<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Journal title</title>
<title_fa>عنوان نشریه</title_fa>
<short_title>Technology and Research Information System</short_title>
<subject>Literature &amp; Humanities</subject>
<web_url>http://newresearch.medilam.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn></journal_id_issn>
<journal_id_issn_online></journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>doi</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1399</year>
	<month>11</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2021</year>
	<month>2</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>3</volume>
<number>4</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>حساس سازی سلول های توموری آدنوکارسینومای پانکراس به شیمی درمانی توسط پروتئین متصل شونده  به فاکتور رشد شبه انسولینی نوع 3</title_fa>
	<title>Chemosensitization of pancreatic ductal adenocarcinoma by Insulin-like growth factor binding protein 3 (IGFBP-3)</title>
	<subject_fa>عمومي</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>آزمایشگاهی</content_type_fa>
	<content_type></content_type>
	<abstract_fa>کشنده ترین سرطانی که تا کنون وجود داشته است سرطان پانکراس است که در کوتاه ترین زمان ممکن بیمار را تسلیم می&#8204;نماید(&lt;a href=&quot;#_ENREF_1&quot; title=&quot;Zhang, 2016 #269&quot;&gt;1&lt;/a&gt;). پانکراس اندامی است که در پشت معده قرار گرفته است(&lt;a href=&quot;#_ENREF_2&quot; title=&quot;Longnecker, 2018 #271&quot;&gt;2&lt;/a&gt;). سوالی که اهمیت موضوع سرطان پانکراس را بیشتر بیان می&#8204;کند این است که سرطان پانکراس در جوامع بشری تا چه اندازه ایی شایع است. جواب این سوال را می&#8204;توان از آمارهای موجود در مطالعه &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;Ryan&lt;/span&gt; و همکاران که در مجله &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;New England&lt;/span&gt; به چاپ رسیده است استخراج نمود. شیوع انواع سرطان های پانکراس در سراسر دنیا&amp;nbsp; بین یک تا 10 مورد به ازای هر صد هزار نفر می باشد، هر چند که در کشور های توسعه یافته این شیوع افزایش بیشتری نسبت به دیگر کشور ها دارد(&lt;a href=&quot;#_ENREF_3&quot; title=&quot;Ryan, 2014 #275&quot;&gt;3&lt;/a&gt;). به طور کلی هر انسان در طول حیات خود حدود 5/1 درصد احتمال وجود دارد که به سرطان پانکراس مبتلا شود. این احتمال با توجه به ریسک فاکتور هایی که در ادامه بیان خواهند شد افزایش نشان می&#8204;دهد. به عنوان مثال سیگار کشیدن یکی از مهمترین ریسک فاکتورهای ابتلا به سرطان پانکراس است و تحقیقات نشان می&#8204;دهد که&amp;nbsp; بین 20 تا 30 درصد افراد مبتلا به سرطان پانکراس سیگاری هستند. چاقی یکی دیگر از ریسک فاکتور هایی است که خطر ابتلا به سرطان پانکراس را حدود 20 درصد افزایش می&#8204;دهد. سن، جنسیت (مردان بیشتر به سرطان پانکراس مبتلا می&#8204;شوند) نژاد و بسیاری از موتاسیون های ژنتیکی از قبیل&amp;nbsp; ژن &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;BRCA1&lt;/span&gt;، &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;p16/CDKN2A&lt;/span&gt;، &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;PRSS1&lt;/span&gt;، &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;MLH1&lt;/span&gt;، &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;STK11&lt;/span&gt; و &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;VHL&lt;/span&gt; نیز از دیگر فاکتور های خطر ابتلا به سرطان پانکراس هستند (&lt;a href=&quot;#_ENREF_3&quot; title=&quot;Ryan, 2014 #275&quot;&gt;3&lt;/a&gt;). دیگر فاکتور خطر ابتلا به سرطان پانکراس بیماری دیابت است. به طور کاملا واضح و روشن است که افراد دیابتی خطر ابتلا به سرطان پانکراس دارند که دلیل آن تاکنون مشخص نشده است(&lt;a href=&quot;#_ENREF_4&quot; title=&quot;Huxley, 2005 #133&quot;&gt;4&lt;/a&gt;, &lt;a href=&quot;#_ENREF_5&quot; title=&quot;Ben, 2011 #134&quot;&gt;5&lt;/a&gt;). این افراد دیابتی اغلب دیابت نوع دو دارند و هنوز مشخص نشده است که آیا دیابت نوع یک نیز یک فاکتور خطر برای ابتلا به بیماری سرطان پانکراس محسوب می&#8204;شود یا خیر. علاوه بر اینها&amp;nbsp; از پانکراتیت مزمن، سیروز کبدی و هلیکو باکتر پیلوری معده نیز به عنوان فاکتور خطر برای ابتلا به سرطان پانکراس یاد می&#8204;شود (&lt;a href=&quot;#_ENREF_6&quot; title=&quot;Bansal, 1995 #135&quot;&gt;6-8&lt;/a&gt;).&lt;br&gt;
علیرغم تلاش های بسیار زیادی که در زمینه درمان سرطان پانکراس انجام شده است، هنوز روش درمانی خاصی با کارایی مناسب وجود ندارد. برای درمان سرطان پانکراس نیز مانند دیگر سرطان ها شیمی درمانی پس از جراحی به عنوان راه دوم پیشنهاد گردیده است(&lt;a href=&quot;#_ENREF_9&quot; title=&quot;Wang, 2004 #149&quot;&gt;9&lt;/a&gt;). اما متاسفانه در اکثر موارد شیمی درمانی با مقاومت قابل توجهی همراه خواهد بود. به طوری که درمان این بیماری را با چالشی عظیم مواجه می نماید. بنابراین امروزه&amp;nbsp; سهم بسیار زیادی از مطالعات، به حساسیت زایی تومورهای پانکراسی به شیمی درمانی معطوف شده است.&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
