواند به یک ایرانی تعمیم داده شود اما نمی تواند کاملا درست باشد؛ لذا با درک تاثیر اپیدمیولوژیک GERD در ایران و جامعه ما، متخصصین مراقبت های بهداشتی، سیاست گذاران می توانند گام های بعدی در ایجاد لیست اولویت های مدیریت بیماری را بکار گیرند. مطالعات متعدد شیوع GERD را در جمعیت ایرانی نشان داده اند اما شواهد متناقض است (12-41). بنابراین مرور ساختاریافته همه مستندات و ترکیب آنها می تواند موجب به وجود آمدن تصویر کامل تری از ابعاد این بیماری در جامعه ایرانی گردد. یکی از اهداف اصلی مطالعات متاآنالیز که ترکیبی از مطالعات مختلف است، کاهش تفاوت بین پارامترها به واسطه ی افزایش تعداد مطالعات درگیر در فرآیند آنالیز است و یکی دیگر از اهداف مهم متاآنالیز، پی‌بردن به موارد عدم همسانی نتایج و علل آنهاست(42-45). لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی اپیدمیولوژیک GERD در ایران انجام خواهد شد.   2 Background Gastroesophageal reflux disease (GERD), which leads to acid reflux into the esophagus, is a common gastrointestinal disorder. Several studies have shown the prevalence of GERD in Iranian population, but their evidence is contradictory. Therefore, the present study was conducted to investigate the epidemiology of GERD in Iran. Methods The entire steps of this systematic review and meta-analysis were based on the MOOSE protocol, and the results were reported accordance with the PRISMA guideline. This review is registered on PROSPERO (registration number: CRD42020142861). To find potentially relevant published articles, comprehensive search was done on international online databases Scopus, Science Direct, EMBASE, PubMed/Medline, CINAHL, EBSCO, Cochrane Library, Web of Science, Iranian online databases and the Google Scholar search engine in June 2019. Cochran test and I2 index were used to assess the heterogeneity of the studies. Data were analyzed using Comprehensive Meta-Analysis software ver. 2. The significance level of the test was considered to be P <  0.05. 0 0 2018/10/62019/07/62019/05/52019/07/162019/07/142019/12/42020/04/142020/04/202020/04/252020/05/22020/05/232020/10/192021/10/312021/11/172020/01/52021/11/72021/10/132021/10/42021/10/32021/10/22021/09/292021/09/262021/09/252019/10/19 1398/7/27 2018/12/62019/07/82019/07/142019/07/202019/10/162020/02/82020/04/182020/05/92020/06/282020/07/72020/07/262020/08/312021/11/22021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/1 1400/9/10 میلاد اعظمی Milad Azami دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران milad98azami@gmail.com محمدرضا حافظی احمدی Mohamadreza Hafezi Ahmadi مرکز تحقیقات زیست فناوری و گیاهان دارویی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران reza.hafeziahmadi@gmail.com محمد کریمیان Mohammad Karimian گروه آموزشی جراحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران drkarimian70@yahoo.com مجید سلامتی Majid Salamati گروه آموزشی جراحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران salamati_majid@yahoo.com حسن نورمحمدی Hassan Nourmohammadi گروه آموزشی داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران hnm51@yahoo.com GERD iran meta-analysis ریفلاکس معده به مری ایران متاآنالیز 1. Vakil N, van Zanten SV, Kahrilas P, Dent J, Jones R. The montreal definition and classification of gastroesophageal reflux disease: A global evidence-based consensus. Am J Gastroenterol. 2006;101:1900–20.##2. Manterola C, Munoz S, Grande L, Bustos L. Initial validation of a questionnaire for detecting gastroesophageal reflux disease in epidemiological settings. J Clin Epidemiol. 2002;55:1041–5. doi: 10.1016/S0895-4356(02)00454-7.##3. El-Serag HB, Petersen NJ, Carter J, Graham DY, Richardson P, Genta RM, et al. Gastroesophageal reflux among different racial groups in the United States. Gastroenterology. 2004;126:1692–9. ##4. Mikami DJ, Murayama KM. Physiology and pathogenesis of gastroesophageal reflux disease. Surg Clin North Am. 2015;95(3):515-25. doi: 10.1016/j.suc.2015.02.006.##5. Buckles DC, Sarosiek I, McMillin C, McCallum RW. Delayed gastric emptying in gastroesophageal reflux disease: reassessment with new methods and symptomatic correlations. Am J Med Sci. 2004;327(1):1-4.##6. Wong WM, Lam KF, Lai KC, Hui WM, Hu WH, Lam CL, et al. A validated symptoms questionnaire (Chinese GERDQ) for the diagnosis of gastro-oesophageal reflux disease in the Chinese population. Aliment Pharmacol Ther. 2003;17:1407–13. ##7. Podolsky DK, Camilleri M, Fitz JG, Kalloo AN, Shanahan F, Wang TC. Yamada’s Textbook of Gastroenterology, 2 Volume Set: Wiley 2015. ##8. Ohba T1, Ebata S2, Koyama K2, Haro H2. Prevalence and key radiographic spinal malalignment parameters that influence the risk for gastroesophageal reflux disease in patients treated surgically for adult spinal deformity. BMC Gastroenterol. 2018 Jan 10;18(1):8. doi: 10.1186/s12876-018-0738-6.##9. Kusano M, Hashizume K, Ehara Y, Shimoyama Y, Kawamura O, Mori M. Size of hiatus hernia correlates with severity of kyphosis, not with obesity, in elderly Japanese women. J Clin Gastroenterol. 