الانه افراد بیشتری نسبت به قتل در سراسر جهان از خودکشی رنج می برند(1). تخمین زده می شود که سالانه یک میلیون نفر خودکشی می کنند (2).
متأسفانه مطالعات اخیر در استان ایلام نشان می دهد که شیوع خودکشی 18.7 در 100000 در افراد 15 تا 35 ساله است که بالاتر از میانگین کل، 6.5 در 100000 در کل کشور است. چنین آماری به وضوح بیانگر عظمت هزینه های انسانی و اجتماعی خودکشی در تمام بخش های جوامع است.
خودکشی به عنوان بیماری پنهان، یکی از پیچیده ترین پدیده ها (1) است که توسط پزشکان قابل پیش بینی نیست. علاوه بر این، نمی توان پیش بینی کرد که آیا سوژه ای که در معرض خطر خودکشی است به درمان پاسخ می دهد یا خیر. علاوه بر این، مکانیسم های زمینه ساز خودکشی با جزئیات مشخص نشده است. از طریق این مطالعه، ممکن است به افراد دارای رفتار خودکشی کمک کنیم تا درمان و حمایت مناسب تری داشته باشند.
همانطور که می دانیم، این اولین باری است که سطح سرمی NSE به عنوان نشانگر آسیب عصبی در افراد مبتلا به اقدام به خودکشی بررسی می شود.

واژه‌های کلیدی: خودکشی. اسیب نورونی، التهاب