یکی از مهمترین استراتژی هایی که به جهت افزایش حساسیت به شیمی درمانی اتخاذ می شود استفاده از پروتئین ها می باشد. در مطالعه ای که به صورت پایلوت توسط گروه تحقیقاتی ما صورت گرفته است نشان می دهد که گیرنده مرگ سلولی &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;TMEM-219&lt;/span&gt; که مسیر مرگ سلولی وابسته &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;IGFBP-3&lt;/span&gt; را راه اندازی میکند در شرایط تیمار سلولی به دوکسوروبیسین افزایش می یابد. بر این اساس این مطالعه در تلاش است که با استفاده از &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;IGFBP-3&lt;/span&gt; اگزوژن سلول های توموری پانکراس را به شیمی درمانی حساس نماید. بدیهی است که در صورت حصول نتیجه مناسب به توسعه راه های درمانی جدید مبتنی بر شیمی درمانی کمک شایان ذکری خواهد شد.</abstract_fa>
	<abstract>risk factor for pancreatic cancer is diabetes. It is quite clear that people with diabetes are at risk for pancreatic cancer, the cause of which has not yet been determined (4, 5). These people with diabetes often have type 2 diabetes, and it is not yet known whether type 1 diabetes is a risk factor for pancreatic cancer. In addition, chronic pancreatitis, liver cirrhosis and Helicobacter pylori are also mentioned as risk factors for pancreatic cancer (6-8).&lt;br&gt;
Despite the many efforts that have been made to treat pancreatic cancer, there is still no specific treatment that works well. For the treatment of pancreatic cancer, like other cancers, chemotherapy after surgery has been suggested as a second way (9). But unfortunately in most cases chemotherapy will be associated with significant resistance. So that the treatment of this disease faces a huge challenge. Thus, a large proportion of studies today have focused on the sensitization of pancreatic tumors to chemotherapy.&lt;br&gt;
One of the most important strategies to increase sensitivity to chemotherapy is the use of proteins. A pilot study by our research team shows that the TMEM-219 cell death receptor, which activates the IGFBP-3-dependent cell death pathway, increases with doxorubicin in cell-treated conditions. Accordingly, this study attempts to sensitize pancreatic tumor cells to chemotherapy using exogenous IGFBP-3. Obviously, if the right result is achieved, it will be worthwhile to develop new therapies based on chemotherapy.</abstract>
	<keyword_fa>شیمی درمانی, حساسیت زایی, IGFBP-3 سرطان پانکراس</keyword_fa>
	<keyword>Chemoterapy, Chemosensitization, IGFBP-3</keyword>
	<start_page>0</start_page>
	<end_page>0</end_page>
	<web_url>http://newresearch.medilam.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2551-6&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>Ali</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Gheysarzadeh</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>علی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>قیصرزاده</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>gheysarzad@gmail.com</email>
	<code>5819953649</code>
	<orcid>100319475328460025709</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Clinical Microbiology Research Center, Ilam University of Medical sciences, Ilam, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات میکروب شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Salar</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Bakhtiyari</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سالار</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>بختیاری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>bakhtiyaribio@gmail.com</email>
	<code>3341468838</code>
	<orcid>100319475328460025710</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Clinical Microbiology Research Center, Ilam University of Medical sciences, Ilam, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>مرکز تحقیقات میکروب شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>Mohammad reza</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mofid</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمد رضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مفید</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>Mofid@pharm.mui.ac.ir</email>
	<code>0045952345</code>
	<orcid>100319475328460025711</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>University of Esfahan </affiliation>
	<affiliation_fa>دانشگاه اصفهان</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