2008;42(4):345–350. doi: 10.1097/MCG.0b013e318037556c. [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]##10. El-Serag HB. Time trends of gastroesophageal reflux disease: A systematic review. Clin Gastroenterol Hepatol. 2007;5:17–26. ##11. Lee SW, Lee TY, Lien HC, Peng YC, Yeh HJ, Chang CS. Correlation between symptom severity and health-related life quality of a population with gastroesophageal reflux disease. Gastroenterology Res. 2017;10:78–83. ##12. Nouraie M, Razjouyan H, Assady M, Malekzadeh R, Nasseri-Moghaddam S. Epidemiology of gastroesophageal reflux symptoms in Tehran, Iran: a population- based telephone survey. Arch Iran Med 2007; 10(3): 289-94.##13. Nouraie M ,Radmard AR, Zaer-Rezaii H, Razjouyan H, Nasseri-Moghaddam S, Malekzadeh R. Hygiene could affect GERD prevalence independently: a population-based study in Tehran. Am J Gastroenterol 2007; 102(7): 1353-60.##14. Hatami KH, Pourshams A, Azimi K, Sarrafi M, Mehrabani M, Mostajabi P, et al. Dyspepsia, Gastroesophagela reflux disease and irritable bowel syndrome among blood donors. Govaresh 2003; 8(4): 138-46.##15. Rogha M, Mohabatian B, Daemi P, Bashardoost N, Pourshams A. Gastroesophageal reflux disease in Esfahan. Govaresh 2006; 11(3): 145-9.##16. Mahmoudi S, Pourshams A, Akbari M, Malekzadh R. The prevalence of irritable bowel syndrome and gastroesophhageal reflux disease among Tehran university students. Govaresh 2003; 8(4): 159-62.##17. Mostaghni A, Mehrabani D, Khademolhosseini F, Masoumi SJ, Moradi F, Zare N, et al. Prevalence and risk factors of gastroesophageal reflux disease in Qashqai migrating nomads, southern Iran. World J Gastroenterol 2009; 15(8): 961-5.##18. Somi MH, Farhang S, Mirinezhad K, Jazayeri E, Nasseri-Moghaddam S, Moayeri S ,et al. Prevalence and precipitating factors of gastroesophageal reflux disease in a young population of Tabriz, Northwest of Iran. Saudi Med J 2006; 27(12): 1878-81.##19. Pourshams A , Rahmani AR , Hatami K. Gastroesophageal Refl ux Disease in Iran. Govaresh 2005 ;10:48-53.##20. Bordbar Gh, Bolandnazar NS. Gastroesophageal reflux disease (GERD): prevalence and association with Psychological Disorders among medical sciences students. International Journal of PharmTech Research. 2015; 8(7); 120-130.##21. Pourhoseingholi A, Safaee A, Pourhoseingholi MA, Moghimi-Dehkordi B, Habibi M, Vahedi M, et al. Prevalence and demographic risk factors of gastrointestinal symptoms in Tehran province. JPH 2010; 8(7): 42-6##22. Khoshbaten M. Gastro-esophageal reflux disease in northwestern Tabriz, Iran. Indian J Gastroenterol 2003; 22(4): 138-9.##23. Safaee A, Moghimi-Dehkordi B, Pourhoseingholi MA, Habibi M, Qafarnejad F, Pourhoseingholi A, et al. Heartburn and related factors in general population in Tehran, capital of Iran. East Afr J Public Health 2010; 7(2): 196-8.##24. Honarkar Z, Baladast M, Khorram Z, Akhondi Sh, Antikchi M, Masoodi M, et al. An analysis of gastrointestinal symptoms in causalities of catastrophic earthquake of Bam, Iran. Shiraz E-Medical Journal 2005; 6(1,2).##25. Hassanzadeh Keshteli A, Daneshpajouhnejad P, Adibi P. Risk factors of bloating and its association with common gastrointestinal disorders in a sample of Iranian adults. Turk J Gastroenterol. 2017; 28(3):179-190. doi: 10.5152/tjg.2017.16715.##26. Shahravan Sh, Maleki I. Prevalence and clinical conditions of gastroesophageal reflux:A population based study in Sari city, Iran. Govaresh. 2013; 18(2): 112-113.##27. Reshadat R, Fattahi N, Iri R, Saeedi B, Shahabbaspoor Z, Emami L, et al . Prevalence of gastroesophageal reflux and its related factors in Sanandaj. SJKU. 2017; 22 (4) :36-44##28. Pourhoseingholi A, Pourhoseingholi MA, Moghimi-Dehkordi B, Bazegar F, Safaee A, Vahedi M, Al Dulaimi D, Prabhakaran S. Epidemiological features of gastro-esophageal reflux disease in Iran based on general population. Gastroenterol Hepatol Bed Bench 2012;5(1):54-59).##29. Khodamoradi Z, Gandomkar A, Poustchi H, Salehi AR, Imanieh MH, Etemadi A, Malekzadeh R. Prevalence and Correlates of Gastroesophageal Reflux Disease in Southern Iran: Pars Cohort Study. Middle East J Dig Dis 2017;9:129-138. DOI: 10.15171/mejdd.2017.63.##30. Adibi P, Hassanzadeh Keshteli A, Saneei M, Saneei P, Savabi O, Esmaillzadeh A. Relationship between Tooth Loss, Functional Dyspepsia and Gastro-Esophageal Reflux Disorder among Isfahani Adults. Arch Iran Med. 2016; 19(2): 123 – 130.##31. Ehsani Ardakani MJ, Maleki I, Mohammadzadeh F. Prevalence of Gastroesophageal Reflux Disease in Tehran, 1999. Pajoohandeh Journal. 2001; 6(3): 277-280.##32. Aletaha N, Aletaha A, Nourrie M, Fazeltabar Malekshah A, Malekzadeh R. Gastroesophageal reflux disease In Gonbad city: The prevalence and risk factors. Journal of Medical Council of Islamic Republic of Iran 2010; 28(2): 176-83##33. Nasseri-Moghaddam S, Mofid A, Ghotbi MH ,Razjouyan H, Nouraie M, Ramard AR, et al. Epidemiological study of gastro-oesophageal reflux disease: reflux in spouse as a risk factor. Aliment Pharmacol Ther 2008; 28(1): 144-53.