fa بررسی اثر نانو حامل کیتوزان/آلژینات حاوی دکوزاهگزانوییک اسید و آموکسی سیلین و کلاریترومایسین بر علیه عفونت هلیکوباکتر پیلوری در بیماران عفونت گوارشی فوقانی میکروب شناسی پزشکی کارآزمایی بالینی عفونت هلیکوباکتر پیلوری (<span dir="LTR">H pylori</span>) یکی از شایع ترین عفونت های مزمن جدی انسان است که میزان کل عفونت جهانی آن حداقل 44 درصد است [<a href="#_ENREF_1" title="Gao, 2020 #2">1</a>]. مجامع علمی توصیه کرده اند که همه کسانی که مبتلا به عفونت <span dir="LTR">H</span> پیلوری هستند باید تا حدی تحت درمان قرار گیرند زیرا ریشه کنی <span dir="LTR">H Pylori</span> بهترین گزینه برای کاهش خطر ابتلا به سرطان معده است. با این حال، افزایش روزافزون مقاومت ضد میکروبی <span dir="LTR">H pylori</span> به آنتی بیوتیک های متداول، ریشه کنی را در سراسر جهان دشوار کرده است.<br> به دنبال واگیر بودن از طریق تماس مستقیم به ویژه در کودکان و افزایش ابتلا به سرطان معده در بزرگسالی <a name="OLE_LINK2"></a><a name="OLE_LINK1">درمان عفونت هلیکو یکی از معضلات بهداشت جهانی است. دستورالعمل های انجمن گوارش آمریکا، ریشه کنی خط اول را با درمان سه گانه شامل مهار کننده پمپ پروتون (</a><span dir="LTR">PPI</span>)، آموکسی سیلین و کلاریترومایسین توصیه می کند. دستورالعمل های اروپایی&nbsp; ریشه کن کردن خط اول با درمان سه گانه را به دلیل مقاومت به کلاریترومایسین/مترونیدازول توصیه می کند. طبق هر دو دستورالعمل، درمان خط دوم باید یک درمان چهارگانه مبتنی بر بیسموت باشد در حالی که درمان خط سوم باید بر اساس آزمایش حساسیت ضد میکروبی باشد [<a href="#_ENREF_2" title="Fuccio, 2007 #4">2</a>].<br> &nbsp;در سال 2017، سازمان بهداشت جهانی <span dir="LTR">H pylori</span> مقاوم به کلاریترومایسین را به عنوان یکی از 16 پاتوژن اصلی ذکر کرد که توسعه درمانی آنها نیاز به اولویت بالایی دارد. شیوع روزافزون مقاومت <span dir="LTR">H pylori</span> به کلاریترومایسین، مترونیدازول و فلوروکینولونها نقش این ضد میکروبی مهم را در درمان تجربی <span dir="LTR">H</span> پیلوری تا حد زیادی حذف کرده است. با این حال، مقاومت اولیه و ثانویه به آموکسی سیلین علیرغم استفاده گسترده از آن برای درمان با پیلوری نادر است [<a href="#_ENREF_3" title="Zhu, 2020 #3">3</a>].<br> آموکسی سیلین (<span dir="LTR">&alpha;-amino-hydroxybenzylpenicillin</span>) یک آنتی بیوتیک نیمه سنتتیک است که به صورت خوراکی جذب می شود. در حال حاضر به طور گسترده ای در درمان ریشه کن کردن زخم معده و اثنی عشر استفاده می شود. آموکسی سیلین یکی از اجزای بسیار مهم رژیم درمانی ضد <span dir="LTR">H pylori </span>&nbsp;است، علاوه بر اینکه در رژیم سه دارویی و چهار دارویی شرکت می کند، برخی گزارشات اثر گذاری این آنتی بیوتیک را به تنهایی با یک مهار کننده پمپ پروتونی <span dir="LTR">PPI</span> را نشان می دهند [<a href="#_ENREF_3" title="Zhu, 2020 #3">3</a>]. اما مشکلی که در ارتباط با مصرف آموکسی سیلین وجود دارد دوز مصرفی بالای دارو است بین 3-2 گرم در روز، این میزان دوز بالا در مواردی منجر به ظهور سویه های مقاوم می شود که خود نگرانی در ارتباط با شکست درمانی و عود مجدد بیماری را باعث می شود. &nbsp;به