##34. Solhpour A, Pourhoseingholi MA, Soltani F, Zarghi A, Habibi M, Ghafarnejad F, et al. Gastroesophageal reflux symptoms and body mass index: no relation among the Iranian population. Indian J Gastroenterol 2008; 27(4): 153-5.##35. Saberi HR, Moravveji AR. Gastrointestinal complaints in shift-working and day-working nurses in Iran. J Circadian Rhythms 2010; 8: 9.##36. Saberi-Firoozi M, Khademolhosseini F, Yousefi M, Mehrabani D, Zare N, Heydari ST .Risk factors of gastroesophageal reflux disease in Shiraz, southern Iran. World J Gastroenterol 2007; 13(41): 5486-91.##37. Hoseini-assal SMK, Amra B. Respiratory symptoms and gastroesophageal reflex in adult population of more than 20 years old in Shahrekord. Shahrekord University of Medical Sciences Journal 2004; 6(1): 58-62.##38. Vakhshoori M, Hassanzadeh-Keshteli A, Saneei P, Esmaillzadeh A, Daghaghzadeh H, Adibi P. The Relationship of the Number of Daily Meals and Snacks with Gastroesophageal Reflux Disease (GERD) in Iranian Adults. J Isfahan Med Sch 2017; 35(420): 143-50.##39. Vossoughinia H, Salari M, Mokhtari Amirmajdi E, et al. An epidemiological study of gastroesophageal reflux disease and related risk factors in urban population of mashhad, iran. Iran Red Crescent Med J. 2014;16(12):e15832. Published 2014 Dec 9. doi:10.5812/ircmj.15832##40. Mansour-Ghanaei F, Joukar F, Atshani SM, Chagharvand S, Souti F. The epidemiology of gastroesophageal reflux disease: a survey on the prevalence and the associated factors in a random sample of the general population in the Northern part of Iran. Int J Mol Epidemiol Genet. 2013;4(3):175–182. ##41. Islami F, Nasseri-Moghaddam S, Pourshams A, Poustchi H, Semnani S, et al. (2014) Determinants of Gastroesophageal Reflux Disease, Including Hookah Smoking and Opium Use– A Cross-Sectional Analysis of 50,000 Individuals. PLoS ONE 9(2): e89256. doi:10.1371/journal.pone.0089256##42. ayehmiri K, Tavan H, Sayehmire F, Mohamadi I. Prevalence of Epilepsy in Iran Using Meta-Analysis and Systematic Review. zumsj. 2015; 23 (97):112-121.##43. Sayehmiri K ,Tavan H. Systematic Review and Meta- analysis Methods Prevalence of Peptic ulcer in IRAN. Journal of Govaresh, 2015, 20(4): 250-258.##44. Stroup DF, Berlin JA, Morton SC, Olkin I, Williamson GD, Rennie D, Moher D, Becker BJ, Sipe TA, Thacker SB. Meta-analysis of observational studies in epidemiology: a proposal for reporting. Meta-analysis Of Observational Studies in Epidemiology (MOOSE) group. JAMA. 2000; 283(15):2008-2012.##45. Shamseer L, Moher D, Clarke M, Ghersi D, Liberati A, Petticrew M, et al;PRISMA-P Group. PRISMA-P Group. Preferred reporting items for systematic review and meta-analysis protocols (PRISMA-P) 2015:elaboration and explanation. BMJ 2015;349:g7647.##46. Wells GA, Shea B, O’Connell D, Peterson J, Welch V, Losos M, et al. The Newcastle-Ottawa Scale (NOS) for assessing the quality of nonrandomized studies in meta-analyses. 2011, [cited 2012 Nov 25]. Available from:http://www.ohri.ca/programs/clinical_epidemiology/oxford.asp. ##47. Higgins JPT, Green S. Cochrane Handbook for Systematic Reviews of Interventions Version 5.1.0. Available from: http://handbook.cochrane.org/.##48. Ades AE, Lu G, Higgins JP. The Interpretation of Random-Effects Meta-Analysis in Decision Models. Med Decis Making 2005;25(6):646-54.##49. Higgins JP, Thompson SG, Deeks JJ, Altman DG. Measuring inconsistency in meta-analyses. BMJ 2003;327: 557–60. ##50. El-Serag HB, Sweet S, Winchester CC, Dent J. Update on the epidemiology of gastro-oesophageal reflux disease: a systematic review. Gut. 2014;63(6):871–880. doi: 10.1136/gutjnl-2012-304269. ##51. Sharma P, Wani S, Romero Y, Johnson D, Hamilton F. Racial and geographic issues in gastroesophageal reflux disease. American Journal of Gastroenterology. 2008;103(11):2669–2680. doi: 10.1111/j.1572-0241.2008.02089.x.##52. Fazel M, Keshteli AH, Jahangiri P, Daneshpajouhnejad P, Adibi P. Gastroesophageal Reflux Disease in Iran: SEPAHAN Systematic Review No. 2. Int J Prev Med. 2012;3(Suppl 1):S10–S17.##53. Delavari A, Moradi G, Birjandi F, Elahi E, Saberifiroozi M. The Prevalence of Gastroesophageal Reflux Disease (GERD) in the Islamic Republic of Iran: A Systematic Review. Middle East J Dig Dis. 2012 Jan;4(1):5-15.##54. Spechler SJ, Jain SK, Tendler DA, Parker RA. Racial differences in the frequency of symptoms and complications of gastro-oesophageal refl ux disease. Aliment Pharmacol Ther 2002;16:1795–800.##55. Mirzazadeh A, Sadeghirad B, Haghdoost A, et al. The prevalence of obesity in Iran in recent decade; a systematic review and meta-analysis study. Iran J Public Health. 2009;38(3):1–11. ##56. Rosaida MS, Goh KL. Gastro-oesophageal refl ux disease, refl ux oesophagitis and non-erosive refl ux disease in a multiracial Asian population: a prospective, endoscopy based study. Eur J Gastroenterol Hepatol 2004;16:495-501.##57. Thomas GA, Rhodes J, Ingram JR (2005) Mechanisms of disease: nicotine–a review of its actions in the context of gastrointestinal disease. Nat Clin Pract Gastroenterol Hepatol 2: 536–544. ##58. Trudgill NJ, Smith LF, Kershaw J, Riley SA (1998) Impact of smoking cessation on salivary function in healthy volunteers. Scand J Gastroenterol 33: 568–571. ##59. Ayazi S, Demeester SR, Hsieh CC, Zehetner J, Sharma G, et al. (2011) Thoraco-abdominal pressure gradients during the phases of respiration contribute to gastroesophageal reflux disease. Dig Dis Sci 56: 1718–1722..##60. Moosazadeh M, Ziaaddini Hو Mirzazadeh A, Ashrafi-Asgarabad A, Haghdoost AA. Meta-analysis of Smoking Prevalence in Iran.Addict Health. 2013;5(3-4):140-53.##61. Nusrat S, Nusrat S, Bielefeldt K. Reflux and sex: what drives testing, what drives treatment? Eur J Gastroenterol Hepatol. 2012; 24: 233–247.##62. Nusrat S, Nusrat S, Bielefeldt K. Reflux and sex: what drives testing, what drives treatment? Eur J Gastroenterol Hepatol. 2012; 24: 233–247. ##63. Cook MB, Wild CP, Forman D. A systematic review and meta-analysis of the sex ratio for Barrett’s esophagus, erosive reflux disease, and nonerosive reflux disease. Am J Epidemiol. 2005; 162: 1050–1061.##64. Cho JH, Kim HM, Ko GJ, Woo ML, Moon CM, Kim YJ, et al. Old age and male sex are associated with increased risk of asymptomatic erosive esophagitis: analysis of data from local health examinations by the Korean National Health Insurance Corporation. J Gastroenterol Hepatol. 2011; 26: 1034–1038.##65. Corley DA, Kubo A, Zhao W. Abdominal obesity, ethnicity and gastrooesophageal reflux symptoms. Gut. 2007; 56: 756–762.##66. Wang A, Mattek NC, Holub JL, Lieberman DA, Eisen GM. Prevalence of complicated gastroesophageal reflux disease and Barrett’s esophagus among racial groups in a multi-center consortium. Dig Dis Sci. 2009; 54: 964–971.##67. Azami M, Moslemirad M, YektaKooshali MH, Rahmati S, Soleymani A, Bigdeli Shamloo MB, et al. Workplace Violence Against Iranian Nurses: A Systematic Review and Meta-Analysis. Violence Vict. 2018;33(6):1148-1175. doi: 10.1891/0886-6708.33.6.1148.##68. Dent J, El-Serag HB, Wallander MA, Johansson S. Epidemiology of gastro-oesophageal reflux disease: a systematic review. Gut. 2005;54:710–17.##1. Vakil N, van Zanten SV, Kahrilas P, Dent J, Jones R. The montreal definition and classification of gastroesophageal reflux disease: A global evidence-based consensus. Am J Gastroenterol. 2006;101:1900–20.##2. Manterola C, Munoz S, Grande L, Bustos L. Initial validation of a questionnaire for detecting gastroesophageal reflux disease in epidemiological settings. J Clin Epidemiol. 2002;55:1041–5. doi: 10.1016/S0895-4356(02)00454-7.##3. El-Serag HB, Petersen NJ, Carter J, Graham DY, Richardson P, Genta RM, et al. Gastroesophageal reflux among different racial groups in the United States. Gastroenterology. 2004;126:1692–9. ##4. Mikami DJ, Murayama KM. Physiology and pathogenesis of gastroesophageal reflux disease. Surg Clin North Am. 2015;95(3):515-25. doi: 10.1016/j.suc.2015.02.006.##5. Buckles DC, Sarosiek I, McMillin C, McCallum RW. Delayed gastric emptying in gastroesophageal reflux disease: reassessment with new methods and symptomatic correlations. Am J Med Sci. 2004;327(1):1-4.##6. Wong WM, Lam KF, Lai KC, Hui WM, Hu WH, Lam CL, et al. A validated symptoms questionnaire (Chinese GERDQ) for the diagnosis of gastro-oesophageal reflux disease in the Chinese population. Aliment Pharmacol Ther. 2003;17:1407–13. ##7. Podolsky DK, Camilleri M, Fitz JG, Kalloo AN, Shanahan F, Wang TC. Yamada’s Textbook of Gastroenterology, 2 Volume Set: Wiley 2015. ##8. Ohba T1, Ebata S2, Koyama K2, Haro H2. Prevalence and key radiographic spinal malalignment parameters that influence the risk for gastroesophageal reflux disease in patients treated surgically for adult spinal deformity. BMC Gastroenterol. 2018 Jan 10;18(1):8. doi: 10.1186/s12876-018-0738-6.##9. Kusano M, Hashizume K, Ehara Y, Shimoyama Y, Kawamura O, Mori M. Size of hiatus hernia correlates with severity of kyphosis, not with obesity, in elderly Japanese women. J Clin Gastroenterol. 2008;42(4):345–350. doi: 10.1097/MCG.0b013e318037556c. [PubMed] [CrossRef] [Google Scholar]##10. El-Serag HB. Time trends of gastroesophageal reflux disease: A systematic review. Clin Gastroenterol Hepatol. 2007;5:17–26. ##11. Lee SW, Lee TY, Lien HC, Peng YC, Yeh HJ, Chang CS. Correlation between symptom severity and health-related life quality of a population with gastroesophageal reflux disease. Gastroenterology Res. 2017;10:78–83. ##12. Nouraie M, Razjouyan H, Assady M, Malekzadeh R, Nasseri-Moghaddam S. Epidemiology of gastroesophageal reflux symptoms in Tehran, Iran: a population- based telephone survey. Arch Iran Med 2007; 10(3): 289-94.