طور کلی، مشخص شده است که دوز کلی آموکسی سیلین، فواصل دوز و مدت زمان درمان، همه پارامترهای مهمی هستند که بر اثر درمان تأثیر می گذارند. به طور کلی، تفکر کنونی این است که سه عامل اساسی برای موفقیت درمان به شرح زیر هستند: توانایی حفظ غلظت آموکسی سیلین بیشتر از حداقل غلظت بازدارنده (<span dir="LTR">MIC</span>) آموکسی سیلین در بخشهای طولانی روز یا حداقل در طول زمان درمان زمانی که &nbsp;<span dir="LTR">pH</span> داخل معده 6 یا بیشتر است. توانایی دستیابی به <span dir="LTR">pH</span> بالا داخل معده و مدت زمان درمان برای لوکالیزه شدن آموکسی سیلین و حفاظت آن از اسید معده مسیله بسیار مهمی در درمان است. با این حال، دستیابی به این اهداف دشوار بوده است زیرا اکثر مطالعات میزان ریشه کنی رضایت بخش پیلوری را گزارش نکرده اند.<br> یکی از روش های افزایش موثر دسترسی دارو و حفاظت آموکسی سیلین از اسید معده میکروانکپسولیشن<a href="#_ftn1" name="_ftnref1" title=""><span dir="LTR">[1]</span></a> است. با بهینه سازی نانو حامل می توان اثرات <span dir="LTR">ph</span> محیط و همچنین لوکالیزه شدن دارو را افزایش داد. تعداد زیادی مواد بیولوژیکی و سنتزی وجود دارد که برای انکپسوله کردن دارو مورد استفاده قرار می گیرد از جمله کیتوزان/آلژینات که یک ماده بیولوژیک است. کیتوزان دارای خواص ضد باکتریال و زیست تخریب پذیر<a href="#_ftn2" name="_ftnref2" title=""><span dir="LTR">[2]</span></a> قابل توجهی است.&nbsp; <div> <div id="ftn6">&nbsp;در این مطالعه با میکرو انکپسوله کردن دارو های آموکسی سیلین و کلاریترومایسین سعی&nbsp;بر افزایش لود بالای دارو&nbsp;&nbsp;و اثر بخشی بیشتر دارو دارد. هدف کلی طرح افزایش اثر بخشی درمان لاین اول و همچنین کاهش التهاب معده است.<br> &nbsp;</div> </div> <a name="_Hlk82286945"></a><a name="OLE_LINK40"></a><a name="OLE_LINK37"></a><a name="OLE_LINK12"></a><a name="OLE_LINK11"></a><a name="OLE_LINK55"></a><a name="OLE_LINK54">Evaluation of the effect of</a> amoxicillin/clarithromycin loaded chitosan-docosahexaenoic acid nanoparticle against Helicobacter pylori in upper gastrointestinal patients. هلیکوباکتر پیلوری, آموکسی سیلین, کلاریترومایسین, کیتوزان, نانوپارتیکل, آلژینات helicobacter pylori, chitosan, amoxicillin, clarithromycin, nanoparticle 0 0 http://newresearch.medilam.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2925-8&slc_lang=fa&sid=1 mohammad hossiein haddadi محمد حسین حدادی haddadi841@gmail.com 4501134471 100319475328460059041 Yes Nourkhoda Sadeghifard نورخدا صادقی فرد sadeghifard@gmail.com 5819703741 100319475328460059042 No Clinical Microbiology Research Center, Ilam University of Medical sciences, Ilam, Iran مرکز تحقیقات میکروب شناسی بالینی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران Behzad Badakhsh بهزاد بدخش behzad.b1962@yahoo.com 3341168990 100319475328460059043 No Department of Internal Medicine, School of Medicine, Ilam University of Medical sciences, Ilam, Iran گروه آموزشی داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایلام، ایلام، ایران