##13. Nouraie M ,Radmard AR, Zaer-Rezaii H, Razjouyan H, Nasseri-Moghaddam S, Malekzadeh R. Hygiene could affect GERD prevalence independently: a population-based study in Tehran. Am J Gastroenterol 2007; 102(7): 1353-60.##14. Hatami KH, Pourshams A, Azimi K, Sarrafi M, Mehrabani M, Mostajabi P, et al. Dyspepsia, Gastroesophagela reflux disease and irritable bowel syndrome among blood donors. Govaresh 2003; 8(4): 138-46.##15. Rogha M, Mohabatian B, Daemi P, Bashardoost N, Pourshams A. Gastroesophageal reflux disease in Esfahan. Govaresh 2006; 11(3): 145-9.##16. Mahmoudi S, Pourshams A, Akbari M, Malekzadh R. The prevalence of irritable bowel syndrome and gastroesophhageal reflux disease among Tehran university students. Govaresh 2003; 8(4): 159-62.##17. Mostaghni A, Mehrabani D, Khademolhosseini F, Masoumi SJ, Moradi F, Zare N, et al. Prevalence and risk factors of gastroesophageal reflux disease in Qashqai migrating nomads, southern Iran. World J Gastroenterol 2009; 15(8): 961-5.##18. Somi MH, Farhang S, Mirinezhad K, Jazayeri E, Nasseri-Moghaddam S, Moayeri S ,et al. Prevalence and precipitating factors of gastroesophageal reflux disease in a young population of Tabriz, Northwest of Iran. Saudi Med J 2006; 27(12): 1878-81.##19. Pourshams A , Rahmani AR , Hatami K. Gastroesophageal Refl ux Disease in Iran. Govaresh 2005 ;10:48-53.##20. Bordbar Gh, Bolandnazar NS. Gastroesophageal reflux disease (GERD): prevalence and association with Psychological Disorders among medical sciences students. International Journal of PharmTech Research. 2015; 8(7); 120-130.##21. Pourhoseingholi A, Safaee A, Pourhoseingholi MA, Moghimi-Dehkordi B, Habibi M, Vahedi M, et al. Prevalence and demographic risk factors of gastrointestinal symptoms in Tehran province. JPH 2010; 8(7): 42-6##22. Khoshbaten M. Gastro-esophageal reflux disease in northwestern Tabriz, Iran. Indian J Gastroenterol 2003; 22(4): 138-9.##23. Safaee A, Moghimi-Dehkordi B, Pourhoseingholi MA, Habibi M, Qafarnejad F, Pourhoseingholi A, et al. Heartburn and related factors in general population in Tehran, capital of Iran. East Afr J Public Health 2010; 7(2): 196-8.##24. Honarkar Z, Baladast M, Khorram Z, Akhondi Sh, Antikchi M, Masoodi M, et al. An analysis of gastrointestinal symptoms in causalities of catastrophic earthquake of Bam, Iran. Shiraz E-Medical Journal 2005; 6(1,2).##25. Hassanzadeh Keshteli A, Daneshpajouhnejad P, Adibi P. Risk factors of bloating and its association with common gastrointestinal disorders in a sample of Iranian adults. Turk J Gastroenterol. 2017; 28(3):179-190. doi: 10.5152/tjg.2017.16715.##26. Shahravan Sh, Maleki I. Prevalence and clinical conditions of gastroesophageal reflux:A population based study in Sari city, Iran. Govaresh. 2013; 18(2): 112-113.##27. Reshadat R, Fattahi N, Iri R, Saeedi B, Shahabbaspoor Z, Emami L, et al . Prevalence of gastroesophageal reflux and its related factors in Sanandaj. SJKU. 2017; 22 (4) :36-44##28. Pourhoseingholi A, Pourhoseingholi MA, Moghimi-Dehkordi B, Bazegar F, Safaee A, Vahedi M, Al Dulaimi D, Prabhakaran S. Epidemiological features of gastro-esophageal reflux disease in Iran based on general population. Gastroenterol Hepatol Bed Bench 2012;5(1):54-59).##29. Khodamoradi Z, Gandomkar A, Poustchi H, Salehi AR, Imanieh MH, Etemadi A, Malekzadeh R. Prevalence and Correlates of Gastroesophageal Reflux Disease in Southern Iran: Pars Cohort Study. Middle East J Dig Dis 2017;9:129-138. DOI: 10.15171/mejdd.2017.63.##30. Adibi P, Hassanzadeh Keshteli A, Saneei M, Saneei P, Savabi O, Esmaillzadeh A. Relationship between Tooth Loss, Functional Dyspepsia and Gastro-Esophageal Reflux Disorder among Isfahani Adults. Arch Iran Med. 2016; 19(2): 123 – 130.##31. Ehsani Ardakani MJ, Maleki I, Mohammadzadeh F. Prevalence of Gastroesophageal Reflux Disease in Tehran, 1999. Pajoohandeh Journal. 2001; 6(3): 277-280.##32. Aletaha N, Aletaha A, Nourrie M, Fazeltabar Malekshah A, Malekzadeh R. Gastroesophageal reflux disease In Gonbad city: The prevalence and risk factors. Journal of Medical Council of Islamic Republic of Iran 2010; 28(2): 176-83##33. Nasseri-Moghaddam S, Mofid A, Ghotbi MH ,Razjouyan H, Nouraie M, Ramard AR, et al. Epidemiological study of gastro-oesophageal reflux disease: reflux in spouse as a risk factor. Aliment Pharmacol Ther 2008; 28(1): 144-53.##34. Solhpour A, Pourhoseingholi MA, Soltani F, Zarghi A, Habibi M, Ghafarnejad F, et al. Gastroesophageal reflux symptoms and body mass index: no relation among the Iranian population. Indian J Gastroenterol 2008; 27(4): 153-5.##35. Saberi HR, Moravveji AR. Gastrointestinal complaints in shift-working and day-working nurses in Iran. J Circadian Rhythms 2010; 8: 9.##36. Saberi-Firoozi M, Khademolhosseini F, Yousefi M, Mehrabani D, Zare N, Heydari ST .Risk factors of gastroesophageal reflux disease in Shiraz, southern Iran. World J Gastroenterol 2007; 13(41): 5486-91.##37. Hoseini-assal SMK, Amra B. Respiratory symptoms and gastroesophageal reflex in adult population of more than 20 years old in Shahrekord. Shahrekord University of Medical Sciences Journal 2004; 6(1): 58-62.##38. Vakhshoori M, Hassanzadeh-Keshteli A, Saneei P, Esmaillzadeh A, Daghaghzadeh H, Adibi P. The Relationship of the Number of Daily Meals and Snacks with Gastroesophageal Reflux Disease (GERD) in Iranian Adults. J Isfahan Med Sch 2017; 35(420): 143-50.##39. Vossoughinia H, Salari M, Mokhtari Amirmajdi E, et al. An epidemiological study of gastroesophageal reflux disease and related risk factors in urban population of mashhad, iran. Iran Red Crescent Med J. 2014;16(12):e15832. Published 2014 Dec 9. doi:10.5812/ircmj.15832##40. Mansour-Ghanaei F, Joukar F, Atshani SM, Chagharvand S, Souti F. The epidemiology of gastroesophageal reflux disease: a survey on the prevalence and the associated factors in a random sample of the general population in the Northern part of Iran. Int J Mol Epidemiol Genet. 2013;4(3):175–182. ##41. Islami F, Nasseri-Moghaddam S, Pourshams A, Poustchi H, Semnani S, et al. (2014) Determinants of Gastroesophageal Reflux Disease, Including Hookah Smoking and Opium Use– A Cross-Sectional Analysis of 50,000 Individuals. PLoS ONE 9(2): e89256. doi:10.1371/journal.pone.0089256##42. ayehmiri K, Tavan H, Sayehmire F, Mohamadi I. Prevalence of Epilepsy in Iran Using Meta-Analysis and Systematic Review. zumsj. 2015; 23 (97):112-121.##43. Sayehmiri K ,Tavan H. Systematic Review and Meta- analysis Methods Prevalence of Peptic ulcer in IRAN. Journal of Govaresh, 2015, 20(4): 250-258.##44. Stroup DF, Berlin JA, Morton SC, Olkin I, Williamson GD, Rennie D, Moher D, Becker BJ, Sipe TA, Thacker SB. Meta-analysis of observational studies in epidemiology: a proposal for reporting. Meta-analysis Of Observational Studies in Epidemiology (MOOSE) group. JAMA. 2000; 283(15):2008-2012.##45. Shamseer L, Moher D, Clarke M, Ghersi D, Liberati A, Petticrew M, et al;PRISMA-P Group. PRISMA-P Group. Preferred reporting items for systematic review and meta-analysis protocols (PRISMA-P) 2015:elaboration and explanation. BMJ 2015;349:g7647.##46. Wells GA, Shea B, O’Connell D, Peterson J, Welch V, Losos M, et al. The Newcastle-Ottawa Scale (NOS) for assessing the quality of nonrandomized studies in meta-analyses. 2011, [cited 2012 Nov 25]. Available from:http://www.ohri.ca/programs/clinical_epidemiology/oxford.asp. ##47. Higgins JPT, Green S. Cochrane Handbook for Systematic Reviews of Interventions Version 5.1.0. Available from: http://handbook.cochrane.org/.##48. Ades AE, Lu G, Higgins JP. The Interpretation of Random-Effects Meta-Analysis in Decision Models. Med Decis Making 2005;25(6):646-54.##49. Higgins JP, Thompson SG, Deeks JJ, Altman DG. Measuring inconsistency in meta-analyses. BMJ 2003;327: 557–60. ##50. El-Serag HB, Sweet S, Winchester CC, Dent J. Update on the epidemiology of gastro-oesophageal reflux disease: a systematic review. Gut. 2014;63(6):871–880. doi: 10.1136/gutjnl-2012-304269. ##51. Sharma P, Wani S, Romero Y, Johnson D, Hamilton F. Racial and geographic issues in gastroesophageal reflux disease. American Journal of Gastroenterology. 2008;103(11):2669–2680. doi: 10.1111/j.1572-0241.2008.02089.x.##52. Fazel M, Keshteli AH, Jahangiri P, Daneshpajouhnejad P, Adibi P. Gastroesophageal Reflux Disease in Iran: SEPAHAN Systematic Review No. 2. Int J Prev Med. 2012;3(Suppl 1):S10–S17.##53. Delavari A, Moradi G, Birjandi F, Elahi E, Saberifiroozi M. The Prevalence of Gastroesophageal Reflux Disease (GERD) in the Islamic Republic of Iran: A Systematic Review. Middle East J Dig Dis. 2012 Jan;4(1):5-15.##54. Spechler SJ, Jain SK, Tendler DA, Parker RA. Racial differences in the frequency of symptoms and complications of gastro-oesophageal refl ux disease. Aliment Pharmacol Ther 2002;16:1795–800.##55. Mirzazadeh A, Sadeghirad B, Haghdoost A, et al. The prevalence of obesity in Iran in recent decade; a systematic review and meta-analysis study. Iran J Public Health. 2009;38(3):1–11. ##56. Rosaida MS, Goh KL. Gastro-oesophageal refl ux disease, refl ux oesophagitis and non-erosive refl ux disease in a multiracial Asian population: a prospective, endoscopy based study. Eur J Gastroenterol Hepatol 2004;16:495-501.##57. Thomas GA, Rhodes J, Ingram JR (2005) Mechanisms of disease: nicotine–a review of its actions in the context of gastrointestinal disease. Nat Clin Pract Gastroenterol Hepatol 2: 536–544. ##58. Trudgill NJ, Smith LF, Kershaw J, Riley SA (1998) Impact of smoking cessation on salivary function in healthy volunteers. Scand J Gastroenterol 33: 568–571. ##59. Ayazi S, Demeester SR, Hsieh CC, Zehetner J, Sharma G, et al. (2011) Thoraco-abdominal pressure gradients during the phases of respiration contribute to gastroesophageal reflux disease. Dig Dis Sci 56: 1718–1722..##60. Moosazadeh M, Ziaaddini Hو Mirzazadeh A, Ashrafi-Asgarabad A, Haghdoost AA. Meta-analysis of Smoking Prevalence in Iran.Addict Health. 2013;5(3-4):140-53.##61. Nusrat S, Nusrat S, Bielefeldt K. Reflux and sex: what drives testing, what drives treatment? Eur J Gastroenterol Hepatol. 2012; 24: 233–247.##62. Nusrat S, Nusrat S, Bielefeldt K. Reflux and sex: what drives testing, what drives treatment? Eur J Gastroenterol Hepatol. 2012; 24: 233–247. ##63. Cook MB, Wild CP, Forman D. A systematic review and meta-analysis of the sex ratio for Barrett’s esophagus, erosive reflux disease, and nonerosive reflux disease. Am J Epidemiol. 2005; 162: 1050–1061.##64. Cho JH, Kim HM, Ko GJ, Woo ML, Moon CM, Kim YJ, et al. Old age and male sex are associated with increased risk of asymptomatic erosive esophagitis: analysis of data from local health examinations by the Korean National Health Insurance Corporation. J Gastroenterol Hepatol. 2011; 26: 1034–1038.##65. Corley DA, Kubo A, Zhao W. Abdominal obesity, ethnicity and gastrooesophageal reflux symptoms. Gut. 2007; 56: 756–762.##66. Wang A, Mattek NC, Holub JL, Lieberman DA, Eisen GM. Prevalence of complicated gastroesophageal reflux disease and Barrett’s esophagus among racial groups in a multi-center consortium. Dig Dis Sci. 2009; 54: 964–971.##67. Azami M, Moslemirad M, YektaKooshali MH, Rahmati S, Soleymani A, Bigdeli Shamloo MB, et al. Workplace Violence Against Iranian Nurses: A Systematic Review and Meta-Analysis. Violence Vict. 2018;33(6):1148-1175. doi: 10.1891/0886-6708.33.6.1148.##68. Dent J, El-Serag HB, Wallander MA, Johansson S. Epidemiology of gastro-oesophageal reflux disease: a systematic review. Gut. 2005;54:710–17. ##

An investigation in knowledge, attitude and performance of students of Ilam University of Medical Sciences about the use of industrial drugs (Misuse of Stimulant Medication) in 2019 : بررسی آگاهی، تمایل و عملکرد دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی ایلام در مورد استفاده از مواد مخدر صنعتی(سوء استفاده از داروهای محرک) در سال 97 2 1 سوء مصرف مواد مخدر صنعتی  یک پدیده ی شایع در دنیا بوده که منجر به بروز مکرر مشکلات شغلی، اجتماعی، روانی و قانونی می شود. به طوری که طبق آمار غیر رسمی، تعداد معتادان حدود 2 میلیون نفر برآورد شده است.   سوءمصرف مواد صنعتی از جمله  متامفتامین یا شیشه در کشور ما حدود یک دهه است که آغاز شده و مصرف آن در سال های اخیر رشد فزاینده ای  داشته  به طوری که تمایل خاص جوانان و نوجوانان وبویژه دانشجویان جوان به روان گردانها از جمله تهدیدات جدی به حساب می آید.  مطالعات انجام شده نشان می دهد که میزان مصرف قرص های شادی آور(اکستازی) در بین جوانان 15-25 ساله ی شهری 18% و در شهر تهران حدود 5% و در میان دانشجویان شهر بیرجند وگیلان حدود 4.3%  بوده است. گرایش و تمایل به سوء مصرف مواد مخدر صنعتی نیز همانند سایر پدیده های اجتماعی تک علتی نیست و مجموعه عوامل فردی، اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، فرهنگی، خانوادگی و محیطی نیز در این گرایش تأثیر می گذارد و در میان جوانان و به خصوص قشر دانشجو بخش عمده ای از گرایش دانشجویان به قرص های روان گردان و مواد مخدر صنعتی به دلیل ناآگاهی یا عدم اطلاع صحیح از این مسائل است. با  گسترش پرشتاب مصرف مواد مخدر صنعتی و مشکلات وابسته به آن در جمعیت دانشجویی و وجود مواد آزمایشگاهی مصنوعی نظیر شیشه و اکستاسی،  در دانشگا هها با  خطر زیادی روبرو هستیم. بنابراین شرط لازم برای هر نوع برنامه ریزی، اطلاع از شرایط موجود و ترسیم وضعیت فعلی مصرف مواد و  همچنین میزان آگاهی در میان دانشجویان است، مطالعه حاضر با هدف تعیین میزان آگاهی، تمایل و عملکرد دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی ایلام در مورد استفاده از مواد مخدر صنعتی انجام خواهد شد. 0 0 2018/10/62019/07/62019/05/52019/07/162019/07/142019/12/42020/04/142020/04/202020/04/252020/05/22020/05/232020/10/192021/10/312021/11/172020/01/52021/11/72021/10/132021/10/42021/10/32021/10/22021/09/292021/09/262021/09/252019/10/192019/07/16 1398/4/25 2018/12/62019/07/82019/07/142019/07/202019/10/162020/02/82020/04/182020/05/92020/06/282020/07/72020/07/262020/08/312021/11/22021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/12021/12/1 1400/9/10 معصومه شوهانی Masoumeh Shohani گروه آموزشی پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران ایران msh282000@gmail.com عباس نصرالهی abas nasrolahi ایران parsaman64@gmail.com لیلی عابدی lali abedi ایران abedi.leili@gmail.com مریم چگینی maryam cheghini ایران mchegeni84@yahoo.com student knowledge attitude performance Misuse دانشجو سوئ مصرف مواد آگاهی عملکرد 1. Barati M, Verdipoor H, Jalilian F. study the misusing of drugs and predictive factors of them among students. magazine of health. 2010:374-83.##2. صدیق سروستانی ر ا. آسیب شناسی اجتماعی. تهران: انتشارات دانشگاه تهران; 1383.##3. صالح آبادی ا, سلیمی امان آباد م. بررسی رابطه سبک زندگی جوانان و گرایش به مصرف مواد مخدر صنعتی در شهر شیروان. فصلنامه جامعه شناسی مطالعات جوانان. 1391;3(6):57-70.##4. جوانمرد ک. بررسی عوامل موثر بر گرایش به مواد مخدر صنعتی در بین دانشجویان پسر دانشکده ی علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان در نیم سال94 مطالعات علوم اجتماعی ایران. بهار 1394;12(44).##5.Jani S, Oraki, M, Zare. long term in using of meta metformin and disordering in constant attention in misusing of meta metformin. magazine of misusing of drug. 2014:53-66.##6. درتاج ف. بررسی نقش عوامل موثر در گرایش به مصرف مواد مخدر جدید. برنامه ریزی رفاه و توسعه اجتماعی پاییز1389;2(4):151-65. ##7. کردستانی د, فرهادی ع, سلیمانی ف. بررسی علل گرایش به مصرف مواد مخدر و داروهای روان گردان از دیدگاه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی لرستان. فصلنامه علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی لرستان. بهار96;19(1):42-53##8. Mohammadi A, Pourghaz A, Raghib M. The Construction And Validation Of Scale Of Effective Factors In Drug Abuse Tendency Among Youth (A Case Study In Khorasan Razavi). Research On Addiction. 2013;7(26):73-93.##9. صرامی ح, قربانی م, تقوی م. بررسی دو دهه تحقیقات شیوع شناسی مصرف مواد در بین دانشجویان دانشگاه های ایران. فصلنامه اعتیاد پژوهی سوءمصرف مواد. 1392;7(27):9-36.##10. احمدی م, سلطانی ط, بهبودی م. شیوع شناسی مصرف مواد مخدر در دانشجویان دانشگاه های همدان. فصلنامه ی دانش انتظامی همدان. 1383;1(1):97-116.##11. دهقانی خ, زارع ا, دهقانی ح, صدقی ه, موحد پور ز. شیوع و عوامل مرتبط با سوء مصرف مواد مخدر در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد . مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، ویژه نامه همایش رفتارهای پرخطر. 1389;18(3):164-9.##.12. Asadi M, Qorbani M, Rastgari Mehr B, Salahshoori A, Falahati N, Pournajaf A, et al. Survey of knowledge and attitude of medical sciences students about Crystal meth in 2014. Rahavard Salamat Journal. 2015;1(1):41-50.##13. اسکندری م. بررسی عوامل موثر بر گرایش جوانان به سوء مصرف مواد مخدر صنعتی. فصلنامه مطالعات امنیت اجتماعی. بهار 1389;21:11-32##14. Zeinali A. Validation of Addiction Susceptibility Questionnaire in Iran Adolescents (ASQ-AV). Journal of Clinical Psychology. 1393;6(3):81-93.##15. Heydarabadi AB, Ramezankhani A, Barekati H, Tavassoli E, pour ZG, Vejdani M, et al. Knowledge and attitude of dormitory students of Shahid Beheshti University of medical sciences about substance abuse in 2013. Journal of Paramedical Sciences (JPS). 2014;5.3.##1. Barati M, Verdipoor H, Jalilian F. study the misusing of drugs and predictive factors of them among students. magazine of health. 2010:374-83.##2. صدیق سروستانی ر ا. آسیب شناسی اجتماعی. تهران: انتشارات دانشگاه تهران; 1383.##3. صالح آبادی ا, سلیمی امان آباد م. بررسی رابطه سبک زندگی جوانان و گرایش به مصرف مواد مخدر صنعتی در شهر شیروان. فصلنامه جامعه شناسی مطالعات جوانان. 1391;3(6):57-70.##4. جوانمرد ک. بررسی عوامل موثر بر گرایش به مواد مخدر صنعتی در بین دانشجویان پسر دانشکده ی علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان در نیم سال94 مطالعات علوم اجتماعی ایران. بهار 1394;12(44).##5.Jani S, Oraki, M, Zare. long term in using of meta metformin and disordering in constant attention in misusing of meta metformin. magazine of misusing of drug. 2014:53-66.##6. درتاج ف. بررسی نقش عوامل موثر در گرایش به مصرف مواد مخدر جدید. برنامه ریزی رفاه و توسعه اجتماعی پاییز1389;2(4):151-65. ##7. کردستانی د, فرهادی ع, سلیمانی ف. بررسی علل گرایش به مصرف مواد مخدر و داروهای روان گردان از دیدگاه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی لرستان. فصلنامه علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی لرستان. بهار96;19(1):42-53##8. Mohammadi A, Pourghaz A, Raghib M. The Construction And Validation Of Scale Of Effective Factors In Drug Abuse Tendency Among Youth (A Case Study In Khorasan Razavi). Research On Addiction. 2013;7(26):73-93.##9. صرامی ح, قربانی م, تقوی م. بررسی دو دهه تحقیقات شیوع شناسی مصرف مواد در بین دانشجویان دانشگاه های ایران. فصلنامه اعتیاد پژوهی سوءمصرف مواد. 1392;7(27):9-36.##10. احمدی م, سلطانی ط, بهبودی م. شیوع شناسی مصرف مواد مخدر در دانشجویان دانشگاه های همدان. فصلنامه ی دانش انتظامی همدان. 1383;1(1):97-116.##11. دهقانی خ, زارع ا, دهقانی ح, صدقی ه, موحد پور ز. شیوع و عوامل مرتبط با سوء مصرف مواد مخدر در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد . مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، ویژه نامه همایش رفتارهای پرخطر. 1389;18(3):164-9.##.12. Asadi M, Qorbani M, Rastgari Mehr B, Salahshoori A, Falahati N, Pournajaf A, et al. Survey of knowledge and attitude of medical sciences students about Crystal meth in 2014. Rahavard Salamat Journal. 2015;1(1):41-50.##13. اسکندری م. بررسی عوامل موثر بر گرایش جوانان به سوء مصرف مواد مخدر صنعتی. فصلنامه مطالعات امنیت اجتماعی. بهار 1389;21:11-32##14. Zeinali A. Validation of Addiction Susceptibility Questionnaire in Iran Adolescents (ASQ-AV). Journal of Clinical Psychology. 1393;6(3):81-93.##15. Heydarabadi AB, Ramezankhani A, Barekati H, Tavassoli E, pour ZG, Vejdani M, et al. Knowledge and attitude of dormitory students of Shahid Beheshti University of medical sciences about substance abuse in 2013. Journal of Paramedical Sciences (JPS). 2014;5.3. ##